|
Management by example 31 oktober 2007 - 14:50
Toen Henk na zes wedstrijden naar Londen vertrok waren we hier in Amsterdam al lang blij. Niemand die het hem kwalijk nam, dat ze maar veel plezier in Londen van je mogen hebben, Henk. In Eindhoven kunnen ze Ronald Koeman ook niks kwalijk nemen, nu hij na negen wedstrijden vertrekt. Hij was vorig seizoen al bijna weggepest. Ronald gaat met een dikke middelvinger naar Valencia, per direct. O ja, en hij neemt assistent Bruins Slot uiteraard mee. Ik weet het, ik weet het: trainers worden zelf ook midden in het seizoen ontslagen. Maar ben ik nu zo ouderwets dat er ook nog iets is als het goede voorbeeld geven? Ik durf er mijn voetbalplaatjesjaarboeken van 1974 t/m 1979 om te verwedden dat Huntelaar, Farfan, Alvez, en noem ze maar op in de winterstop ook de wieber zullen maken. Gevolgd door Suarez, Heitinga, Emanuelson, de Guzman, Affelay en godweetwienog meer in juni. Welkom in de Mickey Mouse competitie. |
||||||||||||||||||||
|
Dom, lomp en famous 31 oktober 2007 - 10:29
O, en tenslotte hier: Slaap en Fok jou van the Opposites. Dat u niet denkt dat Dom, lomp en famous te serieus moet worden genomen. Ze deugen, echt, die Willem en Twan. --------------------------------------------- Kluun las deze column vanochtend voor bij Giel op 3FM. Iedere woensdag, rond kwart voor acht. |
||||||||||||||||||||
|
The Aaaaahhhhditors 31 oktober 2007 - 10:00
1997. Toen OK Computer van Radiohead net uitwas, schijnt Michael Stipe eens tegen een journalist te hebben gebromd dat Radiohead nu toch wel 2007. Het kan niet anders dat Chris Martin van Coldplay hetzelfde moet denken over The Editors na het beluisteren van An End Has A Start. Symfonisch, sacraal, dat waren The Editors gisteren in Paradiso. Snoeiharde rock heeft zelden zo ontroerend mooi geklonken als door de monden en uit de gitaren van Tom Smith en zijn mannen. The Editors hebben de lat voor Coldplay weer een stukje hoger gelegd. -> Kluun schreef eerder over The Editors -> Editors unplugged op MTV ITalia |
||||||||||||||||||||
|
The Editors are in town 30 oktober 2007 - 09:13 ![]() Van hun looks moeten The Editors het niet hebben
.
Luister en huiver. Chasing Cars of Run van Snow Patrol staan niet langer waar ze al thuishoren sinds ik iTunes heb, op 1 en 2 in mijn 25 Most Played List. Ook Ruby Ruby Ruby daalt met de week. De nummers van Johan staan niet eens meer in de top 10 en het voelt haast als bekennen dat ik een verhouding heb, ik schaam me dan ook diep om het te moeten toegeven, zo vlak voor hij weer naar Nederland komt, maar zelfs de Springsteen–klassiekers zijn uit de lijst gedonderd.
.
Op 1, 2 en 3 staan Smokers Outside The Hospital Doors, The Racing Rats en When Anger Shows van The Editors. The Editors. Laat ik eerlijk bekennen dat ik tot voor een paar maanden nog nooit van ze had gehoord, het hele succes van het eerste album was aan mij voorbijgegaan als een Champions League seizoen aan Ajax. Maar sinds deze lente hun tweede album An end has a start uitkwam, heb ik het licht gezien.
Even laten merken hoe oud we zijn: The Editors is natuurlijk de reïncarnatie versie van Joy Division (luister maar) en Big Country (Wat?!? nooit van gehoord?!? Maar dan bent u veel te jong om deze site te bezoeken!. Vooruit, hier dan. En hier. En geen grappen over de kapsels en de broeken van de heren, ja?!) Gisteren stonden ze in 013 in Tilburg (waar Nightwriters binnenkort ook optreden!), vanavond staan The Editors in Paradiso, u mag het doen met dit fan-tas-tisch unplugged concert bij MTV Italia. |
||||||||||||||||||||
|
Zucht 29 oktober 2007 - 14:07
Ik Welja. Winnen we eindelijk weer eens een keer, hebben we dit weer. Jaap Stam stopt. Per direct. Het nieuws is alleen nog niet doorgedrongen tot de websitebouwers van de homepage van de Ajax-site. Of nee, dat is natuurlijk slecht voor de beurskoers. Overigens wordt het gerucht dat Chelsea geïnteresseerd zou zijn in Colin en Delorge vanuit Londen ten stelligste ontkend. Dat valt dan weer mee. (Wist u trouwens wat de yell was die de supporters van Man United voor Jaap hadden in de tijd dat hij daar met zijn kale knar alle ballen het strafschopgebied weer uitkegelde? Op de melodie van Batman: tatatatatatata Yep Stem!!!) |
||||||||||||||||||||
|
Stappenplan voor Mike 29 oktober 2007 - 11:39 Door de hoogstaande discussie die Bami en Johanna vorige week voerden onder het artikel over het boekje Stappenplan van Amsterdam zou een mens haast gaan vergeten dat er ook nog iets te winnen viel. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat geen van de inzendingen ook maar in de buurt kwam van het niveau van de speech die Albert de Lange bij de presentatie van het boek hield. Maar de Afdeling Prijsuitreiking van Stichting Kluun heeft besloten het Stappenplan van Amsterdam aan Mike Scherp te gunnen. ''Zit er ook een logboek in om te lezen waar ik de nacht voor mijn kater ben gebleven?'' Mike, doe even je emailadres, dan zorg ik, als directeur van de Stichting Kluun, ervoor dat de Afdeling Logistiek de postduif alvast optuigt. |
||||||||||||||||||||
|
Wat doe je? 29 oktober 2007 - 10:11 Kluun trad gisteren in het Paard in Den Haag op bij Puur Gelul, de Haagse variant op Nightwriters, zeg maar. Puur Gelul is het geesteskind van het onvolprezen Haagse orakel Boozy. Stand up comedian Martijn Oosterhuis vertelde daar in de kleedkamer een ouderwetse mop, die, zo wil de overlevering, rechtstreeks afkomstig is uit het circuit van Meneer Holleeder. Kluun vond hem te leuk om u te onthouden. Luister. Voor je staat een raket, op nog geen meter afstand. Rechts naast je staat een tank. Je kunt hem zo aanraken. Links naast je een politie-auto. Wat doe je? Je vraagt je moeder wanneer je nu eindelijk eens uit die draaimolen mag.
|
||||||||||||||||||||
|
Kluun feliciteert De Bommel 26 oktober 2007 - 10:58
"De Bommel is de beste kroeg binnen onze landsgrenzen. Stappen heet in Breda Bommelen, een vaasje een Bommeltje en de barkeeper van De Bommel staat in Breda in hoger aanzien dan de midvoor van NAC. Dat weten ze zelf ook. ‘Laat ons in Godsnaam met rust,’ stond er op het voorgedrukte briefje dat ik eens kreeg op een drukke avond toen ik het gore lef had om de barkeepers lastig te vallen met iets triviaals als een bestelling. Met carnaval komt iedere zichzelfrespecterende (ex-)Bredanaar hier om te zien en gezien te worden. Het publiek is er op die dagen mooier en geiler dan in welke tent in Amsterdam ook en het is Brabant: de mensen zijn er echt.'' Uit KEVBDD, blz 129. Aanstaand weekend bestaat De Bommel 25 jaar. Kluun zei er dit over in BN/De Stem.
|
||||||||||||||||||||
|
Stappenplan van Amsterdam 24 oktober 2007 - 22:42 (Dit verhaal is geschreven door Albert de Lange, adjunct-hoofdredacteur van Het Parool. Het is de toespraak die hij gisteren hield bij de presentatie van het boek Kroeglopen in Amsterdam, geschreven door de Parool-journalisten Hans van der Beek en Lidewij Loorbach over acht kroegtochten door Amsterdam, variërend van de studentenroute tot de BN-er route, van de sneuvelroute tot de hipperdepiproute.) ------------------------------------------------------------ "Laat ik het meteen maar zeggen: ik vind kroeglopen een verwerpelijke bezigheid. Ik kan geen goede reden bedenken om een kroeg te verlaten, anders dan dat de lichten aangaan en dat een gelegenheid verderop langer open is. Het is naar mijn idee zonde om een in goed gezelschap opgebouwde serieuze dronkenschap te verplaatsen naar een volgend cafe; men mist daar al snel de aansluiting, en de magie die was opgebouwd rond het verlaten cafetafeltje gaat geheel verloren. Sterker, eenmaal buiten blijken veel professionele drinkers zoals wij plotseling een horloge te hebben, of erger nog, een auto. Wie denkt dat het gras verderop groener is of het bier beter, ontneemt zichzelf het ware cafe-momentum; de ongegeneerde De kroegloper heeft veel stamcafes, en dat lijkt me per definitie een In dit boekje worden een aantal kroegroutes voor u neergezet als een dienstregeling - hetgeen mij overigens ook al een bezwaar lijkt; in het cafe bestaat geen tijd. .Maar goed, mijn collega's Hans van der Beek en Liedewij Loorbach, zijn zeer grondig te werk gegaan, ik heb hun declaraties mogen aftekenen, en ik kan u verzekeren: het is tot op de bodem uitgezocht. Toch wil ik u adviseren op een iets afwijkende manier van deze handleiding gebruik te maken. Ikzelf heb me althans voorgenomen een route te kiezen en daar een Het is mij daarom een eer het eerste exemplaar van dit eersteklas staaltje research-journalistiek uit te mogen reiken aan niemand minder dan Kluun, ook al doet hij zijn reputatie de laatste tijd wat minder eer aan." ------------------ Kluun mag een (of twee, we zijn nog in onderhandeling) gesigneerde boeken van Kroeglopen in Amsterdam weggeven. Uiteraard voor de meest originele inzenders. Vertel het maar: waarom verdient u dit amusante, educatieve boek van Hans van der Beek en Lidewij Loorbach? |
||||||||||||||||||||
|
I.M. Yade City 24 oktober 2007 - 07:59 Er is iets vreselijks gebeurd. Afgelopen week is een van de laatste ikonen uit de vorige eeuw genadeloos onder mijn voeten weggetrokken.
.
Om de dramatiek van het gebeurde te kunnen bevatten, neem ik u even mee terug naar de jaren zeventig, de tijd van de Mounties, Joop Zoetemelk, The George Baker Selection, de Fabeltjeskrant en van de pornobladen waarin het schaamhaar welig tierde. Skippy the Bushkangaroo.
.
Maar de jaren zeventig herinneren we ons vooral vanwege het meest Hollandse dat Holland ooit heeft gekend: de Chinees. Alleen in Tilburg waren er al, ik lieg het niet, 67 afhaalchinezen. Uit het blote hoofd: Chin. Ind. Spec. Rest. Wah Sing, Chin. Ind. Spec. Rest. Lotus, Chin. Ind. Spec. Rest. Rest. Lange Muur en, niet te vergeten, Chin. Ind. Spec. Rest. Ho-Ho.
.
In de jaren zeventig hoefde je in Nederland maar een hoek om te slaan of de geur van de babi-pangang, foe yong hai, tjap tjoy en andere typische Nederlandse gerechten kwam je al tegemoet.
.
begin jaren tachtig kwam de klad er in. De shoarma deed zijn intrede in Nederland. De Italiaan kwam. De Griek volgde. MacDonalds veroverde stad na stad.
.
En om het nog erger te maken voor onze hardwerkende Chinese vrienden begonnen pizzakoeriers hun voeder nog thuis te bezorgen ook, door puisterige pubers die op hun opgevoerde brommertjes de stad door crossten om weer een klant van onze sympathieke afhaalchinees af te pakken. De Chinees wisten niet waar hij het zoeken moest, hier hielp geen eindejaarskalender, geen sambal bij of glatis kloepoek meer aan.
.
De Nederlanders, dezelfde Nederlanders voor wie zij jarenlang zondag na zondag het vuur uit de sloffen hadden gewokt, gingen massaal vreemd met een kleffe pizza. Goed, wij Nederlanders hadden vreemde eetgewoonten, maar dat we zo van karton hielden dat we dát te pruimen vonden, nee, dat hadden onze hondstrouwe afhaalchinezen nooit bevroed.
.
De jaren negentig werden de definitieve nekslag voor onze goedwillende Chinese afhaalvrienden. Laffe sushi-koeriers, lullige spareribs-lijnen en luizige thaise thuisbezorgers plunderden de laatste trouwe klanten bij onze vlijtige afhaalchinezen weg.
.
Ik woonde ondertussen in Amsterdam. En daar was, op de Koninginneweg, Yade City. Beter goed gejat dan slecht bedacht, dacht Yade City en greep naar het laatste redmiddel om te overleven: onze afhaalchinees ging thuisbezorgen. Vanaf dat moment keerden de jaren zeventig terug in Huize Kluun. Er ging geen zondag voorbij of wij belden onze beminnelijke afhaalchinees om zijn combinatiegerecht nummer 137 (een bak bami met babi bangang, foe yong hai, 2 stokjes saté én een ei voor nog geen tien euro!) te laten bezorgen.
.
Alleen dat bestellen was al een feest. Mijn dochters keken de hele zondag uit naar het moment waarop papa de telefoon op intercom zette om de goedgemutste dame van onze thuisbezorgende afhaal-Chinees de woorden ‘Goedenavond, Yade Citéééé’ te horen roepen. En om hem daarna, terwijl we al honderden keren bij haar hadden besteld, iedere zondag weer naar het adres te horen vragen.
.
Tot vorige week zondag. Onze afhaalchinees nam niet op, toen ik hem belde. Geen bandje, geen boodschap, niets. Ik belde om half zes. Ik belde om kwart voor zes, ik belde om zes uur. Het mocht niet baten. Onze Chinees nam niet op.
.
Afgelopen weekend ben ik er op mijn fiets langs gereden. Wat ik al vreesde, bleek bewaarheid. Daar stond het, op een getypt a-4tje voor het geblindeerde raam. Wij zijn gesloten. Hier komt ander restaurant. Het wordt geen Chinees.
.
Met tranen in mijn ogen fietste ik naar huis. Yade City is niet meer. De jaren zeventig zijn definitief voorbij. En daarom nog eenmaal, opdat de ardwerkenkende Chinezen, zij die Nederland groot hebben gemaakt, es nooit vergeten zal worden: Goedenavond, Yade Citéééé!!!
-------------------------------------
Kluun las deze column vanochtend voor bij Giel op 3FM. Iedere woensdag, tien voor acht.
|
||||||||||||||||||||
|
Ganzenlever 22 oktober 2007 - 11:59 Vanochtend in De Volkskrant een voorpagina-artikel over de reacties van Texelenaren op de dood van Jan Wolkers. De eigenaar van Jans favoriete restaurant meldde, haast schuldbewust, dat de lijstduwer van de Partij voor de Dieren niet vies was van ganzenlever. En nu zijn de rapen gaar. De Telegraaf meldde daarop in koeienletters dat 'dierenvriend' Jan Wolkers wel eens ganzenlever at. Sjonge. Het deed Kluun denken aan de reacties op Lange Frans, toen die, in weerwil van zijn liedteksten over geweldloosheid, ineens toch iemand een tik bleek te hebben uitgedeeld. Ik schreef er destijds dit over. |
||||||||||||||||||||
|
I.M. KEVBDD 22 oktober 2007 - 09:46
|
||||||||||||||||||||
|
I.M. Jan Wolkers 19 oktober 2007 - 16:50 Jan Wolkers is vandaag op 81-jarige leeftijd overleden. Hieronder een verhaal dat Kluun enkele jaren geleden schreef.
Meneer Wolkers We praten de zomer van 2003. Komt Een Vrouw Bij De Dokter was nog niet verschenen, maar door sommige journalisten die het manuscript hadden gelezen al 'het Turks Fruit van de 21e eeuw' genoemd. (Dat was op zich ook niet zo gek (niet doorvertellen) want dat hadden mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen en ik zelf verzonnen, in de najaarscatalogus van uitgeverij Podium vermeld en vervolgens tegen iedereen geroepen die het wilde horen. En tegen de rest ook.) 'Het zou wel te gek zijn als we een quote van Jan Wolkers op de cover konden hebben, dat Hij dat ook vindt, hè, dat dit de nieuwe Turks Fruit is...' dagdroomde Kluun tegen Joost Nijsen. Een paar dagen later het bewijs dat God toch bestond: de Eminence Grise der Nederlandsche Kutlulpijpbefneuktietenliteratuur, Jan Wolkers Himself, bleek die zondag van zins af te dalen van Zijn woonoord Texel naar het Vondelpark in Amsterdam. De Man zou een lezing geven in het Openluchttheater aldaar. Kluuntje zag zijn kans schoon en toog die zondag vastberaden, de 320 bladzijden manuscript en de Podium-catalogus met de bewuste quote onder de arm, richting Openluchttheater. Naat ging mee, ter morele ondersteuning. Nou wordt een mens in Amsterdam Zuid aardig blasé van alle BN-ers die er rond lopen, maar er zijn uitzonderingen die een jongenshart sneller doen kloppen. Johan Cruyff en Jan Wolkers behoren tot die buitencategorie. De lezing was afgelopen en Kluun draalde wat in de buurt van het Podium. 'Moet je er niet heen?' vroeg Naat. 'Eh... ja, zo meteen. Hij is bezig.' 'Ga nou.' Kluun haalde diep adem en sloot aan in het rijtje mensen dat zich verzameld had bij de zijkant van het podium, waar Hij audiëntie hield, gezeten op een stoel, een meter verheven boven ons, de meute. Nog twee handtekeningenslijmers voor me en dan was ik aan de beurt. Nog ééntje. Zou ik weggaan? Ik keek opzij en zag Naat naar me kijken. Vluchten kon niet meer. De laatste vrouw voor me ging met rode koontjes en een Handtekening weg en toen stond ik tegenover Hem. Ik stak mijn hand uit. 'Dag,' zei Hij, met zijn karakteristieke hese stem. Als ik geen lul had zou ik er bloedgeil van worden. 'Dag Meneer Wolkers, ik wil u iets vragen.' 'Ja?' 'Mijn debuutroman komt dit najaar uit en daarvan wordt door sommige mensen gezegd dat het de Turks fruit van nu is.' 'Oh?' 'Mag ik u vragen om het manuscript eens te lezen en er uw mening over te-...'. Hij schudde al nee. 'Nee, daar begin ik niet aan,' onderbrak de hese stem mijn verzoek. 'Ik lees nooit manuscripten van anderen, want dan moet ik er ook weer iets van gaan vinden en dat levert alleen maar ellende op.' De Man klonk te vastberaden om een rebound te proberen. 'En jij moet ook niet de mening vragen van collega's,' ging Hij verder. 'Daar heb je niks an. Wat collega's van je werk vinden is niet interessant, het gaat erom wat jij en je lezers ervan vinden.' Kluuntje knikte gedwee. 'Nooit meer doen.' Ik knikte weer. En toen kreeg ik een Hand. Met rood hoofd zwoof ik terug naar Naat. 'En?' vroeg Naat. 'Hij zei Collega tegen me,' lispelde Kluun gelukzalig. |
||||||||||||||||||||
|
Joris -> Juno 19 oktober 2007 - 12:38 Omdat de afdeling Prijsuitreikingen van Kluun BV weet dat Joris Luyendijk niet de illusie heeft dat het nog ooit goed komt met de gevestigde orde van het journaille, en daarom met zijn boek al zijn hoop heeft gevestigd op de jonge garde, leek het ons goed om het gesigneerde exemplaar van Het zijn net mensen te gunnen aan de volgende reactie: juno (17 oktober - 15:42) - omdat ik door Joris journalistiek ben gaan studeren. Juno, gelieve je te melden met je adresgegevens bij mail@kluun.nl. Ook zin gekregen om Het zijn net mensen te lezen?Bestel 'm hier. |
||||||||||||||||||||
|
:) 19 oktober 2007 - 12:11 Herinnert u het zich nog, vorig jaar zomer, bij gebrek aan belanghebbend nieuws, de verkiezing van de Beste Flauwe Bak Aller Tijden? Vast wel. Met als glorieuze winnaar 'Het heeft een gouden ketting om en staat in de wei?' (Nou? Nou? Inderdaad. Een ShetlandSjonnie). De rest van de top 11 vindt u hier. Klik maar. Aanrader. Of de Jippo-humor van Kluuns dochter. Ook niet te versmaden. Daarnaast zijn we hier op de redactie (behalve Kluun, die is meer van de subtielere humor) fan van het genre waartoe klassiekers als 'Hoe heet Nelly Cooman als ze met Rob de Nijs gaat trouwen?' .(Juist. Nelly de Nijs-Cooman. Hardop lezen voor het beste resultaat.)behoort . Welnu. Deze week hoorde de redactie van deze site (dat u niet denkt dat Kluun zelf dit soort flauwekul plaatst) een ander hoogstandje in deze categorie. Te flauw voor woorden en dus des te beter. Wat is de voornaam van E.T?
Komt-ie. Hou u vast. Jodela. |
||||||||||||||||||||
|
Onze kampeerbungalow© (slot) 18 oktober 2007 - 09:54 (vervolg van jl maandag)
Zo valt er op de website van meneer Slingerland de volgende aandoenlijke beschrijving te lezen: ‘Een kampeerbungalow© is een unieke kampeeraccommodatie en daarom moeilijk vergelijkbaar met andere verblijfsaccommodaties. De Slingerland kampeerbungalow© is een tikje avontuurlijk, veel comfortabeler dan een tent en stukken toegankelijker dan een caravan. De kampeerbungalow© combineert de eenvoud van kamperen met de luxe van een bungalow. Kortom kamperen in een kampeerbungalow© van Slingerland is luxe kamperen.’ Zo. Zeg dan maar eens nee.
.
Of het allemaal waar is, al die vergelijkingen met tenten en caravans, weet ik niet, want ik heb al in geen twintig jaar meer gekampeerd. Mij kunnen ze alles wijsmaken.
Mijn vrouw en kinderen waren op slag verliefd (op de kampeerbungalow©, niet op meneer Slingerland), maar wat voor mij de doorslag gaf was dat het gevaarte elke kampeerseizoen wordt opgebouwd en weer afgebroken door een paar mannetjes die meneer Slingerland erbij levert. Waar hij die tijdens het seizoen dan weer laat, weet ik ook niet.
.
En dus is het gezin Kluun sinds dit voorjaar in het eh… trotse bezit van een heuse kampeerbungalow©. Achthoekig, grenen wanden, een zeildoek als dak en een hele vrachtwagen aan IKEA spullen er standaard bij geleverd.
.
De aankoop van een kampeerbungalow© met IKEA-spullen is zo ongeveer wel het laatste dat ik me had voorgesteld toen mijn inkomsten de laatste jaren de pan uit begonnen te rijzen. Een nieuwe onnodig grote auto, soit. Een horloge waarmee je tot driehonderd meter onder water kunt zien hoe laat het op de maan is, oké. Een finca op Ibiza, waarom niet? Maar dat ik mezelf ooit zou zien verrijkt met een kampeerbungalow, nee, dat had ik niet kunnen bevroeden.
.
Naat wel.
Het moet gezegd: ze had gelijk. Dankzij onze kampeerbungalow© zijn we dit voor- en naseizoen vaker aan zee geweest dan in de laatste vijf jaar. Elke zonnige dag zaten we op het strand. Rosé, schepjes, emmertjes, waterijsje, Tirza van Arnon Grunberg, wat wil een mens nog meer?
.
En dan neem ik het uitzicht op de afwassende bejaarden in de caravan naast ons maar voor lief.
Zo lang u maar niet doorvertelt dat Kluun afgelopen seizoen regelmatig op een camping zat.
Twee van meneer Slingerlands kampeerbungalows broederlijk naast elkaar
-----------------------------------------------------------------
( Deze column werd eerder in RED gepubliceerd)
|
||||||||||||||||||||
|
Alles is liefde 17 oktober 2007 - 08:02
Het zal niemand zijn ontgaan: er is een nieuwe Nederlandse film. Alles is liefde. Heel bekend Nederland speelt er in mee, alleen mensen als Giel en Kluun, wiens uiterlijk echt te afstotelijk is voor het witte doek, werden niet gevraagd.
.
Voor de film in première ging hadden de recensenten, mensen die van hun hobby – zeiken – hun beroep – zeikerd – hebben gemaakt, de messen al geslepen: een met zoveel bombarie aangekondigde Nederlandse romantische komedie, die leunt op een grotere hoeveelheid sterren dan er op een heldere nacht aan de hemel te aanschouwen zijn – dat mag een zichzelf respecterend recensent bij voorbaat al niet goed vinden. Zoals je vroeger op school niet toe mocht geven dat je bij Genesis in slaap viel en stiekem alle platen van ABBA uit je hoofd kende.
.
De recensies met opmerkingen dat het allemaal wel héééél cliché was, dat het wel een heel blanke film was geworden, dat acteur a en b toch wel heel erg zichzelf speelden – ik kon ze bij voorbaat uittekenen. Schoorvoetend en schaamkakend gaf de ene na de andere recensent echter toe dat de film toch helaas wel erg leuk was geworden.
En dat is-ie! Het is lang geleden dat ik meemaakte dat een volle zaal na afloop eerbiedig voor een film applaudisseerde.
Ik heb genoten van Michiel Romeijn als Snieklaas en natuurlijk van Carice van Houten, aaaahhhh… Als Carice lacht, dan lach ik. Als Carice huilt, dan huil ik. En als Carice verliefd wordt op een man dan eh… word ik verliefd op haar.
.
Ik ben zeker vijf keer hardop in de lach geschoten om de grappen in het script van Kim van Kooten, een script zonder geweld, bloed, moord en ellende, wat zeg ik, zelfs zonder de traditionele Hollandse onfunctionele blootscene, al kan dat komen omdat Halina Reijn niet meespeelde – van Halina zou ik eerlijk gezegd niet eens weten hoe ze er met kleren uitziet.
.
In anderhalve week tijd hebben al meer dan 100.000 mensen de film gezien en ik weiger te geloven dat dat alleen komt door het publiciteitsbombardement of door de kamerbrede sterrencast. Ik geloof dat mensen massaal naar een vrolijke voelgoedfilm over de liefde verlangen.
.
Daarom besluiten we deze lezing met een klein liefdestafereel dat zich een tijd geleden voor mijn ogen voltrok en waar ik spontaan mijn pen van in de roze inkt wilde dopen. Ik draag het op aan de makers van Alles is Liefde en aan iedereen die ook gelooft in de liefde. Fuck cynisme, lang leve De Liefde.
.
Het is een oudje en het heet Pril geluk.
.
Het was guur in het Vondelpark. Ik was aan het rennen toen ik hen in de verte spotte. Ze liepen stevig gearmd. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat hij een pak aan had, dat mijn vader sjiekdefriemel zou noemen en zij een mantelpakje dat je koopt in winkels die op hun etalageruit Betaalbare Exclusieve Damesmode hebben staan. Ik zag dat hij vet in de zeventig was en dat zij haar tramabonnement ook al jaren met fikse korting kon aanschaffen. Ze giechelden en hielden samen een lint vast, waaraan een grote, rode ballon was vastgeknoopt. Toen ik hen passeerde zag ik wat er op stond. Just Married.
.
Het werd een paar graden warmer in het Vondelpark.
-------------------
Kluun las deze column vanochtend voor bij Giel op 3FM (op 36.00min).
Pril geluk verscheen eerder op deze site, ergens in 2005.
.
|
||||||||||||||||||||
|
Kluun feliciteert Joris 16 oktober 2007 - 12:45
De NS Publieksprijs is gewonnen door Joris Luyendijk met zijn boek Het zijn net mensen. Kluun kan er goed mee leven. Tijdens de stemperiode gaan uitgevers advertenties zetten en auteurs gaan interviews geven en lezers mobiliseren. En - het leukste van het spel - de auteurs gaan elkaar per mail en sms onderling een beetje lopen stangen over hun kansen. Tegen het einde van de stemrondes ga je (tenminste ik) eens denken wat je kansen zijn. Die waren voor mij minder groot dan vorig jaar, toen KEVBDD voor iedereen de grote favoriet was. De reacties op De weduwnaar zijn vanaf het begin meer verdeeld geweest. Mijn vrienden van de pers* vonden het, net als KEVBDD helemaal niks en de meningen van lezers liepen uiteen van 'fantastisch en ontroerend' tot 'slap aftreksel van KEVBDD'. Zie de reacties op mijn site en op bol.com, waar het boek op een gemiddelde van 4 (van de 5) sterren uitkwam. Zelf had ik, als ik eerlijk ben, op Tirza van Arnon Grunberg gestemd. Dat is in mijn ogen, samen met Joe Speedboot van Tommy Wieringa, de beste Nederlandse roman van de laatste jaren. Toch is Het zijn net mensen de verdiende winnaar. Joris Luyendijk bezit de gave om verhalende nonfictie te schrijven waarin je wordt meegezogen. De NS Publieksprijs is zeker bij dit boek op zijn plaats. Luyendijk, eveneens auteur uit de Podium-stal van mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen, heeft dezelfde redacteur als Kluun. Maanden en maanden hebben zij samen geschaafd om het boek toegankelijk, spannend en pageturning te krijgen. Dat heeft gewerkt. Nu al zijn er 140.000 exemplaren van dit boek verkocht, ongekend voor een boek dat als onderwerp de mechanieken van de beeldvorming over het Midden Oosten heeft. De NS Publieksprijs zal ervoor zorgen dat er nog eens een paar honderdduizend exemplaren van Het zijn net mensen worden verkocht. Dat is volledig terecht en meer dan gegund. Joris, proficiat. PS: Kluun heeft de winnaar meteen maar even aan zijn taas getrokken en hem onder zachte dwang een exemplaar van Het zijn net mensen laten signeren voor de bezoeker van deze site die op de meest originele manier kan vertellen waarom het terecht is dat Joris Luyendijk de NS Publiekprijs 2007 heeft gewonnen. U mag tot donderdagavond 23.59u een poding wagen. --> Kluun schreef eerder over Luyendijk: De zomer van Luyendijk en That's entertainment Bestel Het zijn net mensen van Joris Luyendijk. * Wrample Louis van Gaal |
||||||||||||||||||||
|
Leon snapt het 15 oktober 2007 - 17:03
In Revu van deze week (opschieten, nog tot a.s. woensdag in de winkel) een inzage in het brein van een Springsteen-fan, geschreven door Springsteen-fan en popjournalist Leon Verdonschot. 'Lang geleden vroeg de vriendin van een goede vriend wie ik de beste artiest aller tijden vond. Ik zei: Bruce Springsteen. Ze schoot in de lach. ‘Bruce Springsteen? Dat meen je niet.’ Toen deed ze na hoe Springsteen volgens haar zong (als een schorre gorilla), en ze zong Dancing in the Dark, een van de twee nummers die ze van hem kende. Het is minstens vier jaar geleden, maar ik vind het nog steeds een dom wijf.' Zo is het, Leon. Op de site van Revu is een heuse Springsteen-podcast te downloaden. Mjammie. |
||||||||||||||||||||
|
Onze kampeerbungalow© (deel I) 15 oktober 2007 - 09:54 Deze column moet onder ons blijven.
Het begon zo. Naat was het al een paar jaar spuugzat om elke zonnige zomerdag in het weekend weer in de speeltuin van het Vondelpark te belanden, met het hele gezin op één m2 strand in Blijburg neer te strijken of met de auto naar het Twiske te rijden en ons daar tussen kuddes schreeuwende Surinaamse pubers in te nestelen. Aan zee kwamen we al jaren niet meer. De file richting Zandvoort en Bloemendaal maakt de Noordzee vanuit Amsterdam op zomerse dagen tot mission impossible.
Nu ben ik een stadsmens en heb ik om te overleven voldoende aan twee natuurfilms per jaar, maar mijn vrouw heeft wekelijks een portie natuur nodig, anders wordt ze nukkig. En voor kinderen schijnt het ook goed te zijn, die natuur, heb ik ergens gelezen.
Zodoende ontstond afgelopen winter in huize Kluun het plan om ergens op – ik zeg dit volgende woord niet zonder gevoelens van schaamte – een camping in de duinen een seizoensplaats te huren. Daar zouden we dan op zonnige dagen voor of na de files heen kunnen tuffen om de dag erna ’s ochtends vroeg door de duinen naar zee te kunnen fietsen.
Geen speld tussen te krijgen.
‘Maar waar slapen we dan?’ vroeg ik angstig. Ik zag de bui al hangen. Dat werd een tent of een caravan. Ik kreeg al bultjes als ik er aan dacht.
Naat wist raad. Iets nieuws. Kampeerbungalows. Geen idee wat dat dan weer was, maar het klonk minder behelpen dan een tent.
De kampeerbungalow - wacht, eigenlijk moet ik er zo’n ©-dingetje boven zetten, voor ik de uitvinder ervan achter mijn broek aan krijg - de kampeerbungalow© dus, werd ontwikkeld door meneer Slingerland en zijn vrouw (al heb ik die laatste nog nooit gezien, ik kan niet met zekerheid zeggen of zij daadwerkelijk bestaat). Meneer Slingerland is in ieder geval een aardige man met een snor, die (de man, niet zijn snor) zo’n onverwoestbaar geloof heeft in zijn uitvinding dat het me niets zou verbazen als hij enige malen per dag geknield met zijn hoofd richting zijn eigen kampeerbungalow © zit te bidden.
(wordt morgen vervolgd)
|
||||||||||||||||||||
|
Kluun zit in Frankfurt 11 oktober 2007 - 09:39 Kluun zit een paar dagen in Frankfurt, alwaar de Frankfurter (joh!) Buchmesse plaatsvindt. Daarom moet u het vandaag en morgen doen met een eerder verschenen Deutsche Kloen-Geschichte. Ich Spritz dich. Van 15·Apr·2005. Kluun toog gisteren naar Frankfurt am Main, alwaar hij een bespreking had met Fischer Scherz Verlag, de uitgever die gaat proberen om Komt Een Vrouw Bij De Dokter in der Fahrt der Völkeren durch zu stutzen. 'Susanne, der Kloen ist da,' sprak das gemütliche Empfangstmädchen door de telefoon en twee pünktliche minuten later stond editor Susanne Halbleib inderdaad voor Kloens Nase.
Enthousiast liet ze Kluun de Duitse cover, de beschrijving op de achterflap ('Stijn und Carmen sind ein sorgloses Groβstadtpärchen'), de aanbiedingsfolder voor de handel ('Kluun zieht einen tief hinein in seine Geschichte - und trifft mitten ins Herz - Marie Claire') en het vertaalde manuscript ('Ich bin eine Hedonist mit ausgeprägten Monophobie') zien. Geinig. Vooral teksten van De Dijk, Extince, Rita Hovink, Hans Teeuwen, Tröckener Kecks en André Hazes zien er in het Duits grappig uit, al is het jammer dat ze niet meer rijmen en dus als kut op dirk slaan. En Kankerkanker bestaat ook niet in het Duits, waarmee je maar weer eens beseft welk een rijke taal het Nederlands is.
.
Na afloop belde ik Naat, vanuit de trein. 'En?' 'Mwa.' 'Was het niet goed?' 'De cover is zwaar kut.' 'O... En de titel?' 'Niet lachen.' 'Nou?' 'Eh...' 'Kom op.' 'Mitten ins Gesicht.' 'MWHAHAHAAA!!!!' 'O. Ik hoef niet te vragen wat je d'r van vindt.' 'Hahaha, hebben ze er een pornoversie van gemaakt? Kom mal, schätzchen, ich spritz dich mitten ins Ge-...' 'Naat!' 'WHAHAHAHAHAAAA...'
--> De Duitse pers over KEVBDD. PS: U kunt via deze site zowel KEVBDD (Mitten ins Gesicht) als De Weduwnaar (Ohne Sie) bestellen. Gesigneerd en wel, für all Ihre Deutsche Freunde. |
||||||||||||||||||||
|
Wild West in Oud Zuid 10 oktober 2007 - 07:58 In Oud Zuid, het luxereservaat van Amsterdam, kost een bakje zongedroogde tomaatjes bij de groentejuwelier in de Cornelis Schuyt net zoveel als de maandhuur van een gemiddelde doorzonwoning in de rest van het land. Het is de enige plek ter wereld waar meer Range en Landrovers rondrijden dan in de natuurparken van Kenya, het is de buurt van de kunst en cultuur in het Concertgebouw en het Rijksmuseum, het is de buurt waar mensen speciaal naar toe komen om er op gepaste wijze afscheid te nemen van het leven, door bijvoorbeeld van het dak van het Hilton af te springen, dít is de buurt van mensen met klasse en stijl als Estelle Gullit en Harry Mens.
.
Wat zegt u? Een kakbuurt? Om den drommel niet! Voor echte Amsterdamse straatschoffies als Ciske de Rat hoeft u niet naar Carré, maar gewoon naar Oud Zuid, de laatste vrijhaven waar deze gezellige, goedgemutste, vrije jongens nog lekker op hun scooter door de PC Hooft rijden en met hun kwajongensstreken en kattenkwaad wat leven in de brouwerij brengen.
Lekker touren in Oud Zuid. Oud Zuid heeft een reputatie op te houden als de gezelligste buurt van Nederland. Hier maken topcriminelen of witwasmakelaars nog tijd vrij voor elkaar om een ongedwongen praatje met elkaar aan te knopen, hier kun je ze gezellig samen op een bankje in het zonnetje zien zitten klessebessen, hoe druk ze het ook hebben met hun verantwoordelijke functies.
Oud Zuid: volop tijd voor een goed gesprek Hoe flauw is het dan ook van de rechtbank om de sympathieke buurtbewoner meneer Holleeder telkenmale in een kwaad daglicht te stellen. Een speels tikkie op het gezicht heet in de rechtbank ineens mishandeling en wat onschuldige straattaal van de zijde van Meneer Holleeder wordt door de rechter meteen als intimidatie uitgelegd. En wat ongelofelijk vergezocht van de officier van justitie om meteen een onderzoek te gelasten als er eens een doodgewone getuige in zijn eigen badkamer het loodje legt. Zo kan je iedereen wel verdenken. Mijn oma ging dood in bed, en dacht u dat daar ooit een haan naar heeft gekraaid?
.
En al zou het zo zijn dat er hier sprake is van een liquidatie, wat dan nog? In Oud Zuid vinden nooit barbaarse moordpartijen met kapmessen midden op straat plaats, nee, hier worden verschillen van inzicht gewoon discreet binnenskamers opgelost, of hooguit op het trottoir, maar altijd zo dat de vuilophaaldienst er goed bij kan. En consequent met geluiddempers, zodat de buren nergens last van hebben. Een gemiddeld tuinfeest geeft meer overlast.
.
In Oud Zuid ook geen gebrek aan blauw in de straat. Weliswaar als mosterd na de moord, maar het geeft toch altijd een veilig gevoel. En die hele discussie over camera’s op straat? Op een doordeweekse dag zijn er hier meer cameraploegen aanwezig dan bij het vertrek van Henk ten Cate bij Ajax. Geen buurtbewoner in Oud Zuid die over privacy begint te zeuren. Nee, hier liggen bejaarden niet drie weken dood in hun bad, zonder dat de buurt er enig weet van heeft.
Een buurtbewoner wordt uit bad gehaald. En ook als schrijver vaar ik er wel bij. Ik heb de afgelopen week met bloedspoed een filmscript in elkaar getimmerd en zoals het hoort kijken we in Oud Zuid dan niet op een paar centen. Sir Clint Eastwood heeft reeds laten weten vereerd te zijn om de rol van meneer Holleeder te mogen spelen. Voor de rol van maffiamaatje ABrhumfrpr Mspfrpfitz heeft Gene Hackman al belangstelling getoond. De titel: Wild West in Oud Zuid.
-----------------------
Deze column werd vanochtend door Kluun voorgelezen bij Giel op 3FM. Hij is hier terug te luisteren, Kluun vangt aan op 38.00min.
|
||||||||||||||||||||
|
Henkie gaat Europa in 9 oktober 2007 - 09:21
En wij houden ons maar vast aan Sparta-Ajax-en zoals deze. |
||||||||||||||||||||
|
Het luchthavengevoel van Kluun 8 oktober 2007 - 09:23 Hoewel ik de kindertijd ruimschoots ben ontgroeid, bezit ik nog altijd de gave om onbekommerd voorpret te kunnen hebben. Telde ik vroeger de dagen af tot Sinterklaas, tegenwoordig doe ik dat met hetzelfde jeugdig enthousiasme voor een weekendje Rome met Naat, voor de eindfeesten Hoe vaak ik ook voor zaken en andere ellende in alle vroegte op Schiphol ben geweest voor reizen naar Frankfurt, Birmingham of Bratislava, voor mij blijft de luchthaven geassocieerd met een kinderlijke voorpret. Ik koester mijn voorpret. Ook nog steeds met de Sint: hoewel ik sinds een paar jaar weet dat hij niet echt bestaat, zodra de goeie man in Amsterdam aankomt en ik met mijn dochters langs de gracht sta te zwaaien, prent ik me vast in dat ik niet moet vergeten dit jaar een i-Phone op mijn verlanglijst te zetten. Terug naar Schiphol. Zelfs die paar uur die een mens verplicht voor zijn vlucht op de luchthaven dient door te brengen, kunnen (voor zover het kinderloze vluchten betreft – ‘pap, zijn we er al?’ ‘schat, we zitten nog niet eens in het vliegtuig’) mijn pret niet bederven. Ik ben gek op gedwongen nutteloze tijd. Tijd waarin ik amper iets kan doen, zonder dat ik er zelf iets aan kan doen, is gevonden tijd. Voel ik me als schrijver toch een beetje calvinistisch schuldig als ik bij goed weer een terrasje bij het Blauwe Theehuis in het Vondelpark pak, in plaats van dat ik hard ga zitten schrijven aan die column waarvan de deadline al een dag of wat voorbij is, op luchthavens kan het niet anders: tijd verdoen is hier een vorm van overleven. (Eigenlijk gebruik ik Trivium stiekem ook zo: ik ben nog steeds ruim twee uur voor mijn vlucht op Schiphol, om vervolgens na de scan lekker een uur of anderhalf een beetje te lanterfanten bij de bookshops en de Sushi-bar.) Er is maar een moment waarop ik Schiphol meer associeer met vakantie dan voor vertrek. Bij terugkomst. Mijn aangeboren vermogen tot voorpret treedt weer in werking, zodra we na afloop van de vakantie weer voet zetten op Schiphol. Als ik over de pier richting douane loop, langs de gates met vluchten naar Miami, Barcelona en Rome en al die reizigers zie die hun reis nog te goed hebben, krijg ik al weer zin. Uit kinderlijk enthousiasme zou ik Sinterklaas ter plekke willen bellen om een ticket voor het eerstvolgende vliegtuig naar een plaats naar keuze te vragen. Mag hij die nieuwe i-Phone houden. PS: Nu ik u toch aan de lijn heb, nog een ding: mijn vluchten vertrekken altijd van –op z’n best - D14, maar meestal van B37, H43 of een andere gate halverwege mijn eindbestemming. Verdenkt u Schiphol er ook van dat gates als B1, C2, e.d. alleen pro forma bestaan, om ons een beetje te stangen? ------------------------------------ Deze column stond eerder in Trivium Magazine. |
||||||||||||||||||||
|
Van dienst zijn (deel II) 5 oktober 2007 - 10:04
Koffie. Hartslag laten zakken. Radio Nowhere op standje burengerucht draaien. Zen, Kluun, zen. Telefoon open. Type noteren. Diep ademhalen. T-Mobile bellen. 'Goedemiddag, met T Mobile, waarmee kunnen wij u van dienst zijn?' 'Ja - zucht - wederom met Van de Klundert, mag ik de afdeling reparatie en snel a..u.b, want ik heb een toestel dat om de paar minuten op slot schiet en...' 'Ik ga u even doorverbinden, meneer.' 1.14 minuut later 'T Mobile, goedemiddag, waarmee kunnen wij u van dienst z-...?' 'Meneer, doet u mij nu een lol voor mijn toestel en ik weer ontploffen, schrijft u aub nu mijn telefoonnummer op, zodat u mij terug kunt bellen als dat fucking kloteding er weer mee ophou-...' 'Rustig, meneer Van de Klundert, rustig! laat ons eerst het probleem analyseren. Ik kan hier op mijn scherm zien dat u nummer 06-xxxxxx* heeft. Misschien kunt u mij uw iMeinummer geven, dan kan ik kij-...' 'Ik WEET geen iMei-nummer! Meneer, ik ben echt ten einde raad. Ik heb net al een kwartier met een collega van u aan de lijn gehangen'. 'Wat is er mis met uw toestel?' (Een-twee-drie-vier-vijf-zes-zeven-acht-negen-tien). 'Hetzelfde als waar hij drie maanden geleden al bij jullie voor in reparatie is geweest, hij schiet op slot en moet dan-...' 'Hoe oud is het toestel?' 'Weet ik veel, een half jaar of zo.' Ik heb een tijd geleden mijn abonnement bij T Mobile verlengd, met twee jaar, en toen heb ik een nieuwe Nokia 6233 ontvangen en' 'Is hij hier één keer eerder in reparatie geweest, zei u?' 'Ja, en toen moest ik hem komen brengen naar uw winkel in de Kalverstraat en ben hem toen twee weken kwijtgeweest en kon hem vervolgens weer zelf gaan ophalen en...' 'Voor u verder gaat, meneer Van de Klundert: ik zal u een envelop sturen en dan kunt u hem opsturen ter reparatie.' 'WAT? Ik wil hem helemaal niet wéér opsturen! Ik wil gewoon een nieuw toestel, ik ben verdomme al jaren klant bij jullie en-...' 'Dat doet er niet toe, meneer Van de Klundert, de regels zijn dat u pas na drie reparaties een ander toestel krijgt. En als u het er niet mee eens bent kunt u het beste een klachtenbrief sturen. Of onze afdeling Klantenservice bellen op 0800-7111. Dat is een gratis nummer en...' Tuuttuuttuut. T-Mobiel Klantenservice, goedemiddag, waarmee kan ik u van dienst zijn?' 'mevrouw, met Van de Klundert. Mocht ik zo meteen hel boos worden, verexcuseert u me dan. En mocht het gesprek valt ineens stil vallen, verexcuseert u mijn telefoon dan.' Drie minuten en een herhaalde gedetailleerde uitleg mijnerzijds van het probleem later. 'Nee, ik mag u echt geen nieuw toestel aanbieden. U zult hem toch echt nog een keer ter repara-...' 'Maar het is exact hetzelfde probleem, een probleem dat jullie de vorige keer óók niet goed verholpen hebben!' 'Ja, dat is heel vervelend voor u, maar ik heb de procedures ook niet gemaakt en ik moet me daar ook aan houden en dus moet ik u toch vragen het toestel weer op te st-...' 'NEE! Geeft u me dan iemand op uw afdeling die de procedures mag overrulen en een klant die op het punt staat op te stappen hiervan kan en mag weerhouden.' 'Nee, dat kan ook niet, wij beslissen hier alles zelf.' 'Maar u zegt net dat u niks mag doen buiten de procedures!' 'Eh... ja.' 'Luister. U kunt op uw scherm zien dat uw firma in de loop der jaren, met drie of vier abonnementverlengingen van mijn kant, al voor duizenden euro's aan mij hebt verdiend en zult blijven verdienen. Hoe lang loopt mijn huidige abonnement nog?' 'Hoe lang heeft u uw toestel nu?' 'Een dik half jaar, hooguit!' 'Acht maanden, zie ik hier.' 'Waarom vraagt u het me dan?' 'Nou, om eh... te kijken of u de waarheid spreekt en..'WAT?!?! LUIST.... Luister. Ik heb het helemaal gehad met uw klantenservice. Tot wanneer loopt mijn abonnement?' 'Tot januari 2009.' 'En wat betaal ik maandelijks aan vaste kosten?' 'Negenentwintig euro en ach-...' 'Goed. Dat is dus dertig euro keer vijftien maanden. Da's bijna vijfhonderd euro, klopt dat?'. 'Eh.. ja... zo ongeveer, hoezo?' 'Als ik nu zeg dat ik zo woedend ben..' 'Ja, dat hoor ik, maar dat is niet terecht, meneer Van de Kl..' 'Dat ik zo woedend ben dat ik daar graag die vijfhonderd euro doorbetaal als ik maar van T-Mobile af ben.' 'Ja, als u het zo ziet...' IK ZIE HET ZO, JA. U weigert een goede klant tegemoet te komen door die belachelijke procedure van drie reparaties te overrulen, en laat mij liever naar een andere provider gaan, wat mij een paar honderd euro kost, en u de komende jaren enkele duizenden euro omzet?' 'Ja.' 'Dus u houdt het hierbij?' 'Ja. Dat zijn de procedures.' 'Dan bent u mij hierbij als klant kwijt.' 'Het is niet anders.'
Kluun is sinds eergisteren klant bij KPN. Nieuw nummer. Een uur lang formulieren invullen. De komende vijftien maanden dubbele kosten abonnementskosten. Dit verhaal is ontstaan uit de behoefte tot eerwraak. Wetende dat ik bij KPN binnen twee of drie jaar hoogstwaarschijnlijk een soortgelijk verhaal kan schrijven. * Ja, ik ben gekke henkie nie, hé? |
||||||||||||||||||||
|
5 oktober 2007 - 09:30
De voorverkoop voor de Nightwriters-tour 2007 is begonnen. Na het succes van vorig jaar in Club Panama in Amsterdam, waar de show zeven maal stijf uitverkocht was, gaan we in december de Nederlandse poppodia langs. De sfeer van Panama blijft behouden: terwijl u lekker zit met een biertje, wijntje of dubbele wodka, proberen wij u op het podium te vermaken met korte, flitsende optredens. Noem het Stand Up Writing.
En wie nemen we daarvoor mee?
Na de succesvolle duo-presentatie op Lowlands wordt het gelegenheidsduo Saskia Noort-Kluun bij Nightwriters in ere hersteld. We lezen verhalen voor die we samen speciaal voor deze tour hebben geschreven. En, omdat we het niet laten kunnen, ook nog wat bestaand en splinternieuw werk. In Groningen neemt Tommy Wieringa de plaats van Saskia in. Ook niks mis mee.
Daarnaast komt Christophe Vekeman mee. Wat zegt u? Nooit van gehoord? Dan bent u in mei niet bij de Nightwriters-avond in Panama geweest. Vekeman, tot dan toe ook voor ons een grote onbekende, was het absolute hoogtepunt van het afgelopen seizoen. In Vlaanderen is hij net zo populair als Tom Lanoye en Herman Brusselmans, en wij gaan ervoor zorgen dat hij die status ook bij ons in Nederland gaat bereiken.
Ook bij de nieuwe tour weer volop muziek. Vaste Nightwriters DJ Bart Thimbles (Panama, Jimmy Woo, Hotel Arena en Ibiza) komt mee én we hebben Alamo Race Track weten te strikken. Deze band heeft dit jaar al getourd door de VS, Duitsland, Engeland Hongarije (ik verzin het ook niet) en nu zijn ze bij ons. Ze spelen een intieme set met oude en nieuwe nummers.
Onze Vlaamse muze Sarah Meuleman presenteert het geheel, de hilarische Quiz wordt weer gespeeld én in iedere stad maken we het podium vrij voor de inzender van het beste verhaal van max 500 woorden in Revu's 5 Minutes of Fame.
Mail uw briljante gedicht, column, verhaal of literaire boodschappenlijstje naar info@nightwriters.nl
.
![]() |
||||||||||||||||||||
|
Van dienst zijn 4 oktober 2007 - 13:23
'Goedemiddag, met T Mobile, waarmee kunnen wij u van dienst zijn?' 'Goedemiddag mevrouw, met Van de Klundert, ik heb een toestel dat om de paar minuten op slot schiet en daar word ik helemaal gesto..' 'Ik ga u even doorverbinden, meneer.' 2.34 minuut later 'T Mobile afdeling reparaties, goedemiddag, waarmee kunnen wij u van dienst zijn?' 'Goedemiddag, met Van de Klundert. Mijn telefoon is voor de tweede keer in drie maanden ka...' 'Wat heeft u voor telefoon, meneer Van de Klundert?' 'Een Nokia, via jullie.' 'En wat voor type, meneer Van de Klundert?' 'Eh... één ogenblik, dan kijk ik even... ... ... Dat staat er niet op.' 'Nee, dat staat aan de binnenkant, op of bij de batterij.' 'O. en is het persé nodig dat ik dat eerst bekijk?' 'Nee, ik kan het ook zien via uw iMei-nummer.' 'Mijn iMei-nummer?' 'Ja.' ''En waar vind ik dat?' 'Op de zijkant van de doos waar de telefoon inzat.' 'Meneer, ik ben al blij als ik na een avond stappen 's ochtends mijn telefoon nog heb, laat staan dat ik de doos drie jaar bewaar.' 'En het staat ook aan de binnenkant van de telefoon, op of bij de batte-...' 'Ja, laat u maar. Luister. Ik ben verschrikkelijk boos, dat hoort u misschien aan mijn stem.' 'Ja, doet u maar rustig.' 'Mijn telefoon valt af en toe uit, op de meest vreemde momenten. Dan schiet-ie op slot en doet-ie helemaal niks meer.' 'Heeft u hem wel eens laten vallen, meneer Van de Kl-...' 'Nee! Het ding is gewoon naar de klote! Hij ís drie maanden geleden al eens drie weken bij jullie in reparatie geweest voor dezelfde klacht, en nu is het weer hetzelfde liedje, ik ben het helemaal zat, ik wil...' 'Hij is pas één keer eerder in reparatie geweest, meneer Van de Klundert?' 'Ja! Met exact hetzelfde probleem. Hij valt soms midden in gesprekken uit, ik word er gek van, dus ik wil nú een nieuwe.' 'Nee, zo werkt het niet, meneerVan de...' 'Hoezo, 'zo werkt het niet'? Ik bel bij jullie voor een paar honderd euro per maand, al vijf, zes jaar lang. En ik heb nu een toestel dat al gerepareerd is en nu weer steeds uitv...' G*#!VERDOMME, VUILE TERINGTYPHUSKUTTELEFOON!!! 4.15 min later, na 2x uitzetten en 2 x restarten van de telefoon (wordt morgen vervolgd) |
||||||||||||||||||||
|
Petje af 3 oktober 2007 - 09:07 ![]() O, wat is het verleidelijk om vandaag een lyrische recensie te geven over het nieuwe album van Bruce Springsteen & The E Street Band, maar ik hou ik me in, ik bewaar mijn kruit nog een week of wat, tot eind november, als The Boss heeft opgetreden in het Gelredome in Arnhem. Ik kan u nú al voorspellen dat er dan een ware ejaculatie aan superlatieven uit uw radio zal vloeien, een loflozing met de kracht van een wekenlang ingehouden orgasme.
.
Waar gaan we het vandaag dan wel over hebben, we gaan het hebben over televisie. En wat voor televisie!
Amerika heeft Oprah Winfrey. Engeland heeft Top Gear. Wij hier in Nederland hebben één praatprogramma van wereldklasse. Holland Sport van Matthijs van Nieuwkerk en Wilfried de Jong. Deze mannen zijn op dit moment de Wesley Sneijder en Robin van Persie van de Nederlandse televisie, het is maar goed dat de omroepbazen van BBC en CBS geen Nederlands spreken, anders waren ze allang weggekocht.
.
Afgelopen maandag. Ieder interview, iedere item was briljant. Dat gesprek met de afscheidnemende Michael Boogerd en Thomas Dekker. Voor wie het niet weet: Michael Boogerd is de enige renner van het peloton die in het voorbije decennium niets anders heeft geslikt als de levertraandruppels die zijn vrouw hem ’s ochtends bij het ontbijt voorschotelt en desondanks toch een hele prijzenkast aan gewonnen Tour-etappes en klassiekers bij elkaar heeft gefietst, en Thomas Dekker is de winnaar van de Amstel Gold Race van 2008, de Tour de France van 2009, de Vuelta van 2010, de Giro d’Italia van 2011, Parijs-Roubaix van 2012, Milaan-San Remo van 2013 en Luik Bastenaken Luik van 2014.
.
Het interview van Holland Sport met Boogerd en Dekker was volmaakt en het beeld van Boogerd, die met ingehouden tranen naar de videocompilatie van de hoogtepunten in zijn carrière zat te kijken gaf iedere kijker die enig gevoel in zijn donder heeft een brok in de keel.
.
Het verhaal van Matthijs van Nieuwkerk over het mobiele telefoontje waarmee coach Jos Hermens zijn atleet Haile Gebrselassie tijdens diens wereldrecordmarathon een sms stuurde om hem - HAMSA! HAMSA! - op te jagen naar zijn wereldrecord. Het was een spannend jongensboek, het was storytelling waar iedere schrijver jaloers op was.
.
En het hoogtepunt: Wilfried de Jong die bokser Raymond Joval vraagt De Blik in zijn ogen te laten zien waarmee hij volgende week in Carré zijn titelgevecht begint tegen een bij voorbaat kansloos Fransmannetje. U schrok van Jack Nicholson in The Shining? U dacht dat Al Pacino cool was in Scarface? U werd bang van Robert de Niro in Goodfellas? U vond Anthony Hopkins eng in Silence of the lambs? Ga dan zo meteen naar de eerste de beste computer in uw omgeving en surf naar Uitzending gemist van Holland Sport van afgelopen maandag.
.
Raymond Jovals ogen waren de meest afschrikwekkende wapens die ooit op Nederlands grondgebied zijn ingezet. Hadden we Joval in 1940 gehad, dan waren die Duitsers niet eens verder gekomen dan de Grebbeberg. Hadden onze rechters de blik van Joval gehad, dan had Willem Holleeder in zijn broek geplast van ellende. Wat een beest, wat een sportman, deze Raymond Joval en wát een geweldig interview van Wilfried de Jong.
.
Het maakt geen reet uit als u een bloedhekel heeft aan voetbal, boksen, wielrennen en sjoelbakken: Holland Sport is de allerbeste tv die er in Nederland wordt gemaakt. Petje op of petje af? Twee keer petje af, voor Matthijs van Nieuwkerk en Wilfried de Jong.
.
---> Uitzending gemist? Hiero, pak an!
(Kluun las deze column vanochtend voor bij Giel Beelen op 3FM. Iedere woensdag, tien voor acht een nieuwe Kluunkolumn)
|
||||||||||||||||||||
|
Kluun en Harr... eh... Meneer Mulisch 2 oktober 2007 - 09:04
Ik maakte grappen over zijn haar ('wist u dat Harry Mulisch dezelfde haarlak heeft als Koningin Beatrix'). Ik maakte grappen over zijn leeftijd ('zo lang geleden, dat Harry Mulisch het nog heeft meegemaakt.') Ik maakte grappen over zijn legendarische libido (''Vorig jaar sprak ik een collega-schrijver op Lowlands (nee, het was niet Harry Mulisch), die me bekende dat hij de avond ervoor door alle drank en andere stimulerende middelen, zo bronstig als een baviaan was geworden.') En bij de verkiezing van de Vergeelde Boekenlegger werd De Ontdekking van de Maar Kluun zou liegen als hij zei dat hij de Johan Cruyff van de literatuur, het orakel van het Leidseplein, niet bewonderde. Dus toen Het Gesprek, de nieuwe interviewzender van Frits Barend, Derk Sauer, 'Ik ben vereerd.' Het gesprek Vanavond, 20.00uur: Kluun interviewt Harry Mulisch, een heel uur lang, bij Het Gesprek. Wens me sterkte. Het Gesprek is vanaf vanavond 19.00u overal in Nederland te ontvangen. Waar? Kijk hier. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3 october 00:15u Het interview is vanaf nu terug te zien op www.hetgesprek.nl
|
||||||||||||||||||||
|
Voor Tim 1 oktober 2007 - 11:11
Speciaal voor Tim (Wie, Kluun? Who the fuck is Tim? Zie reacties bij People Get ready) hieronder nogmaals de Cursus Springsteen voor Beginners, door Kluun eerder gedoceerd in deze collegezaal. De eerste vier colleges zijn meer van inleidende aard, de laatste is het eigenlijke examen. Goed je best doen, Tim, krijg je aan het eind misschien een echte Bruce Springsteen-sticker in je schriftje! http://www.kluun.nl/pivot/entry.php?id=300&a=1#artikel |
||||||||||||||||||||
|
People Get Ready 1 oktober 2007 - 09:09 Alle echte fans hebben 'm al in huis, illegaal, via iTunes, BOL.com, Springsteen.net of door gewoon een oud omaatje die 'm net voor je meenam uit de platenzaak, in elkaar te slaan - maar officieel komt-ie vandaag uit: Magic, de eerste Bruce Spingsteen and The E Street band sinds 2003. En mijn, God, wat is-ie weer lekker. Niks niet vernieuwen, niks nie eigentijds. Ouderwetsche rock 'n' roll-deuntjes die na een weekendje draaien al niet meer uit je pannetje zijn te branden. Later deze week een recensie. Vandaag volstaan we met een van YouTube geplukt oud Springsteentje. People get Ready, waarbij de E Street band even is vervangen door de voltallige selectie van het eerste van U2, maar daar moet u dan maar mee leven. En voor wie toch meer van de afdeling Because the Night dan van People Get ready is: hier zijn Bruce en Bono ook gezellig knus.
|
||||||||||||||||||||
Archief
oude weblog |
||||||||||||||||||||
|
Zoeken |
||||||||||||||||||||














.jpg)
.jpg)




.jpg)

.jpg)
.jpg)



.jpg)
.jpg)


.jpg)
.jpg)