31 januari 2007 - 15:14

Vanaf vandaag is er nóg maar eens een longlist waar u op mag stemmen als u zich verveelt: de tien namen die zijn verkozen tot kanshebbers voor de nieuwe roepnaam van de Twee Euro Munt.

Zoals daar zijn:

- de Tum of het Tummetje (hetgeen met de nodige dichterlijke vrijheid staat voor de Twee eUro Munt)

- een naar nostalgie riekende naam als de Euriks

- een naam als de Joekel, die associaties oproept met aloude Amsterdamse koosnaampjes als de Joet, Meier en wat dies meer zij.

- creatieve verbasteringen van two, due en twee als het Doetje, het Toetje, de Does, de Doedel, de Toeter alsmede moderwetsche multi-culti-suri-namen als de Dossi en de Divi.

Afijn. Kijkt u zelf op de website van Q-Music voor de belanghebbende verkiezing: welke naam wordt gegund aan de 2 Euro Munt.

doorsturen reageren (al 21)

31 januari 2007 - 14:07

Een van mijn allerbeste vrienden is M. M. is opperhoofd van een bedrijf dat lenzen verkoopt, ik geloof dat ze nog marktleider zijn ook. M. rijdt in ieder geval in een hele grote auto en hij heeft een huis in Breda voor een bedrag waarvoor je het hele middenveld van Tottenham Hotspurs had kunnen kopen, inclusief kantinejuffrouw.

M. gaat dit een heel naar verhaal vinden.

Laten we elkaar geen mietje noemen: ooglaseren is iets anders dan je teennagels knippen. Het gaat nooooooooit mis volgens de websites (volgens M. wel, trouwens, hij heeft er verhalen over waarbij de oogbalscene uit Evil Dead 2 verbleekt tot een liefdesverhaal), maar ja, als het wél mis gaat, dan zijn we dus blind, hè, dacht ik.

Nee, vliegen is wat dat betreft volgens de 3e Wet van Kluun een stuk veiliger: die piloot zit tenslotte zelf ook in het vliegtuig en heeft behalve zijn als stewardessen vermomde maitresses thuis vast ook een liefhebbende echtgenote en een paar bloedjes van kinderen zitten. Kortom: waarom zou je je druk maken. 

Een ooglasering is andere koek, waarschuwde M me.  Je bent toch overgeleverd aan de goden en tonight, God is an oogarts. En als jij na de behandeling amper meer iets ziet, ziet hij nog altijd alles.

Maar ik durf het nu hardop te schrijven: mensen, ooglasering is fantastisch!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wat een feest! Nog geen 24 uur geleden ben ik bevallen van twee nieuwe ogen. Goed, ze zien er nog wat Evildead-erig uit volgens Naat, maar who cares? Ik heb amper pijn gehad, mijn Edgar Davids-bril is al weer vervangen door een kekke zonnebril, het branderige gevoel van gisteren is nagenoeg weg, mijn ogen tranen niet meer, en het voornaamste - mijn gezichtsvermogen is meestentijds al formidabel. Ik kan autorijden, tv-kijken, lezen - het  zou me niets verbazen als ik over een dag of wat nog in de toekomst kan kijken ook.

M, sorry jongen, van je vrienden moet je het hebben. Mocht deze column aantoonbaar tot inkomstenderving leiden, dan betaal ik met carnaval in De Bommel wel een extra rondje.

(Op Kluun behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst, sms'te M net) 

doorsturen reageren (al 32)

30 januari 2007 - 17:24

Mocht u vandaag of morgen bij toeval in het luxereservaat Oud Zuid zijn  en denken, verrek, daar hebbie Edgar Davids, dan hoeft dat niet het geval te zijn. De kans is groter dat het Kluun is.

Jawel, ik ben gelaserd! Vanmiddag, 30 januari 2007 om 15.45 uur zijn mijn ogen herboren, per Lasik-snede.

Omdat ik weet dat u altijd begaan bent met Kluuns fysieke en geestelijke gezondheid, leek het me goed u meteen maar even gerust te stellen: vader en ogen hebben de bevalling goed doorstaan.

Op dit moment zit ik met twee rode, branderige, nog hevig tranende ogen achter het beeldscherm. Ik ben tijdelijk getooid met Edgar Davids/Marti ten Kate-bril, met de strikte opdracht van mijn behandelend oogarts om die de komende vierentwintig uur niet af te doen en het voelt alsof ik heel het Bloemendaalse strand in mijn ogen heb, maar dat gaat binnen een paar uur over, zo is me verzekerd. 

Het mag de pret allemaal niet drukken. Het zicht is nog wat wazig, maar bij vlagen nu al haarscherp, ja, zelfs in de buurt van de door de oogarts beloofde - en dat mag ook wel voor dat geld, verdomme, zeg! - -0,0 en -0,0.

De techniek staat voor niets. Ik (voorheen -7,0 en -4,75) kan brilloos en lensloos lezen en schrijven. 'Nou, dat zou voor het eerst zijn,' hoor ik sommige recensenten denken.

Vader en ogen ontvangen vandaag en morgen geen bezoek. Zo goed staat die stofbril nou ook weer niet.

doorsturen reageren (al 18)

30 januari 2007 - 09:56

NRC houdt een verkiezing voor het Beste Nederlandstalige Boek ooit.

Kluuns persoonlijke top 15 (Top 10 staat beter, maar ik kon niet kiezen)

1. Willem Elsschot - Kaas

2. Willem Elsschot - Lijmen

3. AFTh van der Heijden - Advocaat van de hanen

4. Multatuli - Woutertje Pieterse

5. Tommy Wieringa - Joe Speedboot

6. Herman Brusselmans - Het einde van de mensen in 1967 (niet op de longlist)

7.  Arnon Grunberg - Blauwe maandagen

8. Jan Wolkers - Turks fruit

9. Ronald Giphart - Phileine zegt sorry

10. Nescio - De uitvreter

11. Louis Couperus - Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan

12. Jan Cremer - Ik, Jan Cremer

13. Boudewijn Büch - De kleine blonde dood

14. Dimitri Verhulst - De helaasheid der dingen (niet op de longlist)

15. Stefan Brijs - De Engelenmaker

En nummer 251 van de longlist schijnt ook veel fans te hebben, al gaat Kluun u, indachtig deze en deze column, natuurlijk op geen enkele wijze proberen te beïnvloeden in uw keuze. 

doorsturen reageren (al 67)

29 januari 2007 - 18:53

Showtime Arveladze.

doorsturen reageren (al 2)

29 januari 2007 - 10:47

Hier de namen en rugnummers van de auteurs die de komende editie komen: Kluun, Herman Koch (ja, die) en Renske de Greef.

Als u nog nooit van Renske de Greef hebt gehoord, dan hebt u bij deze verraden dat u oud begint te worden: Renske was een van de schrijfsters van het eerste uur van de spraakmakende jongerensite Spunk. Haar columns werden gebundeld in Lust, liefde, seks en bambihertjes. Dat bedoel ik.

 

Op de Parade trad ik afgelopen zomer enkele avonden op met haar, in de Schrijverstoren. Nooit eerder zag ik zo’n onschuldig ogend meisje zo genadeloos vertellen over seks en mannen. Het mannelijke deel van het publiek werd er onrustig van.

 

‘Als Renske net zo goed over politiek als over seks zou schrijven, kunnen Heldring, Hofland en Blokker met pensioen’ - Arnon Grunberg

'Lust mag dan uit menig leven zijn verdwenen, maar in geen boekenkast ontbreken' - Heleen van Royen

'Met haar internetcolumn Lust werd ze in een klap de Nederlandse Carrie Bradshaw' - Elle

‘Ze ziet er bijzonder appetijtelijk uit en ze kan inderdaad ook nog eens goed schrijven’ - Playboy

 

Hoort u het ook eens van een ander. Tot 15 februari, in Panama.

 

Kluun

 

PS: Op de Nightwriters-site nu een typische Renske-column.

doorsturen reageren (al 22)

26 januari 2007 - 14:36

luistere men naar de openingstrack van de nieuwe Dance Department, nr 72.

Sunfreakz, Counting down the days in de Axwell-remix. Gadverpielekes, hoort toch hoe lekker!!!!

(Wat?!?! U heeft nog geen gratis abonnement op deze gratis podcast? Van welke planeet komt u? Hier, pak an!).

doorsturen reageren (al 10)

26 januari 2007 - 09:42

Mijn vader, zoals u weet een van de grootste Tilburgse filosofen aller tijden, is een man die hecht aan tradities. Zo noemt hij Studio Sport (kinderen, dat was een sportprogramma dat voetbal uitzond) nog altijd consequent Sport in Beeld en vallen TNT, TPG, KPN en alles wat post brengt of draden legt voor mijn vader nog altijd onder de noemer PTT. En alle campagnes voor Centerparcs ten spijt, gaat mijn vader dit jaar gewoon weer naar een huisje van Sporthuis Centrum. 

Pa weigert de euro te accepteren. Ja, niet dat hij ze terugstuurt als ze in de vorm van zijn welverdiende pensioen op zijn bankrekening worden gestort, maar pa denkt nog steeds in guldens. Iets kost vier euro?  'Dè's dus wel gewôôn een tientje, hè..'

Ik moet u bekennen dat ik hetzelfde heb, zij het dat ik de verrekening zonder Tilburgs dialect uitvoer. Ik heb een ingebouwde guldentransformator in mijn hersenen. Zes vijf jaar na de invoering van de Euro vertaal ik nog steeds alles in guldens. En ik moet nog steeds goed kijken naar mijn euromunten om te zien of ik nu 10 of 20 cent in mijn hand heb, 1 of 2 euro, kortom, ik word oud.

Het heeft er ook mee te maken dat de Euro nog immer zielloos is. We kennen de euro, het muntstuk van twee euro, het briefje van vijf, van tien, twintig, vijftig, honderd, maar geen duppie, kwartje, piek, knaak, laat staan illustere bijnamen als de joet, het geeltje, de meier en de rug. Koosnaampjes voor muntstukken en bankbiljetten zijn passé, nostalgie met een 9 op de schaal van Sport in Beeld.

Jeroen van Inkel, tegenwoordig van Q-Music, vond dat het tijd wordt dat dit verandert. Hij ging op zoek naar een moderwetsche Europeesche variant op de bijnamen voor munten en bankbiljetten, te beginnen met het 2 Euromuntstuk.

Hij vroeg Kluun, altijd in voor onzin- en flauwekul-verkiezingen,  plaats te nemen in de jury voor de verkiezing van de nieuwe bijnaam van de 2 Euromunt.  Een gewichtige taak.

Welke naam wordt gegund aan de twee euro munt? Vondsten als de Knaalder, de Tweuro (gaap), de Twin Piek (leuk, maar kansloos als spreektaal), de Dobbel, de Twin zijn het nog niet. U kunt tot eind volgende week meestemmen, mocht u daar de behoefte toe voelen.

Kluun

PS: Even wat historische achtergrondinformatie: de piek komt van de afbeelding van de Hollandse Maagd op munten ten tijde van de Republiek. het kind werd afgebeeld met een lans (een piek). De joet dankt zijn naam aan de Hebreeuwse letter 'yodh', die als getalswaarde tien heeft en de meier was niet het bedrag dat men in vroeger dagen in een bordeel kwijt was, maar is afkomstig van het Hebreeuwse 'mei'oh' dat honderd betekent. En dan bent u weer helemaal bij.

PPS: De sterkste, meest karaktervolle bijnaam voor een geldeenheid blijft de naam die De Ajax-Ster, het lijfblad van de F-Side, gaf toen Ajax het in zijn hoofd haalde mensen in de ArenA voortaan met Arena's i.p.v gewoon geld te laten betalen. De hyena.

doorsturen reageren (al 17)

25 januari 2007 - 12:52

Ik had mijn voorleesverhalen al op punt Jules de Corte uitgedraaid, maar het bleek niet nodig:  gisteren aan het eind van de middag, net op tijd voor een lezing in Bladel (waar, Kluun? Bladel. Kempen. Acht zaligheden: Netersel, Steensel, Eersel, Hulsel, Bladel, Duizel, eh.. eh..) brak het licht door.

Mijn accomodatiespier functioneert weer. We zien weer, weliswaar bij de gratie van mijn bril. De lezen moeten uitblijven.

Wat ben ik blij dat ik ooit, toen mijn eerste vrouw zwanger was van Eva, die bril heb gekocht, met het idee dat zo'n ding 's nachts wel handig was; voor je het weet stop je zo'n fles met melk in het verkeerde gat. Zonder lenzen of bril ben ik een mol. -7 en -4.75.

Daarom was ik ooit zo gelukkig met de uitvinding van dag- en nachtlenzen. Plots zag ik op elk moment alles. Wat een genot om na de seks niet meer naar de badkamer te moeten om de lenzen uit te doen (neuken, laat staan orale activiteiten, met bril, dat kan natuurlijk niet. Het smoelt niet) (en neuken zonder te zien wat er allemaal te zien is, dat is zonde. ) 

Vanaf volgende week dinsdag is dat allemaal anders, zo belooft de website van mijn opticien. Lenzen, bril, het is allemaal passé. Dan heb ik, dankzij de moderwetsche zegeningen van het ooglaseren voortaan -0.0 en -0.0.

De opticien zegt dat het een dag of wat duurt voor ik weer kan zien. U merkt het vanzelf.

doorsturen reageren (al 19)

24 januari 2007 - 09:07

Kluun zit middenin een prceos van ooglasering. Ja, vadaar die (tijdelijke, hoor, tijdelike) bril. Gisteren was de laatste controle en daarbij was het, zei de opticien, noodzaklijk om te zien hoe mijn accomodatiespier (zo leer je nog eens wat) te verlammen, om te zien hoe ik zou reageren op een verdovign.

Dat is nu 19 uur geleden. Dit bericht zit ik te typen met mijn snufferd op tien centimeter van het beeldscherm. Mijn pupillen zijn dermate groot dat ik door iedere portier van een nachtlvlub zou worden geweigerd en alles wat op (voorlmailoige) leesafstand gebeurt, danst voor mijn ogen. Alsof carnaval een maand is vervroegd. 

Morgen gaat het een stuk beter, verzekerde de opticien me.

Tot die tijd hou ik het, als u het niet erg vind, kort.

Een fijne dag,

Kluun

ps; En dan moet die lasertoestand zelf nog komen. Lasik of lasek - wie het weet mag het zeggen.

doorsturen reageren (al 58)

23 januari 2007 - 09:08

Joost Zwagerman was op dreef tijdens de afgelopen Nightwriters. Hier de beelden en hier de volledige tekst van zijn visionaire gedachtes over een Partij voor de Dingen.

Zelf optreden bij Nightwriters en voorafgaand een hapje meeëten met de schrijvers Dat kan. Wel even het beste verhaal van de maand schrijven en voor 8 februari inzenden naar Nightwriters of Nieuwe Revu.

Deze winnende inzendingen gingen u voor: Teennagels van Iris Boter, Lieve Floortje van Rob Waumans en En tot slot van Petra Top. Dan weet u hoe hoog de lat ligt

(15 februari: Herman Koch, Renske de Greef, Kluun en DJ Bart Thimbles. De vvk is begonnen)?

doorsturen reageren (al 29)

22 januari 2007 - 10:44

Er ontspon zich vorige week een aardige discussie op dit log. Sillvie vond Bastiaan rags een 'kwal, bweehhhh', waarop ik vroeg of zij hem persoonlijk kende.

Daarop reageerde Anneke dan weer dat dat flauw van me was, omdat publiek nou eenmaal zo reageert. Kluun er weer overheen (figuurlijk, hè, voor je het weet heb je een naam) dat ieder vrij is om een mening te hebben, dat je iemands werk (boek, muziek, film, enz) niet goed hoeft te vinden, maar dat ik er persoonlijk moeite mee heb om iedereen maar te pas en onpas in te delen in goed/fout.

Op zijn beurt vond Fuckkluun (wat een leuk emailadres!) dat dan weer onzin, omdat ik in een column over een bezoek aan de Rotterdamse Zesdaagse  had gezegd: 'Zelden zag Kluun zoveel mannen van het type bouwfraudeondernemer bij elkaar. Buiken als airbags, nekken als heipalen, kinnen als hangmatten.'  En Me schreef: ''Maar in het boek KEVBDD heb je wel veel te zeggen over vrouwen die je niet kent:P''

Kortom: een interessante discussie.

Laat ik mijn visie, for what it's worth, nog een keer proberen uiteen te zetten.

Wie ben ik om iets publiekelijk tot de grond toe af te branden omdat ik het toevallig slecht vind? In mijn columns probeer ik daarom een verschil te maken tussen afzeiken en satire. Zie ook dit verhaal, van 22 feb 2005 en deze reactie van 14 sep 2005.

Waar houdt satire op en waar begint afzeiken? Moeilijk. Opmerkingen als 'Harry Mulisch heeft dezelfde haarlak als Koningin Beatrix', ''mannen van het type bouwfraudeondernemer'' , 'Het deed me nog minder dan de oudjaarshow van Seth Gaaikema in december 1989' , 'mijn populariteit zakte tot Clarence Seedorf-niveau'  en 'Plots voelde ik me als Albert Verlinde die voor zijn verjaardag een kadobon voor een avondje Yab Yum kado heeft gekregen' vallen voor mij onder satire.

De grap over het gluren van minister Nawijn, kan die? Op het randje, vond ik zelf, maar door de invalshoek dat we allemaal, dus (zeker) ook ik, gluren, en dat het zodoende verpakt is als een 'satirische cursus' gluren, vond ik hem zelf te verantwoorden. 

Soms is de grens satire en afzeiken dun en discutabel, dat geef ik grif toe. Ik denk dat het verschil er voor mij in ligt dat ik in het kader van de humor het voor mezelf wel kan verantwoorden om een opmerking over iemands uiterlijk, image of persoonlijkheid in een tekst te plaatsen, als metafoor, als overdrijving, als grap, maar dat ik weiger een hele column te schrijven over een band, concert, artiest, schrijver, boek, film die/dat ik slecht vond. Iedere schrijver, columnist, recensent en comedian weet dat het veel gemakkelijker is om, als je een beetje scherpe tong of pen hebt, iets of iemand volledig af te zeiken. Moeilijker is het om iets met enthousiasme te prijzen, op een manier waar lezers (of kijkers) enthousiast van worden. Ik schep er een genoegen in om dit te blijven proberen. Steeds weer.

In een roman is er wat dat betreft meer vrijheid dan in een column, vind ik. In een roman is de schrijver ondergeschikt aan het verhaal en aan de (eventuele) ik-persoon. In een column geeft de schrijver zijn eigen visie, al is die satirisch of met veel overdrijving gebracht. Daarom is de grofheid van mijn taalgebruik, de stelligheid en het afzeikgehalte in mijn romans vele malen groter dan in mijn columns (was u dat al ooit opgevallen?). Stijn is bot en seksistisch, en gaat in De Weduwnaar ook nog eens gezellig aan de snuif, en daar hoort een bepaald taalgebruik bij.

Dan de kwestie 'kwal', 'klootzak', enz.

Sinds ik zelf iets bekender ben geworden dan de gemiddelde werknemer van de plantsoenendienst, word ik er steeds vaker mee geconfronteerd dat mensen de neiging hebben publieke figuren je indelen in ''goed'' en ''fout''. In mijn geval: veel fans beginnen dan te dwepen, op soms tenenkrommend genante manier, veel tegenstanders (soms mensen die Stijn en Kluun als 100% dezelfde persoon zien, soms mensen die het boek niet hebben gelezen) vinden me de grootste klootzak van het westelijk halfrond. En omstreken. Dat mag, we leven in een vrij land, maar ik blijf het gek vinden dat mensen die mij nog nooit ontmoet hebben toch exact denken te weten wat voor klootzak ik ben. Mijn vrouw, mijn vrienden, mijn overleden vrouw, haar moeder, vader en broer en al mijn en haar vrienden - hoewel ze zeker niet alles goedkeur(d)en wat ik doe/deed - vinden me geen klootzak. Hoe kan dat?

Ik betrap mezelf er ook op dat ik behept ben met vooroordelen t.o.v. andere bekende mensen en de neiging heb mensen in te delen in goed en fout. Ik probeer dat te onderdrukken. Ik probeer mensen in hun waarde te laten, zelfs als ik er geen reet van begrijp waarom ze de dingen doen die ze doen. Soms word ik laaiend, soms kan ik mensen wel op hun muil slaan, soms verwens ik mensen, maar ik probeer me ervan te weerhouden om dat publiekelijk te doen.

Daarom heb ik er géén moeite mee als mensen mijn boeken of columns volledig ruk vinden. Dat kan. Ze mogen dat ook schrijven, of, als ze dat willen, tegen me zeggen. Maar ik heb er wél moeite mee dat mensen mij, zonder me te kennen, een ''klootzak'' of ''hufter'' noemen.

En daarom heb ik er óók moeite mee als iemand zegt dat Bastiaan Ragas een ''kwal, bweeeeh'' is. Ik kén Bastiaan Ragas. Ik hou niet van zijn musicals. Ik vind sommige van zijn liedjes die hij in de show doet prachtig, en andere liedjes spreken mij minder aan.

Maar hij is geen kwal, integendeel. Het is een buitengewoon aardige gozer.

doorsturen reageren (al 60)

19 januari 2007 - 10:16

Vorige week had Kluun een heerlijke avond bij de nieuwe theatershow van Bastiaan Ragas. En nee, dat kwam niet door de teksten, maar door de verrassende muziekkeuze in de show. Wim Sonneveld, Frank Sinatra, Robert Palmer, Euston (wie kent 'm niet), Backstreet Boys, Garth Brooks, De Dijk, de hele santekraan komt langs .

Maar bovenal is Ragas Elvis-fan. Hij zong o.a. dit tranentrekkend mooie nummer van The King, een nummer dat Kluun eigenlijk al weer vergeten was.

Mag ik nog een aanvulling op nummer 15 van Kluuns Top100 doen?

doorsturen reageren (al 32)

18 januari 2007 - 10:25

Zoals ik vorige week meldde, is Kluun huiverig voor quizen en testen waarbij parate kennis van het nieuws, onze spelling en de Nederlandse cultuur wordt getest ('Dat een voetballer niet weet dat escargots oesters zijn en dat De Avonden het hoogtepunt was in het oeuvre van Cees Nooteboom is nog tot daar aan toe, maar als schrijver kom je daar niet mee weg.').

Maar de IQ-test, die durfde ik wel aan, toen BNN mijn uitgever vorige maand mailde of Kluun niet mee wilde doen. Stiekem even de test van vorig jaar op internet gedaan, mijn uitslag vergeleken met die van de andere BN-ers en zelfgenoegzaam met een grote grijns achterovergeleund. 133. Appeltje-eitje.

Ik had dus al ja gezegd op de uitnodiging, tot Naat mij eraan herinnerde dat Snuit jarig was op 17 januari. En dus zat ik gisterenavond niet tussen de Corpsballen, Professoren, Moslima's en Stoeipoezen (alsof de hele Bastille was leeggeschud), maar lekker thuis.

Naat en ik deden gisteren met pen en papier mee. Ik scoorde slechter dan tijdens de test op internet. Vijftien van de zestig fout, waaronder zowat de helft van alle vragen over ruimtelijk inzicht en de domino-stenen (meer precies: vraag 45 t/m 49 had ik stuk voor stuk fout) Dieptepunt voor een schrijver: het foute antwoord op de vraag welk woord het dichtst in de buurt bij ''verdonkeren'' kwam (Kluun: stelen. Ahum.) (maar als ik meer tijd had gehad, had ik die echt goed gehad hoor*). Gelukkig gingen de overige taal-, reken-, navigatie- en herinneringsvragen met twee vingers in de neus goed.

Thuis, veilig vanuit onze luie stoel, kwam ik gisteren uit op 125. Weliswaar hoger dan Bonnie St. Claire, Viola Holt, Hugo Metsers XIII en de andere BN-ers, maar één IQ-punt lager dan de collectieve score der corpsballen (126). 

Roos, dank dat je drie jaar geleden besloot juist op 17 januari geboren te worden. 

PS: Ter vergelijking: Madonna heeft een IQ van 140, Sharon Stone 154 en Bill Gates 160. Naar schatting bedraagt het IQ van Rembrandt 155, dat van Plato 170, Voltaire 190 en Goethe en Leonardo (niet die van Ajax) Da Vinci zouden rond de 225 zitten.

O ja, en Naat had 126. Maar dat terzijde.

http://www.omroep.nl/bnn/iq2007/testme.html

* Wrample Bonnie St. Claire

doorsturen reageren (al 38)

18 januari 2007 - 09:34

Vanochtend, vanmiddag en vanavond hetzelfde weertype.

18 januari - 14.40

Correctie

En Amsterdam moest zo nodig weer bijzonder zijn: 129 km/uur.

doorsturen reageren (al 9)

17 januari 2007 - 14:55

Zlatan.

doorsturen reageren (al 11)

17 januari 2007 - 09:20

Twee violen en een trommel en een snuit want Roosje die is jarig en de vlaggen hangen uit.

Vandaag een verhaal dat ik drie jaar geleden schreef, voor mijn vrouw.

doorsturen reageren (al 35)

16 januari 2007 - 14:52

Carbo en Van der Vaart.

doorsturen reageren (al 7)

16 januari 2007 - 09:08

'Volgens een woordvoerder van de Iraakse regering was het touw dat voor de executie was gebruikt, te lang.'

O. Tja. Kan gebeuren.

doorsturen reageren (al 6)

15 januari 2007 - 17:30

doorsturen reageren (al 2)

15 januari 2007 - 15:47

Cocu.

doorsturen reageren (al 11)

15 januari 2007 - 09:37

Kluun zat samen met Frits Spits, muzikant Ernst Jansz en hoogleraar Muziek en Cultuur op de UvA, Prof. Dr. José van Dijck in de jury van de verhalenwedstrijd bij de Top 2000 van Radio 2.

De tien beste verhalen en de bijbehorende platen werden jl. zaterdag van 14 tot 16 uur uitgezonden in het programma Goudmijn op Radio 2.

Kluuns persoonlijke favorieten waren A Whiter Shade Of Snow van Tis Marang, It's All Over Now  - Integendeel van Herman Broekmans en vooral het ontroerende verhaal hieronder, van Wim Stolk. 

 Tears in Heaven.

doorsturen reageren (al 7)

12 januari 2007 - 14:49

'It's a wonderstrike by Ven Pursie'

doorsturen reageren (al 7)

12 januari 2007 - 10:35

Zoals u weet, is Kluun wel van de Zweefmolenliteratuur. Paulo Coelho is een van mijn favoriete schrijvers, een portie Deepak Chopra, Eckhart Tolle of Neale Donald Walsch gaat er op z'n tijd ook wel in en afgelopen zomer nog was ik geïntrigeerd door De Kabbalist van Geert Kimpen.

Een boek dat als titel De engelenmaker heeft meegekregen, dat konden we dus niet laten liggen. Vorige week, op de laatste dag van mijn vakantie in de zon, begon ik eraan. Twee dagen later waren de 426 pagina's uit. Op het strand. Op het balkon van ons appartement, tot diep in de nacht. In het vliegtuig, tot vier uur 's nachts, terwijl alles en iedereen om me heen zat te snurken. Thuis, de avond na terugkomst, in bed, terwijl Naat naast me lag te slapen, heb ik de laatste honderd bladzijden gelezen.

Er zijn niet veel boeken die door een groot publiek en door de literatuur-bobo's de hemel in worden geprezen. KEVBDD werd door Nederlandse critici afgekraakt (door de Duitse lekker niet, puh!). De Schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafon: idem.

In Nederland kan alleen Joe Speedboot van Tommy Wieringa bogen (ik ga er zowaar literair van praten, gadverdamme) op de brede waardering van recensenten en publiek.

De engelenmaker van Stefan Brijs is ook zo'n boek. Genomineerd voor de AKO- Literatuurprijs 2006, genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2006, winnaar van de Vijfjaarlijkse (!) Prijs voor Proza van de winnaar van De publieksprijs van de Gouden Uil, de Vlaamse equivalent van de NS Publieksprijs (en dan moet het wel een goed boek zijn, niewaor?).  En de vertaalrechten zijn al verkocht aan Amerika, Duitsland, Engeland, Spanje, Italië, enz. Dat kan geen toeval zijn, dacht Kluun.

Het is ook geen toeval. De engelenmaker komt langzaam op gang, maar wordt alras (Kluun hou op! Gebruik normale woorden!) beter. Spannender. Beklemmender. Bizarrer. Angstaanjagender. Meegezogen werd ik, tot op de laatste, huiveringwekkende bladzijdes.

Niks geen zweefmolen. Niks geen spiritualiteit. Niks geen liefde in De engelenmaker van Stefan Brijs. The boys from Brazil meets Elementaire deeltjes meets Rainman meets Dr. Frankenstein, als u begrijpt wat ik bedoel.

Waar? In Wolfheim, een fictief Belgisch dorpje vlakbij het drielandenpunt, alwaar (Kluun, nu is het genoeg, oubollige would-be romancier!) Dr. Victor Hoppe praktijk houdt.

De filmrechten van De Engelenmaker zijn verkocht. Dat wordt een wereldfilm. Maar wacht u daar niet op. Lees dit boek.

 
De engelenmaker
Stefan Brijs

http://www.stefanbrijs.be/

* Wrample van Dr. Victor Hoppe. Brrr.

doorsturen reageren (al 15)

11 januari 2007 - 17:19

's Werelds twee meest innovatieve bedrijven hebben dít bedacht. Klik op Tune Your Run... Naat, wanneer valt vaderdag dit jaar?

doorsturen reageren (al 10)

11 januari 2007 - 15:25

Deze is ook niet onaardig. Met de commentator van Al Jazeera.

doorsturen reageren (al 4)

11 januari 2007 - 09:51

 Kluun komt al sinds zijn achtste in voetbalstadions en al die tijd heb ik me ver kunnen houden van alles wat ook maar naar VIP-box riekt. En geloof me, VIP-boxen riek je. Zalm, frituurvet voor de vlammetjes, veel drank en de onmiskebare parfummetjes van VIP-echtgenotes ('Wesley Sneijder, is dat die grote kale man met dat ringbaardje?')  of secretaresses/minnaressen ('O, komt  er ook nog een twééde helft dan?')

Bij Willem II hadden ze vroeger, toen ik er kwam, geen VIP-boxen. Dat bestond nog niet in de jaren zeventig, wat zeg ik, zalm bestond nog niet in Tilburg en stropdassen kende men slechts op de corpsverenigingen van de Katholieke Universiteit Brabant.

Wonend in Breda, eind jaren tachtig, ging ik wel eens bij NAC kijken, in de Beatrixstraat. Ook daar nada VIP-boxen. De enige VIP-boxen in heel Breda waren bij Huize Katja. Naar verluid, uiteraard.

Toog ik in de jaren tachtig ook zo af en toe per trein naar Amsterdam om Ajax te zien winnen (ja, zo ging dat toen), vanaf 1991 woonde ik er en ging vanaf dat moment wekelijks naar de Meer (ja, en toen won men ook nog).

Sinds tien jaar kom ik in de Arena. Steeds minder frequent en dat komt natuurlijk omdat ik kinderen heb en dus geen tijd (lees: ik ben, zoals het een Ajacied betaamt, een typische mooiweersupporter).

Met trots kan ik u vertellen dat ik in al die jaren Willem II, NAC en Ajax nimmer plaatsnam in een VIP-box. Iets dat een prestatie van formaat kan worden genoemd, ik heb inmmers ook nog eens vijftien jaar in de marketing en reclame gezeten, ambachten waarin menig werknemer meer tijd doorbrengt in VIP-boxen dan op kantoor.

Dinsdag, bij mijn eerste bezoek aan een wielerzesdaagse sinds midden jaren tachtig, zat ik voor het eerst in mijn leven in een VIP-box. Een mega-VIP-box: het middenterrein van Ahoy.

Mijn god.

99 % mannen. En wat voor mannen. Zelden zag Kluun zoveel mannen van het type bouwfraudeondernemer bij elkaar. Buiken als airbags, nekken als heipalen, kinnen als hangmatten.

Kluun zelf was in goed gezelschap, gelukkig. Tweevoudig Wereldkampioen achter de grote motoren, Kluuns achterneef en jeugdidool Martin Venix en diens dochter Petra. Voor het verhaal dat nu volgt dient vermeld - anders zou ik nooit zo praten over vrouwelijke familieleden (hoewel, die dochter van Ome Ruud mag er ook zijn, potverdrie!) - dat Petra er aantrekkelijk op was geworden sinds ik haar de laatste keer zag (in 1985 - Petra was toen 7). En er was een dame van TV Rijnmond bij. Ook daarvan kan zonder meer gesteld worden dat het een uiterst appetijtelijk type betrof.

Beide dames vertrouwden Kluun toe dat ze om de zoveel minuten opmerkingen naar hun hoofd kregen geslingerd kregen als 'Zo, meisje, je vriend thuisgelaten?' en 'Jij ziet er nog beter uit dan die zalm op mijn bord' .

'En net liep ik langs Nawijn, en die liep me toch naar mijn <<<censuur>>> te gluren!' aldus een van de dames. Ik keek om en zag onze ex-minister nét een bitterbal in zijn hoofd duwen en wederom - ik lieg het niet! -ongegeneerd naar dochter Venix staan loeren. Dit maal waren haar billen het doelwit.

Beste minister, niets mannelijks is ons vreemd. Gluren doen we allemaal. Geloof me, er zijn avonden dat ik zelf dermate veel gluur dat ik de ochtend erna spierpijn aan mijn ogen heb. 

Maar. De Edele kunst van het gluren is wel gebonden aan regels, meneer Nawijn. Hier zijn ze.

1. De maximale, sociaal correcte tijd voor een Gluur is 2 seconden. Geen 20 seconden.

2. Nooit meer dan één erogene zone bezichtigen per Gluur. Dwalende ogen, van boven naar beneden en terug, dat staat seksistisch (ja, we zijn allemaal seksistisch, maar dat hoeven we niet zo overvloedig ten toon te spreiden).

3. Altijd eerst kijken of het gluurobject in kwestie kijkt, voor u gluurt. Bij twijfel niet ingluren. Of, op zijn Tilburgs: 'Kèk us of ze kèkt, en as ze kèkt, niet kèèken.'

4.En de aller-, allerbelangrijkste regel van het gluren: nooit gluren terwijl u eet. Dat staat vies.

Yours Sincerely,

Kluun

PS: Keisse/Bartko wonnen de Rotterdamse Zesdaagse. Voor de liefhebbers.  

PPS: De tandem Kluun/Venix maakte, is hier te bezichtigen. Vanaf 10min30 in het filmpje.

doorsturen reageren (al 40)

10 januari 2007 - 15:20

Oelalaaaaa.... Cést geniale!

doorsturen reageren (al 14)

10 januari 2007 - 10:17

Het zal u niet ontgaan zijn dat Kluun het afgelopen jaar wel eens met zijn stoppelige harsens op tv was. Van Pauw en Witteman tot wijlen Maas & Geel, ik zat er. En noem me ordinair, maar ik deinsde er ook niet voor terug om aan te schuiven bij Life and Koekjes, Catherine Kul en Robert Jensen als ik dacht dat ik daarmee mensen kon interesseren om mijn boeken te lezen.

Nu krijg ik, zoals iedere Nederlander die bekender is dan de medewerkers van de plantsoenendienst, ook dagelijks uitnodigingen om zitting te nemen in panels, deel te nemen aan spelletjesshows, quizen en verkiezingen, om mee te doen aan alle denkbare varianten van Stars on/in/to/under godweetwat. Voor de meeste uitnodigingen bedank ik beleefd.

Kluun kan - de naam zegt het al - schaatsen noch stijldansen, zingen noch pokeren, survivallen noch bergbeklimmen en ik heb geen idee meer of a² + b² = c² nou de Stelling van Piet Agoras of het nieuwe, officieel door John Jaake goedgekeurde spelsysteem van Ajax is. Daarnaast ben ik altijd in de war of 1574 nou het jaar was van het Leidens Ontzet of de geboortedatum van Harry Mulisch.

Tel daarbij op dat Naat het geen onverdeeld genoegen vindt om vier weken lang voor alleenstaande moeder te spelen terwijl manlief richting Peking lift of in Mexico aan het uitvissen is wie de mol is.

En ach, laat ik eerlijk zijn: ik ben gewoon te scheiijterig om publiekelijk op mijn muil te gaan in Dancing with the Stars of de Nationale Literatuur- wetenschaps of cultuurquiz. Dat een voetballer niet weet dat escargots oesters zijn en dat De Avonden het hoogtepunt was in het oeuvre van Cees Nooteboom is nog tot daar aan toe, maar als schrijver kom je daar niet mee weg.

Sommige uitnodigingen zijn wél leuk. Samen met Jan Vayne eerst een caravan in elkaar beuken en daarna met een bulldozer een piano aan gort helpen voor Mannen mannen? Kom maar door. Heerlijk onzin uitkramen over muziek bij Late Vermaak, de nieuwe satirische muziekquiz van Rob Stenders (vanaf a.s. donderdag op tv, leuk hoor!)? Tuurlijk, zeg maar wanneer.

Laat ik nou vorige maand nu een uitnodiging van TV /Radio Rijnmond krijgen om bij de Rotterdamse Zesdaagse van dit jaar te zijn, samen met mijn jeugdidool en neef Martin Venix. Twee jaar geleden rond deze tijd schreef ik een column waar de nostalgie van afdroop, over de Zesdaagse van 2005 (klik hier, scroll naar 12 januari).

Gisteren was ik in Ahoy, op de slotavond, samen met Martin, tussen duizenden bierdrinkende en oesterslurpende Rotterdamse  bobo's én ex-minister Nawijn. Morgen een verslag. 

doorsturen reageren (al 25)

10 januari 2007 - 09:16

Ook het Beste radiostation van de Lage Landen doet jaarlijks haar Top 100 Aller Tijden. De Tijdloze heet-ie en hij is niet te versmaden. U kunt 'm hier beluisteren.

doorsturen reageren (al 1)

9 januari 2007 - 09:34

Er is een sportman en sportvrouw van het jaar. Een Voetballer  van het jaar. Een Man of the year. Een politicus van het jaar. Een TV-personality van het jaar. Reclameman van het jaar. Secretaresse van het jaar. En er is (gna gna gna) een Boek van het het jaar.  

Het Parool organiseert ieder jaar de verkiezing van de Amsterdammer van het Jaar. Op de lijst genomineerden geen burgermeester, geen Ajax-spelers, geen zangers, acteurs of andere BN-ers, nee, Het Parool nomineert Amsterdamse helden die Echte Helden zijn. Soms bekende, maar meestal onbekend.

Een man die een kind uit een brandend huis redde. Een vrouw die een opvangcentrum voor tienermoeders in Zuid Oost leidt. Een vrijwilliger van de dierenambulance.

Vorig jaar won Regina MacNack, oprichtster van de voedeselbank in A'dam Zuid Oost, de titel. Gisteren werd een man verkozen die ooit portier op de wallen was en nu een project leidt waarbij tweedehands rolstoelen worden ingezameld die vervolgens naar gehandicapten Suriname, Marokko en Turkije worden verscheept. En soms doet-ie er bij zo'n scheepslading ook nog enkele chirurgen bij. Hier een door AT5 gemaakt verslag.

Enkele uitspraken van de Amsterdammer van het Jaar: ''Als jongens zeggen dat ze geen baan kunnen vinden, zeg ik: 'Dat is jezelf verschuilen.' Ik geloof in dromen.''

''En als er jongens zijn die roepen dat Nederland slecht is, neem ik ze mee naar de kelder, naar die kamers vol rolstoelen. 'Kom eens kijken,' zeg ik dan, 'wat jouw broeders krijgen van Nederlanders'.''

''Homohaat accepteer ik net zo min als haantjesgedrag.''

Saïd Bensellam werd gisteren in de Stadschouwburg in Amsterdam verkozen tot Amsterdammer van het Jaar 2007. En terecht.

doorsturen reageren (al 13)

8 januari 2007 - 17:53

De winnende inzending van de december-editie van 5 Minutes of fame staat nu on line. Petra Top schreef het verhaal.

De voorverkoop voor 15 februari (Kluun, Herman Koch, Renkse de Greef, DJ Bart Thimbles, muziek, mysteryguest) is begonnen.

doorsturen reageren (al 7)

8 januari 2007 - 11:53

Ja, Kluun was even weg, de berichten van afgelopen weken waren voorgekookt. De snuggeriken onder u hadden dat al door, gezien de totale windstilte mijnerzijds op al uw hartverwarmende reacties op Kluuns Top 100 Aller Tijden.

Hierbij alsnog wat reacties.

@ Iedereen

Badlands, Clocks en Man on the moon dus. Als u vindt dat u de terechte (of minst onterechte) winnaar bent van Hart tegen Hart van Leon Verdonschot, neemt u dan contact op met de afdeling Prijsuitreiking van Kluuns Top 100 Aller Tijden. Laten we het zo doen: degene die in zijn top 3 de meeste juiste songs uit Kluuns Top 10 (kunt u me nog volgen?) had, gaat er met de poet vandoor. 

@ Hans (28 december 2006 - 10:58)

Ja, house met lyrics is inderdaad net zoiets als dropveters met satehsaus, maar op Youtube zijn meestal slechts de MTV-versies te vinden, en die zijn met lyrics. Vandaar.

@ Judy (28 december 2006 - 17:29)

Dat was te makkelijk geweest. En deze was het meest onderschatte feestnummer aller tijden. Vandaar II.

@ Remco (29 december 2006 - 13:56)

Nee, die top 3 bestaat uit Naat en Juut en nog een derde, wiens naam ik niet mag noemen omdat haar man anders weet dat ze helemaal niet met haar zus op wintersport was in februari 1989.

@ Piefje (29 december 2006 - 17:46)

Sorry, Josh deed me nog minder dan de oudjaarshow van Seth Gaaikema in december 1989

@ Arjen (30 december 2006 - 11:35)

Ik bedoelde Bono's stem, maar nu u het zegt: helemaal van de frisse is die zin niet, nee.

@ mariska (30 december 2006 - 12:30)

You're right. Hij is hersteld.

@ Pieter (31 december 2006 - 13:44)

Mag ik 'm ook?

@ Daniëlle (1 januari - 21:50)

Goeie tip! Blind kopen voor die luizige € 7,99. Vort, allemaal aan de Alex LLoyd!

@ bamistamper (2 januari - 01:13)

Jij ook een gelukkig, liefdevol en gezond 2007! 

@ Rinie (2 januari - 15:42)

Ik heb 'm ook, Rinie. Laten we ons gelukkig prijzen!

@ Daniek (2 januari - 20:35)

Zo zie je maar dat mijn imago volledig uit de lucht is gegrepen.

@ Lode (3 januari - 00:13)

Tracy's auto doet het weer.

@ Marianne (postman) (3 januari - 16:36)

Marianne, je bent in de war: het is Kluun i.p.v. Kuun. Daarentegen is het dan wel weer Kuifje en geen Kluifje. 

@ Pieter (3 januari - 13:26), Nico (3 januari - 18:20) , Elly en Brigitte: 

Dank voor de 8:45-versie!

@ Aart (3 januari - 17:40) 

''toch heeft het wel wat". Phoe. Eindelijk erkenning voor de man, na al die jaren.

@ Maud (4 januari - 11:42) 

Verrek, is dat Maarten 't Hart niet, in die video?

@ Ellen (4 januari - 11:51) 

Inderdaad. Prachtig. Dank.

@ Nina (4 januari - 12:41) 

Nee hoor, schat.

@ aaa (4 januari - 19:31)  

Je hebt gelijk, aaa, het spijt me, hoe durf ik inderdaad, hierbij mijn welgemeende verontschuldigingen.

@ mariska (5 januari - 21:41) 

Verbeterd. En Live Forever had idd net zo goed gekund. Bij deze.

@ rodney (6 januari - 05:41) 

Zie Mariska. Hebben jullie iets met elkaar, trouwens? (PS; dank voor Eloquent. Eindelijk een echt Harry Mulisch-woord op mijn site ) 

@ ditje (6 januari - 17:37) 

Stond op 101. Samen met Come on Eileen, Goodnight Saigon, Sometimes it snows in April, Dancing Queen, For Crying out loud en nog 2000 anderen.

@ Jolanda (6 januari - 20:29) 

Mwa. 

O, en had ik u al een veel love & fun voor 2007 gewenst? Bij deze. 

Kluun

doorsturen reageren (al 12)

6 januari 2007 - 10:01

doorsturen reageren (al 33)

5 januari 2007 - 09:54

   

20.    Oasis – Don't look back in anger

19.    Giacomo Puccini - O soave Fanciulla (La Bohème)

18.    Peter Koelewijn – KL204

17.    Jefferson Airplane – White Rabbit

16.    All saints – Black Coffee*

15.    Elvis Presley - If I can dream** / én My Boy***

14.    Suede - Trash

13.    Depeche Mode - Enjoy the silence

12.    FLC – The Fun Lovin Criminal

11.  De Dijk – We beginnen pas

* All Saints op 15?!? Kluun, doe normaal! Schaam je! Dit is gewoon een fucking popliedje!

        Ja. Maar wel eentje met een van de mooiste, simpelste liefdesverklaringen die ooit in een popliedje zijn gezongen. Brush your teeth/And pour a cup of black coffee out/I love to watch you do that every day/The little things that you do.

        x, Juut.

**     Nadat u het met bloemen bezaaide graf van De King heeft gezien, hoort u dít op uw hoofdtelefoon. Hou het dan maar eens droog.

*** 18/1/07 : Voortschrijdend inzicht. Dank, Bastiaan.

Morgen Kluuns Top 10. Wie de top 3 raadt (inzenden tot morgenochtend, 10.00uur), krijgt Hart tegen hart van Leon Verdonschot, gesigneerd en wel.

doorsturen reageren (al 20)

4 januari 2007 - 10:33

* Kijken! De beste live-song ooit, ever, ergens uitgevoerd. Pinkpop 1992. Met Eddy Vedder als Eddy The Eagle. 

doorsturen reageren (al 25)

3 januari 2007 - 10:25

doorsturen reageren (al 9)

2 januari 2007 - 10:17

doorsturen reageren (al 16)

1 januari 2007 - 11:53

doorsturen reageren (al 11)