28 februari 2007 - 13:19

In 2005 werd Oh My God (ja, dat nummer waarvan de coupletten een 9 op de schaal van Madness waren) door de website van VPRO's 3 voor 12 al tot Beste Song van dat jaar gekozen. Kluun was persoonlijk in dat jaar meer hier en hiervan, maar met er valt mee te leven.

Yours Truly, Angry Mob, de nieuwe Kaiser Chiefs is al weer een paar weken uit en bevat de tot dusver - ex aequo samen met dit gezellige deuntje - lekkerste meezinger van 2007. Wederom met coupletten die schatplichtig zijn aan Madness.

Afspelen op eigen risico. Na drie keer blijft hij langer in uw hoofd zitten dan de kater na vier dagen carnaval. 

Bij de weg: de hele CD is, net als de vorige, oorstrelend lekker. 

doorsturen reageren (al 8)

28 februari 2007 - 10:31

De PS van Het Parool handelde gisteren om Mode in de Islam, trends in religieuze kleding. Een prachtige paginagrote foto op de voorpagina van een model op de catwalk, in designer-jurk, compleet met sluier.

Roos (3) is modetechnisch nog ongeschoold: 'Waarom heeft die mevrouw een slab om?'

doorsturen reageren (al 5)

28 februari 2007 - 09:53

Mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen heeft zichzelf, na twintig jaar trouwe dienst, waarvan de laatste tien jaar in dienst van zichzelf, een 'Groot Soldatenverlof' van twee maanden gegund.

In die tijd vullen de Podium-auteurs (Wilfried de Jong, Nicolaas Klei, Joris Luyendijk, Laurens Abbink Spaink, Ingmar Heijtze, Kluun) wekelijks de column op de Podium-site.

Ronald Giphart bijt deze week de sprits af.

doorsturen reageren (al 1)

27 februari 2007 - 14:31

Uiteraard buitelen tijdschriften en kranten over elkaar heen om Herr Mozart t.g.v. zijn nieuwe symfonie te interviewen, da's niks nieuws.

Maar door de website alleen al is er, voor er ook maar één pagina is gepubli-, laat staan -recenseerd, aandacht te over voor Het Schervengericht. Dit is de score van één dag.

(o, mocht u A.F.Th in levenden lijve aan het werk willen zien? Dat kan, en is zelfs aan te raden. 12 april, Nightwriters, Club Panama in Amsterdam. Krijgt u er Tommy Wieringa en Kluun voor dezelfde prijs bij.)  

doorsturen reageren (al 5)

27 februari 2007 - 09:24

Het was voor het eerst dat ik voorlas uit mijn eigen boek in het Engels. Vorig jaar had ik hetzelfde gedaan uit de Duitse versie, voor het Duitse Krebsgesellschaft en ik had zelfs een live talk-show gedaan op ZDF. Dat ging allemaal redelijk. Even weten dat kanker Krebs is en verder van elke K een G maken, a wordt au, o wordt ou, u oe, ui eu, s sch en dan ben je al een heel eind in het Duits.  

Engels is nog simpeler, normaal gesproken. Ik had vorige week al enkele telefonische interviews gedaan met Engelse bladen en kranten, voorgesprekken met BBC-radio en The Times, en ach, soms is het even zoeken naar het juiste woord, maar het ging allemaal niet onaardig.

Voorlezen uit Love Life, zoals KEVBDD in UK en US gaat heten, is a different cookie. Deze Engelse vertaling, kolere, was dat afgeleid van iets dat ík ooit had geschreven? Ik dacht dat mijn Engels toch beter was dan dat van de gemiddelde minister, maar hier stonden fucking woorden in waar ik nog nooit van had gehoord, laat staan dat ik wist wat ze betekenden, en dat terwijl ze in zinnen stonden die ik ooit, naar het schijnt, zelf geschreven had.  

Scheltema perks up. Ja ja. A wallop from the chemo. Juist. Ambroidery. Natuurlijk. Electric clippors. Waarom niet. Handkerchief. Zeker. Disfigurement. Schiet mij maar lek.

Ik wist, kortom, bij tijd en wijle amper wat ik daar afgelopen zaterdag in Oostvoorne stond voor te lezen. Terugrijdend over de A15 richting bewoonde wereld bedacht ik me dat, aan de uitdrukkingsloze blikken van onze Lithouwse, Slowaakse, Tsjechische en Estlandse vrienden te zien, zij er nog minder van hadden begrepen. 

doorsturen reageren (al 25)

26 februari 2007 - 14:17

A.s. woensdag komt Het Schervengericht uit, de nieuwe, laaaaaaaangverwachte, ruim 1.00 pagina's dikke nieuwe roman van A.F.Th., de Mozart van de Nederlandse literatuur. Een psychologische thriller.

Tot Kluuns grote vreugde doet ook A.F.Th. niet moeilijk over een vet potje marketing. Zie de website waarmee Het Schervengericht door uitgeverij Querido onder de aandacht zal worden gebracht. Een 'experiment met on-line advertising'.  

Later deze week meer.

doorsturen reageren (al 91)

26 februari 2007 - 11:55

Kluun wordt er nogal eens van beticht af te geven op Rotterdam. Onzin! Achterklap! Smaad! Laster!

De ArenA mag nog niet poetsen de schoenen van De Kuip, De Heineken Music Hall mag nog niet in de schaduw staan van Ahoy, in heel Amsterdam is geen toffer restaurant te vinden dan D'n Engel, er is in Amsterdam geen hotelkamer met een uitzicht dat ook maar in de buurt komt van de torenkamers van Hotel New York en Club Panama is een rusthuis vergeleken bij sommige feesten die ik heb meegemaakt in Now&Wow en mocht dit allemaal nog niet genoeg zijn: zaterdag gaan Naat&Kluun gezellig samen een kinderloos weekendje Rotterdam doen, ter ontsnapping en ontspanning.

Zo. En nu niet meer zeuren.

Maar die suburbs. Er is toch geen Rotterdammer die met droge ogen kan ontkennen dat een mens spontaan zelfmoordneigingen krijgt als je de Beneluxtunnel uitkomt en vervolgens tien, twintig, dertig kilometer lang over de A15 door de geïndustrialiseerde havengebieden van de Botlek, langs Europoort, langs de 5e petroleumhaven, de Beneluxhaven en tenslotte via de oergezellige N218 richting Oostvoorne rijdt.

Daar moest ik zijn, afgelopen zaterdag, in Oostvoorne. Bij het Medical Knowledge Institute, om precies te zijn. Het betrof een congres met enkele tientallen hotememoot-oncologen en ambassadeurs uit de nieuwe EU staten, enkele  heren van de (schrik niet) Executive Board of The Medical Knowledge Institute, waaronder zelfs een heuse baron, Baron G. Kraijenhoff (wat een scherpzinnige, erudiete, charmante en geestige man - een genot om even met hem te mogen praten).

Kluun was uitgenodigd door Dr. Harold E. Robles, het opperhoofd van het hele spul, om zijn ervaringen te delen met vooraanstaande oncologen uit Litouwen, Polen, Tsjechië en wat dies meer zij,. En ik zou voorlezen uit de kersverse, PDF-file van de aanstaande Engelse vertaling van KEVBDD. Dat viel niet mee.

(wordt morgen vervolgd)

doorsturen reageren (al 67)

23 februari 2007 - 15:00

De verkiezing van de Beste Flauwe Bak Aller Tijden in de categorie Het is... en het... ligt al weer enkele maanden achter ons, maar zojuist kreeg Kluun er eentje onder ogen die, ware hij op tijd ingediend, absoluut tot de favorieten voor de eindzege had behoord.

Het is rood en het staat in de hoek?

Een stout brandweerautootje.

(Met dank aan de website van Café Rooie Nelis, alwaar Kluun zojuist enige tijd vertoefde om deskresearch te plegen voor mijn nieuwe, eind van dit jaar (ja, een scoop!!!) te verschijnen boek Aan de Amsterdamse Nachten...)

doorsturen reageren (al 63)

23 februari 2007 - 10:09

Herman Koch, Renske de Greef en Kluun waren ongekend eensgezind: het winnende verhaal van Revu's 5 Minutes of Fame tijdens de laatste Nightwriters was Zie Deksel. Robert van Eijden schreef het en droeg het voor in een bomvol Panama. 

Dan weet u waar de lat ligt als u ook een verhaal instuurt.

Verkiezingen en Viezerik, de verhalen die Herman Koch en Renske de Greef vorige week tijdens Nightwriters voordroegen, staan nu ook on line op de Nightwriters-site.

Én een nieuwe video-rubriek: De Favoriete Boeken Van... Herman Koch bijt de sprits af. 'Carver was een ontdekking door de eenvoud van de taal. Dat het dus niet altijd heel moeilijk of krullerig hoeft te zijn, maar ook heel direct. Als ik zelf aan het schrijven ben heb ik Carver altijd in de buurt liggen, waar je dan doorheen kan bladeren en dan weet je weer, oh ja, zo. Bij Carver hoef je maar een alinea te lezen en weet je weer wat schrijven is.'

(pas op, hier komt reclame: de voorverkoop voor de Boekenweek-special van Nightwriters op donderdag 15 maart is begonnen. Herman Brusselmans, Wilfried de Jong, Kluun, DJ Bart Thimbles en de beste band van Nederland: JOHAN. )

doorsturen reageren (al 7)

22 februari 2007 - 10:03

Ik hoorde je net op de radio! Echt, ze draaiden een nummer van je! Het was een tijd geleden dat ik je gehoord had, dus het duurde even voor ik door had dat jij het was. Je zong iets over een Perfect Girl of zo, kan dat? Sjonge. Kim Wilde, op de radio. Alsof het 1981 is. Wat een tijden waren dat, hè Kim? New York to east California, theres a new wave coming I warn you…. We zijn van dezelfde leeftijd, weet je dat? Goed, jij was wat vroeger rijp dan ik, maar wat wil je met zulke lippen. Mijn god.

Hoe is het met je? Ik hoorde dat je kinderen hebt gekregen (ik ook, twee, Roos en Eva, en hoe heten die van jou?) en je hebt dus een nieuw nummer. Is het trouwens nieuw? Het klonk zo eh… 1981. Op de radio zeiden ze dat je zelfs een nieuw album uit had. Never say never. Ik had hem al bijna besteld op BOL.com, tot ik even goed keek en zag dat ik de meeste liedjes al had. Goed, weliswaar op LP, maar ik draai ze toch niet zo heel vaak meer, dus als je het niet erg vind, dan pas ik, vind je dat goed? 

 

Zeg, waar ik je eigenlijk voor mail is dit. Je hebt nu een nieuw album, je wordt helemaal opgehipt, gerecycled, dus kunnen we erop wachten dat ze je gaan bellen.

Doe het niet, Kim. Zeg nee. Vijfentwintig jaar geleden hoopte ik er elke maand op, maar nu, alsjeblieft, doet het niet.

Ga alsjeblieft niet in Playboy staan.

(Deze column staat deze maand ook in Rails)

doorsturen reageren (al 25)

21 februari 2007 - 15:57

Omdat hij zo leuk is en omdat  het ze in eindhovuuu gisteren weer gelukt is.

doorsturen reageren (al 12)

21 februari 2007 - 10:16

Een van de meest opvallende dingen aan carnaval is dat het emoties los maakt van mensen die er nog nooit  zijn geweest. Het doet een beetje denken aan de reacties van voetbalhaters in de vroege jaren tachtig (toen voetbal nog werd gespeeld in kille, gure stadions, voor anderhalve man en een paardenkop) als je verklaarde dat jij wél elke week naar Willem II ging. Voetbal? Dat was toch mekaar de kop inbeuken op de tribune? Inderdaad, als je de media van destijds moest geloven wel. Rellen  haalden vaker het journaal dan doelpunten.

Elk jaar is er wel weer een tv-programma of documentaire waar de clichébeelden van carnaval weer voorbij komen. Mensen die een glas ophebben en dus (heeft u uzelf wel eens gezien na een gezellige stapavond?) per definitie lullig, dom en belachelijk overkomen.

Dit zijn de beelden die carnavalshaters graag willen zien. Zo wordt het beeld in stand gehouden van een feest van billenknijpende, zich achter maskers verbergende dronken mannen en vrouwen, die de andere 361dagen van jaar niet durven wat ze met carnaval wel durven.

Wij, de honderduizenden Brabanders, Limburgers en alle Hollanders die het wél snappen (René, René, Chris, Dave, Igor, Marco, Suus, Bart, Mo - volgend jaar valt het op 2,3 ,4 en 5 februari), wij, die er ieder jaar speciaal voor afzakken naar Oeteldonk, het Kielegat, het Lampegat, Kruikenzeikersstad, Mestreech, Rurmonj, Kirchraoj om daar vier dagen te genieten van een volksfeest  voor jong en oud, een explosie van humor, creativiteit, tolerantie, aggresieloze, non-pretentieuze lol en, natuurlijk, veul bier, groeten u.

Beste carnavalshaters, gij, die nimmer carnaval heeft meegemaakt zoals het écht gevierd wordt: blijft u in de waan dat carnaval zielig, ranzig en triest is.

Wij hebben weer genoten.

Kluun

PS: Mag ik de gelegenheid ten baat nemen om mijn ouders (73 en 70 jaar) te vertellen hoe trots ik op ze ben als ik gisterenavond laat, toen de familie Kluun al weer lang en breed in het saaie Amsterdam zat, een dronkenvrolijk sms'je krijg dat ze het ook dit jaar weer vier dagen lang hebben gevierd? Of, zoals de tekst van een Bredaas carnavallied van dit jaar luidde:

Carnaval, dè zit nie in oew pakske

Nie in een gek huutje of in oewen boerenkiel

Carnaval, daor kènde oew nie mee bekleeje

Carnaval, dè zit in oewe ziel.

doorsturen reageren (al 61)

19 februari 2007 - 09:41

Aan welk dier had u gedacht?

doorsturen reageren (al 7)

18 februari 2007 - 10:43

Ik eh... nou... eh... mwa... ach...

doorsturen reageren (al 8)

17 februari 2007 - 10:45

Als u me dringend nodig hebt, dan kunt het hier, hier, hier, hier of hier proberen.

Tot woensdag!

doorsturen reageren (al 9)

17 februari 2007 - 10:31

Dan zaten ze elkaar te kneukeren, heette dat. Dan vetten ze hun handen in, en dan...

doorsturen reageren (al 2)

16 februari 2007 - 15:32

Weet je dat je papa heel erg verdrietig heb gemaakt?

doorsturen reageren (al 16)

16 februari 2007 - 11:35

Dezer dagen is de muzieksmaak van Kluun zo mogelijk nog belabberder dan anders.

Luister naar de remixen die Paul Rabbering maakte Madonna en Faithless en Pink. Ik kwam niet meer bij. Maar ik kom dan ook uit het zuiden.

Vooral de Pink-remix ('Iíííí'm coming up, so you better get this party started') is al dagen niet meer uit mijn kop te krijgen.

Paul, dè ge bedaankt zèèt dè witte. 

.

doorsturen reageren (al 5)

16 februari 2007 - 10:20

doorsturen reageren (al 39)

15 februari 2007 - 10:27

doorsturen reageren (al 19)

14 februari 2007 - 23:38

Het was een vermakelijke toestand, de laatste dagen, de 6% BTW-beslissing van de rechter inzake de peepshow. (Met name de hilarische opmerking van de hoogleraar die stelde dat dit een terechte beslssing van de rechter was omdat hij ''in het theater wel ergere dingen had gezien.''  Kan niet anders dan dat de man dezelfde voorstelling van Toneelgroep Amsterdam met Halina Reijn heeft gezien als Naat en ik.)  

Martin Bril schreef er vanochtend een even vermakelijke column over. Tot ik de laatste alinea las. Ben ik nou zo slim of zijn jullie nou zo dom, dacht Kluun?*

Beste Martin, leg mij, onervaren columnist, eens uit hoe jij een column kunt schrijven waarin je, thuisgekomen van je fieldresearch,  zittend achter je pc, in detail beschrijft hoe, waar en wanneer de showende dame een hand/vinger/tong over/door/tussen/in haar diverse lichaamsdelen wrijft/steekt/draait, vervolgens de kleur en vorm van haar schaamhaar en pumps exact beschrijft, om dan bloedserieus te eindigen met deze laatste seksueel correcte alinea:

'Toen was mijn geld op. Zonder pardon zakte het luik dicht, en ik stond in het aardedonker, volkomen gescheiden van wat ik net had gezien en nu al weer begon te vergeten. Wat wél bleef hangen, was de lege blik in de ogen van het meisje, en het konijn dat op haar badhanddoek was geborduurd. Die twee feiten sloeg ik op.'

Het zal ongetwijfeld aan mijn dirty mind liggen, maar toch kon Kluun zich, de eerste zes van je uit zeven alinea's bestaande column lezende, niet aan de indruk onttrekken dat er best nog wat meer feiten dan een konijn en een lege blik waren blijven hangen.

* wrample Louis van Gaal

PS: Deze is ook altijd blijven hangen.

doorsturen reageren (al 13)

14 februari 2007 - 14:25

Vooruit, nog eentje dan.

doorsturen reageren (al 2)

14 februari 2007 - 09:34

doorsturen reageren (al 29)

13 februari 2007 - 13:50

Outlandos d'Amour, Regatta de Blanc, Zenyatta Mondatta, Ghost In The Machine: Kluuntje (16)draaide ze grijs.

En ze komen! Andy Summers, Stewart Copeland en Sting, stuk voor stuk gezegend met een leeftijd die grenst aan die van Harry Mulisch, zal ook Nederland aandoen tijdens de reunie-tour van The Police.

Of ze het nog steeds kunnen? Há!

doorsturen reageren (al 14)

13 februari 2007 - 12:38

Nee, geen reclame deze keer, want het is pas reclame als je iets wilt verkopen en daar vervolgens slimme trucs voor bedenkt.

Kluun gaat vandaag iets weggeven. Vanochtend zaten Renske de Greef en Kluun in de ochtendshow bij Giel Beelen en we vergaten daar gladweg dat we enkele kaarten voor Nightwriters mochten weggeven.

Dus doe ik het maar hier: 5 x 2 kaarten zijn te winnen voor Nightwriters van a.s. donderdag in Panama. Wie krijgen ze? De vijf mensen die voor morgenochtend 10 uur de leukste reden verzinnen waarom zij die kaarten moeten hebben.

Ga uw gang.

14 februari 10:12u

And the winners are:

Nicole, Tamara, Kim, Jim en Cleo. U zijt wellekome morgenavond en ontvangt vandaag bericht hoe en wat en zo en dus.  

doorsturen reageren (al 74)

13 februari 2007 - 10:10

Kluun loopt al dagen zo trots als een hond met zeven lullen door het huis: voor het eerst in zijn 42-jarige leven wordt hij namelijk vernoemd in een heuse literaire roman, en wat voor één: de nieuwe Arie Storm!

Recensente Danielle Serdijn van de Volkskrant attendeerde ons gelukkig op De bruid en de kogel, die mij om het eerlijk te zeggen tot dusver was ontgaan.

Lees hier Danielle Serdijns recensie in de Volkskrant. Enkele passages:

''...Storm is bepaald geen fan van het werk en en begon zijn kruistocht destijds in een recensie in Het Parool: 'oprotten!' was het welgemeende advies aan de succesauteur. Wat Storm nu precies zo stoorde was dat Kluun letterlijk over lijken ging. In De bruid en de kogel rakelt hij de zaak opnieuw op. Dat raakt erg dicht aan Storms eigen territorium. En daar zit wellicht een deel van de pijn (...)

De vraag is alleen of Storm voor het uitventen van zijn kunstopvatting Kluun als opponent had moeten kiezen. Laatstgenoemde ontbeert enige intellectueel/kunstzinnige ambitie en is derhalve nauwelijks bij machte zich te verdedigen tegen Storms geweld. Waarom geen armpje gedrukt met pittiger types?''

Hè. En ik had zó graag een keer verbaal armpje gedrukt met mijn idool Arie, in welk TV- of radioprogramma dan ook. Of in Het Parool-theater. In een ingezonden brief naar de krant nodigde ik hem daartoe, vlak na zijn recensie van KEVBDD, uit. Arie weigerde, omdat hij - zoals hij in het Parool schreef 'daar niet aan kon beginnen, omdat hij dan wel met alle losers in gesprek zou kunnen gaan.'  

Loser. Au. Dat deed pijn, toen, in 2003. Het moet gezegd, een man met een vooruitziende blik, die Arie.

Kluun

 Arie over Kluun

Het houdt maar niet op. Een lezer attendeerde me op een prachtig radio-interview met Arie in VPRO's radioprogramma De Avonden, vorige week. Een half uur lang, over Kluun. Zelfs het fragment dat Arie uitkoos om voor te lezen, gaat over Kluun. Veel teveel eer.

Wél reteslim. Arie schuift het onderwerp van ieder interview consequent richting de passages over Kluun, en kiest ook die passages als hem wordt gevraagd een fragment voor te lezen, want dat trekt de aandacht én het verkoopt, dat snapt een kind. Chapeau!

En omdat Kluun als geen ander een dergelijk commerciële en slimme marketingaanpak herkent en waardeert: De bruid en de kogel is hier te bestellen, net als deze roman van Arie, met die veelzeggende titel, uit 2003.

O ja, één foutje, Arie: bij Boekhandel Veenstra voerden ze wél Kluun, hoor. Wat zeg ik, zelfs de soundtrack van De Weduwnaar zat in het assortiment.  Ze verkochten er alleen niet veel van (vandaar hun quote ''Er komt hier geen Kluun-publiek''), maar ze vonden het uitermate gezellig dat we ze destijds verrasten met onze guerilla-signeersessie. Vraag het Gineke en haar vriendelijke, immer goedlachse collega's van Boekhandel Veenstra zelf maar.

Ach, waarom ook niet, een beetje reclame, want literatuur dient gepromoot, niet, Arie? Komt-ie: Boekhandel Veenstra. Utrechtsestraat 18a is een parel voor het boekenvak. Dagelijks geopend van tien tot half zes (zaterdag van elf tot zes), voor al uw literatuur.

Kluun én (ik heb het zojuist nog even gecheckt bij Gineke) Arie Storm.

----------------------------------

''veenstraboeken@xs4all.nl" Boekhandel Veenstra
mailto: Kluun

Sent: Tuesday, October 17, 2006 10:47 AM
Subject: felicitatie
 
Lieve Kluun,
 
VAN HARTE GEFELICITEERD,we vinden het geweldig dat jij deze prijs hebt gewonnen.
 
liefs,Gien-Ien

Boekhandel Veenstra vof.
Utrechtsestraat 18a
1017VN Amsterdam.
tel/fax.0206234329

doorsturen reageren (al 18)

12 februari 2007 - 15:14

Bij een zoektocht naar beeldmateriaal over (kijk uit, hier komt reclame voor Nightwriters) Herman Koch kwam ik nog wat leuks tegen.

Heeft geen fluit met Nightwriters (Kluun, hou nou toch ns op met dat fucking kutNightwriters van je! Moeten er soms nog kaarten worden verkocht voor a.s. donderdag?!?) (Ja! Nog 45  37) te maken, maar hij is te leuk om u te onthouden.

doorsturen reageren (al 7)

12 februari 2007 - 09:30

De oplettende bezoeker van deze site weet dat Kluun zelfbenoemd Voorzitter van de Amsterdamsche Onderafdeling Van De Officieuze Herman-Brusselmans-In-Oranje Fanclub is.

Ik kan niet wachten tot de man - die zichzelf onlangs in De wereld draait door 'De Beste Beffer van België' noemde - op Nightwriters komt optreden, volgende maand, 15 maart (samen met Wilfried de Jong, Kluun, DJ Bart Thimbles én de Beste band van Nederland, JOHAN).

Hier een stuk uit een interview met ZKHerman Brusselmans in de Volkskrant  : 'Toen ik Het spook van Toetegaai schreef, raakte ik per ongeluk een komma aan. Er staat, ik weet het niet eens precies: De man, kwam binnen. Dat is makkelijk te corrigeren. Maar ik schrijf dan: wat staat die komma daar te doen? Dat is mijn stijl'

Laat ons bidden dat ZKHerman Brusselmans nog lang stijlvast blijft.

PS: De VVK voor Nightwriters van 15 maart is begonnen. Voor a.s. donderdag, 15 februari, zijn er ook nog enkele kaarten verkrijgbaar via de website of via Club Panama in Amsterdam. Renske de Greef, Herman Koch, Kluun, DJ Bart Thimbles en een mysteryguest.

U zijt wellekome.

doorsturen reageren (al 20)

9 februari 2007 - 10:16

En nu eens kijken of dat hele internet echt zo werkt zoals het ooit werd voorgespiegeld: iedereen helpt elkaar, zelfs al de vraag in kwestie eigenlijk met de beste wil van de wereld amper te beantwoorden is:

Het gaat om een liedje, dat ik niet uit mijn hoofd kan krijgen. En Kluun wil dus weten welk liedje. Het signalement luidt als volgt:

1. Er fluit iemand een vrolijk deuntje.

2. Dan gaat er iemand zingen.

3. Die tweede iemand, wellicht dezelfde als de eerste man (o ja, het is een man en zo te horen aan zijn fluit is het een blanke man) klinkt een beetje eh... eind jaren zeventig-achtig. Duncan Browne, maar toch ook weer niet. Hij heeft ook in de verste verte iets weg van de stem van Julian Casablancas, de leadzanger van The Strokes. Vind ik. Maar misschien vindt u van niet, en nu ik er over nadenk, weet ik het zelf eigenlijk ook niet meer zo zeker.

4. Het is een goeiezin-liedje, in de categorie van deze vrolijke fluiter.

5. Volgens mij is het nu een hit aan het worden (Kluun, luister dan gewoon naar de Top40, dan weet je het zo - nee, daar ben ik te oud voor, daar word ik niet binnengelaten).

Mocht u dit liedje onlangs hebben gehoord, neemt u dan contact op met de politie in uw woonplaats, of - en dat is een stuk sneller - met Kluun.

14:30uur: JAAAAAHHHH!!!!!!!

Met dank aan MusicFreak is hier is de vrolijke fluiterd die ik bedoelde in mijn Opsporingsbericht van vanochtend: Young Folks van Peter, Bjorn en John.

Wil je ze beter? IK HEB ZE NIET BETER!!!!*

 * Wrample Frits Spits

doorsturen reageren (al 40)

8 februari 2007 - 10:01

Het gaat niet zover dat ik er van droom dat zanger Gary Lightbody mijn vriend wordt of dat hij zijn vrouw voor me verlaat (al heeft-ie die niet), maar ik zeg het hierbij ronduit en zonder enige gêne: Kluun is fan.

Snow Patrol gaat als de brandweer. Een paar miljoen cd's wereldwijd verkocht, en in Nederland beginnen we het ook te snappen. In oktober nog in Vredenburg, nu de Heineken Music Hall, die in een vloek en een scheet was uitverkocht.

Nou schijnt het maandag niet zo briljant te zijn geweest als destijds in Vredenburg (Kluun mocht die avond een lezing geven in #*!@*#!! het pittoreske Waalwijk), maar wat mij betreft kon het vanaf de eerste noot van in de Heineken Music Hall al niet meer kapot.  

Tot op de dag van vandaag krijg ik kippenvel van Run, soms,  afhankelijk van mijn hormonale cyclus, tot tranen toe. Light up light/As if you have a choice/Even if you can not hear my voice/I'll be right beside you dear. De zin stond voor mij voor het gevoel dat mensen die er niet meer zijn, er tóch nog zijn. De Weduwnaar begint met die zin.

Vorig jaar had ik het genoegen, met dank aan Universal, om Gary Lightbody te ontmoeten in een hip Londens hotel. Eyes Open, hun nieuwe album, stond die week op 1 in de UK en in de USA en toch was er de hele lunch lang geen hond die hem herkende. Nou hielp het dat hij die dag net van de kapper terugkwam en getooid was met een Mr. Bean-achtig kapsel, maar toch. Lightbody is verre van een  rockstar, maar een rustige, beleefde, hyper-intelligente jongen.

Kluuntje werd die middag verblijd met zijn toezegging op de allereerste Nightwriters in Club Panama, jl. october, een accoustische set te komen spelen. (Het klonk ongeveer zo - zij die erbij waren zijn herkenbaar aan de grijns die sinds die dag niet meer van hun hoofd te slaan is). Die middag vroeg ik ook waar Run, immers de aanleiding van mijn verzoek, over gaat.  

Dat was nou jammer.

In weerwil tot wat ik in De Weduwnaar doe geloven gaat Run  helemaal niet over afscheid. De song gaat o.a. over een meisje waarvan de ik-persoon nog niet weet wie het is, waar ze is, hoe ze heet, kortom, De Vrouw Die Zijn Leven Gaat Veranderen* en over de angst dat ze elkaar in dit leven zullen mislopen.

'Ah,' zei Kluun teleurgesteld, 'on that bike...' Ik besloot ter plekke te blijven vinden dat het lied over afscheid gaat.

De clip van Run staat hier, een interview waarin hij uitlegt waarover de song gaat hier (dank, Sam) de lyrics hier. Het gaat over afscheid.

* Wrample uit De Weduwnaar :)

doorsturen reageren (al 27)

7 februari 2007 - 18:03

Dat zijn de drie meest genoemde nieuwe namen voor de Twee Euro Munt. Vrijdagoichtend zit Kluun bij Jeroen van Inkel op Q-Music om de uitslag bekend te maken: welke naam wordt gegund aan de 2 euro munt?

doorsturen reageren (al 20)

7 februari 2007 - 09:12

Voor de tweede dag op rij was er vanochtend even sprake van een vreemd, voor de 21e eeuw ongekend natuurverschijnsel in Nederland. Het doet een beetje denken aan van die ouderwetse kerstkaarten, waarop de grond en de daken van de huizen om voor mij onduidelijke redenen wit zijn afgebeeld.

Het lijkt op regen, maar dan wit. Net zoiets als die bolvormige, glazen dingen waarin, als je ze op zijn kop houdt, allemaal witte vlokjes gaan bewegen.  Ja, zo kan ik het het beste beschrijven: een soort van witte vlokken die uit de lucht vallen.

Weerkundigen staan voor een raadsel. Oudere mensen fluisteren dat het hier om 'sneeuw' gaat, een natuurverschijnsel dat vroeger in Nederland normaal schijnt te zijn geweest. 

doorsturen reageren (al 21)

6 februari 2007 - 20:49

Eigenlijk niemand uit Kluuns persoonlijke Top 15. O ja, Nescio. Het zal wel aan mij liggen.

Een voorspelbaar, literair correct lijstje.

Nou ja, één opvallende keuze. Het Huis van de Moskee van Kader Abdolah. En daar ga ik dan toch, enigszins tegen mijn gewoonte, even over zeiken. Hoewel ik Kader Abdolah een heer van stand* vind, denkt Kluun toch dat de plaatsing van Het Huis van de Moskee op de shortlist voor Het Beste Boek Ooit een hoog Jantje Smit-, Pim Fortuyn- en Bijbel-gehalte heeft.

Abdolah wel en Grunberg, Wolkers, A.F.Th. van der Heijden,  Wieringa, Giphart en al onze andere eigentijdse schrijvers niet? 

Ik zal het nooit gaan snappen, de mores van de literaire elite.

* zie de PS van deze column.

doorsturen reageren (al 10)

6 februari 2007 - 09:58

Kluun heeft Bobby gezien. Nee, niet die hond, maar de film. Over de gebeurtenissen voorafgaand aan de moordaanslag op Kennedy.

(Als ik u nu eerst iets ga bekennen dat een beetje dom* was van Kluun, belooft u me dan dat u eerlijk zegt als u hetzelfde dacht, tot u dit las? Goed. Komt-ie. Tot op het moment dat Bobby in de film naar God wordt geschoten (en dat is pas na dik anderhalf uur), was ik in de veronderstelling dat het hier om die andere dooie Kennedy ging. John. JFK. Terwijl ik heel goed weet dat JFK in 1963 in Dallas vermoord werd, en Bobby in 1968 in LA speelt. Ik fronste wel toen enkele personages in de film openlijk over Lee Harvey Oswald spraken, terwijl die - in mijn beleving -  op dat moment nog in volstrekte anonimiteit druk bezig zou moeten zijn om  zijn .221 Remington Fire Ball in elkaar te schroeven. Ik ging voor mijn gevoel gewoon naar een film over de dagen vóór de moord op JFK  en was glad vergeten dat na John ook diens broer Robert vermoord was, nog geen paar jaar later. RFK i.p.v. JFK dus. Ahum.)

Maar dan de film. Op het filmfestival in Venetië kreeg Bobby een staande ovatie van zeven minuten, meer nog dan Edgar Davids eergisteren in de ArenA. U weet dat Kluun altijd veel waarde hecht aan het oordeel van recensenten en ook deze keer bekeek ik, voor ik besloot de film te gaan zien, de recensies. Die wisselen sterk. 

Bobby is inderdaad geen wereldfilm, maar toch meer dan de moeite waard. Alleen al voor de cast. Anthony Hopkins, Sharon Stone (kijken of u haar herkent), Demi Moore, Emilio Estevez, William H. Macy, Helent Hunt, Christian Slater, Martin Sheen, Harry Belafonte (!), Elijah Wood (al blijf ik bij hem toch steeds wachten op het moment dat er zo'n griezel achter hem opduikt die 'Master Frodo' gaat roepen) én - aaarrgghh - Lindsay Lohan. Mijn God, wát een lekker wijf... Die blik, dat neusje, die stem... die... die... echt al stond Naat erbij te janken buitengewoon aantrekkelijk.  

We hadden het over de film. In Bobby zitten scenes die nu al legendarisch zijn. Sharon Stone als kapster van de dronken diva Demi Moore. De Vietnam-/MLK-beelden met de muziek van Sound Of Silence. De schaakpartijen van de gepensioneerde Anthony Hopkins en Harry Belafonte. De keukenscene waarin Laurence Fishburne aan de hand van zijn appelpie aan zijn latino- en brown men-staf uitlegt hoe racisme werkt en hoe er mee om te gaan. De LSD-trip van de twee student-volunteers.

En de mooiste, ontroerendste scene die Kluun het afgelopen jaar op het scherm zag: hulpje Freddy Rodriquez schenkt chefkok Laurence Fishburne zijn Dodger-tickets voor de wedstrijd van die avond en wordt daarvoor bedankt met een met stift geschreven tekst op de witte tegels in de keuken van het Ambassador-hotel, vrij naar King Arthur. José. The once and future king. Kippenvel.

Bobby dus. Ik zou hem gewoon gaan zien, alleen al voor die laatste scene. En een beetje voor Lindsay Lohan. 

http://www.bobby-the-movie.com/. De trailer is hier te zien.

* Wrample Prinses Maxima

doorsturen reageren (al 17)

6 februari 2007 - 09:47

Het duurde even, maar hier dan eindelijk een sfeer-impressie van Nightwriters van (schaam) 21 dec 2006.

De voorverkoop voor 15 februari (Herman Koch, Renske de Greef, Kluun en DJ Bart Thimbles) gaat hard. Als u zin heeft, moet u snel in actie komen. Of gewoon even het beste verhaal schrijven en insturen voor 5 Minutes Of Fame, dan nodigen wij ú uit.

doorsturen reageren (al 3)

5 februari 2007 - 18:09

 God zij dank.

Zie ook deze open brief in december jl. 

doorsturen reageren (al 2)

5 februari 2007 - 16:15

Voor iedereen die vanavond ook gaat.

doorsturen reageren (al 13)

5 februari 2007 - 09:48

De Lairessestraat, vanochtend. Twee Japanse heren staan vertwijfeld rond te kijken. Vanuit de richting van de Amstelveenseweg komt Lijn 16 aanrijden. Zenuwachtig begint Japanner 1 op zijn plattegrond te kijken en te wijzen. 

Japanner 2 spreekt een voor het stoplicht wachtende fietser aan. 'Sih... sih...  We want...' -  vragende blik, armen wanhopig richting tram en Concertgebouw gebarend- '... baai ze trem?'

De verbouwereerde fietser: 'You want to buy the tram ?!?!' 

doorsturen reageren (al 10)

2 februari 2007 - 09:43

Vorige week belde John van Lottum. Ja, die ex-proftenniser. John woont bij mij in de buurt, in het luxereservaat Oud Zuid en we drinken af en toe een glas. Of ik zin had om met hem te tennissen, met een interviewtje voor Tennis Magazine eraan vastgekoppeld. Fotograaf erbij, verslaggeefster, beetje dollen.

Nou is John een toffere peer dan de gemiddelde tennisleraar en genoot ik altijd van zijn McEnroeiaanse woedeuitbarstingen op de baan, dus dat leek me wel lachen. Deze week was het zover. Kluun - Van Lottum, in de eerste ronde van de Oud Zuid-open.

Het werd een leerzame les. Ik heb er meer pijn van dan van mijn ooglasering, en dat terwijl John me niet eens heeft aangeraakt. Mijn ribben, mijn kuiten, mijn scheenbeen: alles is zo stijf als een tennisracket.

Kluun trok voor zichzelf de volgende conclusies:

1. Ik word oud.

2. Ik zal het nooit leren.

3. Ik moet nodig weer eens gaan hardlopen.

4. Volgende keer weer stappen met John, dat kost minder kracht dan tennissen.

(binnenkort op deze site een verslag dat journaliste Esther Scholten van Tennismagazine van de ontmoeting maakte)

doorsturen reageren (al 22)

1 februari 2007 - 09:50

Ik heb een bloedhekel aan les nemen. Dansles, autorijles, dansles, skiles, tennisles - ik word er recalcitrant van. Gevolg: de foxtrot gaat bij mij op het rechte eind nog redelijk goed, maar bij de bochten ben ik een gevaar op de dansvloer. Vrouwen met open schoentjes raad ik ten zeerste af zich in een straal van enkele vierkante meters van mij  te begeven. Van de jive weet ik alleen nog die beweging waarbij ik de vrouw de lucht in slinger en haar dan met gespreide benen om mijn middel opvang. Dat vond ik nog wel de moeite van het opletten. De cha-cha en de tango heb ik alleen van horen zeggen. De pogo en de polonaise heb ik mezelf aangeleerd.

Aan het volgen van autorijles kon ik niet ontsnappen, dat begreep zelfs ik, maar fileparkeren vind ik immer nog een zwaar overschatt element in de kunst van het autorijden - een trekhaak en een stel flinke bumpers volstaat ook.

Skiles? Eén keer, ooit, het eerste jaar, tien lessen, en vanaf die keer gewoon recht-zo-die-gaat op kracht van die berg af jakkeren. Meestal kwam dat wel goed, vlak voor de vangnetten.

Het ergst vond ik tennisles. Wat is dat nou voor een sport, waar de sleutelbegrippen controle, rust en lichaamshouding i.p.v. hard & kracht zijn? Ik was meer van het squashen: balletje, tegenstander, deur dicht en van Rammstein. Beetje opletten dat je je tegenstander niet voor zijn kanis sloeg en dat je niet met je ribbenkast tegen de glazen pui opknalde.

Ik kan dus, technisch gezien, niet tennissen. Ik deed het wel, tot voor een paar jaar, tot groot ongenoegen van mijn tegenstanders, want mijn techniek houdt het midden tussen de slag van de drummer van de Muppetshow en een training van -herinnert u zich deze nognognog - Wiel Coerver. Kappen en draaien. Om gek van te worden. Heel af en toe vloog er een service als een komeetinslag over in plaats van ín het net (dat krijg je als je lang hebt gevoetbald) en heel, heel soms kwam die dan ook nog eens ín het servicevak. Sporadisch kwam een snoeiharde smash  binnen de lijnen, maar meestentijds was mijn tenniscredo: gewoon zoveel mogelijk ballen meenemen en ze na een half uur van alle ons omringende banen wegplukken.

(wordt morgen vervolgd)

doorsturen reageren (al 48)