IJslandse pret

Ze verkopen hele Heineken Music Hallen uit, ze vullen Lowlands tenten tot ver op het omringende grasveld, maar Kluun weigerde om zich te laten bekeren tot het IJslandse Licht.

Een mens is nooit te oud om te leren. Het heeft een jaar of veertien geduurd, en echte fans zullen nu hun neus ophalen, zoals Kluun dat doet voor types die pas bij Springsteen zijn ingehaakt na Dancin' In The Dark, maar Kluun is om voor wat betreft Sigur Ros.

Hun muziek doet me een beetje denken aan Arcade Fire, aan The Flaing Flaming Lips, aan Keane en ook wel aan Saybia, maar dan met spraakgebrek. Toch zie ik dat volgens mijn zoekcomputer bij LastFm toch fout: niks nie Keane en Saybia, similar artists van Sigur Ros zijn namelijk gewoon Amiina, múm en Mogwai. Dat ik daar niet aan gedacht heb.

Dat Inni mer syngur vitleysingur (nee, ik heb geen drugs gebruikt) is een fantastisch nummer dat zich nestelt in je hoofd en er hooguit af en toe in nagezongen vorm uit te komen. En dat nazingen in het Grollebollentaaltje is fijn. Je doet het namelijk nooit fout.

doorsturen reageren (al 5)

Kluun las onderstaande column vanochtend om tien voor half tien voor bij Giel op 3FM. Da's voortaan de nieuwe tijd, tien voor half tien, iedere woensdag op 3FM.
---------------------------------------------------------------------------------------------
Deze week gaan we yerug in de tijd en wel naar het jaar 1978, toen ook The Shirts hun hitjes hadden. Laten we de stemming van dat jaar eens proeven. Op tv keken we naar series als Dallas, Peppi en Kokki (dat waren twee - naar het schijnt - heterosexuele mannen die desondanks toch in matrozenpakjes rondliepen op een boot), de man van Atlantis, naar De man van zes miljoen, naar De vrouw van zes miljoen (en nee, dan hebben we het niet over Marijke van Helwegen of Patty Brard), en naar The Hulk, of zoals wij in Tilburg uitspraken, de Hulluk. De Hulluk, dat was een uit de hand gelopen kikker die zich zo kwaad kon maken tot hij het postuur van Dennis van der Geest en de gezichtsuitdrukking van een Amsterdamse taxichauffeur had.


En natuurlijk  - wordt het toch nog gezellig, reeds  - naar Het Is Weer Zo Laat ofwel Waldolala van Wim T. Shippers, met Sjef van Oekel als Waldo van Dungen, snackbarhouder Boy Bensdorp en Ge Braadslee en daar is ze dan toch: Patty Brard, die, toen net 23 lentes jong en nog onbesneden, samen met Marga Schede en Jose Wijdbeens vrolijk rondhupste in LUV  en daarmee Nederland trakteerden op de eerste (let op, hier komt een woord met drie keer woordwaarde!) softpornopolderpop.

In de bioscoop gingen we in 1978 eigenlijk alleen kijken als John Travolta er te zien was en dat treft, want er was in 1978 niemand anders in de bioscoop te zien als dan John Travolta, die zich in zijn kekke witte pakkie op de verlichte discotegels van Saturday Nightfever de lul uit zijn broek danste of in een zwart leren homojasje op auto’s en highschooltribunes in Grease hetzelfde deed ten overstaan van Olivia Newton John.

Waarmee we een bruggetje hebben gemaakt naar de muziek van 1978, want afgezien van hier en daar een verdwaalde zeikhit als The Rivers Of Babylon, Mull of Kintyre en If I Had Words (ban het zusje van Patty Brard Patricia Paay!) en briljante songteksten als he hallo, so you’re the greatest lover en van je 1-2-3 you’re gonna dance with me, 1-2-3-4-5, you’ll say I’ll be your wife (nee, deze teksten kwamen niet van Wim T Schippers) van – daar zijn ze weer – Luv met Patty Brard, was het een en al Grease wat de klok sloeg.

Maar gelukkig was daar, buiten Annie Golden van The Shirts ook nog dat ongelofelijk geile wijf, ware het niet dat ik op dertienjarige leeftijd geen idee had wat een geil wijf was: Bondie, Blondie gekleed in een gestreept mouwloos T-shirt, zwart colbert en onderbroekje. Een outfit, bedacht door Andy Warhol. En dan beweren mensen nog dat die homo was.



In 1978 kwam verder de eerste skateboard bij Lobith ons land binnen, werd onder Molukkers gijzelen een populair tijdverdrijf, ging het spookslot in de Efteling open en werd de zaktelefoon uitgevonden, al woog dat ding in die tijd nog meer dan de Hulk als ie kwaad was.


Kwam er nog iemand van belang in dat jaar op de wereld? Jawel, Pieter van de Hoogenband, Sylvie Meijs, Wende Sneijders, Garfield en de glasbak werden geboren en de eerste pogingen tot een reageerbuisbaby stamen uit dat jaar. Er wordt gefluisterd dat Nelly Furtado, ook van dat bouwjaar, daaruit ontstaan is, laten we eerlijk zijn, niet slecht voor  een eerste experiment.


Het was jammer dat de toenmalige minister president Dries van Agt zo fel gekant tegen een wet op abortus was, want wie was er namelijk zwanger in 1978? De moeder van Mohammed B. en als we die zwangerschap van rijkswege voortijdig hadden kunnen onderbreken met een abortusje om bestwil, dan had ik dat desnoods persoonlijk willen uitvoeren met de breinaalden uit de naaidoos van ons mam en de soldeerbout van ons pap.



Tenslotte het sportnieuws uit 1978. Gerrrie Knetemann werd wereldkampioen op de weg, PSV won de Mickey Mouse cup en dan zijn we waar we zijn moeten: terwijl even verderop op de Playa de Mayo de Dwaze Moeders protesteren tegen hun vermiste zonen, verliest het Nederlands elftal de WK-finale van Argentinie in het stadion waar in de catacomben de martelkamers van de junta gevestigd waren.



En laat daar deze week nu eens een prachtig boek over zijn verschenen: Voetbal in een vuile oorlog van Martin Rozer en Iwan van Buren. Prinses Maxima, wiens vader diende onder Nelson George Videla in de junta die de verdwijning van tienduizenden mannen en kinderen op hun geweten had, hulde voor haar, want zij nam het eerste exemplaar deze week in ontvangst, van Dwaze moeder Nora Morales de Cortinas en van de spits van het toenmalige Argentijns elftal, Alberto Lucque.


De zin van de week komt van Wim Suurbier, voormalig back van het Nederlands elftal die in het boek zegt; ‘Waar waren die vermiste mensen dan? Ik heb er tijdens het hele tournooi geen een gezien.’

-->> Bestel het boek hier

doorsturen reageren (al 6)

doorsturen reageren (al 11)

Annie kauwde kauwgom

Geen idee waarom en hoe en hoezo en waardoor en waarvoor, maar vanochtend zat dit liedje uit negentienfuckingachtenzeventig ineens in Kluuns hoofd. Het stond op 1 in alle hitparades die je maar kon verzinnen, wekenlang en toen was het klaar met Tell Me Your Plans van The Shirts.

The Shirts, dat was dat orgeltje, maar vooral het meisje op het orgeltje. Annie Golden heette ze en ze kauwde kauwgom in het clipje bij Toppop. Ons Pa sprak er schande van, Kluun (14) vond het geil.

In dertig jaar niet meer op de radio gehoord bij Arbeidsvitaminen, nooit meer in de Top2000 teruggezien, geen enkele notering gehad in de Top 100 Aller Tijden of waar dan ook gehoord, niet eens meer te koop bij iTunes en zelfs Leo Blokhuis hoor je d'r niet meer over. Hoe onterecht.

Hier, nog een keer dan.

En deze van The Shirts was ook al zo lekker.

doorsturen reageren (al 8)

Reclame kan soms zo leuk zijn.

Tele2, the company that brings you small bills (nee, Kluun heeft er geen aandelen in) zoals deze en deze, heeft een nieuwe campagne. Bureau Forsman&Bodenfors uit Zweden bedacht Frank, the black cheap.

Kluuns oude reclamehart ging er sneller van kloppen.

doorsturen reageren (al 17)

historicus/hoogleraar /humorist Maarten van Rossem

De droogste humor die de laatste weken via de televisie tot ons komt is niet van erkende droogkomieken als Herman Finkers of Hans Liberg, maar van de grappigste pensionado van Nederland: Maarten van Rossem.

Gisteren zorgde hij er in zijn eentje voor dat Pauw en Witteman zo op Comedy Chanel Channel had kunnen worden uitgezonden. Met als aardige bijkomstigheid dat vrijwel alles wat de man zegt nog waar is ook.

MInister Klink van volksbetutteling en Minister Hirsch Balin van Godsontlastering zijn van plan om het rookverbod strenger te gaan controleren. Kluun wenst ze veel succes. Niet alleen in Den Bosch, maar overal waar ik de laatste weken in het nachtleven heb vertoefd, van Vlissingen tot Amsterdam, wordt het rookverbod stiekem of pontificaal genegeerd (en terecht).

Maarten van Rossem vergeleek het  met de drooglegging in de Verenigde Staten in de jaren dertig, die na dertien jaar ook werd opgeheven: 'Het is heel lastig om gedrag wat het grootste deel van de mensen niet als crimineel ervaart te criminaliseren.'

-> Kijk naar de humorist/hoogleraar/historicus Maarten van Rossem gisterenavond bij P&W. Hier zie ik Youp, Freek, Theo, Jan Jaap of Hans voorlopig niet overheen komen

(Al moet gezegd: het geestigste moment van P&W gisterenavond kwam niet van Van Rossem, maar van Marina Bosman van Stichting Red de Kleine Horeca Ondernemer, die even daarvoor een vlammend betoog tegen het rookverbod had gehouden en vervolgens  in een hoestbui  belandde waar ze bijna in was gebleven. Minister Klink zal thuis rollend van het lachen van de bank zijn gevallen)
 
PS: Kluun is niet-roker, maar steunt de Stichting Red de Kleine Horeca tegen de betutteling van het anti-rookbeleid.

--> Lees: Van leven ga je dood.

doorsturen reageren (al 17)

Wederom zal het negenennegentig procent van de bezoekers van deze site waarschijnlijk net zo weinig schelen als het bericht dat mijn jongste dochter sinds dit weekend heeft ontdekt dat en hoe ze kan zitten, maar voor die ene procent, waaronder Kluun:  27 januari 2009 komt ie-uit.

doorsturen reageren (al 13)

Zondag was ik bij Ajax-PSV. Voor de wedstrijd was er een herdenking gepland voor de legendarisch materiaalman en Ajax clubicoon Sjakie Wolfs. Drie jaar geleden schreef ik nog vol goeie hoop dat er iets van respect in de voetbalstadions aan het terugkeren was. Naief van me. Tijdens de minuut stilte begonnen er in het Eindhovense vak enkele figuren met pogingen om de Ajax F-side te provoceren door de stilte weg te joelen en schreeuwen. Om van plaatsvervangende schaamte door de tribune te zakken.

doorsturen reageren (al 17)

Kluun (44) en Yes-R (22)

Yes-R aan de lijn. Of ik meewilde spelen in een videoclip van hem. Nadat ik hem had duidelijk gemaakt dat hij een jaar of twintig te laat was met dit verzoek en dat het niet bijster geloofwaardig is als Kluun met zijn zachte G en zijn 44 jaar gaat staan rappen over machinegeweren, auto's en bitches die upgesmackt moeten worden, vertelde hij me dat de song over kanker ging en dat hij het geschreven had nadat hij Komt een vrouw bij de dokter gelezen had.

Vandaag is Vecht Mee, de videoclip van Yes-R voor Fight Cancer in premiere gegaan. Chantal Janzen zingt mee, Ali B en John Williams playbacken mee en als u goed oplet dan ziet u Kluun ook even voorbij flitsen komen.

De volledige opbrengst van het nummer gaat naar Fight Cancer.

doorsturen reageren (al 21)

Dat ik niet wist dat ze in het voorprogramma van Anouk hebben gestaan, dat Ecstacy in de film Phileine Zegt Sorry werd gebruikt, dat hun muziek in een commercial voor de Fiat Punto werd gebruikt, dat de clip van Grip tot clip van het jaar 2008 is verkozen (op een festival in Toulouse dat er toe schijnt te doen), dat ze wereldwijd succes hebben en dat ze gewoon uit Amsterdam komen en al acht jaar bestaan, zij me vergeven.

Hoe dan ook, bij het zien van deze ubercoole clip en het horen van dit verslavend vrolijk melodietje was Kluun al om. En toen ik Grip  hoorde, kreeg ik spontaan flashbacks van avonden in Cafe X, de Iks, de Spoel, Extase en LaCabane in het Tilburg van 1981, 1982. Of dat een aanprijzing is, valt te betwijfelen, maar ach, nu we toch met z'n allen afstevenen op een economische crisis waarbij die van begin tachtiger jaren tot een verjaardagspartijtje kleurt, is een beetje doemmuziek wel toepasselijk.

Ik ga in ieder geval in gestrekte draf op de iTunes-store af.

--->> The sound of zZz

doorsturen reageren (al 4)

Ajax speelde gisteen voor de KNVB Beker de lastige uitwedstrijd tegen het gerenommeeerde Volendam, dat zich dit seizoen op eigen veld al vaker onverslaanbaar toond-... ach, laat maar zitten ook.

doorsturen reageren (al 10)

Kluun las vanochtend bij Giel op 3FM een verhaal voor over vrijgezellige vriendinnenclubjes. Het is de opener van KLUNEN.

Wat zegt u? U wilt het hebben? Nu ja, als u aandringt: u kunt het hier kopen.

doorsturen reageren (al 12)

Laat ik eerlijk zijn. Ik kende haar alleen van naam en associeerde die naam met beproefde slaapmiddelen als Portishead en Tricky. Laat staan dat ik wist dat ze dit jaar al een keer op 1 in de Top 40 had gestaan (iets waar ik mijn vader vroeger finaal om zou hebben uitgelachen: hoe kon iemand niet weten wat er die week op 1 stond in de Top 40).

En toen ik haar stemgeluid zojuist op Het Beste Radiostation van de Lage Landen langs hoorde komen, dacht ik:  'Ah, daar hebben we de nieuwe van Amy Winehouse - dat die nog leeft'.

Vergeef me, Duffy. Ik beloof beterschap. Wat een heerlijke nieuwe single. Rain On Your Parade.

I Am Duffy

doorsturen reageren (al 7)

Ons Koninlijk huis was gewoon het Komt een vrouw bij de dokter van de jaren vijftig, met Juul als Carmen, Bernilo als Stijn, de jonge Bea als Luna, een engelse minnares als Roos, Greet Hofmans als Nora en een geestesziekte i.p.v borstkanker.

De jaren vijftig zijn met terugwerkende kracht  een stuk spannender geworden.

doorsturen reageren (al 2)

De Hiwalaya

Mijn dochter Roos is niet alleen gek van de Kaiser Chiefs, maar sinds kort ook helemaal van Kinderen van Kinderen. Dat komt door het concert dat die types hebben gegeven in de Amsterdam Arena, vorige maand. Presentator was Jack van Gelder, Giel Beelen speelde DJ. Een onalledaagse combinatie. Meer dan een pet (Giel draagt een groene, Jack een vleespet) hebben deze mannen niet gemeen, maar weten die kinderen veel. Roos was er, samen met 10.000 andere schreeuwkleuters.

Sinds die dag zingt Roos de godganse dag die liedjes. Niet alleen de Kinderen voor Kinderen-klassiekers uit de tijd dat papa nog jong was (Hahaha je vader/ha je vader die is gek/je bent zelf al niet zo lekker/maar je vader is nog gekker/ja je vader is nog gekkerder dan gek, Ik heb zo waanwaanwaanwaanzinnig gedroomd, Op een onbewoond eiheiheiland en wat dies meer zij), maar ook het verse repertoire.

Het moet gezegd, de KvK*liedjes van tegenwoordig, en van kinderliedjes in het algemeen, zijn niet slecht. De cd van Kikker - de musical van Theater Terra is in huize Kluun jarenlang grijsgedraaid - en terecht. De teksten zijn zeer goed te pruimen, soms zelfs kinderlijk ontroerend, de arrangementen zijn niet meer zo mierenzoetsappig als vroeger en de melodieen krijg je amper je hoofd uit, met dank aan Roos.

Alleen aan dat K3 kan ik maar niet wennen. Ik corrigeer de teksten die Roos zingt dan ook voortdurend, om het zingen ervan systematisch te ontmoedigen. Zo wees ik haar vanochtend op een foutje in een regel in het refrein Van Afrika tot in America.

' van op de hiwalaya tot in de woestijn', zong Roos enthousiast.
'Het is HiMalaya, schat,' corrigeerde ik.
'Niet waar. Het is Hiwalalya.' (Roos is vier)
'Nee, HiMalaya. En doe toch eens niet altijd zo eigenwijs.'
'Ik doe niet eigenwijs!' 
'Dat doe je wel. Het is de HiMalaya en dat is een berg.'
'Niet. De Hiwalaya is een gebergte.' 


* KvK = Kamer van Koophandel  Kinderen voor Kinderen

doorsturen reageren (al 12)

Kluun trok deze week twee dagen het land door om voor verzekeraar Interpolis* boeken te signeren en weg te geven.

In de boekjes, Van leven ga je dood getiteld,  staan zes korte verhalen over de dood, geschreven door Kluun. En daarnaast een invulgedeelte waarin men kan aangeven dat bijvoorbeeld Ome Hans niet mag speechen op de begrafenis, dat er Jupiler moet worden geschonken, dat ze Mieke Telkamp moeten draaien en dat uw hele vermogen niet naar uw kinderen maar naar het KWF gaat. Van die dingen.

Er waren opvallend veel geemotioneerde mensen. Mensen die het boekje wilden voor hun terminaal zieke vader, opa of buurman. Een mevrouw die het boekje graag wilde laten signeren ter nagedachtenis van haar onlangs overleden man. Een man die wilde dat ik er 'voor mijn nabestaanden. Wim' inzette en en eraan toevoegde dat hij uitgezaaide darmkanker had.

De verzekeraar had kosten nog moeite gespaard. Er was een heuse boekenkast gemaakt in de vorm van de letters van Kluun. (we hebben een K, een L, een U, nog een U en een N) en de tour voerde langs bibliotheken, winkelcentra, bankvestigingen en boekwinkels door heel Nederland.

O, en ze waren gratis, die boekjes. Dat helpt, bij Nederlanders. Rijen mensen, van wie sommigen volgens mij na hun schooltijd nimmer binnen een straal van tien meter van een boek waren geweest. Zo stond er een oudere dame in Den Bosch naar de stapels boeken in de KLUUN-kast te kijken alsof het ruimteschepen waren.

'Dat zijn boeken, mevrouw,' hielp ik haar.
Ze keek me niet erg nozel aan.
'Omdat u anders misschien denkt dat het haringen zijn.'
De vrouw bleef me dommig aankijken. De blik stond haar vrij natuurlijk.
'Zal ik er eentje voor u signe-... eh... tekenen?'
'Tekenen?'  Ah. Het kon praten.
'Mijn handtekening erin zetten.'
'Waarom?'
'Omdat ik het heb geschreven, en dat vinden sommige mensen leuk, eenn handtekening van de schrijver.'
Ze overhandigde me het boekje met een voorzichtigheid waarmee je een onbekend dier iets eetbaars voorhoudt.
Ik zette mijn handtekening en schreef er  'voor' boven.
Ze las, of althans keek mee.
'En?' vroeg ik, wijzend op het woord 'voor'.
Geen krimp.
'Voor...?' probeerde ik.
'Voor wat?' kaatste ze terug.
'Voor wie het boekje is.'
'O.' Ze haalde haar schouders op. 'Vur men.'
'En wat is uw naam, mevrouw?'
'Goossens.'**
'En heeft u ook een voornaam, of is die geheim?'
' B. Goossens.'
'B?'
'Bep...'
'Alsjeblieft, Bep. Veel leesplezier.'

Tevreden schuifelde Bep Goossens met haar boek naar de uitgang van het winkelcentrum.

* Verdien je daar nou geld mee, Kluun? Jazeker, dank u.
** namen en rugnummers zijn om privacyredenen gefingeerd. Alleen die van Kluun niet.


 

doorsturen reageren (al 21)

President Obama (wat klinkt dat goed, vooruit dan: nog een keer, nog een keer, nog een keer!) president Obama kreeg tijdens zijn campagne steun van een hele batterij acteurs, tv-persoonlijkheden en artiesten.

Oprah lulde de longen uit haar niet geringe lijf , P. Diddy gaf zijn bro steun, Tom Hanks, Ben Affleck, Robert de Niro, Hale Halle en Chuck Berry (geen familie) (zegt Hale), Jon Bon Jovi.

Ook Bruce Springsteen sprak zich openlijk uit voor senator Obama. 'So I don't know about you, but I want my country back, I want my dream back, I want my America back. Now is the time to stand together with Barack Obama and Joe Biden and the millions of Americans that are hungry for a new day, roll up our sleeves and come on up for the rising.'

Bruce trad op tijdens de Vote For Change-rally's door heel de USA. The Boss zong accoestisch nummers die toepasselijker dan ooit klonken. The Promised Land, This Land is Your Land, No Surrender en The Rising.

Working on a Dream was nieuw. Hij droeg het op aan (komt-ie weeeeeer) president Obama.

(met dank aan Lida)

doorsturen reageren (al 10)

5 maart - 07:45
------------------------------------------------------------
Luisteraars, ik ben er vanochtend speciaal vroeger voor opgestaan, zoals ik als kind ‘s nachts opstond om Mohammed Ali te zien boksen tegen Joe Frazier en George Foreman. Vannacht stond Clinton vs Obama op het programma. En mocht u het nog niet hebben gehoord; Hillary is nog steeds niet knock out in de hoek van de ring: Barrack Obama, heeft in Vermont gewonnen, maar Hillary in Texas en Ohio, op punten, en er is is dus, net als in de Nederlandse competitie, beste Eindhovenaren, nog niets beslist.

Barack Obama, de Cassius Clay van de democraten, de Lenny Kravitz van de politiek, de Will Smith van het Witte Huis, de Denver Washington van eh... Washington, de... de ... ja, ik ben fan van Barack Obama, fan, zoals ik nooit eerder fan van een politicus ben geweest. Misschien zegt dat meer over mijn naïviteit dan over zijn kracht, maar ik schaam me er niet voor om te zeggen dat ik geloof in deze man met zijn boodschap. Een boodschap die niet is gebaseerd op haat en angst, maar op hoop en verandering.
Yes, We Can.

Gaat Barack Obama dan echt alles kunnen waarmaken wat hij belooft? Natuurlijk niet, hij blijft een presidentskandidaat die de verkiezingen wil winnen. Maar ik geloof in deze man. Ik geloof in zijn kracht om mensen te verenigen, ik geloof in zijn boodschap van zelfvertrouwen en hoop, ik geloof in zijn inspirerende kracht en ik geloof in de positieve uitstraling die Amerika op de wereld gaat hebben met haar eerste zwarte president.

En dan kijk ik naar ons eigen land, waar de krantenkoppen en actualiteitsrubrieken bepaald worden door een politicus die wel hecht aan zijn eigen vrijheid van meningsuiting maar ondertussen roept dat er een algeheel verbod moet komen op het kopen, verkopen en lezen van de Koran, omdat die aanzet tot gewelddadigheden.

Giel, het doet me denken aan een scene uit Kentucky Fried Movie, de cult-film uit 1977. Ik realiseer me dat de meerderheid van jouw luisteraars toen nog niet eens geboren was, dus hier een korte uitleg. In de scene zien we Rex Cramer, danger-seeker. We zien Rex een soort van brandvrij pak aantrekken, een helm opzetten, een veiligheidsbril opdoen en vervolgens op een braakliggend terrein in een Amerikaanse stad naar een groepje gevaarlijk uitziende zwarte randgroepjongeren lopen. Dappere Rex gaat in zijn veiligheidskleding tussen zijn zwarte stadgenoten staan, roept vervolgens heel hard NIGGERS!!!! en gaat er dan als de brandweer vandoor.

Deze stunt lijkt op die van onze geföhnde zot. Met dit verschil dat hij niet alleen alleen zichzelf, maar duizenden militairen in Uruzgan, honderden ambassademedewerkers in moslimlanden en god-weet-hoeveel andere Nederlanders betrekt in zijn stunt.

Meneer Wilders, u mag uw film van mij uitzenden, want ik ben ervoor dat iedereen mag zeggen wat hij wil. Een volk dat zwicht voor tirannen, verliest meer dan lijf en leden. Dan dooft het licht. Dus ga vooral uw gang. Als u vindt dat het uitzenden van uw homevideo zo belangrijk is dat we aanslagen van ongeletterde baardapen op onschuldige mensen moeten riskeren, dan mag u dat van mij. Als u vindt dat we allemaal de pot op kunnen omdat u wilt laten zien hoe gevaarlijk de Koran is, dan heeft U daartoe het volste recht.

Maar hoe meer ik uw boodschap hoor, meneer Wilders, hoe groter mijn geloof in mensen als Barack Obama.

U bent een politicus die haat zaait.

De wereld krijgt straks hopelijk een president die hoop zaait.

doorsturen reageren (al 7)

Kluun las onderstaand verhaal vanochtend voor bij Giel op 3FM. Het is een van de zes korte verhalen die Kluun schreef voor een gratis boekje van verzekeraar, Van leven ga je dood.
Kluun signeert dit boekje vanadaag in Arnhem, Hengelo en Zwolle. Zie hier. Of bestel het gratis.

---------------------------------------------------------------
‘Goedemiddag, sociale dienst Tilburg.’
‘Ons Mien is dood.’
 ‘Pardon?’
‘Ons Mien is dood.’
 ‘Ons Mien?’
‘M’n vrouw. Ons Mien is m’n vrouw. Mar ze is dood.’
‘Uw vrouw is eh... dood? Al lang? ’
‘Nee. Anderhalf uur geleeje.’
‘Oeh! Oh, wat eh... vreselijk...’
‘Ja. Ze is uitgegleeje. In d’n badkamer. En toen viel ze mee durre kop op de raand van ut bad en wij hebbe zo’n wit bad waar van die krane opzitte mee best wel harde punte en dieje kraan van het warm water, die ging zo haar achterhoo...-‘
‘Ja, ja, laat u maar, ik heb het beeld wel voor me, meneer...?’
‘Van Wateren. Fons. Fons van Wateren, om precies te zèèn.’
‘Meneer van Wateren, wat moet dit ontzettend voor u zijn.’
‘Ja. Want ut was best een goei, ons Mien.’
‘Dat geloof ik graag.’
‘Mar nou heb ik niks meer aan d’r. D’n dokter.... wij hebbe dokter Vlimmen, kende die?’
‘Nee, die ken ik niet, meneer Van Wateren.’
‘Nou, Dokter Vlimmen, dus, die zag het meteen toen ie binnenkwam. Daar is niks meer aan te doen, zee-tie. Fons, zee-tie, jullie Mien is zo dood as unne pier.’
‘Sjonge... Wat een narigheid.’
‘Zeg dè wel.’
‘Mag ik u condoleren met uw verlies?’
‘Dè ge bedankt zèèt dè witte. En witte wè ut is? Ik zit in de WAO, mee munne rug, al jaore...’
‘U bent arbeidsongeschikt?’
‘Jè zeker jè. Ik ben un paar jaa geleeje van de steiger gevallen, op d’n bouw. Ik kan amper op en neer, vrouwke.’
‘Dus u heeft een IVA-uitkering?’
‘Weet ik veul. Ut is in ieder geval veuls te weinig om van rond te koome.’
‘Tja...’
‘En nou?’
‘Hoe bedoelt u: en nou?’
‘Ons Mien brocht ut geld binne bij ons thuis, overdag werkte ze bij onze Sjarrel in de winkel,  en ’s avonds op un naaiatelier.’
‘Dan werkte uw vrouw hard...’
‘Zeker. En allemaol zwart, hè.’
‘O, nou, hihihi, dat heb ik maar even niet gehoord, meneer Van Wateren...’
Oh, za’k ut nog unne keer zeggen dan, misschien praot ik nie helemaol duide...-’
‘Nee, laat u maar. Maar ik begrijp nog steeds niet wat u bedoelde daarnet, met en nou?’
‘Geld. Cente. Pukoeniejas. Monnie, vrouwke!’
‘Geld?’
‘Ja. Mun kabelabonnement, vissevoer, munne visvergunning, d’n bus, ut café, d’n Aldi, ik moet noodig unne nieuwe vishengel hebbe, en ons Mien moet ook nog begraove worre, denkte nie?
‘Dat denk ik wel, ja...’
‘Nou dan, nie dan?’
‘Maar waarom vraagt u dat aan mij?’
‘Gij bent toch van d’n socialen dienst, nie?’
‘Ja, maar wij...’
‘Gullie zorgt toch vur ons, as er iets mis ga?’
‘Nou, dat heeft u toch verkee-...‘
‘... en me dunkt dè ur nou wat mis is gegaon. Agge diejen kop  van ons Mien had gezien, gottegottegot...’
‘Maar bent u niet verzekerd, meneer Van Wateren?’
‘Tuurlijk wel. Ge denkt toch nie dat ik achterlijk ben, wel?’
‘O, gelukkig... Nou, dan zou ik toch maar uw verzekeringsmaatschappij bellen...’
‘Waorom? Ik ben munnen bril niet kwèèt of zo, mar ons Mien!’
 ‘Uw bril is verzekerd?’
‘Ja, wa dachte dan? Zonder bril ben ik unne mol. Ik zie net zoveul als un blinde mee één oog. Min dertien en min achtentwintig.’
‘Dat is inderdaad met recht slechtziend te noemen, meneer Van Wateren...’
‘Ja, en gij bent slechtheurend. Ons Mien is kapot, nie munnen bril. ’
‘Maar u bent dus goed verzekerd?’
‘Alles hadde we verzekerd. Munne vishengel, ons caravan, ons huis, alles.’
‘Maar dan hebt u waarschijnlijk ook een overlijdensrisicoverzekering afgesloten, meneer Van Wateren?’
‘Unne wè?’
‘Een overlijdensrisicoverzekering. Voor als u of uw partner te overlijden komt.’
’Ik heb ginne partner meer, dè zeg ik steeds. Ik had ons Mien en die is dood. Ze hee een gat in durre kop van hier tot Oisterwijk.’
‘Dat bedoel ik ook. Een verzekering waar u op terug kunt vallen nu uw vrouw eh... weggevallen is.’
‘Ze is nie weggevalle mar uitgegleeje. Dus moet ik nou een uitkering hebbe.’ 
‘Meneer Van Wateren, ik denk écht dat u even met uw verzekeringsagent moet bellen...’
‘Oh, gaon we het afschuive? Ik begin jou aardig beu te raoke, vrouwke, nou moet er iemand bij jullie lappen, en vlot un bietje, anders kom ik efkes langs en dan zal ik jou eens koome opknappe mee oewe-...’
Tuuttuuttuuut...

doorsturen reageren (al 17)

Over recensies, burgerlijkheid, lage straffen, voetbal, gastromisch en Chinees eten, Obama, hoeren, ouders en wat zoal verder ter tafel kwam. Mocht u er behoefte aan hebben.

doorsturen reageren (al 10)