24 juli 2008 - 12:14

Een van de geneugtes van mijn functie als zelfbenoemd opperhoofd van Nightwriters is dat je regelmatig kakelverse, nog ongepubliceerde verhalen krijgt te lezen van collega's die Echt Kunnen Schrijven.

Zo is het altijd smullen van de nieuwsbrief van de beste schrijver van Nederland, Heer Tommy Wieringa.

Een andere door Kluun gerespecteerd en buitenproportioneel getalenteerd schrijver is onze Vlaamse Nightwriter Christophe Vekeman. Deze held stuurde gisteren weer een portie nieuwe verhalen en gedichten: de zon ging er spontaan van schijnen (ja, inderdaad, had-ie dat #*#!$:(( weken geleden niet kunnen doen.)

Christophe Vekeman. Wie de man nog nooit heeft zien optreden op een Nightwriters-avond, is een dief van zijn eigen culturele bagagedrager. Wat een act, wat een lef, want een timing, wat een humor, wat een uitstraling en wat een taalgevoel.

Types als Wieringa en Vekeman maken dat Kluun zich zo nu en dan voelt als de Salieri van Nightwriters: vergeleken bij hen is het bij mijn schrijvelarij maar harken en klunen geblazen. De mannen pennen woorden in hun proza en poezie neer waar Kluun nooit op was gekomen, laat staan om ze daar en zo te gebruiken.

Vlamingen beheersen de Nederlandse taal beter dan Ollanders, dat zien we jaarlijks bij Het Groot Dictee. En ze bezigen uitdrukkingen waarvan je direct denkt: die wil ik ook hebben, die wil ik ook hebben!. 

Maar als ze dan ook nog eens in een simpele vakantiegroet woorden gaan gebruiken waarvan Kluun het bestaan niet eens wist, dan past grote nederigheid. Komt-ie.

'Een fantastische reis toegewenst, Kluun: smakelijk, mitsgaders op je gezondheid!
 
Ciao,
 
Christophe'

Mitsgaders. Eerlijk zeggen: had u er ooit van gehoord?

Ik nu wel. Dank, Christophe.

Een getalenteerd en mitsgaders sympathiek man

doorsturen reageren (al 6)

23 juli 2008 - 11:43

Kluun vertolkte vanochtend bij Giel de stem des volks: welke afgrijselijke stopwoorden en afschuwelijke stopzinnen stuurde u deze week per sms, mail en op deze site naar Giel en Kluun.

De meest genoemde stopwoorden en -zinnen werden in een dialoog tussen een vader en zijn zoon verwerkt.

Luister de radiocolumn hier terug.

doorsturen reageren (al 6)

23 juli 2008 - 11:28

KEVBDD en DW gaan deze zomer Europa in, dankzij u. De afdeling postkamer (mijn vrouw) van Kluun BV heeft overuren gedraaid om al uw bestellingen van Spaanse, Engelse, Duitse, Tsjechische en Franse vertalingen voor uw vrienden in den verre tijdig bij u thuis te krijgen.

Er is zelfs kinderarbeid aan te pas gekomen: mijn dochters Eva en Roos zijn ingeschakeld bij het enveloppen dichtvouwen en postzegels plakken. Maar ach, het regende toch deze week.

De laatste boeken worden morgen verstuurd. Betalingen die morgen voor 17.00 uur binnen zijn, worden voor zaterdag nog verwerkt en verstuurd.

Wie nog die Franse hotelier, die Duitse douanier, die Engelse landlord, uw Amerikaanse auntie, uw Griekse barkeeper, uw Deense dog of die Zweedse zwemleraar deze zomer eens met een Komt een vrouw bij de doktertje of Weduwnaartje in hun eigen taal wil verbijden, kan hier lezen hoe het werkt.

KEV is er nog in het Spaans, Duits, Engels, Tsjechisch, Zweeds, Deens, Noors, Frans en Grieks. DW in het Duits, Engels en Tsjechisch

 

doorsturen reageren (al 7)

22 juli 2008 - 10:13

doorsturen reageren (al 12)

17 juli 2008 - 11:59

doorsturen reageren (al 12)

16 juli 2008 - 07:48

Kluun las deze column vanochtend voor op 3FM. (van 7.00uur-8.00uur en dan ff scrollen naar 33min35).Vul onderaan uw afschuwelijkste Stopwoord, stopuitdrukking of stopzin in.
------------------------------------------------------
We waren een weekje op vakantie en als zelfbenoemd opperhoofd van Nightwriters dien ik mezelf dan natuurlijk weer even op de hoogte te stellen van de lopende zaken bij de firma. Miranda van Nightwriters wist me te vertellen dat we definitief op Lowlands gaan optreden met drie shows op de zaterdagmiddag.

‘Helemaal goed,’ antwoordde ik.

‘Joost Zwagerman, Saskia Noort, Christophe Vekeman, Tommy Wieringa: allemaal gaan ze mee,’ vervolgde Miranda.
‘Helemaal leuk,’ was mijn antwoord.

‘Je hebt een nieuw stopwoord, weet je dat?’ zei mijn vrouw, toen ik de telefoon had opgehangen.

Ik keek haar aan als een zojuist op fraude betrapte steward van Sensation Black.

‘Helemaal leuk, helemaal goed, helemaal fijn...’ zei ze meesmuilend. ‘Daar moet je mee oppassen, hoor, voor je het weet gebruik je die ook bij Giel en dat komt een beetje dom over.’

‘En wat dan nog,’ bromde ik, ‘Giel is zelf een vleesgeworden stopwoord. Er gaan tien minuten voorbij of hij heeft wel een keer ‘Dat is wel een dingetje’ gezegd en als 3FM een boete kreeg voor iedere keer dat hij het woord fuckin’ uitspreekt, was de zender al lang uit de lucht gehaald.’

Maar omdat ik mijn taak om deze show wekelijks van enige diepgang te voorzien bloedserieus neem heb ik mezelf toch maar op een streng stopwoorddieet gezet van het woord helemaal, zoals in ‘helemaal fijn’,‘helemaal leuk’, ‘helemaal goed’, ‘helemaal te gek’, ‘helemaal top’, ‘helemaal oké’ of helemaal ruk’), op straffe van verbanning naar radio 538 én ik heb een studie gemaakt van de geschiedenis van het stopwoord.

In het Brabant van de jaren tachtig kon er geen zin worden uitgesproken zonder dat het woord kei daarin figureerde. ‘‘Ut was wir kaaigaaf op de kerremis, niewaor?’

En ik had destijds een vriendinnetje die wel de meest irritante stopzin aller stopzinnen had: ze begon een zin met ‘ik wil niet zeuren hoor, maar...’ of ‘ik wil me nergens mee bemoeien hoor, maar...’ om vervolgens de grootste zeur- en bemoeizucht over me uit te storten.

In de rest van Nederland woekerden in de jaren tachtig stopwoorden als onwijs, waanzinnig, mega, dus en het onzinnige qua. Voorbeeld: ‘En qua nieuw deze week in de Mega-top50 op nummer 23 dus een onwijs lekkere nieuwe single Billy Jean van dat waanzinnig gave album Thriller van Michael Jackson.’ 

In de jaren negentig was ik in staat om mensen ritueel hun tong uit te rukken als ze stopuitdrukkingen bezigden als ‘moet kunnen’ en kreeg ik acute moordneigingen als ik iemand ‘een stuk kwaliteitsgebeuren’ hoorde uitkramen.

Als ik de laatste jaren in Breda kom, hoor ik volwassen mensen drie keer per uur het woord heppiedepeppie in de mond nemen en hebben ze het over ‘mijn momentje pakken’ als ze iets triviaals doen als een sigaret opsteken, terwijl ik in Amsterdam hele volksstammen plots dingen niet meer gewoon slecht, erg of lelijk hoor vinden, maar stuitend slecht, stuitend lelijk, te erg of te leuk. En neem moderwetse stopantwoorden als ‘dat wil je niet weten’, ‘boeien’, ‘nou, lekker dan’ en ‘absoluut’, Om maar eens een irritante stopzin te gebruiken: ‘dit gaat helemaal nergens meer over’

Of wat te denken van mensen die iedere zin beginnen met de woorden ‘ik bedoel’, hem te larderen met totaal overbodige stoptussenvoegingen als ‘gewoon’, ‘in feite’, ‘in wezen’, en ‘in principe’ en hem eindigen met stopwoorden als ‘hoor’, ‘weet je’ en ‘of zo’. En wat dacht je van nutteloze stopuitdrukkingen?: ‘Ik ben niet zo van het’, ‘ik heb zoiets van?’ en de ergste: ‘Het is een soort van.’

En daarom, Giel, kan ik je melden (wat trouwens ook al zo’n irritante stopzin is) dat we vandaag een verkiezing uitschrijven voor de meest irritante stopwoorden, stopuitdrukkingen en stopzinnen die nu de Nederlandse taal verkrachten.

Luister naar de stopwoorden die u zelf misbruikt, noteer de ontelbare stopzinnen van Giel Beelen, lees de boeken van Kluun, die van stopuitdrukkingen aan elkaar hangen en kijk vooral naar de interviews met voetballers en wielrenners.

Sms de meest irritante stopwoorden naar Giel of plaats ze op www.kluun.nl. Volgende week woensdag hier op deze zender de top 10.

Zo. Dat is eruit en dat voelt helemaal fijn. 

De zin van de week:

‘Ik had eerst zoiets van, dat gaat helemaal nergens over, die vierdaagse, dat is gewoon te erg, ik bedoel, ik wil niet zeuren hoor, maar ik ben in principe niet zo van het wandelen en ik kan je melden dat ik nu ik in feite na twee dagen van veertig fucking kilometer een soort van helemaal kapot ben of zo, dat wil je niet weten, dus ik ben helemaal niet heppiedepeppie en ik ga nu even mijn momentje pakken, weet je wel?’

doorsturen reageren (al 90)

15 juli 2008 - 11:16

doorsturen reageren (al 13)

2 juli 2008 - 08:00

Ons pa, want zo heet dat in Brabant, net als onsoma, onsoma en onzenhond, ons pa is , zoals ik u al wel eens verteld heb, een van de grootste Tilburgse filosofen aller tijden, die in Midden Brabant grote bekendheid geniet vanwege zijn illustere wijsheden als ‘Zôo oud aggij d’r ûtziet, worde toh noôt’.

Ons pa werkte tot aan zijn pensioen bij een van die prachtige  sigarenfabrieken die Brabant traditioneel rijk was.
Hij was er chef expeditie, hetgeen betekent dat iedereen die sigaren mee naar buiten wilde nemen, of het nu een vrachtwagenchauffeur met twintig pallets of een vertegenwoordiger met een doosje rokertjes voor een zakenrelatie was, eerst langs mijn vader moest om eerst een stempel en een handtekening te bemachtigen.

Ik kende de sigarenfabriek van binnen en van buiten. Mijn vader en ik gingen er vaak heen op zaterdag, als mijn vader nog iets moest doen, ik begreep nooit precies wat, maar ik moest wel mee helpen al die dozen sigaren in onze auto te sjouwen en ik mocht er met niemand over praten, drukte hij me op het hart. (geintje, pa).  Hoe dan ook, ik genoot als ik daar aan de hand van ons pa door de immense, heerlijk naar verse, pure tabak geurende magazijnen liep.

Vorig jaar kwam ik langs de mooiste sigarenzaak in Tilburg, waar ons pa me als kind wel eens naar toe nam. Die grandeur! Die traditie! Die prachtige houten stellingen vol sigaren uit Cuba en andere delen van de wereld waar je als kind over droomde. Zo’n prachtige, ouderwetse winkel met een etalageruit waarop met sierletters de naam van de firma, sinds 1878, stond geschilderd. En wat stond er nu, op een groot, lelijk verlicht uithangbord, recht boven de monumentale voordeur van de zaak ?
‘Roken is dodelijk.’ In pesterige koeienletters die je ze van bovenin de Pagode in de Efteling al kon zien.

‘Roken is dodelijk’ op pakjes sigaretten, op doosjes sigaren, op asbakken en boven sigarenwinkels. Het is de dictatuur van de hypocrisie: rokers bij iedere sigaar en sigaret onder hun neus te wrijven dat ze dood gaan, maar er tegelijkertijd als overheid wél honderden miljoenen aan accijnzen aan verdienen.

Roken is dodelijk, mpfr, bovendien is het nog flagrante onzin ook.

Roken is niet dodelijk, roken kan dodelijk zijn. Autorijden is pas dodelijk. En vliegen. En zwemmen. En zonnen. En patatjes oorlog. En parachutespringen. En neuken. Levensgevaarlijk dat neuken. Meteen verbieden. Of hooguit buiten of in aparte ruiten achter glas.
Alles wat leuk is in het leven is godverdomme dodelijk. En weet je wat het allergevaarlijkst is Giel? Leven. Van leven ga je dood. 100% zeker. Dat moeten ze verplicht op kraamkamers laten kledderen: van leven ga je dood. Dan heb je als baby tenminste nog een keus.

Alles wat leuk is wordt afgenomen. Let op mijn woorden: straks mag je ook geen drugs meer gebruiken in cafés en clubs. En met al die politiecontroles tegenwoordig is het ook levensgevaarlijk om met een borrel te rijden, voor je het weet knal je bovenop zo’n alcoholfuik.

En sinds gisteren mogen rokers ook niet meer roken in cafe’s, in clubs, in feesttenten, a.s. zaterdag, bij Sensation in de Amsterdam Arena. Doodziek word ik van dat gedram ,van die betuttelarij. Wat ben ik blij dat ik thuis werk, dat ik een werkkamer heb waar geen bordjes hoeven te hangen dat roken dodelijk is, dat ik hier mag roken wat, wanneer en in welke hoek van de kamer ik wil, al steek ik hele dozen tegelijk op, al schrijf ik mijn hele volgende roman op een dieet van Wilde havanna’s en bolknakken, al rook ik mezelf de vliegende Cubaanse teringtyphus op mijn linkerbronchus, geen haan die er naar kucht.

Jammer alleen dat ik zelf heel mijn leven nooit een sigaret heb gerookt.
------------------------------------

De zin van de week is dit keer een woord. Ik was afgelopen voorjaar in Zweden en Noorwegen en zag daar een nieuw fenomeen, dat we hier vanaf nu ook gaan meemaken. Beste rokers, wanhoop niet, het verbod tot roken in de horeca gaat ten goede komen aan uw liefdesleven. In Oslo, in Stockholm, in Dublin en in Londen lopen mensen continu van binnen naar buiten in de kroeg en weer terug om hun sigaret te roken. En zo ontstaat een nieuwe vorm van versieren, een combinatie van smoking en flirting. En dat is het woord van de week: Smirting heet het.
Je zou er bijna voor gaan roken. 

Deze column was vanochtend (en nu hier) te horen bij Giel op 3FM.

doorsturen reageren (al 61)