Kluun op Twitter

Twitter laadt...






Brusselmans over het verwennen van vrouwen

30 maart 2007 - 09:36

Luister hier naar een opname van het absolute hoogepunt van de laatste Nightwriters-editie: ZKH Herman Brusselmans, de Beste Beffer van België geeft college over de exacte plaats van de clitoris van de vrouw.

Nur Literatur...

30 maart 2007 - 09:28

Wim de Bie, Kristien Hemmerechts, Arjen Lubach, Stefan Brijs e.v.a. treden a.s. zaterdag op bij Nur Literatur, de Rotterdamsche tegenhanger van Nightwriters. 3 x 2 kaarten waren er te winnen.

Mag de jury Fuckkluun, Nicole en Mario Kluser verblijden? U ontvangt allen 2 gratis kaarten voor a.s. zaterdag. U ontvangt vandaag een aangetekende mail aangaande deze kwestie.

...en Nightwriters

De volgende Nightwriters is op donderdag 12 april in Panama. Met onder andere  A.F.Th. en Tommy Wieringa.

Eric van de Elsen, in het dagelijks leven fotograaf (o.a. van de Nigtwriters-foto's) komt ook langs, met zijn band. Cubaanse salsa.

Kaarten voor 12 april zijn hier te bekomen.

Verwijzing

29 maart 2007 - 12:14

Vandaag geen column. Wel verwijs ik u graag naar het prachtige verhaal van Piet Klip n.a.v. de Zweefmolendialoog van gisteren, (29 maart - 11:26), en naar mijn reactie op Piets visie.

Roos en dieren (geprolongeerd)

28 maart 2007 - 10:32

Roos (3, Amsterdam) leert snel. Was het enkele maanden geleden nog onduidelijk wat schapen waren, sinds onze trip naar Safaripark Beekse Bergen gaat het hard vooruit met haar kennis van het dierenrijk.

Eva: ''Papa is cool''.  Roos: "Papa is geen koe!''

Roos: "Papa, hoe doen babies?" Papa: ''Bèèèèèh!!!" Roos: "Nee, dat zijn geiten."

Zweefmolendialoog

27 maart 2007 - 11:11

Werden we de laatste weken opgeschrikt door berichten dat rijst gaat schimmelen als je er tegen scheldt, vanochtend in het AD een artikel met een 9 op de Schaal van Lourdes. Een  vrouw in Bleskensgraaf die na 17 jaar te hebben gerolstoeld tijdens een gebedsbijeenkomst plots opstaat en wegloopt alsof er niks gebeurd is. Het Erasmus Medisch Centrum in een offciële verklaring: ,,Mevrouw is inderdaad helemaal genezen en wij hebben er geen medische verklaring voor. Het is ongelooflijk.’’

De hoogste tijd om weer eens te rade te gaan bij  Mevr .Van Wijnbergen, gedipl. paranormaal therapeut.

Goedemorgen mevrouw van Wijnbergen,

Rijst die beschimmelt als je er vervelende dingen tegen zegt, mensen die spontaan opstaan uit hun rolstoel, wat is er in godsnaam allemaal aan de hand?

Rijst die beschimmelt als je er vervelende dingen tegen zegt vind ik niet zo'n vreemd verhaal gezien het onderzoek van de Japanner Emoto.

Die is van What the Bleep... toch? Hm. Ik behoor tot de sceptisch spirituelen. Ik geloof in energieën die we niet met onze huis-, tuin- en keukenzintuigen kunnen waarnemen, ik heb ze ook enkele keren mogen ervaren, ik heb boodschappen van mijn overleden vrouw gekregen waar ik niet omheen kon, maar toch denk ik elke keer weer van tja, tja...

Sceptisch ben ik ook ten aanzien van dit soort berichten over gebedsgenezing. En ook hier blijkt dat er genoeg sceptici zijn als ik de reactie's onder het artikel in het AD zie, maar dit verhaal klinkt inderdaad heel geloofwaardig, Kluun.

Ik heb die Teus Vlot 'ns opgegoogled. De man is eigenaar van een bedrijf dat ''alles repareert dat naar diesel ruikt''. 65 man in dienst. Geen type dat een klap van de zweefmolen heeft gehad, dunkt me...

:) nee, lijkt me ook.

Dus jij gelooft in Het Wonder van Bleskensgraaf? 
 
Misschien is de tijd wel aangebroken, dat we eindelijk dit soort zaken eens serieus gaan bekijken. Het experiment met de rijst vind ik een reuze goed initiatief. Als het experiment slaagt sluit het uit dat suggestie hierbij een rol speelt. Toch denk ik dat, als het aankomt op gebedsgenezingen, suggestie wel vaak een rol speelt, maar ook de massa die in hogere sferen verkeert en met elkaar een bepaalde sfeer en energie 'schept', wat ik overigens daarmee niet af wil doen als enkel suggestie.

Ik ook niet. Ik geloof dat het hele vakgebied rond ''positive thinking'', neuro-linguïstisch programmeren en wat religies bidden noemen, een beetje in elkaars verlengde liggen. Dat mensen dingen kunnen bewerkstelligen door zich in gedachten te focussen op iets. En dat dit sneller lukt, als veel mensen op hetzelfde moment, op dezelfde plaats, en heel expliciet, doen. Noem het bidden. Maar de vraag blijft: wie of wat zorgt er dan voor dat het ook gebeurt. God? Een natuurkundige kracht die we nog niet ondekt hebben?
 
Maakt het uit hoe het beestje heet? Cijfers hebben aangetoond dat groepsmeditatie zinvol is bij bijv. criminaliteit. Of je het op grond daarvan moet geloven is natuurlijk weer een ander verhaal, maar we moeten toch ergens beginnen met onszelf serieus te nemen.

Halleluja. Zeg, tot slot, Mevr. Van Wijnbergen, want het is veel te lekker weer om binnen te zitten, nog even iets anders. In een interview met Teus Vlot, zei hij dit: “Ik ben met haar getrouwd omdat het een mooie vrouw was en omdat ze zo lief was voor anderen. Toen ze ziek werd was ik 27. De eerste keer dat we in het revalidatiecentrum belandden kwamen we zo’n twintig mensen tegen. Ik was verbaasd dat er nog maar weinig waren die als stel bij elkaar gebleven waren. Een half jaar later begreep ik dat wel. Ik kwam in een neerwaartse spiraal van boosheid terecht. Boos op de artsen, boos op de ziekenhuis, alles kreeg de schuld. Zelfs heb ik stilletjes God de schuld gegeven. Mijn baan zorgde ervoor dat ik weer wat energie op kon doen, maar als ik naar huis reed en dan de brug over de Graaf zag dacht ik: ‘Ik moet er weer in’. Een hele week had ik Janneke geen kus gegeven als ik wegging. Dat heeft anderhalve week geduurd.''

Zinnen die zo uit KEVBDD hadden kunnen komen...

Ja, prachtig, eerlijk en open. En beiden een happy end... Als je er tenminste op die manier naar wil kijken...

Ik wel. Mevr. Van Wijnbergen, ik wens u een mooie middag. Het is lente buiten.

Liefs, Kluun

 
                                    
 
 

Spring 'ns in de lucht

26 maart 2007 - 15:32

Ouwelullenmuziek in een lentejasje.

(Met dank aan Rene)

Boekenweekblues

26 maart 2007 - 09:31

Tegen de tijd dat u dit leest is de Boekenweek al weer voorbij en kunt u weer een jaar lang rondlopen zonder dat er iemand aan uw kop begint te zeuren dat u zonodig een boek moet kopen.

Ik zit er nog middenin. Het is vrijdagmiddag, half twee, en Kluun zit in Café de Twee Heeren in Maastricht de tijd te doden tot het volgende optreden, vanmiddag om vier uur in Sittard. Boekhandel de Kringspier, als ik me niet vergis. Daarna nog naar Heerlen (Bibliotheek Het Gaspaleis, kan dat?) en dan met Autobahnsnelheid terug naar Amsterdam, naar vrouw en kinderen.

Ik heb het onderhand wel gehad, met die hele Boekenweek. Gisterenavond, in Selexyz-Maastricht - sinds een half jaar gevestigd in de Dominicanen-basiliek nabij Het Vrijthof en daarmee met stip op 1 in de Top10 Mooiste Winkelpanden van Nederland - vroeg iemand me 'waarom ik dit eigenlijk deed?'

Alsof ik, door Maastricht te bezoeken, aan een geestesziektes leed. Terwijl de dame in kwestie er, naar ik mag aannemen, toch al jaren vrijwillig woont. Ik legde uit dat het een ongeschreven wet is dat schrijvers in de Boekenweek en masse het land (en daar hoort Limburg toch echt bij) in trekken om in bibliotheken, boekwinkels en dorpsherbergen Het Lezen te promoten.

Zo traden er in de eerste donderdag van de Boekenweek meer dan twintig schrijvers op tijdens de Dag van de Literatuur in Rotterdam. In de ochtend braakte een lange stoet autobussen  7.000 middelbare scholieren uit, voor de deuren van De Doelen om naar lezingen en talkshows met en door schrijvers te luisteren.

De helft van de scholieren vertrok direct, zoals het middelbare scholieren betaamt, richting terras, maar dat mocht de pret niet drukken: in De Doelen waren nog altijd een paar duizend middelbare scholieren present. Er werd niet gestoken of geschoten, waarmee eens te meer zij bewezen dat boeken gezond zijn.

Afgelopen week gingen de schrijvers individueel op pad. Overal waar Kluun was, zag ik op affiches dat Geert Mak er net was geweest en dat Connie Palmen op het punt van komen stond.  

Zoals u weet wordt de Boekenweek georganiseerd door het CPNB. Wat u waarschijnlijk niet wist is dat Nederland het enige land in Europa is waar een Boekenweek wordt gehouden. En het werkt. Bijna 1 miljoen mensen hebben tijdens de Boekenweek een boekwinkel van binnen gezien. Er werden net zoveel boeken aangeschaft als in de weken voor kerst en sint.

En dat terwijl De Boekenweek eigenlijk gewoon een ordinaire marketingtruc van het CPNB is. Maar om mensen aan het lezen te krijgen, is veel geoorloofd.

Zelf kan ik even geen katheder, microfoon of signeerpen meer zien, maar tegen dat de Boekenweek van 2008 begint, heb ik er vast weer zin in.  

 

It isn't fucking Zaandam

23 maart 2007 - 10:08

6 April komt KEVBDD uit in Engeland. Ik zou liegen als ik zei dat ik de cover mooi vond, maar daar denken ze er heel anders over.

In samenspraak met uitgever PanMcMillan zijn enkele namen veranderd. Om te beginnen die van Kluun zelf. Kluun (spreek uit Cloe-oen), dat vond de uitgever maar niks.  Geen dog die het zou snappen, zo werd me verzekerd. En dus gaat Kluun/Raymond van de Klundert in Engeland voortaan als Ray Kluun door het leven. Tja.

Carmen is Carmen gebleven, Luna Luna, maar dan begint het. Frenk wordt Frank. De naam van Stijn zou volgens mijn uitgever worden uitgeproken als Stjiewn, als hij al zou worden uitgesproken, en dus was Stjiewn en was dus een no go-name. Stjiewn heet in Engeland voortaan Dan of, erger nog, Danny.

Wat wel overeind blijft, zijn de namen van zangers, voetballers en nachtelijke etablissementen. Hazes blijft Hazes en Kluivert blijft Kluivert en ook De Pilsvogel ('the yuppie girls from De Pijp go there'), La Bastille ('In La Bastille they realize nothing in life is as important as regularity, so they play something by Andre´ Hazes at least once every quarter of an hour.') en De Bommel ('De Bommel is the best pub within our national boundaries. In Breda, going out is called Bommeling, a little glass is a Bommeltje, and the barman from De Bommel enjoys more respect than the centre-forward with NAC.') mochten hun naam houden. 

De straatnamen en overige plaatsaanduidingen bleven ook behouden. Dat leidt tot passages als deze.

Our house is number 872. It’s a typical little pre-war house, beautifully renovated by the previous owners. The fac¸ade is painted black, and it has a green wooden pointed roof with white edges. The estate agent called the roof ‘picturesque’. What do you mean picturesque, I thought, this isn’t fucking Zaandam, it’s hardly a conservation area. But Carmen’s pressure to relocate grew more intense by the day, and, heck, I was reassured that at least we weren’t going to end up in a dreary suburb like Het Gooi or Almere. So now we’re still living in Amsterdam, but the ‘feel’ is seriously Amstelveen. I’ve felt out of place here since the get-go. The moment I drive on to the A10 viaduct out of the city I feel like I’m on safari. ‘Look, a zebra,’ I said the first time we went to view the house. Carmen wasn’t terribly amused. No trams, but there’s a bus that goes past the house. You get the idea. But hey, it’s good enough for a couple of years, until MIU and Advertising Brokers mature into goldmines and we can afford a ground-floor apartment in the centre of Amsterdam, so till then, the zebra it is.

Mocht u deze zomer op de pittoreske Amstelveenseweg enkele verdwaasde Engelse coffeeshoptouristen zien rondlopen, dan weet u wat de oorzaak is.

PS: Kluun-Members kunnen de Engelse versie al bestellen, gesigneerd en wel. Zie 'Vooraan bij KLuun'.

22 maart 2007 - 09:21

Ingezonden mededeling
(onderstaand bericht is afkomstig van Ernest van der Kwast, schrijver/organisator/alias/Rotterdammer/Indier) 
.
Rock und Roll in Rotterdam
 
“Man soll ein gegebenes Pferd nicht ins Maul schauen,” is een bekende Duitse tegelspreuk. De vrije Nederlandse vertaling luidt: “Men moet een gegeven paard niet in de bek kijken.” Wat zoveel wil zeggen als: grijp rücksichtslos deze kans om 2 (zwei) kaarten voor Nur Literatur 17 (siebzehn) te winnen. Nur Literatur is de großartige tegenhanger van Nightwriters. Want: Im Rotterdam. Ohne DJ. Ohne live Musik. Ohne Dekor. Aber mit Kristien Hemmerechts, Wim de Bie, Stefan Brijs, Said el Haji und andere Schriftsteller. En – logisch – Wein, Weib & Gesang (na afloop). Nogmaals: check das Pferd.
 
Aber men moet daarvoor wel een buitengewoon schwierige vraag beantwoorden: met wat bevredigt de dwerg Oskar in Die Blechtrommel de wonderschone Maria?
 
Mit:
 
A) Die Vibration von eine Mercedes 230 CE und Grundig Stereo Anlage
B) Brausepulver und Speichel
C) Bratwurst und Bier
D) Sturm und Drang
 
Onder de juiste inzenders worden 3 x 2 (sechs) kaarten verloot.
 
Nur Literatur 17 vindt plaats op 31 maart in het NAi te Rotterdam. Bis dann!
 

Vlaamse humor

21 maart 2007 - 09:37

Commercial voor een magazine op de beste radiozender van de Lage Landen: '

''Hee, moet gij nou weer naar diejen oorlog, enkel omdat oew vrienden daar allemaal zijn?''

'' Schatje, toe nou..''

''Ik wil ook wel eens mee mijn vriendinnen naar Normandië... Het zijn altijd mijn plannen die als eerste sneuvelen...''

Vlaamse humor is niet te flauw. Herman Brusselmans, vorige week tijdens Nightwriters desgevraagd naar een literaire quote voor de QuotenQuiz :

 (met name zwangere vrouwen wordt ten zeerste afgeraden het nu volgende tot zich te nemen, in uw huidige toestand is het lezen van onderstaande regels zo mogelijk nog slechter voor u dan het verorberen van een broodje tartaar)

'Wat wilt u dat het wordt, een jongen of een meisje?'

'Dat maakt me niet uit, dokter, als het maar doodgeboren wordt.'

De quote komt overigens uit The Cider House Rules van John Irving.

De kunst van het ruziemaken (deel II)

20 maart 2007 - 10:14

(vervolg van gisteren)
Vrouwen beheersen de kunst van het ruziemaken binnen een relatie dan ook tot in de puntjes. Wij niet, en daarom beginnen we er ook liever niet aan. Laten we wel wezen: welke wapens kunnen wij mannen nou helemaal inzetten bij huiselijke ruzies? Een beproefd middel als huilen op tactische momenten? Nee, daarmee stijgen we in uw achting. Net als op het voetbalveld af en toe een beuk uitdelen? De tijd dat we dat middel gebruikten tegen vrouwen, ligt een paar duizend jaar achter, of enkele duizenden kilometer onder ons (wat in grote lijnen op hetzelfde neerkomt). Of moeten we soms dreigen met een tijd lang geen seks? U zou ons vierkant uitlachen.
Ik heb het onder mijn vrienden nagevraagd en de algehele consensus is dat we ruzie in huis afschuwelijk vinden, omdat we bij voorbaat verloren hebben.
Daarom beginnen we er nooit aan.
U leest het goed. Wij beginnen nooit, nee.
Ik heb het nagevraagd, en buiten K., na de bekentenis van zijn vrouw dat ze afgelopen zomer op Club Med wel degelijk iets met die donkere man achter de bar, die op elke foto stond, had gehad (en vaker was klaargekomen dan bij K. in de 21e eeuw tot dusver), beginnen mannen nooit aan ruzie.
We raken er hooguit in verzeild.
Er zijn vier soorten ruzie waar wij doorgaans in verzeild raken.
1. Zij is kwaad om iets dat hij gedaan heeft (we noemen: een boete wegens 140 op de A2).
  1. Zij is kwaad om iets dat hij niet gedaan heeft (we noemen: sokken in de wasmand)
  2. Zij is kwaad om iets dat hij wil gaan doen (vrijdag (weer) op stap met de mannen)
  3. Zij is kwaad om iets dat hij niet wil doen (zaterdag mee naar haar moeder)
 U gelooft me niet? Pak een pen en papier en categoriseer de laatste vijf ruzies tussen u en uw man of vriend. O, en wel eerlijk spelen, hè: leg het lijstje ter controle voor aan hem. En niet meteen boos worden als hij u, terecht, corrigeert.
Deze column stond eerder in RED

Het is Boekenweek

19 maart 2007 - 13:45

De Vereniging Stichting Boek Instituut probeert de jeugd aan het lezen te krijgen.:))),

(met dank aan Roland).

De kunst van het ruzie maken (deel I)

19 maart 2007 - 09:29

Ik heb het in mijn columns vaak over de klassieke verschillen tussen man en vrouw. Welnu, hier is er weer eentje: Vrouwen geilen op ruzie.
Ruziemaken is een vrouwenberoep. Kom, niet meteen boos worden, dames, daarmee bevestigt u mijn stelling slechts. We gaan het er even als volwassenen onder elkaar over hebben, ja?
Mannen denken over ruzie net als over seks: we hebben er geen enkele moeite mee als het met onbekenden is. Liever anoniem dan met bekenden. Anders wordt het zo persoonlijk, snapt u. Daarom maken mannen ook liever geen ruzie met vrienden, maar met mensen die we niet kennen. De parkeerwachter. De linksback van Twee Benen Vooruit. En als we echt zin in ruzie krijgen beginnen we gewoon een oorlog.
Bij vrouwen is het andersom: jullie zijn op je best in de ruzie en de seks als je het doet met iemand die je wél goed kent. U maakt liefst ruzie met vriendinnen, of met ons, want wij zijn meestal toch in de buurt, da’s wel zo makkelijk. Een ex zei een keer tegen me dat ik juist vereerd moest zijn dat we zo vaak ruzie hadden, dat was het bewijs dat ze zich zo bij me thuis voelde (enkele maanden later zat ze echt thuis, bij haar moeder. Opgeruimd staat netjes).
Wordt morgen vervolgd. Deze column stond eerder in Red

Herman, Wilfried, Kluun en JOHAN

16 maart 2007 - 14:31

De geluidsman van Panama ligt ondertussen met een blok beton aan zijn been in het water bij de Oostelijke Handelskade en ik weet het, ik weet het - het  verhaal van Kluun over RoXY en Welling was te lang, maar voor de rest waren wij meer dan tevreden gisteren. En u?

De vvk voor Nightwriters van 12 april, met A.F.Th van der Heijden, Tommy Wieringa, Kluun en Dj Bart Thimbles is begonnen. Als ik u was zou ik er snel bij zijn als u er bij wilt.

Een cursus mannen in tien boeken (deel III, slot)

16 maart 2007 - 10:09

7. Robert Greene - De 48 Wetten van de Macht (1998)
Machiavelli in hapklare brokken, met wetten als ‘Blijf uit de buurt van al wie ongelukkig is of altijd pech heeft’ en ‘Sla de kudde, en de herder valt uiteen’. Of andersom, dat mag ik kwijt zijn. Immoreel? Zeker. Nuttig? Meer dan. Met voorbeelden van machtige mannen uit de wereldgeschiedenis als Mozes, Ivan de Verschrikkelijke, Robin Hood, Humprey Bogart en Cleopatra.
Leereffect: Wet 21: ‘Sukkels vangt u met sukkels. Doe u dommer voor dan uw doelwit.’ Doe er uw voordeel mee bij uw eigen man.
 
8. Herman Brusselmans – Het einde van de mensen in 1967 (1999 – maar eigenlijk al ’s mans boeken en columns)
Er schijnen mannen te zijn die niet kunnen lachen om Brusselmans, maar dat zijn geen echte mannen. Herman Brusselmans is de meligste, vreemdste (‘ik ben de beste beffer van de Lage landen’), meest politiek en seksueel incorrecte schrijver van de Lage Landen. Personages die bladzijdenlang doordraven over de dikke tetten van de toogdame en over - bij ons mag het woord niet eens meer – negers. ‘Negers weten wel beter? Wat is dat voor zever? Negers zijn de grootste dommeriken die er bestaan. Op een tamtam meppen en een beer de kop inkloppen en hem dan opeten, dat is het enige wat ze kunnen, de lamzakken, voor zover ze mekaar niet opeten.’
Kijk, dan kunt u mij dus wegdragen.Prachtige man, Brusselmans.
Leereffect: Echte mannen hebben schijt aan seksuele en politieke correctheid.   
 
9. Carolien Roodvoets – De Duivelsdriehoek (2003) 
Wat?!?! Een vrouw in deze cursus, Kluun? Jawel, en eentje die meer van mannen begrijpt dan mannen zelf. De Duivelsdriehoek is een fascinerende analyse over de gevaren en de verleidingen van het hebben van een verhouding. Klopt als een bus, kan ik u zeggen.
Leereffect: Wist u dat 95% van de buitenechtelijke verhoudingen bestaat uit een gebonden man en een single vrouw? Zelden andersom. Het idee dat u vanavond weer naast, onder of op uw eigen man ligt, trekt een andere man niet. 
 
10. Leon Verdonschot – Hart tegen hart – rock ‘n’ roll ontmoetingen (2005).
Wat hebben Ali B, Frans Bauer, Giel Beelen, Jacques Herb, DJ Jean, Theo Maassen, Peter Pan Speedrock en Spinvis met elkaar gemeen? Popjournalist van het jaar 2006 Leon Verdonschot wist hun ziel bloot te leggen. Rauw, pijnlijk, soms tenenkrommend, maar altijd met een bijna vertederend respect voor de geïnterviewden.
Leereffect: Iedere vrouw zou een beetje Verdonschot in zich moeten hebben (ik ken vrouwen die nu rode koontjes van opwinding krijgen, maar zo bedoel ik hem niet). Dan zouden we u misschien dingen vertellen die we ook aan Leon Verdonschot vertellen. 
 
Ik wens u een leerzame Boekenweek

Een cursus mannen in tien boeken (deel II)

15 maart 2007 - 10:05

(vervolg van gisteren)

3. Tommy Wieringa – Joe Speedboot (2005)

Hoe mannen vriendschap beleven. Op mijn website (www.kluun.nl, kom een keer gezellig langs, de koffie staat klaar) promoot ik dit boek al sinds de dag dat het uitkwam. Tommy Wieringa is momenteel de beste schrijver binnen onze landsgrenzen en Joe Speedboot het leukste romanpersonage van de laatste jaren. ‘Jij bent van de vrouwen, ik van de dingen waar benzine in moet,’ aldus Joe tegen Engel.
Leereffect: Wat mannen er allemaal voor over hebben een vrouw naakt te zien (zou ú ooit een vliegtuig bouwen om uw buurman in de tuin naakt te zien zonnen? Dat bedoel ik.)
 
4. Jack Kerouack – On the road (1957)
Saai, saai, o Kluun, wat ben je toch verschrikkelijk saai, dacht ik toen ik deze klassieke energybooster voor generaties mannenvoor het eerst las. Ik, Jan Cremer op z’n Amerikaans.
Leereffect: iedere man verlangt diep in zijn hart naar het leven van hoofdpersoon Jack in On The Road. Gelukkig voor u zijn de meeste exemplaren al lang blij als u ze een paar uur vrij geeft om te gaan vissen of met de maten de kroeg in.
 
5. Jean Graton – Michel Vaillant: De terugkeer van Steve Warson (1965)
In deel 6 van de serie wordt autocoureur Michel Vaillant door diens grootste vriend, Steve Warson, verraden. Maar zo zijn we (mannen) natuurlijk niet getrouwd, dus dat komt drie albums later, in De terugkeer van Steve Warson, gelukkig allemaal weer goed.
Leereffect: Tussen Echte Vrienden komt het altijd weer goed (in strips). En omdat wij, mannen, in tegenstelling tot u romantisch zijn aangelegd, lezen wij graag strips.  
 
6. Richard Bach – Brug naar de eeuwigheid (1984)
Richard Bach is een schrijver die strak in de zweefmolen zit. Boodschappen komen in dromen, liefde is kosmisch en uittredingen zijn dagelijkse kost. Maar Brug naar de eeuwigheid een van de mooiste liefdessprookjes die ik ooit las over de onmacht van mannen om toe te geven aan de liefde. De brief die Leslie in het boek aan Richard schrijft kwam bij mij aan als een mokerslag. De oplettende lezer herkent delen uit de brief van Roos aan Stijn in De Weduwnaar.
Helaas is het boek niet meer in het Nederlands te krijgen. Wel in het Engels, bij Amazon en Bol.com. A Bridge Across Forever.
Leereffect: ‘Een man weet niet wat-ie mist, maar als ze er niet is…’ (wrample van De Dijk)
 
(wordt morgen vervolgd. Dit verhaal staat deze maand in RED. Vandaar dat de lezer als vrouw wordt aangesproken.)
 
 

Pino op het Boekenbal

14 maart 2007 - 11:28

Vandaag geen stukje over hoe goed mijn vrouw er gisteren weer uitzag op het Boekenbal, laat staan sappige roddels over BN-ers die er gisteren waren, want er zijn mensen op deze site die dat niet kunnen velen, daarom maar een verhaal over een van de tradities van het Boekenbal.

Het is de gewoonte dat, zodra de klok twaalf uur heeft geslagen, alle decorstukken in de Schouwburg door de gasten mee naar huis mogen worden genomen. Voor de goede orde: het is niet de bedoeling dat u met Harry, Hella, Connie of Simon onder uw arm de Schouwburg uitloopt, nee, we hebben het hier over attributen die door het organisatiecomité her en der zijn geplaatst om de boel wat op te leuken.

Dat opleuken kon dit jaar letterlijk worden genomen, want het thema van de Boekenweek, en dus ook het Boekenbal, is Lof der Zotheid. Zo hingen er bij de ingang enkele als nar verkleedde verklede types in een trapeze, en staken er op het bordes metershoge, opblaasbare vrouwenbenen de lucht in. Wat dat met zotheid te maken heeft, weet ik ook niet.

Dat decorum dient, net als het bal zelf, niet te wordenoverschat. Het Oud Hollandsch Acid Feest, Fucques les Balles, Sensation, kerstmis bij café Welling, carnaval in de Bommel: dát zijn decors. De Schouwburg met het Boekenbal is, ach, een beetje versierd.

De vreemdste versiering aller tijden kwam ik gisterenavond tegen op de herentoiletten. Iemand was op het lumineuze idee gekomen op de randen van de pisbakken kransen van rode veren te plakken. Alsof je tijdens het pissen door Pino werd gepijpt. Veren op de rand van de pisbakken - wie verzint zoiets?

Kluun is op het eind van de avond niet meer op de toiletten geweest, maar ik mag toch hopen dat de veren op de pisbakken de eerste decorstukken in de geschiedenis van het Boekenbal waren die door niemand zijn meegenomen.   

 

Een cursus mannen in tien boeken (deel I)

14 maart 2007 - 10:33

(Dit verhaal staat deze maand in RED. Vandaar dat de lezer wordt aangesproken als vrouw. Bent u man, dan weet u dit allemaal al en kunt u beter over een dag of wat pas weer terugkeren op deze site.)
De Boekenweek is een uitvinding van CPNB, de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek. Dat klinkt als een organisatie die zich tot doel stelt om mensen die niet voldoende lezen te deporteren naar Siberië. Dat is niet zo. Toch zou ik absoluut achter een dergelijke doelstelling staan. Lezen moet! Lezend is gezond! U krijgt er geen gaatjes van in uw tanden, u wordt er niet dik van, u loopt geen geslachtsziektes op, u gaat er niet van uit uw mond ruiken en u leert nog eens wat (wist u dat er, behalve in IJsland – maar wat moet je anders daar - nergens in Europa zoveel boeken worden gelezen als in Nederland? Leve het CPNB!)
Daarom gaan we deze Boekenweek met z’n allen weer een boek aanschaffen en waarom niet een keer iets leerzaams? Nee, we niet de gemakkelijkste weg kiezen en wéér een Saskia Noort, Hella Haasse, Heleen van Royen, Sophie Kinsella, Sonja Bakker en al helemaal geen flauwekul als Men Are From Mars And Women Want A Penis. Daar leert u niets van, dat weet u allemaal al, u bent zelf vrouw. Deze Boekenweek nemen we ten baat nemen om eindelijk iets van mannen te begrijpen. Echte Mannenboeken. Boeken die ons, mannen inspireren.
Een Cursus Mannen in 10 Boeken.  
 
1. Milan Kundera – de Ondraaglijke Lichtheid van het bestaan (1984)
Hoofdpersoon Tómas is net zo monofoob als Stijn. Daarbij is Tómas dokter én glazenwasser. Da’s de kut op het spek binden, zeiden wij vroeger in Tilburg.
Leereffect: ‘Bij mannen die op een hoeveelheid vrouwen jagen kunnen we gemakkelijk twee categorieën onderscheiden. De ene zoekt in alle vrouwen zijn eigen en subjectieve droomvrouw. De andere wordt gedreven door een verlangen de oneindige verscheidenheid van de objectieve vrouwenwereld te grijpen.’
 
2. Nick Hornby – Fever Pitch (1992)
Ik ben een man en dus hou ik van voetbal. Daar laat ik u graag van meeprofiteren. Afgelopen zomer vergastte ik u nog op een overzicht van de Mooiste voetballers van het Wereldkampioenschap. Welnu, in de literatuur wordt er ook gevoetbald. Nick Hornby (About A Boy, High Fidelity) schreef Fever Pitch over zijn liefde voor de voetbalclub Arsenal. Niet het hippe Arsenal anno nu, met voetballers die zelfs u kent – we noemen Thierry Henry, Robin van Persie en tot voor kort Dennis Bergkamp - maar het Arsenal van begin jaren ’70, door pers en fans van andere clubs steevast boring Arsenal genoemd. Prachtig boek over fan-zijn.
Leereffect: Het boek geeft een diep inzicht over waarom een man echt met geen mogelijkheid  mee kan naar de verjaardagen van uw moeder als Zijn Club speelt.
NB: Nederlands alternatief, ook zeer de moeite waard: Menno Pot met Vak 127.
(Wordt morgen vervolgd)
 

Kluun komt naar u toe deze Boekenweek

14 maart 2007 - 10:19

Vandaag begint de Boekenweek. Net als iedere andere schrijver trekt Kluun tien dagen lang als een veredelde Dries Roelvink het land door. Vorig jaar was Friesland en Drenthe, dit jaar begeef ik me voornamelijk in het zuiden des lands, van Hellevoetssluis tot Maastricht.

Lees hier waar Kluun de komende anderhalve week zoal uithangt.

Geen idee of er nog kaarten verkrijgbaar zijn, maar dat zoekt u maar lekker zelf uit

Beckham, Clinton en Dostojevski

13 maart 2007 - 10:27

In Nederland won Donna Taart, in Vlaanderen Prins Hugo Claus.

In navolging tot de Nederlandse verkiezing voor de Vergeelde Boekenlegger en Vde laamse variant hierop hield  ook The Guardian een verkiezing voor het meest onuitgelezen boek in Engeland. De autobiografieën van David Beckham en Bill Clinton scoorden hoog, Easy Way to Stop Smoking van Allen Carr werd vaak genoemd en er waren, zoals in ieder land, de klassieke boekenkastboosters:  Ulysses van James Joyce, War and Peace van Tolstoi en Crime and punishment van Dostojevksi.

Grote winnaar was Vernon God Little van Booker Prize-winnaar DBC Pierre. 35% van de kopers las het nooit uit.

In Nederland werden de rechten van Vernon God Little gekocht door mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen, die blijft volhouden dat hij het zelf wel gelezen heeft. Maar dat zegt hij ook van mijn boek.

DBC (Dirty But Clean) Pierre

Hoe een Boekenbal eruitziet?

13 maart 2007 - 09:34

Hier! Klaas Koppe, De hoffotograaf van de Nederlandsche schrijverij, was er bij, al sinds 1462, het jaar waaruit bovenstaande foto, met een toen nog jonge Adriaan van Dis, dateert.

En weten hoe het er aan toe gaat? Hier Kluuns verslagen van 2004, 2005 en 2006 en ijs en weder dienende ben ik er vanavond ook weer bij. We komen er toch al zo weinig uit. 

En daarom ben ik morgen een dagje blogvrij.

(Members kunnen nu een interview lezen met Kluun, uit NRC-Next van vandaag. Klik op Vooraan bij Kluun)

 

De gratis kaarten gaan naar...

12 maart 2007 - 20:20

Mir (8 maart - 15:14), Simone (9 maart - 06:56) en Jurgen (12 maart - 12:13) .

U (+1) zijt wellekome. Miranda van Nightwriters gaat u mailen hoe, wat, waar en wanneer.

 

12 maart 2007 - 20:19

O, en de beste band van Nederland, JOHAN, komt a.s. donderdag ook. Live en akoestisch. Er zijn nog kaarten.

Hun nieuwe clip is trouwens niet te versmaden. Met lippen met een hoog Renske de Greef-gehalte

Daar had je Flipper

12 maart 2007 - 14:15

Vorig jaar voerde Annemarie Postma actie tegen het doodknuppelen van zeehondjes in Canada. Daar kwamen vervolgens weer cynische reacties op van columnisten die wisten te melden dat het er in Nederland met de bio-industrie ook niet allemaal fris aan toe ging.

Zelf antwoordde ik op de vraag wat ik van de reddingsactie van de  paarden in Marrum vond, bij het afgelopen jaaroverzicht van Netwerk, dat ik het tekenend vond voor de decadentie van onze maatschappij dat deze gebeurtenis voorpaginavullend werd gebracht in alle kranten en dat de dagelijkse hongersnood-doden in Afrika niet eens meer worden genoemd. En nee, Kluun heeft nooit ook maar een moment overwogen op de Partij voor de Dieren te stemmen.

Op het risico af nu zelf als do-goodie of opportunist te worden gezien: als u deze werkelijk afschuwelijke video heeft gezien over de beestachtige wijze waarop in Japan dolfijnen worden afgeslacht, dan denk ik dat u niets liever wilt dan deze petitie tekenen.

Do you mind finish it?

12 maart 2007 - 09:37

De aanstaande boekenweek staat in het teken van de Lof der Zotheid - scherts, satire en ironie.

Voor we tien dagen lang over boeken gaan lopen zeiken, eerst nog even wat smaakvolle humor uit de filmwereld.

Een fragment dat sneuvelde in de montagekamer van de leukste film van afgelopen jaar.

 

Fijn weekend

9 maart 2007 - 14:01

Eerder deze week het bericht dat Coldplay de 'beste song die ze ooit hebben gemaakt' hebben opgenomen.

Omdat het weekend voor de deur staat, dacht ik, ach, laten we u dan hier hier maar eens mee verblijden. Enjoy.

Magistraal de mist in

9 maart 2007 - 10:22

Kluun had op school altijd een hekel aan die types die zuchtend en kreunend na een tentamen verkondigden dat ze het zoooooo moeilijk hadden gevonden en niet te doen en belachelijk en veel langer hadden moeten studeren gisteren en ach en wee en dat ze nu vast en zeker een 3 of 4 zouden hebben en nu wel zeker zouden zakken.

En vervolgens de week erna doodleuk een 7 in ontvangst te nemen voor het desbetreffende tentamen.

Nee, dan liever helden die hun nek uit durven steken. Liever mensen die pogen iets groots en meeslepend te creëeren, dat ook durven verkondigen en desnoods magistraal de mist in gaan, dan mensen die er hun vak of hobby van hebben gemaakt om mensen die hun nek durven uit te steken, stelselmatig af te zeiken.

Zo probeer ik mijn kinderen op te voeden om gewoon toe te geven welke dingen ze niet goed kunnen, maar ook om trots te zijn op waar ze wél goed in zijn en daar dan ook rond voor uit te durven komen.

Soms gaat dat magistraal de mist in.

Op een taak (zo heten die dingen tegenwoordig, taken) stond de vraag 'Ben je in een vak heel goed, en zo ja, welk vak?'

Eva's magistrale mist-antwoord: 'Ja, in speling.'

 

De favoriete boeken van Kluun

9 maart 2007 - 10:06

Zie de video op de Nightwriters-site

8 maart 2007 - 10:12

Volgende week donderdag, 15 maart , treedt de beste band van Nederland, JOHAN, op bij Nightwriters in Panama.

Wilfried de Jong, Herman Brusselmans en Kluun zijn er ook bij.

DJ Bart Thimbles en de winnaar van de 5 Minutes of Fame (u kunt tot a.s. zondag uw schrijvelarij insturen) eveneens.

Kaarten kopen voor deze Boekenweek-editie van Nightwriters kan hier

Natuurlijk geeft Kluun er ook deze keer weer 3 x 2 weg. Ik hoef niet te weten waarom u JOHAN wilt zien spelen, want wie wil dat niet, maar doet u maar eens een goede reden waarom u Herman Brusselmans of Wilfried de Jong niet wilt missen.

Reageren tot, laat ons zeggen, zondagavond.

8 maart - 20:41

Wie Herman Brusselmans is?!?!?

Ze bestaan, mensen die zonder enig schaamrood durven te vragen wie Herman Brusselmans is. De schrijver met de hoogste produktiviteit van de Lage Landen, met een gemiddelde van 2,352 boek per jaar (excl. columns, dreigbrieven en boodschappenlijstjes). Een gemis in uw opvoeding

Vort, lees dit of dit, of (nog leuker) kijk hiernaar. Herman komt na 4min10.

Slik

8 maart 2007 - 10:03

Het zal weinigen onder u ontgaan zijn dat Kluun YouTube-addict is. En daar kom je zo, in je zoektocht naar van alles en nog wat, bij toeval wel een iets anders en nog wat tegen.

Zoals de video behorend bij de remix van Voodoo People van The Prodigy. Ik vond 'm qua shocking in het rijtje The Fight Club en Less Then Zero passen. Brrr.

Lang leve de Manussen

7 maart 2007 - 10:22

Zoals veel kinderen een natuurlijke weerstand hebben voor eten dat er groen uitziet, had ik dat vroeger, op school, voor handvaardigheid. Ik zag er iedere week als een berg tegen op. Buikpijn kreeg ik ervan, ik ging nog liever naar de tandarts. Als ik een soldeerbout in mijn handen had kon je bij wijze van spreken het Brandwondencentrum Beverwijk al reserveren. Als de cijfers voor de gedrochten die uit mijn handen kwamen hadden meegeteld voor mijn rapport, dan had ik nu nog op de middelbare school gezeten. Zo kan ik me herinneren dat ik ooit met een gekleide asbak thuiskwam waar mijn vader en moeder meer om hebben gelachen dan om de jaarlijkse oudjaarsconference van Wim Kan. Om over die gefiguurzaagde roofvogel maar te zwijgen.
 
Samen met mijn vader een fietsband plakken stond gelijk aan een kabinetscrisis in mijn ouderlijk huis. ‘Pa, vergeet het maar,’ zei ik dan. ‘Ik draai wel wat extra uurtjes bij Albert Heijn komende zaterdag.’ Ik bedoel, als God had gewild dat wij, normale stervelingen, zelf banden hadden geplakt, had hij geen fietsenmakers uitgevonden.
Mijn vader heeft later nog wel verwoede pogingen gedaan om me enige handigheid bij te brengen. Hij had nog makkelijker een koe kunnen leren touwklimmen. Ik zie de arme man nog naast me staan in mijn eerste huurappartementje om uit te leggen dat een muurplug altijd net iets groter moet zijn dan het formaat van het boortje dat je voor het gat gebruikt. Of andersom, dat mag ik kwijt zijn.
 
Volgens mijn vader komt dat omdat ik het niet wíl kunnen en daar heeft hij gelijk in. Ik weiger principieel om iets te doen dat mijn humeur vergalt. Alleen het vooruitzicht dat ik aanstaand weekend een kastje van IKEA in elkaar moet zetten kan me dagen van te voren poepchagrijnig maken. Ik lijd aan klusdyslectie.
 
Gelukkig heb ik enkele jaren geleden De Manussen ontmoet. Een klusbedrijf waar een klusdyslectisch mens gelukkig van wordt. Mijn persoonlijke Manus is Manus Eric. Traphekjes, lekkende badkranen, verweerde buitendeuren – Manus Eric is kind aan huis bij ons. Ik ben een van zijn key-accounts en in tegenstelling tot mijn vader vindt Manus Eric mijn onhandigheid prachtig. Soms komt-ie even mijn kantoor binnen, als ik achter mijn pc zit, en zegt dan dingen als: ‘Kijk, Kluun, dit is nou een hamer.’ Ik vind het allemaal best. Ik vertik het om mijn leven te laten vergallen door mijn klusdyslectie. Laat mij maar lekker boeken en columns schrijven.
Zo. Weer een geverfd muurtje bij elkaar verdiend. Lange leve de Manussen.
(deze column verscheen eerder in VT Wonen)

Môgge!

6 maart 2007 - 09:32

Ik vertelde het vorige week al tussen neus en toetsen door: Kluun is bezig aan een nieuw boek. Onderwerp: het Amsterdamse nachtleven.

Kwam ik vorige week - per ongeluk, hoor, dat u niet denkt dat ik de hele dag een beetje zit te geinen hier achter mijn beeldscherm - op de moppenpagina van de website van het Jordanese Café Rooie Nelis terecht (waarop enkele bakken stonden die hoge ogen hadden gegooid tijdens de verkiezing van de Beste Flauwe bak Aller Tijden) vanochtend vroeg stuitte ik op de Myspace-site van het oudste kraakcafé van Amsterdam, Vrankrijk.

Als u deze wel eens moeite heeft om wakker te worden, dan heb ik hier een misschien een aardige remedie. Zet de luidsprekers maar vast op standje burengerucht.

Pulpkoning Joost d'n Irste

5 maart 2007 - 15:23

Op de boekpresentatie van AFth, vorige week, vernam Kluun het al, uit doorgaans welingelichte kringen (de mensen van HP/De Tijd zelluf) en vandaag werd het bevestigd: Kluuns onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen staat voor het eerst in zijn leven op 1 in HP/De Tijds Ranglijst van de Literaire Pikorde.

Lekker belangrijk, Kluun, zult u - terecht -  denken,  maar gelooft u mij: binnen de grachtengordel is dit wereldnieuws. Joost Nijsen,  momenteel op 'groot soldatenverlof' van twee maanden, is hiermee de gekroonde koning van de literaire wereld.

Kluun feliciteert Joost Nijsen met deze gedenkwaardige prestatie. en wenst hem een prettige sabbatical. Geld maakt niet gelukkig, maar je kunt er wel heerlijke sabbaticals van houden.

Foto: AFTh, Nijsen (maar dat dacht u al) en Kluun

Functionele megalomanie

5 maart 2007 - 12:26

Lees dit bericht over Coldplay. 

Beter dan dit, dit en dit?!? En wij maar denken dat AFTh ambitieus is.

(O, en pssshhht: dit moet u voor a.s. vrijdag ook maar even niet doorvertellen, hè...)

De Gouden Gniffel mag naar Sieger

5 maart 2007 - 09:12

Kluun is eigenlijk tegen het pluggen van Beste Zus of Zo in verkiezingen om de beste Dit en Dat. Verkiezingen die worden gewonnen door die schrijver/band/kroeg/songfestival-act die toevallig de grootste fanclub of actiefste uitgever heeft, dat is stemkoperij.

Maar soms bereikt me een plugpoging die te grappig is om niet te ondersteunen. Onderstaand de mail die Sieger Sloot, de schrijver die onlangs debuteerde met 'de literaire slapstick' Stand in, aan zijn emailbestand stuurde. Onderwerp: de verkiezing die het AD uitschreef voor de Gouden Gniffel.  

Beste vriend/kennis/geheel onbekende, 

Het Algemeen Dagblad biedt mij de kans om de Meest Humoristische Schrijver van Nederland te worden. Een kans die ik natuurlijk niet laat liggen. Daarom deze mail. Want er moet worden gestemd. Massaal. Zo simpel is het. Misschien herinnert u zich de verkiezing van de NS Publieksprijs van twee jaar geleden? Toen won De Bijbel. En het boek stond niet eens op de lijst van genomineerde boeken! Half gelovig Nederland was gemobiliseerd om op De Bijbel te stemmen. En zo geschiedde het. 
 
Er gaat nu het verhaal dat een priester in Heerde de kerkgemeenschap heeft opgeroepen om weer haar stem uit te brengen. Dit zou wel eens mijn uitverkiezing als Meest Humoristische Schrijver van Nederland in gevaar kunnen brengen. Niet Sieger Sloot, maar God zou dan met deze prestigieuze titel aan de haal kunnen gaan. Dat zou toch niet helemaal terecht zijn. Almachtig, oké. Alwetend, ook oké. Maar grappig, nou nee. Stem daarom op mij! 
 
Het werkt zo: klik op deze link. Lees de tekst vluchtig door en vul vervolgens het bijbehorende formulier in. Er wordt gevraagd naar uw voorletters, uw achternaam, uw woonplaats. Allemaal makkelijke vragen, die u zelfs voor uw buurvrouw, tante, opa en oppasser kunt invullen. Dan volgt de belangrijkste vraag. Namelijk: “Wie is volgens u de meest humoristische schrijver van Nederland?” Let nu op! Bij voornaam schrijver vult u: “Sieger” in. En bij achternaam schrijver: “Sloot”. Niet omdraaien dus, of uw eigen naam invullen, en al helemaal niet de naam van een andere schrijver! 
 
Het meeste werk is nu gedaan. Er volgen nog twee vragen, maar omdat deze vragen tijdrovend kunnen zijn heb ik het u makkelijk gemaakt. U hoeft slechts een “motivatie” uit onderstaande alternatieven te kiezen en het “citaat” kunt u kopiëren en plakken. 
 
Motivatie: 
 
 1. Ik heb tijdens het lezen in mijn broek geplast van het lachen. 
 2. Ik heb tijdens het lezen twee keer in mijn broek geplast van het lachen .
 3. Ik heb tijdens het lezen drie keer in mijn broek geplast van het lachen. 
 4. Ik heb tijdens het lezen vier keer in mijn broek geplast van het lachen. 
 5. Ik heb tijdens het lezen wel vijf keer in mijn broek geplast van het lachen. 
 
 Citaat: 
  
‘Je had geen recht op leven,’ zei oma tegen mij. ‘Geen enkel recht, en dat vonden opa en oma niet alleen, de hele medische wereld in Bad Brambach vond dat.’ 
 Na de onterving nam niemand in ons huis meer de telefoon op. Wij waren een van de eerste families met een antwoordapparaat. Elke avond sprak oma daar op in. ‘Het is een schandaal,’ klonk er dan. ‘Ik bid voor een miskraam. Ik bid elke dag tot de heilige Franciscus voor een miskraam. En opa riep op de achtergrond: ‘Amen. Amen en Jezus zij met u.’ 
 Uiteindelijk is mijn geboorte zonder veel problemen verlopen. De enige complicatie was dat mijn vader tijdens de bevalling flauwviel, en door een gekneusde rib net zo lang in het ziekenhuis heeft gelegen als mijn moeder. 
 ‘En zo werd je het schandaal van Bad Brambach,’ zei oma. ‘Eerst was je een schandaal in een buik. Nu was je een schandaal in een dorp.’ 
 Ik werd naar bed gebracht. Mijn slaapkamer bevond zich op zolder. Andere kinderen zouden het misschien eng vinden om helemaal alleen op zolder te slapen, ze zouden bang zijn voor een monster onder hun bed. Ik hoefde niet bang te zijn. Oma had gezegd: ‘De monsters zullen banger zijn voor jou, dan jij voor hen.’ 
  
 
Ik dank u hartelijk voor uw stem, en stuurt u deze mail vooral door naar uw familie, collega’s, vrienden, teamgenoten, exen, schoenmaker, afhaalchinees en psychiater. 
 
Sieger Sloot 
Kluun adviseert, ga naar de website van het AD en stem op Sieger!
Stand-in<br>Sloot, S.
Stand-in
Sloot, S.

 

Bassie zit vol kattekwaad

2 maart 2007 - 10:11

Veruit de leukste opmerking tijdens het debat over het regeeraccoord kwam gisteren van Bas van der Vlies, namens de SGP het langstzittende kamerlid (sinds 1981) in de tweede kamer.

'Ik pleit voor een rookvrije horeca, te beginnen met de coffeeshops.' 

Wéér eentje in de categorie Blije Appelbol!

2 maart 2007 - 09:11

Het is het jaar van de blije deuntjes. Deuntjes die er een hemels genoegen in scheppen zich in uw hoofd te nestelen om er de eerste dagen  niet meer uit te komen.

Vorige zomer hadden we deze gezelligheid, de nu al legendarische Fratelli-momenten tijdens 3FM's Serious Request liggen koud twee maanden achter ons, enkele weken geleden kon ik u verblijden met deze vrolijkheid en nu hebben we alwéér een deuntje in de categorie Blije Appelbol.

Dít deuntje en clip zijn van een blijheid die je normaal gesproken alleen op EO Jongerendagen aantreft.

Het begon allemaal als internetgrap, zomer 2006 al, naar het schijnt, maar ik had er nog niet eerder van gehoord. Tot het Beste Radiostation van de Lage Landen hem enkele weken geleden begon te draaien. (Misschien loop ik nu het risico mezelf onsterfelijk belachelijk te maken omdat Giel, Edwin, Jeroen of Ruud datzelfde al maanden doen, maar dan hebt u tenmniste weer wat te lachen).

De grap is dat het helemaal niet uit Barcelona komt, maar uit Zweden. Live is-ie nog leuker. Op 29 25 maart staan ze met z'n dertigen in de Melkweg in Amsterdam.

Quizje: wie weet waar het deuntje genadeloos veel op lijkt? Ga in gedachten terug naar de zomer van 1983. Vanmiddag op deze site het antwoord, al denk ik dat er ouwe lullen onder u zijn die het nu al meteen weten.

http://www.imfrombarcelona.com/.

2 maart - 10:24

We're living like in a...

Daniek wist het antwoord op ons quizje al. Inderdaad, het ging om deze.

Kluun wenst u een blij weekend, en als dat na We're from Barcelona nog niet lukt, dan moet u toch echt serieus een Prozac-kuur overwegen.

Het was stil in Café De Zwart

1 maart 2007 - 10:59

Bij boekpresentaties van Heleen van Royen lopen types rond als Linda de Mol, Nada van Nie, Jan Mulder, Sylvana Simons en Willeke Alberti .

Bij Hafid Bouazza leest Katja Schuurman erotische Arabische gedichten voor.

Bij Maarten Spanjer lijkt het met de aanwezigheid van gasten als Wim Kieft, Barry Hulshoff en Keje Molenaar meer op een nieuwjaarsborrel van Ajax dan op een boekpresentatie.

Bij Saskia Noort probeert de gastspreker de lachers op zijn hand te krijgen door zoveel mogelijk vieze woorden per vierkante meter te bezigen.

Bij Susan Smit struikel je over de hooggehakte hoogblonde lekkere wijv schrijfsters.

Bij Kluun moet het allemaal zo nodig weer origineel zijn en worden Sophie Hilbrand en Tatum Dagelet in het scenario van de 'live' internet-boekpresentatie geschreven. 

Wie na al deze flauwekul eindelijk wel eens een klassieke boekvernissage wilde meemaken, had gisteren in Odeon bij de presentatie van Het Schervengericht van A.F.Th. moeten zijn. 

Alle elementen die een literaire boekpresentatie tot een literaire boekpresentatie maakt zaten erin.

Een goede vriend van de schrijver die een mopje klassieke muziek ten gehore brengt (volgens mij was het een fagot, maar het kan ook een hobo zijn geweest - ik kom uit Tilburg en ben al blij dat ik weet dat het geen blokfluit was) (en ook geen dwarsfluit).

Een schrijver die alleen al in zijn speech laat blijken over een grotere literaire bagage te beschikken dan Kluun in zijn hele oeuvre. ('U begrijpt dat ik niet voorbij kan gaan aan de uiterlijke verschijningsvorm waarmee mijn nieuw roman gepaard gaat, en dan heb ik het uiteraard over de dikte van mijn roman. Heren recensenten, voor u gaat zeggen dat er best wel een paar honderd pagina's uit deze 1.060 pagina's dikke roman hadden gekund: die zijn er al uit. Hij was in eerste instantie 1.400 pagina's.')

Gratis bier, blokjes kaas en leverworst.

Niks geen moderwetse muziek, maar gewoon Vic van de Verleden Tijd die plaatjes van de Beatles en Jefferson Airplane draait.

Een lange rij wachtenden, reikhalzend uitkijkend naar het moment waarop Herr Mozart  zelluf met zijn klassieke vulpen in zijn klassiek mooie handschrift een persoonlijke boodschap in hun eigen, zojuist  - gratis - verkregen exemplaar van Het Schervengericht zou kalken.

En last but not least: schrijvers in het wild, overal waar je keek. Er liepen er meer rond dan op een gemiddeld BoekenbalJoost Zwagerman, Jan Siebelink, Bernleff, Cees RosenbNoteboom, Thomas NoteRosenboom, Jack Nouws, Dick Matena, Kees 't Hart, Arjen Lubach, Johannes van Dam, Aukelien Weverling, uiteraard Mirjam Rotenstreich en als Gerard Reve zich wat beter had gevoeld was die er ook geweest, ik zweer het u. 

Het schijnt nog nooit zo stil geweest te zijn in Café De Zwart.

PS: Kluun zat gisteren zó in het literaire circuit dat hij spontaan was vergeten dat Ajax op het zelfde moment speelde. Met een gelukzalige glimlach op zijn mond en een boekenlegger op pagina 34 van de nieuwe A.F.Th. op mijn nachtkastje, viel ik om kwart over twaalf in slaap. 

PPS: Volgens de eerste berichten -en ik kan het staven, na de eerste 34 bladzijden  - is Het Schervenbericht , zoals het een echte A.F.Th betaamt, tamelijk briljant, maar laat zich bovendien 'veel makkelijker lezen dan de Movo Tapes.' Hier een fragment.

De Quote Quiz

1 maart 2007 - 09:40

Bezoekers van de Nightwriters-avonden in Panama kenden 'm al, maar vanaf nu ook op de Nightwriters-site: de Quote Quiz.

Winnen winnen winnen!

Archief

2010
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
2009
december
november
oktober
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
2008
december
november
oktober
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
2007
december
november
oktober
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
 
2006
december
november
oktober
september
mei
maart
2005
oktober
september
maart
januari
2004
mei
januari
2003
november
oktober
 
       

oude weblog
Zoeken