|
Nightwriters on line 27 december 2007 - 12:47
|
||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||
|
Bieden op Nightwriters: tot 31 december 27 december 2007 - 10:55
Kluun, Saskia Noort en de nieuwe Nightwriters-held Christophe Vekeman lazen gisteren een fragment uit de trioloog uit de Nightwriters-show voor in het Glazen Huis. Hier een interview met Kluun en een impressie van Nightwriters in het Glazen Huis. Neuken in Noorwegen Dj's Gerard Ekdom en Michiel Veenstra waren met name enthousiast over deze zin uit de trioloog. Bied op Nightwriters bij jou thuis! Joost Zwagerman, Ronald Giphart, Herman Koch, Manon Uphoff, Saskia Noort, Christophe Vekeman en Gerbrand Bakker komen bij u thuis in de huiskamer of bij u inde bedrijfskantine. Is weer eens wat anders na drie keer Sugar Lee Hooper te hebben gezien op het bedrijfsfeest. Winkelwaarde ± 5.000 euro. Bied mee. Het moet wél minimaal een paar duizend euro opleveren voor Serious Request. Meer: VIP- pakket: Gesigneerd boek, t-shirt én twee VIP-kaarten voor Nightwriters in Groningen, vrijdag 28 dec. Bieden kan hier. En nog meer: Tien gesigneerde boeken: Het Beste van Nightwriters. Hier bieden. --> http://seriousrequest.3fm.nl/ --> Bied mee: Nightwriters bij u thuis of in de kantine. -->Bied mee: Twee VIP-kaarten voor Nightwriters in Groningen. -->Bied mee: Gesigneerde boeken Het Beste van Nightwriters.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Himmel und Ääd 25 december 2007 - 10:41 Kluun gaat met kerstvakantie. Op 2 januari weer een nieuwe column. Tot die tijd moet u het hier mee doen: Kluuns Kerstverhaal van vorig jaar. Viel Spass und schönes Weihnachten.
 .
‘Zur Altstadt bitte.’
De taxichauffeur is een man van een jaar of vijfenzestig met een bejaardenbuikje. Hij heeft zo’n hoofd waarbij je niet weet of je hem nu kaal of grijs moet noemen. Kaal in het midden en grijs aan de zijkanten, een schedel als een Ajax-shirt, waarbij het rood door kaal is vervangen en het wit door grijs. Hij heeft een groengrijze broek met plooi aan, zo een die mijn vader een pantalon zou noemen, en een Noorse trui van het soort dat eind jaren zeventig even in was. De hoornen pootjes van zijn bril drukken in de vlezige zijkanten van zijn hoofd.
‘Altschjtadt,’ herhaalt hij me.
De taxichauffeur kijkt aandachtig in zijn buitenspiegel, trekt langzaam op, kijkt nog enkele malen in zijn buitenspiegel en draait dan behoedzaam de taxistandplaats af. Hij steekt zijn hand op naar de auto die ons liet invoegen.
Het regent in Köln.
Ik zie dat hij me in de achteruitspiegel opneemt. Waar ik ergens in de Altstadt moet zijn.
‘Ich weiß es nicht. Können Sie etwas empfehlen?’
Ik vraag of dat leuk is.
‘Jawel, dat kan best gezellig zijn, hoor. Glühwein, Würstchen mit Kraut, Spätzle, Muzik ...’
‘Welja. Doe maar,’ zeg ik. Een dag ohne Spätzle is een dag nicht geleefd, dat weet een kind.
Waar ik vandaan kom, vraagt hij, als hij voor een stoplicht stopt en me weer in zijn spiegel bekijkt.
‘Uit Amsterdam.’
Hij knikt goedkeurend. ‘Amsterdam. Schjöne Sjtadt. Ik heb er vrienden.’
‘Nederlanders?’
Hij schudt zijn hoofd. ‘Turken. Ik ben zelf ook Turks.’
‘Ah.’
‘Ik begrijp een beetje Nederlands, aber ich kann’s nicht schjprechen. Ik woon hier fünfunddreitsjich Jahr en mensen vinden vaak dat mijn accent Nederlands is.’
‘En u bent geboren in Turkije?’
Hij knikt geestdriftig. ‘Anatoliën.’
‘En voelt u zich na vijfendertig jaar Duitser of Turk?’
‘Turk!’
Ik lach.
‘En Kölner. Köln isjt auch eine schjöne Sjtadt. Nergens in Deutschjland zijn de mensen zo open.’
‘Dus u woont hier graag?’
Hij knikt weer. ‘Ja. Het bevalt. Köln is viel besser als Hamburg en Frankfurt.’
‘Heeft u daar ook gewoond?’
‘Nee. Maar daar ben ik wel eens geweest.’
‘Juist. Ik kom net uit Frankfurt, maar Köln lijkt me inderdaad leuker, ja.’
‘Veel beter. Ik hoor het ook van mensen in de taxi. Dass es nirgendwo in Deutschjland freundlichere und offenere Menschjen gibt als hier in Köln.’
Hij stopt voor weer een stoplicht.
‘Waar gaat u eten?’ vraagt hij.
‘Geen idee,’antwoord ik. ‘Heeft u suggesties?’
‘U moet in één van de Brauhaüser naar binnengaan. Dat is leuk.’
‘Ah. Nog eentje in het speciaal?’
Hij schudt zijn hoofd. ‘De hele Altsjtadt zit er vol mee. Altijd goed.’
‘Dan doe ik dat.’
‘Daar krijgt u geen spijt van. Versuchen Sie mal Himmel und Ääd..’
‘Klingt eh… spannend. Wat is dat, Himmel und Ääd?’
‘Kartoffelbrei, Apfelmus, Zwiebeln und gebratene Blutwurst.’
‘Lekker…’
‘Ja. Kölner houden van goed eten. En drinken. Kölsch.’
‘Dat ken ik, ja. Lekker bier, Kölsch.’
‘Ik weet het niet. Ik drink zelf niet. Ik ben moslim.’
‘O. Vandaar.’
‘Aber nicht fanatisch, hoor,’ grinnikt hij. ‘Mijn vrouw draagt ook geen hoofddoek. Dass finde ich so einen Quatschj.’ Hij maakt een wegwerpgebaar en lacht weer. De lachrimpels in zijn gezicht verraden dat hij vaker heeft gelachen.
‘Is uw vrouw Duits of Turks?’
‘Turkischj-Griechischj.’
‘Dat hoor je niet vaak.’
‘Ze is geboren in Tessaloniki, maar als kind is ze al naar der Türkei gekomen, met haar ouders.’
‘En heeft u kinderen?’
Hij knikt en duwt de zonneklep aan de passagierskant naar beneden.
Ik zie een foto van hem, met een kleiner buikje, maar wel met dezelfde bril, temidden van een gezin van Bijbelse omvang. Naast hem staat een vrouw in een nette jurk, er staat enkele mannen en vrouwen van mijn leeftijd omheen en een kudde kinderen.
‘Drie zonen en een dochter, veertien kleinkinderen,’zegt hij trots. ‘Und Sie?’
‘Getrouwd, twee dochters,’ antwoord ik, niet minder trots.
‘Geen zonen?’
‘Nee. Dochters. Een van zeven en één van bijna twee.’
‘Schjade für Sie.’
‘Ik ben tevreden, hoor,’ lach ik.
‘Dass ist schjön. Zufrieden sein isjt schjön.’
Ik knik en staar uit het raam. We zijn in de buurt van een uitgaanswijk. Door de miezerregen heen zie ik een straat met neonlichten. Bar Argos, lees ik op een uithangbord. Hij ziet me naar de lichten kijken.
‘Hier moet u niet heengaan hoor, straks, nadat u gegeten hebt.’
‘Niet?’ Ik doe of ik niks doorheb.
Hij tikt op zijn hand. ‘Schwule.’
‘Schwule?’
‘Homosexuelle.’
Ik lach.
Hij knikt en is even stil. ‘Ich mag die Leute nicht gern.’
‘Niet?’
‘Nein.’
‘Ik heb er niets tegen. In Amsterdam stikt het ervan.’
‘Dass weiss ich,’ zucht hij. ‘Hier auch. Ich find es nicht gut.’
‘Waarom niet?’
Weer een zucht. ‘Ach, zoals ze lopen en kussen, met elkaar, ik vind het maar niks.’
‘Als ze maar gelukkig zijn, toch?’
We rijden door een nauwe straat. Er loopt een groepje uitgelaten mensen. Goede kerstborrel geweest, zo te zien. Twee van hen lopen bulderend van het lachen op straat. Mijn taxichaufeur houdt zijn snelheid in en passeert de groep stapvoets. ‘Ik weet het niet,’ zegt hij weer. ‘Ich bin dafür zu konservativ.’
Hij zegt het haast schuldbewust. Ik krijg een beetje medelijden.
‘U heeft gewoon een andere mening. Dat is toch niet erg?’
Dit ziet er uit als binnenstad.
Hij denkt even na. ‘Wenn ich sehe, wie die Leute sich küssen, en ik heb mijn kleinkinderen bij me, dan hoop ik altijd dat ze het niet zien. Wass soll man da sagen?’
In zijn stem klinkt wanhoop.
‘Dat die mensen ook van elkaar houden? Zo vertel ík het mijn oudste dochter.’
Weer zucht hij. ‘Dafür bin ich, denke ich, zu dumm.’
Ik glimlach. ‘Dat denk ik niet. Ik vind u niet dom. U bent gewoon iets ouder.’
‘Dass wird’s sein,’ lacht hij. Hij wijst naar voren. ‘Loopt u daarheen, dan komt u vanzelf bij de kerstmarkt. En daaromheen gibt’s viele Brauhaüser und Kneipen.’
‘Bedankt.’
‘Sie auch bedankt. Ich wunsche Ihnen schjöne Weihnachten. Auch für Ihre Frau und Ihre zwei Töchter.’
‘U ook, voor uw familie.’
‘Dank u. En smakelijk eten. Nicht vergessen: Himmel und Ääd.’
‘Himmel und Ääd. Ik zal het herinneren. Bedankt voor de tip.’
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Ben ik nou zo slim...? 22 december 2007 - 10:57 Never a dull moment met Louis van Gaal.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Wat mannen echt willen (slot) 21 december 2007 - 09:26 Hoe graag we het ook zouden willen: seks is niet los te koppelen van emotie, vrije seks doet au, niet alleen bij jullie, vrouwen, maar ook bij ons. Het idee dat u het met een andere man doet hakt er ook bij ons in als het vertrek van Wesley Sneijder naar Real Madrid.
Maar hoe je het ook wendt of keert: de behoefte aan seks is, indachtig alle onderzoeken, bij de gemiddelde man nu eenmaal groter dan bij de gemiddelde vrouw. Moeten wij, mannen, er dan maar, tot de dag dat we dood of impotent zijn mee leren leven dat we structureel meer behoefte aan seks hebben dan onze vrouwen?
Of moeten we gewoon maar van u eisen dat u met tegenzin het wekelijks moyenne van de seks op een niveau brengt dat wij wenselijk achten?
.
Eerlijk gezegd denk ik dat beide opties beide partijen uiteindelijk niet gelukkiger maken.
Toen ik dertig was werkte ik bij een bedrijf waar een oude, wijze directeur de scepter zwaaide. Grijzend, erudiet, jong van geest, type man van de wereld. Al vijfendertig jaar gelukkig getrouwd met dezelfde vrouw. Twee, inmiddels volwassen kinderen, opgevoed.
Als het gesprek op onderwerpen als liefde, trouw en vreemdgaan kwam, gaf hij zijn mannelijke werknemers, van wie de meesten in de dertig en - laat ik het netjes zeggen - niet ongeïnteresseerd in vrouwen waren, altijd het volgende wijze raad.
Wel doen. Niet zeggen. Maar niet te vaak.
.
Tja.
Als u het weet mag u het zeggen. Of behoort u tot die tweederdee meerderheid die ervan overtuigd is dat hun man nooit vreemd zal gaan?
(In hetzelfde Viva-nummer een artikel van journalist Renzo Verwer over Male Bashing. Hier een verkorte versie van dat artikel, zoals hij het eerder dit jaar op zijn site plaatste. Kluun vindt er wel wat in zitten.)
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Vijftien fout 20 december 2007 - 12:04 Chefkok i.p.v. chef-kok, ten eeuwigen dagen i.p.v. ten eeuwigen dage, Jacob i.p.v. Jakob, Bethel i.p.v. Betel, Jacobsladder i.p.v. jacobsladder, neergevleid (au, Kluun) met een lange ij, excuise (schaam) i.p.v. exquise, bovenop de grote kei i.p.v. boven op de grote kei, een e teveel in melkzuurbacterieën, fijn gesneden witte kool i.p.v. fijngesneden wittekool (ik lust sinds 82/5 geen witte kool meer), bisschoppelijk paleis ten onrechte met een hoofdletter B, fiefe i.p.v. vieve (noooooit van gehoord) engel, Bachanten i.p.v. bacchanten (en dat telt maar voor één fout, gelukkig) en gitaarriff met één f... Ahum. Vijftien fout. En dan werd de fout waar ik me het meest voor schaam, Jimmy i.p.v. Jimi Hendrix, nog niet eens meegerekend... Maar het gemiddeld der prominenten lag op negentien. Weliswaar inclusief Viola Holt (die in tegenstelling tot Kluun wél het lef had om gewoon live in de uitzending mee te doen), maar ik was niet ontevreden. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Wat mannen echt willen (deel I) 20 december 2007 - 09:15 (deze column verscheen in het Viva-themanummer 'Wat mannen willen') .
We gaan het over seks hebben. (Dat helpt, zo’n eerste zin, weet ik uit ervaring, nu weet ik tenminste zeker dat u niet meteen deze bladzijde omslaat.)
.
Maar eerst even wat cijfers. In 1948 deed de Amerikaan Kinsey een onderzoek naar masturbatie waaruit bleek dat 92% van de jongens van 18 jaar masturbeerde, tegenover 38% van de vrouwen. Onlangs onderzocht de Nederlandse NVSH dat 82% van de mannen tot op hoge leeftijd masturbeert, en dat is inclusief de mannen die getrouwd zijn of samenwonen. Bij vrouwen ligt dat op 50%.
Dan vreemdgaan. Amerikaanse onderzoeken tonen aan dat het percentage vrouwen dat in hun relatie een of meerdere keren is vreemdgegaan minder dan 50% is. Bij mannen ligt dat percentage rond de 70%. (Pikant detail: tweederde van de Amerikaanse vrouwen is ervan overtuigd dat hun man nooit vreemd is gegaan of zal gaan.)
Tenslotte - en daarna gaan we weer leuke dingen doen - nog wat cijfers over prostitutie. Een kwart van de Nederlandse mannen geeft aan wel eens voor seks betaald te hebben. En, hoe verrassend, van de vrouwen gaf nog geen half procent aan dat ze ooit een hoer (m/v) hebben bezocht, dan wel laten komen (bron: Rutgers Nisso groep, www.seksualiteit.nl)
(vervolg van gisteren)
.
Tot Kees me het volgende verklapte. ‘Kijk, Kluun, ik ben een gezonde man. En ik wil nog steeds liefst een keer of twee, drie per week (excusez le mot, ik geef slechts door wat Kees zegt) wippen. De vrouwen die ik leer kennen doen in het begin hun best, maar al snel komt de aap uit de mouw: zij vinden twee, drie keer seks per maand genoeg.’
Waarna Kees maar weer met goede moed naar www.relatieplanet.nl toog.
.
Het verhaal van Kees staat niet op zich. Wordt in de meeste relaties in de eerste jaren het behang van de muur geneukt, du moment dat er kinderen komen is het gedaan met de pret. Het moederschap is desastreus voor de lustgevoelens van de vrouw. Vijf, zes keer per week seks, zoals daarvoor? Science fiction. Maar wat een narigheid nu: de invloed van het vaderschap op het libido van de man blijkt te waarlozen. Na een enquête onder mijn vrienden kan ik met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid stellen dat geen van hen hetzelfde bevredigende seksleven heeft van voor de pre-kinderperiode. Althans, niet thuis.
.
En daarmee hebben we een structureel probleem te pakken.
Want we verlangen wel van elkaar dat we trouw zijn. Trouw is de norm, trouw is het ideaal, trouw hoort.
De vooraanstaande schrijver Sandor Marai (Gloed, prachtig boek, lezen!) zei ooit: ‘Willen we, als we trouw eisen, dat de ander gelukkig wordt? En als de ander in de subtiele gevangenschap van trouw niet gelukkig kan zijn, houden we dan wel van degene van wie we trouw eisen?’
.
Hou me te goede: ik moet er niet aan denken dat we terug gaan naar de vrije liefde, zoals onze ouders in de jaren zeventig, en elkaar een vrijbrief geven om ons een slag in de rondte te neuken. Vrije liefde is bullshit, vrije liefde is een sprookje zonder happy end, dat hebben onze ouders al voor ons ontdekt, dat hoeven wij niet nog eens te doen.
.(wordt morgen vervolgd. )
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Videoverslag van Paradiso 19 december 2007 - 11:51 NL20 (of NL10, NL30, NL40 of NL50, dat ligt eraan van welke kant komt) maakte een videoverslag van de première van Nightwriters, afgelopen zondag in Paradiso. ''Met hun boeiende teksten hebben ze het publiek helemaal ingepakt.... Nightwriters is top.'' Verder in NL20/30/40/50 een interview met de ster van de avond, Christophe Vekeman. Vrouw.nl was er ook, maakte beelden van de optredens en interviewde, naast Kluun, ook de winnaar van de 5 Minutes of Fame-wedstrijd in Paradiso, MAurice Seleky. ''Ontzettend leuk... Iedereen die een beetje leest, móet gewoon een keer naar Nightwriters.'' Het Brabants Dagblad, tenslotte, schreef een voorbeschouwing op de show van a.s donderdag in Tilburg.
'Vekeman draagt welhaast maniakaal drie teksten voor, die zich op het grensgebied van poëzie en proza begeven'' - De Volkskrant |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
5 Minutes Of Fame 19 december 2007 - 09:45 Vandaag een gastcolumn. Maurice Seleky uit Amsterdam las hem afgelopen zondag voor tijdens 5 Minutes of Fame bij Nightwriters in Paradiso. Donderdag in Tilburg weer een nieuwe, lokale held.
Je zou kunnen zeggen dat hij de pakken draagt van Martin Bril, de ideeën jat van Joris Luyendijk en beschikt over de jongensachtige charme van Jeroen Pauw - maar hij is zeker een oudere man. En je zou kunnen denken dat het verkeerd van hem is om hier nog rond te hangen.
.
Maar het is een kroeg en die is van iedereen. Hij steekt zijn sigaretten aan met een aansteker die dezelfde kleur heeft als zijn trouwring. Hij heet vast Paul of Tom. Zijn zwarte hoornen bril geeft hem de allure van een architect of een uitgever. Zulke mannen kun je alleen in Amsterdam vinden. Je denkt dat je hem wel eens bij DE WERELD DRAAIT DOOR hebt gezien (wie niet eigenlijk?).
.
Hoewel je een moord zou doen voor zijn schoenen
- want die zijn echt van Jan Janssen - zou je hem nu liefst gewoon een flinke hoek verkopen. Je zou zijn trouwring aan zijn eikel willen stikken en hem dan aan zijn pik de kroeg uit willen trekken waar je hem voor grof vuil zou laten liggen - zijn pak in de kreukels en zijn bril uit de scharnieren. Deze man heeft eigenlijk alles wat jij niet hebt. Deze man woont ergens riant op de gracht (huis net op tijd gekocht), deze man heeft aandelen, deze man heeft twee Apples, een Saab of een Volvo, een netwerk, een loopbaan, een creditcard, charisma, geschiedenis, een secretaresse, sexy rimpels, een abonnement op een sportschool en aandacht van alle vrouwen tussen de 20 en de 40. . Deze man heeft eigenlijk alles, hij is nog net geen Mick Jagger, maar dat is een kwestie van jaren. Ok, hij is al wat ouder, maar die meisjes daar in de hoek lijkt dat alleen maar spannend. En die meisjes zijn... Ja, ze zijn jonger. Negentien, eenentwintig hooguit. Ze liggen in katzwijm, maar ja, zijn praatjes zijn al twintig jaar oud. Zien ze zijn ring dan niet? Nee, hij heeft vast al verteld over zijn vrije huwelijk, zijn scheiding zelfs. "Na het swingen ging het toch echt mis", zegt hij waarschijnlijk. En meneer vertelt nu over zijn werk, want die meisjes rollen nu met hun ogen. Je ziet het allemaal lijdzaam aan. Je drinkt nog maar eens een biertje met je vrienden. Hij drinkt iets duurs, want van bier wordt hij dik. Het is echt een oudere man. De meisjes schikken hun BH, steken nog een peuk op, kijken in de spiegel achter de bar. Hij wrijft met zijn hand door zijn haar, draagt geen das om losser te trekken, maar haalt nu stevig uit met zijn klapstuk. . Die meisjes zullen nu wel snel met hem mee naar huis gaan. Voor een afzakkertje en om zijn nieuwe sauna te zien. Gaat hij! het echt flikken? Ja, zijn portemonnee. Beet! Ze gaan met hem mee naar huis. Het enige wat een oudere man hoeft te doen en dan wint hij het toch echt van jou - een foto van zijn kinderen laten zien...
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kerstsoap (slot) 18 december 2007 - 17:26 Hier het slot van de kerstsoap die Saskia Noort en Kluun schreven voor Giel op 3FM. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Meneer Snijders goes USA 18 december 2007 - 14:50 Kent u hem nog? Meneer Snijders, de ongelukkige telefoonmarketeer? Welnu. Dit Amerikaanse anti-telemarketing-script is ook genieten. Veel plezier. (Met dank aan René) |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Winnen winnen winnen 18 december 2007 - 09:03 Yep, daar gaan we weer. We gaan 4 x 2 kaarten voor de Nightwriters-tour weggeven. Twee voor Tilburg, twee voor Den Haag, twee voor Utrecht en twee voor Groningen. Eens even kijken, wat zullen we deze keer eens verzinnen? Raden naar de leeftijd van de bandleden van Alamo Race Track? Het aantal woorden van Brief aan Martine van Christophe Vekeman? De maat van de jurk van Saskia Noort? De sterkte van de brillenglazen die Kluun ooit (diep in de vorige eeuw, hoor) droeg? De geboorteplaats van DJ Bart Thimbles, inclusief het aantal inwoners en hun namen en rugnummers? Laten we het anders doen. Wij van de Nightwriters zijn Nightwriters begonnen omdat we ervan overtuigd waren dat er een jong leespubliek moest zijn dat geïnteresseerd was in literair entertainment. Zin of onzin? De vier meest originele reageerders winnen kaarten. Zet er even bij of u liefst naar 013 in Tilburg (donderdag a.s), Het Paard in Den Haag (vrijdag a.s.), Tivoli in Utrecht (zaterdag a.s.) of de Oosterpport in Groningen (28 dec) komt. Kaarten voor Nightwriters on Tour kunnen hier worden gekocht. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Kerstsoap 17 december 2007 - 16:00 Op verzoek van Giel schreven de Nightwriters een kersthoorspel. Giel zond vanochtend deel 1uit. Met Kluun als Dirk en Saskia Noort als Nora. Morgen tijdens de Ochtendshow op 3FM deel II. Tien voor half acht. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Oef 17 december 2007 - 09:49 De kruitdampen zijn opgetrokken. De eerste Nightwriters-show van onze tour zit erop. En volgens goed gebruik ga ik dan hier niet lopen zeggen dat het te gek was, dat Christophe Vekeman de nieuwe Held van lezend Nederland gaat worden, dat Saskia Noort tientallen vrouwen met betraande wangen liet zitten, dat Sarah Meuleman niet alleen kan presenteren maar ook zingen, dat Alamo Race Track strakker dan strak speelt, dat... Nee, ú mag het zeggen, als u er gisteren bij was in Paradiso. Dan kunnen de anderen zelf bepalen of ze hun gekochte kaarten voor Tilburg (a.s. donderdag), Den Haag (vrijdag), Utrecht (zaterdag) en Groningen (28 dec) alsnog via Marktplaats te koop willen aanbieden. --> Check hier het You-Tube-filmpje van Alamo Race Track, dat ondertussen al meer dan 600.000 keer is bekeken. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Ernest is welkom 14 december 2007 - 14:52 De Nightwriters vonden 'Soms gebruik ik er soepgroente voor' van Clazien buitengewoon fascinerend. 'Mag het licht uit? Ben moeder.' zat ook aardig in de richting, vonden wij. 'Alleen aan tafel, gedekt voor twee.' van Cyn deed onze mondhoeken zakken van medelijden. Maar om 'Aangeboden: dode Vlaamse schrijver met zonnebril.' van ene Ernest, geplaatst op 13 december (11:25) moesten wij toch wel hartelijk lachen. Voor een beter begrip van de zeswoordgrap leze men deze column van Christophe Vekeman. 'Ernest', mail naar miranda@nightwriters.nl en maak uw echte naam en email kenbaar. En pas op, valsspelers, we hebben het IP-nummer. Tot zondag, in Paradiso. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Lieve Mareille (geloof ik), 14 december 2007 - 09:56 Je woont (geloof ik) in Vaessen in Limburg. Je was (dacht ik) een jaar of zestien en je moest een opdracht doen voor Nederlands (meen ik): een Nederlandse schrijver een brief sturen en hem/haar daarin vragen stellen. Mareille (of was het nou Mireille), laat ik (of mijn vrouw, maar Naat zegt dat ik het heb gedaan) nou jouw brief per ongeluk (echt) hebben weggegooid (ik geloof in de papiercontainer waarin ik deze week ook Het Parool en De Volkskrant van de afgelopen anderhalve week, alsmede rekeningen die ik niet wilde betalen, uitnodigingen voor feestjes bij diverse uitgeverijen en horeca-etablissementen en een heel pak sinterklaaspapier). En dat terwijl ik al wel het antwoord op je brief heb getypt (echt!). Dat antwoord zit nu, zonder adresgegevens van jou, Mareille (toch?) werkloos in mijn computer te wachten om verzonden te worden. Da's a) zonde van mijn werk en b) had ik er vroeger als scholier ook een pleurishekel aan als ik brieven stuurde naar voetballers of andere types en nooit iets terughoorde (ja, meneer Van der Kuylen, meneer Van Kraaij, meneer Deijkers, meneer Lubse, meneer Edström, ik wacht al bijna 30 jaar op een foto met handtekening van jullie! Van Bud Brockern had ik 'm binnen een dag!) . Daarom vraag ik hierbij iedereen in Vaessen (denk ik hoor, ik weet het niet meer, het was in ieder geval iets in Limburg (geloof ik)) die Mareille kent om haar te vragen mij haar emailadres te geven. Krijg je alsnog antwoord. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Vooruit dan... 13 december 2007 - 09:41 Komen ze. 2 gratis kaarten voor de première van de Nightwriters on Tour, Paradiso, a.s. zondagmiddag (ja, we geven toe, dat heeft weinig met de nacht te maken, maar Paradiso is aardig verduisterd, trust us). We geven ze weg aan degene die het grappigste, beste, mooiste Zeswoordverhaal verzint. Hieronder enkele aardige vondsten, beginnend met de bedenker van het Zeswoordverhaal, de ouwe Ernest zelf (en dat is, naar we aannemen, niet dezelfde Ernest als de hoofdpersoon in het verhaal van Christophe Vekeman van gisteren): 'For sale: baby shoes, never worn.'
Ernest Hemingway The pillow smelled like my brother.
Patrick Neate De dood verhinderde Jack's laatste woorden.
Herman Brusselmans
Tweeënzeventig maagden gedood door vertraagd ontstekingsmechanisme.
A.F.Th. van der Heijden
Te koop: Ajax-vlag, weinig mee gezwaaid
Tommy Wieringa
Aangeboden: blindegeleidehond, tuigje licht beschadigd.
Hans Münstermann
Met zijn auto keihard langs flitspalen
Saskia Noort
‘Dit blijft ons geheimpje,’ zei papa.
Kluun
Zo. Nu u. Voor twee kaarten voor de première van NW on tour, a.s. zondagmiddag in Paradiso in Amsterdam.
.jpg) Voorverkoop: |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
12 december 2007 - 07:46
Onderstaand verhaal is van Christophe Vekeman, samen met Kluun, Saskia Noort en (in Groningen) Tommy Wieringa de Nightwriters die u tijdens de komende Nightwriters-tour kunt zien en horen. U bent gewaarschuwd.
-----------------------------------------------------------------------
 De grappigste Vlaming van Nederland
Een jongensachtig meisje
.
Ernest vertelt mij dat hij gisteren naar bed geweest is met een meisje met borsthaar.
‘Borsthaar ?’ vraag ik. ‘Er stond dus werkelijk háár op haar borsten ?’
‘Borsten is een groot woord,’ zegt Ernest. ‘Maar zowat haar hele voorkant ging dus inderdaad schuil onder een dikke, donkere pels.’
‘Zo,’ zeg ik.
‘Ze had trouwens ook een enorme clitoris,’ zegt hij. ‘Echt een indrukwekkend ding, dat haar hele kut in beslag nam, in die mate zelfs dat van een kut eigenlijk geen sprake meer was.’
‘Je meent het,’ zeg ik. ‘Was dat niet vervelend ?’
‘Ik heb haar in haar kont genomen,’ zegt Ernest. ‘Ik had geen andere keus.’
‘Vooraan kon je d’r niet in ?’ vraag ik.
‘Met geen mogelijkheid,’ schudt Ernest zijn hoofd.
‘Enfin,’ zeg ik, ‘dan moest je tenminste niet de hele tijd op haar borsthaar kijken.’
‘Op haar bórsthaar niet, nee,’ zegt Ernest.
‘Oké,’ zeg ik. ‘Ja, ja.’
‘Verder is het wel een schatje, hoor,’ verzekert Ernest mij. ‘Lekker wijf, ik zweer het je. Beetje een grote neus, dat wel, maar voor de rest echt een fijne brok.’
‘Grote neus toch wel een beetje, ja ?’
‘Ja, nu ja,’ relativeert Ernest. ‘Ze had nogal een dikke snor, dus die neus viel eigenlijk niet zo op. Ik had er in feite niet zo veel last van.’
‘Ze had een snór ?’ vraag ik.
‘Een dikke snor,’ knikt Ernest. ‘Heb je wel eens een foto van Nietzsche gezien ? Wel, zo’n snor was het dus ongeveer. Echt een beest, zo’n weldoorvoede, vette, dooie rat van een snor. En weet je waarom ze volgens mij die snor laat staan ?’
‘Om te proberen om de grootte van haar neus een beetje te verdoezelen,’ zeg ik.
‘Ook, juist, óók,’ bevestigt hij. ‘Maar als je ‘t mij vraagt ook wel voor een deel in de hoop dat het minder zou opvallen dat zij flink begint te kalen. Goed, niet dat zij volkomen plets is, maar het wordt daar bovenaan bij haar toch wel behoorlijk dun, viel mij op. Ik denk dat ze daarom die snor cultiveert.’
‘Dat zou best kunnen,’ zeg ik.
‘Ik weet het natuurlijk niet zeker,’ zegt Ernest. ‘Ik heb het haar natuurlijk niet gevraagd. Sommige dingen vraag je nu eenmaal niet aan een dame.’
‘Dat is zo,’ ga ik akkoord.
‘Trouwens, stel je maar eens voor dat zij het een of het ander verkeerd zou hebben opgevat.’
‘Ja, dan was je buitenkansje waarschijnlijk snel verkeken geweest,’ zeg ik.
‘Niet alleen dat,’ zegt Ernest. ‘Tot daar eventueel nog aan toe. Ik zou haar gewoon niet al te graag kwaad willen zien. Ik zou echt niet graag een mep van haar krijgen.’
‘Nee ?’
‘Jij hebt haar handen niet gezien,’ zegt hij, waarop hij quasibewonderend fluit.
‘Kolenschoppen ?’ doe ik een gokje.
‘Echt waar, die griet lijkt mij in staat,’ zegt Ernest, ‘om een dakpan in pakweg tien stukken te breken. Die scheurt een autoband aan flarden, als ‘t moet. Die slaat een Volvo tot moes. Vuisten als voorhamers, biceps als bowlingballen. Serieus waar. Gezwegen nog over haar dijen.’
‘Haar dijen ?’
‘Ze had zo’n lederen broek aan toen ik haar ontmoette. Je weet wel, zo’n zwarte lederen broek. En in die broek, zeg ik je, en ik overdrijf dus niet, kon met gemak een heel gezin kamperen – maar háár zat zij zo strak dat mocht die broek vervaardigd zijn geweest van bijvoorbeeld katoen of zelfs jeansstof, zij zonder twijfel zou gescheurd zijn bij iedere stap die dat mooie dier zette. Machtige dijen, geloof me.’
‘Wat je noemt een sterke vrouw. ‘
‘Een sterke vrouw, zeker, maar ook erg lief.’
‘Lief meisje, ja ?’
‘Lief meisje,’ zucht Ernest dromerig. ‘Erg eenvoudig ook. Heel naturel, heel puur. Gebruikt nauwelijks make-up, bijvoorbeeld.’
‘Hoe heet ze eigenlijk ?’
‘Patrick. Een prachtige naam, nietwaar, die bovendien wonderwel bij haar past. Ze heeft immers, ja, hoe zal ik het zeggen ? Iets jongensachtigs, in feite.’
‘O ja ?’
‘Ja, toch wel, ja,’ zegt Ernest. ‘Maar dat is moeilijk uit te leggen. Om te begrijpen waarom ik dat vind, zou je haar eigenlijk moeten kennen.’
‘Ja, ja. En denk je dat je haar nog zal zien ? Hebben jullie zoiets als een toekomst, denk je ?’
‘Ik weet het niet,’ weifelt Ernest. ‘Ik zou wel willen, en zij ook, vermoed ik, maar…’
‘Maar ?’
‘Ik ben eigenlijk voor één ding bang.’
‘Ja ? Voor wat ?’
‘Dat zij diep vanbinnen lesbisch is.’
---------------------------------------------------------------------
Christophe Vekeman las deze cover van vanochtend voor in de zendtijd van Kluun bij Giel op 3 FMKluun. Hier terug te luisteren. Iedere woensdag, kwart voor acht. O, en maandag en dinsdagochtend a.s. ook iets aardigs bij Giel: Kluun en Saskia Noort in kerstsfeer.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Mmmmmooi 11 december 2007 - 09:20
Whatsamatterwithyou? De beste investering die mijn vrouw en ik afgelopen jaren hebben gedaan is box met alle afleveringen van de Sopranos van de complete eerste vijf seizoenen. De beste serie aller tijden, beter nog dan Twin Peaks en Swiebertje, en dat in één box voor 99 euro. Avond aan avond kijken mijn vrouw en ik. 'Vanavond een Sopranootje doen' is in Huize Kluun een dagelijkse vraag. Eerste seizoen, aflevering 12, ''Isabella''. Tony is al dagen niet uit bed gekomen. Depressie. Ongeschoren (en James Gandolfini kan me ongeschoren zijn!), buik, wit hemd, ogen als een gedrogeerde bouvier. En dan komt dat nummer, dat prachtige nummer waarvan Kluun al die tijd dacht dat het van Nick Cave was, maar ik kon er maar niet achter komen wélk nummer het was. Van de lieve goed Sint kreeg ik de tweede cd met de muziek van de serie. De eerste, mét Woke up this morning van Alabama Three heeft Kluun als rechtgeaarde Soprano-addicht al jaren in huis. En wat staat er op die tweede cd? Zjuust. Tiny Tears. Niks geen Nick Cave, maar The Thindersticks. Een engelse band die tien jaar heeft bestaan, door critici de hemel is ingeschreven, maar bij mijn wetn in Nederland nooit bekender geworden dan de boeken van Arie Storm. Luister zelf hoe adembenemend mooi. Niet geschikt voor mensen die aan de Prozac zitten. Zoals Tony. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
mailing tour Nightwriters on Tour 10 december 2007 - 16:58
Ook een niet te versmaden Sinterkluun-kado: tickets voor Nightwriters-on-tour. Saskia Noort, Christophe Vekeman, Kluun, Alamo Race Track, DJ Bart Thimbles en onze Vlaamse Muze Sarah Meuleman. Zondag 16 dec in Paradiso, Amsterdam Donderdag 20 dec in 013, Tilburg Vrijdag 21 dec in Het Paard van Troje, Den haag Zaterdag 22 dec in Tivoli, Utrecht Vrijdag 28 dec in Oosterpoort, Groningen. (met Tommy Wieringa) Kaarten: Ticketservice PS: Geen podiumvrees? Schrijf een kort verhaal (max 500 woorden) en stuur het in naar Revu's 5 MInutes Of Fame en beklim zelf het podium van Nightwriters. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Mmmmmm.... 10 december 2007 - 11:23
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Boodschappenlijstje 10 december 2007 - 09:40
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Caroli Europameister 7 december 2007 - 10:05
Weet u het nog? De Tassenbol, die boerenslimme vinding van Caroli Buitenhuis: plastic zakken laten hergebruiken, door simpelweg in winkels en supermarkten een doorzichtige bol te plaatsen waar mensen hun lege plastic tas in kunnen droppen, zodat anderen er eentje uit kunnen vissen en geen nieuwe plastic tas aan de cassiere hoeven te vragen. Ondertussen doen de meeste supermarktketens in Nederland mee. Ik riep u vorig jaar op om haar idee te stemmen voor een wedstrijd om de beste ideeën om het milieu te beschermen. Welnu. Deze tassenbol won dus gewoon even de Europese Milieuprijs. Caroli Buitenhuis kreeg de prijs vorige week uitgereikt uit handen van onze Deutsche Freundin und Bundeskanzlerin Frau Angela Merkel. Alsot het allemaal niks kost (en dat kost het ook niet, de tassen uit de Tassenbol zijn gratis en de initiatiefneemster heeft voor het hele project nooit een cent gevraagd dan wel ontvangen.) Kluun feliciteert Caroli Buitenhuiis met haar Europameisterschaft.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
5 Minutes of fame 6 december 2007 - 09:03
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
No Retreat Baby, No Surrender 5 december 2007 - 07:47
We made a promise we swore we'd always remember... Pakjesavond 2007 viel dit jaar niet op 5 maar op 1 december. Driekwart van Nederland heeft geen idee waar ik het nu over heb, maar de gelukzaligen van geest, het verlichte deel van de natie weet nu al waar dit verhaal heen gaat.
.
30.000 zielsgelukkige kinderen van 18 tot 88 kregen zaterdag hun mooiste kado van de Sint: het meest enerverende rockconcert van het jaar. Sinterklaas was coming to town, en hoe.
.
Hij was een dag te laat door een verkoudheidje en had een coupe alsof zijn föhn zojuist was ontploft, maar daar stonden ze dan: Bruce Springsteen and the houserocking, pants-dropping, brain-shocking, earthquaking, booty-shaking, lovemaking, sexifying, electrifying, women shrieking, grown men crying, legendary E Street band.
.
Ik weet dat het vergeefs is, maar ik ga toch een poging wagen, om u, o ongelukkigen, te bekeren.
.
Noem me een watje, maar als ik twee mannen samen in één microfoon zie zingen dat ze elkander ooit zwoeren dat ze bloedbroeders waren, dat ze beloofden dat ze dat nooit zouden vergeten, elkaar niet zouden verraden, nooit zouden overgeven, als ik dat Little Steven en Bruce hoor zingen en met eigen ogen zie dat er van deze onbezonnen, naïeve jongensbeloftes een half mensenleven later geen woord gelogen blijkt te zijn, dan krijg ik kippenvel.
.
En ach, al kan de bijna zeventigjarige Clarence Clemonce eigenlijk al jaren geen saxofoonsolo’s meer spelen van meer dan drie noten: bloedbroeders zet je niet uit de band, al moeten ze hem bij de volgende tournee in een rolstoel het podium opduwen. No retreat baby, no surrender.
.
Wat maakt concerten van Bruce Springsteen nu tot gebeurtenissen die een mens tot in het diepst van zijn ziel kunnen raken? Natuurlijk, een concert van Springsteen duurt bijna langer dan het hele leven van Kurt Cobain, maar dat is het niet. Natuurlijk, de meeste nummers zijn nog imponerender dan op de plaat, maar dat hebben meer artiesten. Natuurlijk, zijn teksten geven je het gevoel dat je in zijn leven bent gekropen, maar nee, wat een concert van Springsteen tot een sacrale dienst maakt, is iets anders.
.
Anders dan U2 heeft Bruce amper nieuwe aanwas die de band voor het eerst live gaat zien. Anders dan Justin Timberlake komen er bij Bruce geen jonge meisjes wel eens live een nat broekje willen krijgen bij het aanschouwen van hun ster. Anders dan bij de Stones komen hier geen mensen voor de nostalgie.
.
Nee, bij een concert van The Boss komen mensen van wie je ziet dat ze er ook in 2002, ’92, in ’88, in ’85 en soms al in 1978 bij waren en dat van elkaar weten en voelen, omdat ze alle rituelen uit kun hoofd kennen die bij een Springsteen-concert horen. Zoals die man achter me die mijn armen tijdens Badlands optilt en me vermanend ‘handjes omhoog, hè’ toespreekt.
.
Bij een concert van The Boss opvallend veel mannen van in de veertig, vijftig, alleen, waarschijnlijk omdat niemand in hun familie of vriendenkring begrijpt wat ze toch in die Springsteen zien. Wij wel. Het is zoals Bono ooit over hem zei: They call him the Boss. But he's not the boss. He works FOR us.
.
Ja, dit is een artiest zoals een artiest bedoeld is: mensen zich voor even intens verbonden met elkaar laten voelen, mensen voor even boven zichzelf laten uitstijgen. Uplifting, een mooier woord kan ik er niet voor bedenken. Bruce Springsteen, The E Street-band en hun publiek zijn het levende bewijs dat sommige songteksten over vriendschap en broederschap geen romantische tienerbeloftes, maar waarheid zijn en blijven, ook na dertig jaar. No retreat baby, no surrender.
Op
----------------------------------------------------------------------
Kluun las deze column vanochtend voor bij Giel op 3FM. Iedere woensdag, kwart voor acht.
--> Hier Bono over Bruce en hier Bono met Bruce
--> Hier Bruce als Sinterklaas in Arnhem
--> Hier Kluuns cursus Springsteen voor beginners in vijf delen (incl examen)
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Die film ken ik al 4 december 2007 - 09:30
Kluun liep een beetje achter. Tot de afgelopen Pinkpop had ik nog nooit van Amy Winebarrel gehoord. En het eerste dat ik van haar hoorde was dat ze niet kwam. Sindsdien heb ik eigenlijk alleen nog maar van haar gehoord dat ze ergens weer eens niet kwam, of er wel was, maar toch ook weer niet, nu ja, u kent Amy. Pas toen Pinkpop-plaatsvervanger Krezip als opener Rehab* inzette, dacht ik van ''Ah, dus da's van Amy.' (Anekdote: Krezip speelde die middag op een festival in Hilvarenbeek (ja, datdorp van die neushoorns en leeuwen). Terwijl ze van het podium afstapten, kwam er een voicemail binnen. Of Krezip binnen twee uur op Pinkpop kon optreden, als vervanger van Amy. In de bus richting Landgraaf oefende de band Rehab. Anderhalf uur later stonden ze, alsof ze nooit anders gedaan hadden, Rehab te spelen, voor 20.000 man.) terug naar Amy. Als ik de verhalen over Amy hoor, denk ik (43) steeds, die film ken ik al. 1979. The Rose, met Bette Midler als een reïncarnatie van Janis Joplin of, dat ligt eraan van welke kant u komt, als een embryonale versie van Amy. Geweldige film, The Rose. Geweldig wijf, die Bette. En ze kwam nog opdagen ook voor elk concert. Vooruit dan: The Rose, Midnight in Memphis, en vooral Stay With Me. En doe de groeten aan Amy, mocht u haar, hoe klein de kans ook is, zien. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
A long walk home 4 december 2007 - 09:21 Morgen bij Giel op 3FM (kwart voor acht) een recensie van Kluun over de essentie van Bruce. Voor vandaag nog een hoogtepunt van het Gelredome-concert. A Long Walk Home. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Darwindating 3 december 2007 - 10:14
Er blijkt nóg een concurrent van lillekemeense.com (al meer dan 100.000 bezoekers*!). Darwindating.com heet-ie en hij is, net als www.mooiemensen.com, alleen toegankelijk voor mooie mensen. Met dit verschil dat Darwingdating.com gratis is en een dosis humor van hier tot Monty Python bevat. Lees de hilarische checklist van lichaamseigenschappen die u beslist niet mag hebben om toegelaten te worden. Charles Darwin zelf had het volgens de makers wel kunnen vergeten. Acht gut. Sjarrel, bij ons zèède wel welkom, hor!
Charles Darwin (aangenomen) (bij ons) * Frank Zappa zei ooit, tijdens een concert (Zappa-fans: correct me if I'm wrong): ''here's a message to all you ugly people in the world: beware, there's a wholo lot more of us, the ugly motherfuckers..." Frank schijnt er dreigend bij te hebben gekeken. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Sinterklaas was comin' to town... 2 december 2007 - 15:09
We made a promise we swore we'd always remember... Oef. Wat een feest gisterenavond... Lees de recensies in Oor (''Bruce heerst'') en De Volkskrant (''het meest enerverende concert van het jaar''). Voor Kluuns recensie mag u woensdag om kwart voor acht naar Giel op 3FM luisteren Voor nu: Bruce als Sint in Arnhem.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Geachte Heer Ros, 1 december 2007 - 10:19 Ik heb weer genoten van uw optreden bij Pauw & Witteman. Het enthousiasme waarmee u voor een van de laatste keren publiekelijk enkele boeken mocht aanprijzen was weer topentertainment. En nog gemeend ook. Wat wil een mens nog meer.
.
Toch denk ik dat we de directie van de TROS niet helemaal voor achterlijk moeten verslijten.
.
U stelde bij de heren Pauw & Witteman dat de boekenmarkt in Nederland wordt gedomineerd door vrouwen van veertig tot zeventig. Mannen en jongeren lezen helemaal geen boeken, volgens u.
.
Meneer Ros, het doet me pijn het u te moeten zeggen, want ik ben opgevoed om respect te hebben voor oudere mensen, maar u heeft de slag gemist.
.
De 21e eeuw is begonnen, echt. Ze zullen ongetwijfeld prachtig zijn, al die boeken die nog steeds over de 19e eeuw en over de eerste en tweede wereldoorlog verschijnen, maar u kunt het de jongere generatie moeilijk kwalijk nemen dat ze een verminderde literaire interesse vertonen (‘De tweede wereldoorlog, is dat niet die film met John Wayne?’ zei een collega-schrijver en generatiegenoot Ronald Giphart eens).
Maar kopen doen ze wel, die jongeren en die mannen. Gaat u eens te rade bij een willekeurige boekhandelaar, of informeert u eens bij Henk Kraima, het opperhoofd van het CPNB. Zij kunnen u exact vertellen wie de doorsnee koper is van de nieuwe bestsellerauteurs van de laatste jaren. De boeken van Joris Luyendijk (NS Publieksprijs 2007), Kluun (NS Publieksprijs 2006) en Tommy Wieringa (dáár zijn we het dan wel over eens, meneer Ros: Joe Speedboot is een van de beste Nederlandse romans van de laatste jaren): net zoveel mannen als vrouwen deden deze boeken met honderdduizenden tegelijk de toonbank over vliegen. Heleen van Royen, Saskia Noort, Esther Verhoef: ze trekken een lezerspubliek waaronder honderdduizenden vrouwen van vijfentwintig, vijfendertig zitten.
Ja, maar dat is allemaal geen literatuur, hoor ik u fulmineren. (Wat wel en niet literatuur is, is in de geschiedenis overigens zelden juist beoordeeld door de zittende literaire recensenten van dat moment. Couperus, Wolkers, Cremer, Van ’t Hart, Giphart: het literaire establishment vond het bij verschijnen geen literatuur.) Het zij u vergeven dat u was vergeten dat u Komt een vrouw bij de dokter niet een ‘aardig’ boek vond, zoals u stelde bij Pauw & Witteman, maar dat u er in de TROS Nieuwsshow van 8 april 2006 niet over uitgepraat raakte. ‘Magistraal’, ‘'groots', ''prachtig’ en ‘Lees dat boek!!!’ spuugde u door de microfoon.
.
Daarna had u het goed recht om De Weduwnaar géén goed boek te vinden. U was in goed gezelschap van Max Pam (61) en Elsbeth Etty (56) die het, om in hun eigen woorden te blijven, betitelden als ‘volkomen kut’ en een ‘platvloerse soap’ en van Gerrit Komrij (63), die mij een ‘hufter’ vond. (Recensente Susan Smit (33) gaf De Weduwnaar overigens wel vier sterren, maar dat terzijde.)
Meneer Ros, het doet me langzaam een beetje denken aan de film Rock around the clock (ja, ik ken mijn klassieken) uit 1956. Daarin spraken recensenten en ouders van teenagers schande van deze nieuwe muziek en werden de platen van die arme, jonge Bill verbrand. Ook zijn er nu nog steeds muziekrecensenten die zweren dat er na Neil Young en Led Zeppelin niks goeds meer is gemaakt en dertig jaar na ‘Now what you hear is not a test, we’re rappin’to the beat’ (Sugar Hill Gang, Rappers delight, 1979) hiphop nog altijd niet serieus nemen. Jammer voor hen, want daarmee missen ze taalvernieuwende hiphoppers als Opgezwolle, Extince en Brainpower.
Jonge mensen lezen niet? Kom eens bij Nightwriters kijken. Wij verkochten nachtclub Panama vorig jaar acht keer stijf uit, met een hip, jong lezerspubliek. Twintigers en dertigers, Mannen en vrouwen, die kwamen kijken naar A.F.Th van der Heijden, naar Herman Brusselmans, naar Hans Münstermann.
.
In december ga ik met Tommy Wieringa, Saskia Noort en Christophe Vekeman on tour met Nightwriters. Bandje erbij, DJ, beeld, geluid, quizje. Ik durf er mijn weblog onder te verwedden dat Paradiso, 013, Het Paard van Troje, Tivoli en de Oosterpoort straks ook bomvol zitten.
Jonge mensen lezen niet? De nieuwe bestsellerauteurs in de wereld maken toegankelijke literatuur die zelfs jonge mensen - wat zeg ik, zelfs jonge mannen - vreten. En ze kopen het niet alleen, maar lezen het nog ook! James Frey (37), de street-rap onder de hedendaagse literatoren (A Million Little Pieces, meneer Ros: lees dat boek!!!). Niccolò Ammaniti (41), van wie van iedere roman in Italië bijna een miljoen exemplaren worden verkocht (Ik haal je op, ik neem je mee en Zo god het wil, lees die boeken!!!). Dimitri Verhulst (35). Christophe Vekeman (35). Literatuur van schrijvers van nu, over nu, voor nu.
.
Meneer Ros, we hebben van u genoten, maar het is mooi geweest. De kastanje waar Anne Frank op keek, uw fantastische radiorecensies: uiteindelijk moet er iemand de boom doorhakken. De TROS heeft gelijk.
Dank u voor al die jaren waarin ons verblijdde met uw hilyrische recensies en voor nu, geniet van uw welverdiende rust.
Kluun,
schrijver
lees ook: Geachte meneer Ros (69)
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
Archief
oude weblog |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Zoeken |
||||||||||||||||||||
 |
 |
|
.jpg)
.jpg)
