|
Kluuns Top 100: nr. 61-70 31 december 2006 - 10:00  * Of Bingo Bango. Of de rest van Remedy.
** En dan eigenlijk de maxisingle, dat heeeeele lange intro, die met die fagot ja, maar die is *!# nergens meer te vinden.
|
||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||
|
Kluuns Top 100: nr. 71-80 30 december 2006 - 10:08  78. Rowwen Heze – Heiligen Anthonius
* Kluun en zijn neefjes waren vroeger Sweet, bij oma in de huiskamer. Ik was de drummer.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kluuns Top 100: 81-90 29 december 2006 - 10:23  86. Ilo - Rapture
* Nee, geen geintje. Alleen al voor de Bono-regel.
Raad Kluuns Top 3 en win een gesigneerd exemplaar van Hart tegen Hart van Leon Verdonschot,
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kluuns Top 100: 91-100 28 december 2006 - 10:37  99. Mama's en papa's - California dreaming
91. Hans Teeuwen - Ik voel me keigoed
*En wie house nu nóg kutmuziek vindt, moet aan de Prozac
Morgen nr. 81-90. O, voor wie Kluuns top 3 raadt (stemmen uiterlijk donderdag 4 januari) ligt er een prachtig boek van de beste popjournalist van Nederland, Leon verdonschot, klaar. Hart tegen Hart. Gesigneerd en wel, door Leon zelluf.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kluuns top 100 Aller Tijden 27 december 2006 - 11:31 Vroeger deed ik het al. Lijstjes. Ik kon hele zaterdagen bezig zijn met lijsten van de beste voetballers van Willem II (we noemen: Bud Brocken, Toine van Mierlo, Tonneke van de Ven, Martin van Geel (ja, die), John Feskens), maar vooral met muzieklijstjes. Kluuntjes wekelijkse Top 10. U wilt niet weten wat daar zoal op stond - toen al zaten de eerste symptomen zichtbaarvan mijn doorwrochte slechte smaak. Het is nooit goedgekomen. Nou weet ik dat u niet maalt om wat verfijnde smaak is (anders was u hier niet), en daarom durf ik het , in navolging tot Radio2 (doe mee met de Verhalenwedstrijd!) , Veronica en Q-music ook aan: Kluuns Top 100 Aller Tijden. Vanaf morgen gaan we aftellen, iedere dag 10 songs, beginnend met Kluuns nummer 100 (we zijn wat dat betreft net Talpa: nooit de uitzending met Ajax en PSV beginnen, voor je het weet kijkt er geen hond meer). Ik heb mezelf één spelregel opgelegd, ter voorkoming dat er 53 Springsteen-, 21 Coldplay en 18 U2-liedjes in komen te staan, aangevuld met wat verdwaalde Radiohead-, REM- en house-nummers: van iedere band of artiest slechts één song. Rest mij te vermelden dat het míjn weblog en dientengevolge míjn Top 100 is. Als u het er niet mee eens bent, dan heeft u a) groot gelijk en b) pech. Laat dat u er niet van weerhouden om mijn keuze in uw commentaren te bekritiseren, ridiculiseren, aan te vullen, ondermijnen en er, desgewenst, ter lering ende vermaeck, uw eigen lijst onder te zetten. Veel plezier, Kluun
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kerstgedachte 25 december 2006 - 10:12 In Happinez van deze maand een interview met Nobelprijswinnaar Muhammad Yunus. De man is opperhoofd van de Grameenbank in Bangladesh. Die bank geeft microleningen, soms van slechts enkele tientjes, voor mensen die een onderneming willen opzetten en zich zo aan de armoede wilen onttrekken. Waar droomt u van? Mijn drive en motivatie is een wereld zonder armoede en oorlog. Dat we alles met elkaar kunnen regelen. En dat er voor iedereen voldoende mogelijkheden zijn om zich te ontwikkelen. Denkt u echt dat zo'n wereld er kan komen? Het moet mogelijk zijn. Wat heeft dromen anders voor nut? Als ik van eten droom, droom ik toch ook van het best mogelijke eten? Laat ons gezamenlijk van een mooie wereld dromen. Als we kunnen bedenken hoe die wereld er dan uit moet zien zullen we vanzelf in die richting opschuiven. Dat is de power of imagination. Het voorstellingsvermogen is cruciaal.
Kluun wenst u en de uwen een mooie kerst. En als het vandaag en morgen even te saai wordt, dan kunt u zich hier even mee opfrissen. PS: Vanaf woensdag op deze zender: Kluuns Top 100 Aller Tijden.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Hebben, hebben, hebben 24 december 2006 - 19:12 Ooit, toen ik nog werkzaam was (zo zeg je dat toch?) in het bedrijfsleven, kreeg ik in de week voor kerst een brief van een leverancier. Geen kerstpakketten dat jaar, hij had besloten in plaats daarvan een donatie te schenken aan het Wereld Natuur Fonds. O, da’s lekker, dacht ik, loopt er straks ergens in een oerwoud een olifant míjn wijn op te zuipen. Sinds ik schrijver ben, is het helemaal mager gesteld met de kerstpakketten. Mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen stuurt jaarlijks een prachtig gebonden boekje met een al even prachtig kerstverhaal van een collega, maar wilde zalmen en flessen port, hohoho maar. Gelukkig heb ik vrienden die immer nog werkzaam zijn in het bedrijfsleven. Zo belde gisteren Vriend T. aan, in vol business-ornaat, gewapend met een mooi houten kistje. ‘Van de vrachtwagen gevallen,’ grijnsde T. T. vertelde wat hem deze week, on tour langs zijn relaties, allemaal was overkomen. Een manager die hem verzocht zich niet bij de receptioniste te melden, maar de kist uit het zicht van zijn werknemers, bij zijn BMW 730 op het parkeerterrein over te dragen, als een soort drugsdeal. Een directeur die vroeg of T. nog een kerstpakket naar een zojuist aangenomen werkneemster wilde opsturen. Het huisadres bleek verdacht veel te lijken op dat van de betreffende directeur. Mijn kistje van T. bevatte een halve meter zalm en twee gênant mooie grand cru’s. ‘Ach, als wij nou met z’n allen meer eten deze kerst, is er gemiddeld minder honger in de wereld,’ sprak T. Daar kon geen kerstverhaal van mijn uitgever tegenop. (Deze column stond eerder in 2005 op deze site) |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kluun bij Een Vandaag 22 december 2006 - 15:42 Gisterenavond gaven Marian Thieme, Jan Pronk en Kluun hun visie op 2006 bij het Jaaroverzicht van Een Vandaag.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Het radio-event van het jaar. 22 december 2006 - 14:51 Het is lang geleden dat Kluun met zoveel plezier naar Nederlandse radio luisterde. 3FM's Serious Request, live vanuit het Glazen Huis op het Neude in Utrecht, staat de hele dag aan, op de webcam. Radio zoals radio bedoeld is. 30 miljoen landmijnen, 3DJ's, 6 dagen, 24 uur per dag, en zero eten. Kluun wenst Sander, Gerard en Giel sterkte met hun actie. PS: Er kan nog steeds geboden worden op de privé-huiskamer-voorleessessie van Kluun. De teller staat op €
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
En? 22 december 2006 - 10:27
Bomvol was het gisteren in Panama, letterlijk tot aan de nok toe. Dit tot groot verdriet van de mensen die zonder kaartje aan de deur stonden en de (eindelijk) koude Amsterdamse nacht in werden gestuurd. Wij (Kluun, Susan Smit, Joost Zwagerman, mysteryguest Leo 'muzikale rots in de branding' Blokhuis, winnaar van de Anton Wachter-prijs voor het Beste Debuut van 2006 Gerbrandt Bakker, Muzikale act Ad Visser, 5 Minutes of Fame-winnares Petra Pot en - had u haar herkend - Hadewijch Minis alias bibliotheekjuf Nicole) vonden het leuk. En u? |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
'The most terrifying film you will ever see.' 22 december 2006 - 10:02 Het is zo. Horror in een slide show. Ga deze film zien, huren of kopen in de kerstvakantie.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Privé met Kluun: 501 euro 21 december 2006 - 09:34
Kluun zat vorige week bij Giel Beelen en bood aan om een privé-voorleessessie te veilen voor 3 FM's Serious Request. De veiling is gisteren begonnen en duurt tot tweede kerstdag, 15.00uur. De teller staat momenteel op € Er worden, zo meldt eBay, geen verzendkosten op dit artikel berekend. PS: Er kan ook geboden worden op een huiskamerconcert van de beste band van Nederland, JOHAN. Het hoogste bod daarbij staat op € 720. Ik geef het op. Gelukkig komen ze in 2007 bij Nightwriters.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Geachte heer Rouvoet 20 december 2006 - 16:59
In de weken voor de verkiezingen hoorde ik vaak mensen uit mijn directe omgeving met verbazing vertellen dat ze de Stemwijzer hadden gedaan en op uw partij waren uitgekomen. Mij overkwam hetzelfde. Blijkbaar staat de ChristenUnie voor een aantal zaken waar veel van mijn vrienden, kennissen en buurtbewoners (veelal dertigers en veertigers die van het goede leven houden, de meeste wonend in het hedonistische Amsterdam) waarde aan hechten. Uw partij is mens- en vredelievend, zoals je mag verwachten van mensen die zich beroepen op de woorden van Jezus Christus (al zou daar wat mij, en van vele van mijn vrienden betreft, evengoed Boeddha, Plato, MLK, Nelson Mandela of Ghandi kunnen staan - alle grote der aarden die geloofden dat je in de wereld meer met liefde dan met haat bereikt). Ik mag dan ook hopen dat uw partij in de onderhandelingen tijdens de formatie inzet op de portefeuille van Vreemdelingenbeleid en Integratie. Die behoeft wel wat menselijkheid en mededogen, daar mag best een schepje Barmhartige Samaritaan in. Maar nu we het over onderhandelingen hebben: ik las gisteren dat u nu al heeft gezegd dat de legalisatie van euthanasie een struikelblok kan gaan vormen in de formatie. Uw partij is daar tegen, waarschijnlijk omdat -corrigeert u me als ik het mis heb - ergens in de Bijbel letterlijk staat dat God dat niet wilde. Ik ben voor legalisatie van euthanasie. De meeste verpleegkundigen en artsen in ziekenhuizen waar terminale patiënten liggen, zijn ook voor. Onder ons gezegd en gezwegen, meneer Rouvoet: op terminale afdelingen van ziekenhuizen vindt euthanasie al op grote schaal plaats. Artsen en verpleegkundigen zoeken uit mededogen, bij juridisch gebrek aan beter, vaak hun toevlucht tot het langzaam verhogen van de morfine-dosis bij mensen die ondraaglijk en uitzichtloos lijden. Dat is mededogen. Toen Komt een vrouw bij de dokter vorig jaar in Duitsland uitkwam, omarmde de Duitse KWF, het Krebsgesellschaft, het boek direct. Ik heb vele lezingen gegeven in Duitsland, op congressen en seminars, georganiseerd door het Krebsgesellschaft. Als buitenlander kon ik dingen over Sterbehilfe roepen die in Duitsland nogal gevoelig liggen (De Nazi's noemden wat zij deden ''Euthanasie''). Ik weet dat ik u niet kan overtuigen van het nut van euthanasie. Dat hoeft ook niet, ieder mens heeft recht op zijn of haar geloofsbeleving en overtuiging. En politici zijn ook mensen, al moet je bij sommigen wel heel goed kijken. Maar u gaat straks wellicht het land mee besturen. Daarom zou ik u zo graag laten voelen dat euthanasie barmhartig is. Wellicht helpt dat u in uw beslissingsproces tijdens de kabinetsonderhandelingen, straks. Aanstaande donderdag ga ik, tijdens Nightwriters in Amsterdam, een hoofdstuk voorlezen uit Komt een vrouw bij de dokter dat ik nog niet eerder in het openbaar heb voorgelezen. Inderdaad, het gedeelte waar Carmen euthanasie laat Ik weet nog hoe dolgelukkig mijn vrouw was toen ze, een week voor haar dood, alle formaliteiten rondom de euthanasie had geregeld met de huisarts. Om in haar woorden te spreken: 'Nu heb ik tenminste weer een keuze.' Ik was erbij, meneer Rouvoet, toen mijn vrouw met een glimlach de dood tegemoet trad. Het was zo mogelijk nog ontroerender en mooier dan de geboorte van mijn twee dochters. Mijn vrouw Judith prees zich gelukkig dat ze in Nederland woonde. Meneer Rouvoet, ik nodig u hierbij uit als onze eregast, a.s. donderdag in Panama bij Nightwriters. Mail naar info@nightwriters.nl. We zetten u graag op de gastenlijst. U zijt wellekome, meneer Rouvoet. Kluun PS: Joost Zwagerman en Susan Smit treden ook op. De laatste is weliswaar een echte heks, maar daar merk je nauwelijks wat van. do 21-12-2006 12:07
Geachte heer Van de Klundert, beste Kluun,
Dank voor deze uitnodiging. Helaas is dhr Rouvoet niet in staat op uw uitnodiging in te gaan.
Ik wil u er wel op wijzen dat de ChristenUnie, en André Rouvoet, niet blind is voor de vaak schrijnende praktijk en voor ontwikkelingen die gaande zijn. Natuurlijk zijn er situaties die erg moeilijk liggen en waar geen zwart-wit antwoord op te geven is. Het gaat de ChristenUnie er in ieder geval om de praktijk waar mogelijk te verbeteren. Zo is op initiatief van de ChristenUnie de palliatieve zorg de laatste jaren verbeterd en is er meer geld beschikbaar voor gesteld.
Een goede avond gewenst, en sterkte met het voorlezen (wat vast niet makkelijk zal zijn)
Met vriendelijke groet,
Namens André Rouvoet
Rita Klapwijk
Persoonlijk medewerker
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
20 december 2006 - 12:06
Er zijn nog |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Frenks kerst (deel III, slot) 20 december 2006 - 09:19 Trriiing.
‘Huh?’
Trriiiing.
‘Fuck, waar is dat ding?’
Trriiing.
‘Shit!’
Trriiiing.
‘Ah!, eh… Met Frenk?’
‘Stijn.’
‘Stijn! Waarom bel je op mijn vaste telefoon? Ik wist niet eens dat ik die nog had.’
‘Je mobiele deed het niet. Buiten bereik.’
‘Oh ja… hihihi… bedrijfsongeval. Zeg, eh… een fijne kerst, Stijn!’
‘Nee.’
‘Niet?’
‘Nee. Wat doe je vanmiddag? Heb je plannen?’
‘Eh…. Ja, natuurlijk. Ik ben uitgenodigd voor een etentje, bij wat mensen die ik ken via eh… Jimmy Woo.’
‘O. Jammer.’
‘Maar ik weet nog niet of ik daarheen ga, hoor… hoezo?’
***
Frenk geeft me drie kussen als ik zijn penthouse binnenkom.
‘Een fijne kerst, vriend!’ zegt hij vrolijk.
‘Dank je. Hetzelfde,’ antwoord ik mat.
Frenk bestudeert me. ‘Het gaat niet goed, hè?’
Met gebogen hoofd schud ik nee.
In de auto zet ik Skyradio op. Paul McCartney kwijlt de luidspreker uit. Ik kan het niet helpen, maar ik voel een traan opkomen. De hand van Frenk ligt op mijn knie voor de traan mijn oog heeft verlaten.
In de avondwinkel in de Rijnstraat nemen we alles wat we er lekker uit vinden zien. Op de hoek bij de bloemenstal koop ik een bos rozen. Met vier handen vol eten en drank en bloemen lopen we zingend de huiskamer binnen.
Carmen heeft de zwarte broek met het witte truitje aan dat ik haar het mooist vind staan. Ze is opgemaakt en heeft haar pruik op. Meteen komt ze naar me toe en omhelst me. ‘Vrolijk kerstfeest, schat,’ zegt ze stralend.
Als Luna Frenk ontwaart, laat ze haar Tinky Winky uit haar handen vallen, schreeuwt dolblij ‘Fenk, Fenk!’ en waggelt op Frenk af. Ze omhelst haar favoriete oom met haar armpjes.
Ik kijk over Carmens schouder en zie dat de zoen van Luna op Frenks wang belandt voor de traan zijn oog heeft verlaten.
(Dit kerstverhaal komt uit 2004. Deel I en II stonden gisteren en eergisteren op deze site. Een deel van dit verhaal, de scenes bij Stijn en Carmen thuis, zijn gewrampled uit Komt Een Vrouw Bij de Dokter (hoofdstuk tweeëndertig).
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Extra kaarten Nightwriters 19 december 2006 - 09:34 Als u donderdagavond bij Panama bent, komt u lekker knus te zitten, want er is gisteren besloten om ten opzichte van de vorige Nightwriters-editie vijftig extra kaarten in de verkoop te brengen. Mocht u zin hebben in Susan Smit, Joost Zwagerman en/of Kluun: ze (de kaarten, niet de schrijvers) zijn nu te koop. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Frenks kerst (deel II) 19 december 2006 - 09:17 Na een uur met Luna naar een video van de Teletubbies te hebben gekeken, vind ik het wel genoeg. Voor je het weet ga je zelf als Tinky Winky praten.
Ik kijk in de slaapkamer. Carmen is nog in een diepe slaap.
‘Luna, zullen we samen in bad gaan?’
‘Jaaaahhhh!!!’
We spelen met Teigetje en Winnie en mijn scheenbeen waterglijbaantje tot het water koud wordt. Ik droog Luna en mezelf af en trek haar haar feestjurkje aan.
Ik heb niet zoveel met kerst, maar vandaag heb ik zin om het gezellig te maken. Als we het levensgenieten niet meer buiten de deur kunnen doen, dan maar in huis, heb ik me voorgenomen. Ik heb voor Carmen twee flesjes badolie van Kneipp gekocht. In de ene zit melisse (‘brengt lichaam en geest tot rust’), in de andere oranje lindebloesem (‘zorgt voor de totale ontspanning’). Van Luna krijgt ze de nieuwe cd van Madonna. Ik maak twee staartjes in Luna´s blonde haren en doe er de elastiekjes met kerstballetjes in, die we deze week hebben gekocht. Luna vindt het prachtig.
Als ik een blik in onze slaapkamer werp, zie ik tot mijn genoegen dat Carmen niet meer in bed ligt.
‘Kom we gaan naar beneden, naar mama!’ zeg ik enthousiast tegen Luna.
‘Joepie! Naar mama, naar mama!’
‘Hou jij het cadeautje voor mama vast?’
‘Ja!’ kirt ze.
‘En weet je nog wat je moet zeggen als je het geeft?
‘Prettige kerstmuts?’
‘Zoiets, ja,’ grinnik ik, en kus haar vertederd.
***
Trriiing.
Trriiing.
Trrii-… ‘Goedemiddag, Sushi Kings.’
‘Goedemiddag, met Frenk. Zal ik mijn adres eerst even geven?’
‘Nee hoor, Frenk,’ lacht het meisje aan de andere kant. Bloemgracht, toch?’
Frenk haalt opgelucht adem. ‘Inderdaad.’
‘Zeg het maar, Frenk.’
‘Ik wil graag één kleine Sushi classic, een gemengde sashimi, twee losse Maki krab en een blikje Coke light.’
‘Eh… voor wanneer, Frenk?’
‘Voor vanmiddag…’
‘Maar eh… had je die al besteld, Frenk?’
‘Nee, eh… hoezo?’
‘Bestellingen voor eerste kerstdag moesten vooraf worden geplaatst, vanwege de drukt-…’
‘Maar ik bestel twee keer per week bij jullie…’
‘Sorry, Frenk, ik zou je graag helpen, maa-…’
‘Weet je wat jij moet doen?’
‘Eh… Nee?’
‘Steek die dooie vissen maar in die stinkende sushikut van je!!!’ Hij gooit zijn Nokia 7610 langs dezelfde vluchtroute waar de Special Bite 2004 het luchtruim van het penthouse doorkruiste, richting SMEG, alwaar hij op 9/11-achtige wijze uit elkaar spat.
Frenk bekijkt de schade, zucht en loopt naar het raam.
‘Godverdomme,’ mompelt hij triest. Zelfs Liflaf, de traiteur schuin tegenover hem op de gracht, is dicht.
Hij zet zijn plasma-tv aan, klikt Billy Smart weg, drukt op DVD, graait met de ene hand een paar Dorito’s uit de zak en met de andere zijn kerststengel uit zijn badjas.
***
(wordt morgen vervolgd)
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
18 december 2006 - 09:16 The moon is right/the spirits up/we’re here tonight/and that’s enough/simply having a wonderful X-mas time
Paul McCartney, uit Simply having a wonderful Christmastime, 1979
‘Kut.’
In een penthouse op de Bloemgracht zit een man in een badjas van een merk waarvan ik nog nooit gehoord heb, en u, als u tenminste niet in winkels komt waar ze badjassen verkopen die bijna net zoveel kosten als de uitzendrechten van een seizoen Champions League, ook niet.
Frenk grist de Special Bite Gids van de grond, neemt een graai in de geopende zak Dorito’s die op tafel ligt en bladert door het deel met de restaurants in Amsterdam. Zijn ogen gaan geroutineerd langs de aanbevolen adressen, terwijl hij met een vies gezicht de Dorito’s, die nog taaier blijken te zijn dan De Kleine Vriend van Donna Tartt, uitspuugt.
‘Getver!’
Met toegenomen motivatie spieden zijn ogen de Special Bite-pagina’s af. ‘Ehm… Nee, da’s niks… en da’s uit… oh, en dat díe er nog instaat… mpfr, hoe durven ze dat drie sterren te geven. Daar zou Stijn nog vies van zijn… eh… ach, welja, Mamouche. Effe kijken… Nul twintig… zeszevendrie… zesdrie… zeséén.’
Trriiiing.
Trriiiing.
‘Koedemiedag, restorant Mamouche, wat kan iek vor oe doen?’
‘Ja, goedemiddag, met Frenk. Ik wilde even informeren of jullie vandaag open zijn.’
‘Jawel, m-…’
‘Mooi! Dan wil ik graag een tafel voor één persoon reserveren voor vanmiddag, zo om een uur of vijf. Kan dat?’
‘Et spaait me, menheer, wij zijn eelemaal volkeboekt vandaak.’
‘Oh… Nou, eh, toch bedankt.’
‘Kraak kedaan menheer. Prettieke kerstda-…’
‘Jaja, dank u, dank u. Tot ziens.’
‘Tot zi-…’
Tuuttuuttuut.
‘Shit…’
Blader.
Blader.
Zucht.
Blader.
Le Garage. Hij zucht weer.
Ach welja. Een mens moet toch eten. ‘Dan maar gestoofde Patjepeeër met gepocheerde proleten,’ grinnikt hij. Nu we het toch over proleten hebben, misschien is Ramon er vanmiddag ook wel.
‘Nultwintig… zeséénzes… tweevieracht… twee.’
Trriiiing.
Hij grinnikt en denkt aan Ramon’s opmerking, gisteren bij de kerstlunch van Merk in Uitvoering in Vak Zuid. ‘Als wij nou met z’n allen meer eten met kerst, is er dit jaar gemiddeld minder honger in de wereld.’
Trriiiing.
Trriiiing.
Trriiiing.
Trriiiing.
Trriiiing.
Trriiiing.
Trriiiing.
Trriiiing.
Trriiiing.
‘Godverdomme!!!!’ De Special Bite Gids vliegt door de lucht en komt tot stilstand tegen de stalen deur van de SMEG-koelkast.
Frenk staat op en overbrugt de zeventien meter naar zijn keuken. Tegen beter weten in trekt hij een stalen kastdeur open. Een aangebroken pak Cantuccini koekjes, twee blikken artisjokkensoep (tenm. houdbaar tot drie dagen na 17.12.1998), een pot pindakaas, een pot zongedroogde tomaten waar iets wits op drijft en –wie wat bewaart heeft wat- hoezee, hoezee, hoezee, een folder van Sushi Kings.
Hij haalt zijn schouders op. Thuis. Dat-ie daar niet eerder aan gedacht heeft. Sushi & Billy Smarts kerstcircus op Nederland 2. Tenminste, als John de Mol ondertussen ook die rechten niet heeft weggekaapt. Met zijn duim tikt hij Nulnegenhonderdééntweedrie-S-U-S-H-I in op zijn Nokia.
***
(wordt morgen vervolgd. Dit verhaal werd in december 20
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Verhalenwedstrijd Top 2000 17 december 2006 - 12:09
Binnenkort is de Top 2000 Aller Tijden weer in het land (ja, ook op internet, Kluuns iTunes-bibliotheek krijgt in de laatste week van december een korte sabbatical). Dit jaar is er iets nieuws. De Top2000 Verhalenwedstrijd. Verhalen die betrekking hebben op een plaat uit de Top2000. U kunt ze vanaf nu inzenden. De jury bestaat uit Frits Spits, Ernst Jansz en Kluun. En omdat jongetjes van lijstjes houden, volgt in de week tussen kerst en oud en nieuw Kluuns Top 100 Aller Tijden. Ik zal u matsen en er niet alleen Springsteen in zetten. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kluun interviewt Foppe de Haan 17 december 2006 - 10:33 Kluun ontmoet Foppe de Haan
Een email. Of ik, als bekend schrijver, een Bekende Nederlander wilde interviewen over zijn passies. Ik had mijn reply al klaar. Druk, druk, druk. Toch nog even vlug gekeken naar het lijstje BN-ers in de bijlage. Daar stond, tussen de te verwachten namen van Bridget, Katja, Marco, Paul en Beau ineens de naam Foppe de Haan. De man die zowat de hele twintigste eeuw trainer van Heerenveen was en deze zomer voor elkaar kreeg wat niemand ooit was gelukt: Oranje onder 21 Europees kampioen maken. Wat drijft deze 63-jarige man om met jongens te werken die zijn kleinkinderen hadden kunnen zijn?
Door Kluun
Hoe bent u trainer geworden?
Een leraar van de kweekschool kwam een keer kijken toen ik een rekenles gaf. Dat ging aardig, maar de keer erna kwam hij bij een gymnastiekles kijken. ‘En nu zie ik de échte Foppe,’ zei hij meteen.
Toen ben ik gymnastiekleraar geworden en omdat voetbal mijn sport was, was het niet zo ingewikkeld: ik werd voetbaltrainer.
U werd Mister Heerenveen.
Toch had ik altijd maar een contract voor één jaar. Riemer ten Velde, de voorzitter, en ik gingen in januari altijd samen zitten en vroegen we elkaar of we tevreden waren en of we allebei dachten dat er nog rek in zat, of we samen nog beter konden worden. Dat vonden we ieder jaar weer en dan zaten we na tien minuten weer koffie te drinken.
Kreeg u niet veel aanbiedingen van andere clubs?
Och, zo nu en dan. En dan vertelde ik dat tegen Riemer. ‘Ga maar praten,’ zei hij altijd.
Dan hoorde ik zo aan hoe de organisatie van zo’n club in elkaar zat en dan had ik al geen zin meer. Helemaal opnieuw beginnen met iets dat Riemer en ik bij Heerenveen al lang hadden opgebouwd...
En dat was?
Een club met goed, verzorgd voetbal en een hele goede organisatie met zeshonderd vrijwilligers die houden van de club en zich ervoor inzetten.
Dat had u bij Ajax of Feyenoord niet voor elkaar gekregen?
Dan had ik mijn eigen voorzitter mee moeten nemen. Dat soort clubs gaan toch voor de namen en kijken niet naar wat ze nodig hebben. De afstand tussen bestuur en de mensen is daar veel te groot geworden.
Een voorbeeld. Bij ons in het Abe Lenstra stadion wordt voor de wedstrijd altijd het Fries Volkslied gezongen. Dan gaan de beide ploegen naast elkaar staan op het veld. Feyenoord deed daar een paar jaar geleden ineens moeilijk over. Leo Beenhakker en Jorien van den Herik (ex-trainer en voorzitter van Feyenoord; Kluun) vonden dat wij dat volkslied gebruikten om onszelf extra te motiveren. Nou, door hier zo’n probleem van te maken motiveerden ze ons alleen maar meer. Toen heb ik na afloop, waar iedereen bij stond, gezegd tegen Jorien dat hij eens minder moest denken aan wat hem zelf goed uitkwam en meer aan wat de mensen willen.
En U komt nog wel zo aardig over.
Je moet in het leven zeggen wat je vindt en vinden wat je zegt. Complimentjes geven is niet zo moeilijk, die krijg je snel.
U vertelde in een interview dat u uw vader kwalijk nam dat hij soms niet vooruit te branden was, ondanks dat jullie het vroeger thuis niet breed hadden.
Klopt. Mijn vader was wagenmaker en soms dacht ik, kom op, man, werk nou eens wat harder.
Over uw moeder zegt u dat het altijd afwachten was hoe de sfeer in de ploeg was, als u thuis kwam van school.
Ja. Mijn moeder was een heel lief mens, maar ze kreeg last van depressies. Dat werd steeds erger. Ze begon steeds meer te zeuren, terwijl ze daar zelf eigenlijk niks aan kon doen. Heel triest. Toen ze 57 was, pleegde ze zelfmoord. Ze heeft gewacht tot wij op eigen benen konden staan.
Hoe heeft dat u beïnvloed?
Al toen ik op school zat heb ik geleerd de knop om te zetten als het thuis niet goed gaat. Daar heb ik veel profijt van mijn gehad in mijn leven.
Bij uw laatste wedstrijd in Heerenveen werd u toegezongen door het hele stadion en u werd Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Toen huilde u. Wat raakte u zo?
Ach, als je ouder wordt, raak je sneller ontroerd. Je hebt steeds meer het besef dat sommige dingen niet meer terug komen.
En toen werd u trainer van Jong Oranje en werd Europees kampioenschap. Bedankt, ik heb genoten. En nu? Bent u nu klaar?
Dit was maar een tussenstation. De laatste vier bereiken bij de Olympische Spelen in 2008, in Beijing, dat is het doel. En het niveau van de spelers is heel aardig, hoor.
U komt over als betrouwbaar, ambitieus en u heeft grip op de jeugd. Ik zou u best wel willen als onze minister president.
Ik moet er niet aan denken. Ik ben geen debater en ik ben veel te eerlijk. Die hele politiek is me ook veel te veel zelf-manifestatie. Elkaar vliegen afvangen, en allemaal mediagericht gedrag. Het gaat om one liners, scoren, nieuws maken en iedereen doet daar aan mee. Ook de pers wil steeds een tandje hoger.
De intellectuele elite van ons land maakt elkaar publiekelijk voor rotte vis uit. Ik denk soms wel eens dat de verharding in onze maatschappij meer van de pers en elite komt dan van de jeugd.
Daar ben ik het mee eens. Jan Marijnissen was een keer op bezoek bij Heerenveen, omdat hij wilde zien wat wij goed deden. Bij ons zijn er nooit rellen, de sfeer is goed. Er zijn bij ons drie stadionverboden voorgevallen in al die jaren. Bij Heerenveen is er geen afstand tussen het bestuur en het publiek. Het bestuur weet wat er leeft en doet daar ook wat mee.
Marijnissen zegt dat er in Nederland een dragende elite ontbreekt, types als Vader Drees, Frits Phillips, mensen die de samenleving mee op sleeptouw namen, dat niet deden uit eigenbelang en dat ook uitstraalden. Mensen die geloofd worden. Dat is bij de meeste stadsclubs en in de politiek niet het geval. De bestuurders begrijpen de mensen niet en zij hen niet. Daardoor verhardt alles en verdwijnt het wij-gevoel.
Is de jeugd nou zoveel slechter dan vroeger?
Misschien is de jeugd zelfs wel beter dan die van tien, vijftien jaar geleden. De verharding komt niet door de jeugd, de verharding komt door de maatschappij, en die hebben wij, de ouderen, gevormd. Wíj hebben alles afgebroken, alle voorzieningen. Ik vind dat sportclubs, schoolgebouwen een veel belangrijkere rol moeten spelen. Dat moeten mooie gebouwen zijn, maar ze moeten vooral open zijn. Ook in het weekend. Mensen moeten het gevoel hebben dat het hun gebouw is.
En iedereen moet aan sport kunnen doen. Iedereen, in welke sociale omstandigheden of met welke mentale of fysieke beperkingen ook. Als je aan sport doet, leer je het beste uit jezelf te halen, maar je leert ook dat je je wel aan spelregels moet houden. Die je desnoods met elkaar maakt, op straat.
Sport is wel agressiever geworden, heb ik het gevoel.
De sport niet. Het veld is nog altijd hetzelfde en de spelregels ook. De mensen worden agressiever. Dat ligt de maatschappij, niet aan de sport.
Wat is het Foppe-fonds?
Ik ben zelf niet zo actief, ik ben meer de verzamelaar van het geld, en dan helpt mijn naam. Het is een fonds waarin we zorgen dat kinderen met een handicap kunnen sporten. Jonge mensen hun eigen mogelijkheden en grenzen laten ontdekken is prachtig. Dan leer je ze henzelf te kennen.
We zetten kinderen met een handicap in een speciale rolstoel waarmee ze kunnen basketballen of tennissen. Het plezier dat daar van afstraalt geeft voldoening, hoor. Er woont een jongen in een dorp vlakbij ons, Pieter. Hij heeft de ziekte van Dechaines. Zijn broer ook. Ze zitten allebei in een rolstoel. Nu sporten ze. Je moet die ouders zien genieten. Ja, da’s mooi.
U lijkt een aardige, positieve man. Waar kunt u heel kwaad over worden?
Hij denkt lang na.
Jongens die niet verder willen. Die niet in beweging zijn te krijgen.
Mensen die anderen kleiner willen maken. Dat heb ik binnen mijn elftal verboden. Ik denk niet dat jonge spelers beter worden als ouderen er constant op lopen te kankeren.
En filmsterrengedrag? Marco van Basten houdt daar niet van. U bent 63. Mogen die jochies van u gouden voetbalschoenen aan?
Eerst niet. Tot ik begreep dat het mode is, al die malle kleuren. Ik vind zwart mooier, maar ja, wat is normaal? Dat bepaalt iedereen voor zich. Die jongens mogen van mij hartstikke excentriek zijn. Zolang ze maar gewoon stoppen voor het rode stoplicht.
(Bovenstaand interview verscheen in Mijn Passie, een boek waarvan de opbrengsten ten goede komen van het Aids Fonds.)
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
15 december 2006 - 15:00
Revu is de sponsor van een van de leukste onderdelen van elke Nightwriters 5 Minutes of Fame. Voor 21 december kunt u niet meer inzenden. Dit weekend buigen Joost Zwagerman, Susan Smit en Kluun zich over de tien beste inzendingen van deze maand. De longlist (kunnen de optimisten onder de inzenders 21 december alvast blokken in hun agenda): Bedplasser, Coke, Dromelarij, De klusser, Giphart, Kerst, Magnetron, Zomer voor altijd en Kort verhaal. Op Revu.nl nu een video-interview met Kluun. Met tips voor inzenders van 5 Minutes of Fame. U kunt vanaf nu inzenden voor 15 februari. Zien wat andere winnaars schreven? Lees de verhalen van Rob Wauman en Iris Boter. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kluun komt naar u toe deze winter. 15 december 2006 - 10:43 Kluun zat gisterenochtend samen met Susan Smit bij Giel Beelen om de komende Nightwriters (21 december, er zijn nog een stuk of Volgende week, terwijl wij in Panama flink zitten te tetteren op Nightwriters, zit Giel in het Glazen Huis radio te maken, zes dagen lang, zonder eten. Niet voor zijn plezier, geloof ik, maar om geld op te halen voor 3FM Serious Request. 30 miljoen landmijnen, daar kan je niet omheen. (leuk: ook het onvolprezen Studio Brussel doet dit jaar mee met de actie) Of Kluun ook iets wilde bijdragen. Welja. Het leek me een goed idee om een privé-voorleesssessie van één uur te veilen voor het goede doel. Ik krijg dagelijks mailtjes of ik niet wil komen voorlezen op boekenclubjes, vrijgezellenavonden en verjaardagen en het antwoord is steevast nee. (en nee, foto's helpen niet, Naat is onverbiddelijk wat dat betreft) Voor 3FM Serious Request maak ik een uitzondering. Kluun komt naar u toe deze winter. Een privé-voorleessessie van Kluun bij u in de huiskamer? Het kan. Bied vanaf volgende week mee op de site van Serious Request. Reken op een bedrag boven de € 1.000. Maar ach, dat kost een goeie escort ook. En die kunnen lang niet zo goed voorlezen. (Wat zegt u? U heeft liever een date met Susan Smit? Ik begrijp het. Ook dat kan. Susan geeft op de eerste Nightwriters in 2007 - 15 februari - twee VIP-kaarten voor Nightwriters weg, compleet met backstagepassen en de hele rataplan. Eten met de mooiste heks van Nederland en de schrijvers van die avond (Herman Koch, Renske de Greef en - nee, hè, niet weer - Kluun), vooraan bij het Podium, samen met Susan de kleedkamer in, best een leuke avond dus. En allemaal voor het goede doel, wat wil een mens nog meer)
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Tassenbol 14 december 2006 - 10:00 Er zijn mensen die om het hardst schreeuwen dat iedereen als de wiedweerga die film van Al Gore, An Inconvenient Truth, moet gaan zien (neem mij) en verder vrolijk alle lampen aanlaten in huis, een auto hebben die één op emmertje* rijdt en en de pc 's nachts aan laten staan, want scheelt 's ochtends weer een halve minuut opstarttijd (neem mij). Een grote bek achter het hek.** Er zijn ook mensen die niet lullen maar doen. Neem Caroli Buitenhuis. Da's een vriendin van ons en die ga ik bij deze even een veer in haar bevallige reet steken. Mevr. Buitenhuis had een idee, werkte dat in haar eentje uit, ging in haar eentje praten met producenten, ging in haar eentje praten met alle supermarktketens in Nederlanden voila, daar was de tassenbol. Dat klinkt als een -herinnert u zich deze nognognognog- Grobbenbol met een handtas, een neefje van die nicht van de Teletubbies, zeg maar, maar neen, de tassenbol is een bol bij de ingang van supermarkten, en in die bol kunnen mensen ouwe plastic tassen dumpen zodat andere mensen, die vergeten zijn een plastic zak van huis mee te nemen, die kunnen gebruiken. Dus. Stem hier (nr. 8) als u vindt dat dit idee beloond dient met de prijs van Actie van het Jaar.
* wrample Joe Speedboot, Tommy Wieringa ** wrample Ajax F-side |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Veinsvaders (deel II) 13 december 2006 - 09:58 Ik ben gek op mijn kinderen, maar ik haat Memory. Ik doe het, soms, een half uur(tje), omdat ik ook wel zie hoe leuk Roos en Eva het vinden, maar daarna wordt de roep van die lekker dikke zaterdagbijlage van de Volkskrant, die ligt te popelen om gelezen te worden, gewoon te groot.
Natuurlijk kom ik ook wel eens in de Efteling, eens per jaar (‘Je bent in de paasvakantie ook al niet mee naar Duinrell geweest, schat, want toen herinnerde je je ineens de avond ervoor dat je een column voor Red moest inleveren, weet je nog?’), maar dacht u dat ik het spannend vind om drie keer achter elkaar het hele verhaal van de Dansende Schoentjes te horen? Daar vond ik al geen reet aan toen ik twaalf was. En ik ben nu tweeënveertig.
En als ik Roos op zaterdag vijftien keer het trapje van de glijbaan in de speeltuin van het Vondelpark op heb geholpen, dan wenk ik Naat dat zij nu toch echt aan de beurt is, hoor.
Voor je het weet is dat witbier lauw.
Maar geef dat maar eens toe, tegenwoordig, als ouderwetse vader tussen alle veinsvaders. Dat geeft hetzelfde effect als dat je als vrouw zegt dat je geen borstvoeding geeft omdat je wel weer eens lekker ongegeneerd een fles rosé achterover wilt meppen na die negen maanden geheelonthouding.
Ik ben ervan overtuigd dat Veinsvaders jokken als ze beweren dat ze hele middagen zandkastelen bouwen leuker vinden dan de nieuwe Grisham lezen, dat ze overdrijven als ze verkondigen dat ze dol zijn op Memory-en en dat ze uit hun nek lullen als ze zeggen dat ze liever drie dagen zouden werken om vaker met de kinderen te zijn.
Mannen worden gillend gek van activiteiten zoals glijbanen, Nijntje-Memory en Dansende Schoentjes, als die activiteiten keer op keer op keer op keer op keer opnieuw moeten worden gedaan. En dat willen kinderen.
Mannen vluchten voor repeterende taken in huis en in het gezin.
Tuurlijk, mannen zetten de vuilniszakken buiten. Twee keer per week.
Tuurlijk, mannen spelen graag met hun kinderen. In het weekend.
Maar iedere dag Nijntje-Memory, glijbanen, kleurplaten en de was? Daar zijn wij niet op gebouwd.
Een week of wat geleden in de Volkskrant las ik (Naat was met Roos Sesamstraat-domino aan het spelen) dat socioloog Brinkgreve en oud-hoogleraar Te Velde (en die kunnen het weten, denk ik dan) het Nederlandse emancipatiebeleid hekelden. Komt-ie:
‘Er zijn nauwelijks mannen en vrouwen die samen het geld verdienen en die de zorg voor de kinderen en de huishoudelijke taken eerlijk verdelen. De overheid jaagt een illusie na.’
Wacht, ik ga nog effe door, want bij de mooie momenten in het leven moet je even stil staan: ‘Voor verreweg de meeste vrouwen staat het moederschap nummer een. Ze werken wel graag, maar ze doen het er doorgaans een beetje bij. Voor mannen is het precies andersom. Als we dat feit blijven negeren, doen we onszelf en vooral de vrouwen tekort.’
Deze verhelderende inzichten, zijn te lezen in hun onlangs verschenen boekje Wie wil er nog moeder worden?, dat een (quote de Volkskrant) ‘aanklacht tegen het emancipatiebeleid dat geen rekening houdt met verschillen tussen mannen en vrouwen’ vormt.
Kijk. Goed dat er nog iemand in het gezin is die het wereldnieuws bijhoudt.
(Deel I van dit verhaal stond gisteren op deze site. De column werd eerder in Red gepubliceerd)
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Veinsvaders (deel I) 12 december 2006 - 09:49 Er bekruipt me de laatste jaren een nieuw soort schaamte. Ik merk dat ik in gebreke ben. Nee, als man doe ik het nog goed (troch, Naat? Naat?), maar ik het over mijn andere rol. Als vader, in vergelijking tot andere vaders.
Het verschijnsel stak zo’n paar jaar geleden de kop op en verspreidt zich als de mazelen.
Plotseling was daar een lichting mannen die luidkeels verkondigde niets ‘intensers’ te kennen dan urenlang puzzelen, tekenen, verstoppertje spelen en computeren met hun kinderen.
Nieuwe vaders, die beweerden dat ze niets liever zouden doen dan hele middagen spelletjes spelen, iedere woensdagmiddag in speeltuinen vertoeven en elk weekend zandkastelen bouwen in de zandbak in de tuin.
Vaders die vertelden dat ze liever, net als hun vrouw, drie i.p.v. vijf dagen zouden werken, om meer tijd met hun kinderen te besteden. Maar dat dat nou eenmaal niet kon in hun functie.
Dit zijn de veinsvaders.
Als veinsvaders beweren dat ze iedere zaterdagochtend om zeven uur verstoppertje spelen met hun kinderen, dan durf ik er mijn iPod om te verwedden dat ze eigenlijk negen uur bedoelen en dat ‘iedere zaterdagochtend’ vertaald dient te worden als zo eens per drie, vier weken. Als er niks tussen komt.
Als veinsvaders beweren dat ze het liefst iedere woensdagmiddag met hun kinderen in de speeltuin zouden zitten, dan weten ze echt niet waar ze het over hebben.
Als veinsvaders beweren dat ze graag uren achtereen Nijntje-Memory spelen met hun kinderen, dan neem ik dat met dezelfde kilo’s zout als mijn ouders mijn beweringen vroeger namen, als ik met een stalen gezicht vertelde dat ik dat ik echt al wel twee uur had zitten studeren.
Ik ben een ouderwetse vader.
(Wordt morgen vervolgd. Deze
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kerst in Oud Zuid 11 december 2006 - 12:34 'En wat kost die daar?' 'Honderd euro.' 'Honderd euro? Die daar?' 'Nee, die is honderdvijftig.' 'Ah...' '...' 'Dan eh... kijk ik nog even verder, als u het goed vindt.' De kerstbomen op het Cornelis Schuytplein in Luxereservaat Oud Zuid zijn ook dit jaar weer concurrerend geprijsd. In vergelijking met de designer-outlets van Percy Irausquin en Sheila de Vries in dezelfde straat. We hebben er zaterdag toch eentje weten te scoren, 2meter50 hoog, tot groot genoegen van onze kinderen. Naat is een kei in het bewaren van reclamefoldertjes. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
De volwassenenzaal 11 december 2006 - 11:50 Een goed gesprek met vrienden, een fijne fles, enkele lekkere dooie vissen op het bord, wat wil een mens nog meer? Inderdaad, meer. Vort, de nacht in! Door! En dus toog Kluun samen met enkele Ibiza-veteranen zaterdagavond na de dis naar Panama. We komen er toch al zo weinig uit.
In Panama was het Sneakerz geblazen, de maandelijkse clubavond met Erick E. als vaste plaatjesdraaier. Voor wie Erick niet kent, hij is de Chris Zeegers van de vaderlandse DJ-scene - waar Erick E. is, zijn mooie vrouwen. Al gingen wij daar, uiteraard, niet voor, zo zijn mannen niet. Na even in de kleine zaal te hebben vertoefd, alwaar een adequaat, maar enigszins bezadigd dansmuziekje werd gedraaid, vervoegden we ons inde grote zaal. L., J. A. en Kluun, maar vooral R., trokken de gemiddelde leeftijd op de dansvloer flink op. Vriend R. die in de nadagen verkeert van een roemruchte stapcarriëre in de clubscenes van Ibiza en Amsterdam beleefde een dieptepunt . Terugkerend van de toiletten meldde hij zich op de dansvloer, getooid met de blik van Louis van Gaal tijdens een interview. 'Het moest een keer gebeuren,' mompelde R. 'Aangeslagen. 'Wat?' ''Ik kwam een bekende tegen bij de WC.' 'Nou? En?' 'Een zoon van een collega.' 'Au.' 'En hij vroeg of wij in 'die volwassenenzaal' waren.' |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kluun speelt vandaag voor huisman 8 december 2006 - 09:27 Tot maandag. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Vlaardingen, be nice to me. 7 december 2006 - 15:40 Roos was vannacht ziek. Vijf keer eruit (fijn, een kinderkamer die een verdieping lager ligt dan de slaapkamer van papa en mama, joh!). Het arme kind bij papa en mama in bed gelegd, waarop madame als dank dat hele bed onderotste, inclusief heurzelf (fijn, 's nachts om vier uur een kind onder de douche schoonboenen en haar haar wassen) Vanochtend was mijn vrouw ziek. Thee en crackers komen er vandaag uit met een kilometersnelheid waar het ochtendspitsverkeer van vandaag een puntje aan zou kunnen zuigen. Vanochtend, al fietsend, tot dusver drie keer zeiknat geregend. Eva naar school. Bespreking met de uitgever. En terug. De Niagarra-waterfalls komen naar u toe deze herfst. Daarna heb ik de rest van de dag besteed om mijn halve telefoonboekje te bellen wie er vanavond tussen half zeven en acht mijn vaatdoekwitte vrouw zou kunnen ontlasten bij de kinderspits, zodat papa op tijd kan aanschuiven in de avondspits, die naar verwachting in de categorie Rood zal vallen. Dit alles om op tijd in de Stadsbibliotheek van Vlaardingen te zijn. Vlaardingen, ik kom vanavond, echt. Maar, please, make my day en lach om alles waarvan u vermoedt dat ik het leuk bedoel, kijk vertederd bij elke scene uit KEVBDD en De Weduwnaar waarin ook maar een sprankje emotie zit, vraag voor de verandering een keer niet of Stijn Kluun is en of ik niet bang ben voor de reacties als mijn dochters later mijn boek gaan lezen en lieve organisatie: schenk vanavond a.u.b. een lekkere kop koffie. En een koud biertje in de pauze gaat er ook wel in. Zo, en dan kunt u nu gaan zeiken dat ik niet moet zeiken. ''Ja, Kluun, dan had je maar geen vader, echtgenoot en schrijver moeten worden.'' "In Afrika, daar hebben ze het pas slecht'' (maar daar regent het tenminste nooit en ze kennen geen avondspits). |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
A.U.B. een voetbalwet 7 december 2006 - 14:34 Kluun is niet voor Feyenoord, maar vandaag even wel. Vanavond om zes uur is de uitspraak van de UEFA. Feyenoord zal waarschijnlijk de dupe worden van de ellende die enkele honderden criminelen, die van de club al jaren een stadionverbod hadden, vorige week in Nancy hebben veroorzaakt. In een paginagrote advertentie in het AD riepen bestuur, selectie oud-spelers en andere Feyenoord-prominenten (geen idee wie dat zouden moeten zijn, alleen van Vincent Bijlo weet ik dat hij Feyenoord-fan is) vandaag op om de petitie op de Feyenoord-site te tekenen. Ook Wouter Bos, Jan Marijnisse en Marco van Basten steunen de petitie op de site van Feyenoord. Kluun wenst Feyenoord en al haar echte supporters sterkte met de uitspraak en ondersteunt het initiatief van Feyenoord met zijn hele Ajax-ziel en zaligheid. Een voetbalwet, A.U.B. En snel.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Barça - Bremen? 6 december 2006 - 11:26 Kluun verheugde zich gisteren helemaal op Barcelona - Werder Bremen (voor alle vragen van lezers over de goede Sint: die was afgelopen zondag al in Huize Kluun te gast, wel scherp blijven, hè!). Barça moest winnen om door te komen; eindelijk een wedstrijd om het echie in dat oogverdovend saaie poulesysteem van de Champions League (AC Milan probeerde haar stadion te vullen door tickets voor 1 euro te verkopen; vroeger bij Willem II, in de eerste divisie, tegen pak 'm beet Fortuna Vlaardingen, betaalde je meer) Met de van Sint gekregen marsepein, een pot thee en voor de tweede helft alvast een fles wijn binnen handbereik, nestelde Kluun zich om kwart voor negen voor de TV. En zag PSV-ers lopen. Van schrik verslikte ik me in een slok jasmijnthee. De NOS zond PSV uit. PSV, dat zich zo ongeveer al geplaatst had voor de tweede ronde toen Ajax er al weer uit lag. Gelukkig zond Veronica een avondvullend Robbie Williams-concert uit. Dank, Veronica.
(Dan maar wachten op de samenvatting, dacht ik. Nada. Niks. Nog geen doelpunt. Helpt u mij, heb ik verkeerd gezapt? Of was het echt zo dat de samenvatting van Barcelona - Weder Bremen slechts bestond uit een commentaar van een bezwete Giovanni van Bronckhorst? Wat gebeurt er allemaal?) |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Een DVD met vaste schijf 5 december 2006 - 10:17 'Dan koop je toch gewoon een DVD-recorder met vaste schijf,' zei vriend René tegen me. 'Watte?' 'Een DVD-recorder met vaste schijf.' ''Een DVD-recorder met vaste schijf...' 'Ja.' 'En wat heb je dan aan zo'n vaste schijf?' 'Dan heb je geen losse DVD's meer nodig, Kluun.' 'Hoezo niet?' ''Dan neem je alles op je harde schijf op.' 'Bestaat dat?' 'Ja, al jaren.' 'Echt?' Ga naar Proleten Plaza of Mediamarkt, daar struikel je erover.' 'Goh.... maarre eh... ik ben niet zo handig, René, ik weet na drie jaar nog niet eens hoe ik een foto met mijn GSM kan maken, laat staan versturen...' 'Dat kan ook niet met dat toestel van jou.' 'O. Vandaar.' Maar we hebben er eentje, hoor, een DVD recorder met vaste schijf. Er staan al twee afleveringen van The Soprano's op, eentje van Keyzer en De Boer, de eerste aflevering van 't Schaep met de vijf pooten en hij staat ingeprogrammeerd om aanstaande donderdag Oesters van Nam Kee vast te leggen. Als Naat het goed heeft gedaan, tenminste.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Het complot 4 december 2006 - 10:30
Eva is acht. Dat is de leeftijd waarop de helft van de kinderen uit de klas (die met oudere broertjes en zusjes) niet meer geloven en de andere helft (hetzij met jongere broertjes en zusjes, hetzij gedreven door puur opportunisme) wel. Eva behoort tot de laatste categorie. Hij móet wel bestaan, volgens mijn dochter, want 'Wie geeft anders al die kadootjes?' en 'Waarom zettten ze anders de hele stad af als ze weten dat hij bestaat?' en 'De burgemeester zou toch niet met een nepper gaan staan praten?' Ik ken mensen die minder logisch denken. Mijn dochter hangt daarom het principe aan dat er één echte Sint is en dat is Bram van der Vlugt (niet dat ze weet dat dat Bram van der Vlugt is, maar u begrijpt me wel) de echte, de rest zijn neppers. Zodra er eentje binnen gezichtsafstand komt, wordt de man van top tot teen gescand op Sinterklaastechnische onvolkomenheden. Die van zaterdag op het Cornelis Schuytplein was in tegenstelling tot de Sint van vorig jaar gelukkig nuchter, aardig en hij had geen Rotterdams accent. Maar het was niet de echte. 'Te grote neus,' was het meedogenloze oordeel. Gisteren was De man was nog niet koud de deur uit of de analyse volgde. 'Er zat ruimte tussen zijn baard en zijn lippen, die linker zwarte Piet had een blonde lok en die rechter was wit bij zijn nek.' We gaan haar vandaag maar vertellen dat de hele wereld der volwassenen, inclusief Dieuwertje Blok, burgemeester Cohen en papa en mama, haar al die jaren heeft voorgelogen. Met de Mandala-designer, de Lego-dierentuin en de filmuitgave van Kruistocht in Spijkerbroek in the pocket zal het haar waarschijnlijk aan haar achtjarige reetje roesten. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Lieve Sint 1 december 2006 - 10:11 Hier mijn verlanglijstje voor dit jaar. 1. Tijd om de laatste bladzijdes van De Helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst eindelijk eens uit te lezen. 2. Tijd om De Engelenmaker van Stefan Brijs te lezen. 3. Tijd om Extreem Luid en Ongelooflijk Dichtbij van Jonathan Safran Foer te lezen. 4. Tijd om Buzz Aldrin van Johan Harstad te lezen. 5. Tijd om Het huis van de moskee van Kader Abdollah te lezen. 6. Tijd om De Appel van Michel Faber te lezen. 7. Tijd om Boven is het stil van Gerbrandt Bakker te lezen. 8. Een uitzettingsprocedure voor die gasten die ervoor hebben gezorgd dat Feyenoord de komende jaren wordt uitgesloten van Europees voetbal. 9. Een goeie fles wijn voor alle kamerleden die gisteren voor het tijdelijke uitzettingsverbod stemden. 10. Een lange winterstop voor Ajax. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
Archief
oude weblog |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Zoeken |
||||||||||||||||||||
 |
 |
|
.jpg)
(2).jpg)
(1).jpg)
