Morgenavond, donderdag 26 feb, 22.00u, Supperclub Amsterdam, presenteert Nightwriters de launch party van De Verbouwing, de nieuwe thriller van Saskia Noort.

Met o.a. popprofesor Leo Blokhuis, DJ Bart Thimbles en de favoriete Nederlandse band van MMe Noort, Parson Brown.

En omdat Kluun zelfbenoemd opperhoofd is van Nightwriters, heb ik er twee achterovergedrukt.

Gratis: 2 kaarten voor morgenavond, Nightwriters' Launch Party van De Verbouwing van Saskia Noort. Roept u maar.

(Ook zin? De laatste kaarten a 25 euro (incl gesigneerd exemplaar van De Verbouwing) zijn nu te koop: zie hiervoor de boektrailer.
--------------------------------------

UITSLAG: KARIN IS DE UITVERKORENE, MAAR... voor de geintereseerden zijn er nog enige gastenlijstplaatsen voor het feestje. Helaas zonder (gratis) gesigneerd boek, maar die zij vanavond uiteraard wel te koop. Wil je de launch party toch meemaken? Mail naar nicole@nightwriters.nl


De verbouwing is hier te koop.

doorsturen reageren (al 19)

Kluun las onderstaand verhaal vanochtend voor bij Giel op 3FM. Hij is hier terug te luisteren.
----------------------------------------------------------------------------------
Lang, heel lang geleden, of, nu ja, het was eigenlijk vorige week vrijdag, leefde er een meisje in Breda. Ze heette Assepoester. Maar Kluun, welk meisje heet er tegenwoordig nu Assepoester, maar gelooft u me, er gebeuren wel gekkere dingen in Breda. Afijn. Assepoester, doorgaans een opgeruimd en goedgemutst ding, zat in zak en as. Het carnaval stond voor de deur, kroegen hingen slingers op, winkels verfraaiden hun etalages met sjerpetines, kledingverhuurbedrijven maakten tropendagen – de hele stad kleurde langzaam zo blauw als een boerenkiel.  Maar Assepoester was blut. Platzak. Ze kon niet eens meer pinnen nie. Nee, Assepoester kon carnaval 2009 gevoeglijk op haar bevallige buikje schrijven.

Terwijl de eerste bierkranen hun koninklijk vocht al rijkelijk lieten vloeien en in de huizen om haar heen meisjes zich aan het schminken waren en zich in hun schoonste pakskes hesen, klaar om als verpleegster, dansmarieke of ijskoningin in het feestgedruis op de Grote Markt te storten, lag Assepoester huilend in haar bedje. Ze trok een pak Dorito’s open, zette de tv aan en ging van pure ellende dan maar naar Top of Flop liggen kijken. Maar... wat gebeurde daar? Plots ging de deur open en wie stond daar? De goede fee. De Echte! Niet een of andere grappenmaker met een carnavalsmuts, maar de enige echte lieve goede fee zoals die wel vaker in sprookjes op het juiste moment binnen komt vallen.

‘Kindje,’ sprak de fee, ‘waarom ben je niet in de stad, bij de andere mensen, om het leven te vieren?’ ‘Ik heb dit jaar geen geld voor carnaval, goede fee, ‘ snikte Assepoester. ‘Geen geld?’  vroeg de fee, ‘wat zullen we nou krijgen! Wouter Bos helpt de ene naar de andere noodlijdende bank aan een paar miljard, en jij zou geen geld hebben voor het feest van het jaar? Hier, pak an’ riep de fee, en in een stafomdraai was de joggingbroek van Assepoester omgetoverd tot een baljurk om van te smullen en was haar zak Dorito’s veranderd in een tasje vol bankbiljetten waar je een heel jaar van zou kunnen carnavallen. Assepoester wist niet wat ze zag.

‘Een ding, ‘ sprak de fee plechtig. ‘Je moet wel weer thuis zijn voor de klok twaalf uur slaat.’ ‘Maar goede fee, riep Assepoester uit, de kroegen sluiten pas na tweeen in Breda!’ ‘Twaalf uur thuis,’ zei de fee. ‘O ja?’ ‘Ja!’ “Je bent mijn moeder niet, bitste Assepoester.’ ‘Nee, maar ik kan knap chagrijnig worden als de figuren in de sprookjes waar ik mag komen opdraven niet doen wat ik zeg.’  ‘Boeieh, lachte Assepoester, ‘ ‘wat doe je als ik toch gewoon om twaalf uur door ga met feesten?’ ‘Dan verander ik je kut in een broodje bapao.’ Daar had Assepoester niet van terug.

Die avond trof Assepoester in de Bommel een mooie breedgeschouderde prins. Geen echte, maar dat doet er niet toe met carnaval. Assepoester lustte wel pap van deze Prins, dat zag de halve Bommel. Het jonge stel stond te bekken dat de stukken er van afvlogen. Assepoester had ondertussen al lang gezien dat het bijna half twaalf was en was intussen zo geil als geklaarde boter. Ze pakte haar verse Prins bij zijn hand en leidde hem met rasse schreden de Bommel uit. Ho, wacht even, zei de Prins, toen ze op de Grote Markt de kraam passeerden waar Vietnamese Loempias en bapao’s werden verkocht. ‘Ik heb vandaag nog helemaal niks gegeten, wil jij wat?’ ‘Ja, neuken,’ dacht Assepoester, maar dat soort dingen zeggen nette meisjes niet en bovendien was het al Kwart voor twaalf, zag Assepoester op de torenklok van de Grote Kerk. Zuchtend stond ze te wachten tot haar verse Prins zijn bestelling opgaf. ‘Mag ik een lekker broodje bapao,’ vroeg de Prins aan de Vietnamese bootvluchteling achter de toonbank. ‘Dat vind ik nou het lekkerste dat er bestaat, bapao, zo ’s avonds als ik gezopen heb’, mompelde hij smakkend, met zijn mond vol vlees. Met zijn tong likte hij zijn kin af, waar de stralen vet naar beneden liepen. “Zeg, hoe laat moet jij eigenlijk thuis zijn, Assepoester?’ Geinteresseerd keek Assepoester toe hoe haar Prins zijn hele gezicht opnieuw in de lekkernij begroef.

‘O, om een uurtje of drie, vier...’ fluisterde Assepoester.

doorsturen reageren (al 12)

Herman Koch vertelde vanavond in DWDD over het (terechte) succes van zijn bestseller Het Diner.

Volgende week zaterdag, 28 februari, komt hij er uit voorlezen en over vertellen bij de eerste Nightwriters Late Nite van dit jaar. Bart Chabot, Renske de Greef, Kluun en natuurlijk DJ Bart Thimbles zijn er  ook.

Er zijn nu nog kaarten.

doorsturen reageren (al 3)

Giel had het over de leukste column van Kluun ooit (Dè ge bedaankt zèèt dè witte, Hè Henk): het nieuws van afgelopen woensdag, voorgelezen door Henk van Huppelschoten.

En zie: op veler verzoek leest Henk van Huppelschoten a.s vrijdag, maandag en dinsdag met carnaval om 7.30u en 8.30u het nieuws voor bij Giel op 3!

Lees hier Henks nieuws van woensdag 18 februari en luister morgen naar Giel op 3FM voor Henks nieuws van vrijdag 20 februari.

Beeindigen we deze lezing met een wijze spreuk van Henk zelf: 'Komt neerslag in constante vorm voor, dan regent het ook tussen de buien door.'




(Pssshhhttt: Henk komt op zaterdag 28 maart naar Nightwriters Late Nite in Amsterdam. Voorverkoop begint binnenkort.)

doorsturen reageren (al 2)

Ik begrijp het best wel, hoor, dat zij het hier in Amsterdam niet begrijpen, dat carnaval van ons. ‘Ons’, ja, want hoewel ik reeds diep in de vorige eeuw vanuit Brabant naar Amsterdam ben geemigreerd - een enorme reis in die tijd - ben ik van binnen nog immer Brabander. Ik eet worstenbrood en zure zult, drink bier uit het flesje en krijg kippenvel als Guus Meeuwis zingt dat er in Brabant nog licht brandt. (Eh… Guus, nu we het er toch over hebben: als je de volgene keer weer optreedt in Paradiso, dan moet je misschien maar niet zingen dat er hier maar één kroeg is in deze te stille stad en dat de mensen hier slapen - dat komt wat dommig over in Amsterdam.)

En ik vier nog steeds carnaval. Jaarlijks trekken we met het hele gezin de rivieren over om ons vier dagen onder te dompelen in het meest creatieve volksfeest van Nederland. Dat snappen ze hier dus niet.
Dat verkleden, mwa, daar kunnen ze zich nog wel wat bij voorstellen. Ieder weekend is er wel ergens in Amsterdam een feest waar je niet binnenkomt als je niet als sprookjesfiguur, stripheld of pornoacteur verkleed bent. 

Het innemen van industriele hoeveelheden drank, ook dat snappen ze nog wel hier. In het gemiddelde schrijverscafé gaat er op een doordeweekse avond meer alcohol doorheen dan in een middelgrote Brabantse gemeente in een gemiddeld weekend.

En gelooft u me, ook van kroelen en een beetje voelen zijn ze hier niet vies. U wilt niet weten wat er op dat gebied voor feestjes zijn hier in Amsterdam. Nu ja, waarschijnlijk wilt u dat juist wel weten, maar een mens heeft recht op zijn geheimen als het gaat om de uitspattingen waar hij zich aan pleegt te laven.

Maar wat ze echt nooit zullen begrijpen, is die muziek. Dat is, objectief bekeken, volledig terecht. Carnavalsliedjes gaat ook nergens over. Als het goed is.
Hoe onzinniger de tekst, hoe beter de carnavalshit.

En dan is het mooie van de Brabantse carnavalscultuur dat wij niet zo eenkennig zijn als Limburgers, waar ieder lied ter plekke moet zijn gebakken, anders wordt het niet gepruimd. In Brabant mag een carnavalshit best van buiten komen, daar doen wij niet moeilijk over. In mijn persoonlijke carnavalswalhalla, de Bommel in Breda, komen de meest populaire carnavalsplaten sinds jaar en dag al uit den verre. Blau blüht der Enzian van Heino (ik heb geen idee wat een Enzian is, hoe die er uitziet en of-ie uberhaupt wel kan bloeien). Der geile und tolle Anton aus Tirol. De Amsterdamse Sjonnies, Kabouter Plop uit Belgiëland, Henkie uit het Betuwse Elst (u weet wel, de man van tekstuele pareltjes als ‘De velgen van de banden van de wielen van de fiets van Piet van Dam zijn al lang gepasseerd’ en ‘Lief klein konijntje had een vliegje op zijn neus, ja ja’). En zelfs Rowwen Hèze uit Limburg. Carnavalshits dienen niet op ras of afkomst te worden beoordeeld. Zo lang ze maar nergens over gaan.  Deze column is geschreven voor het Waoterrijks Logbuukske en werd ook gepubliceerd op de caranvalskalender van het Brabants Dagblad.

doorsturen reageren (al 23)

Ik was haar al tijden uit het oor verloren, maar vanochtend kwam ze plots langs op Studio Brussel: Anja van Gorki, uit negenetienheellanggeleeje. Ik woonde in Antwerpen, op de Leystraat en heb daar mijn Gorki-fetisj (en Monza-obsessie) opgelopen.

Mia, Joeri, Lieve Kleine Piranha, De Olifant Is Grijs, Veronica Komt Naar Je Toe Deze Zomer, etcetravoort: op iTunes, op YouTube, overal zijn ze in een scrollomdraai te vinden.

Maar waar is Anja? Niet op iTunes, amper op Youtube.

U voelt hem aankomen: wie heeft Anja gezien? Help Kluun aan Anja.

doorsturen reageren (al 5)

De grootste schrijfster van Nederland (1m91)

De laatste kaarten voor de eerste Nightwriters Late Nite van dit jaar zijn nu nog te koop. Met:

* Podiumbeest en alleskunner Bart Chabot
* Schrijver van de bestseller (en terecht) Het Diner, Herman Koch
* De grootste schrijfster van Nederland (1m91), Renske de Greef,
* Kluun
* Open podium (neem mee, dat briljante stuk schrijven van u...)
* Six Word stories
* Kwisje
* En wat verder ter podium komt

En natuurlijk DJ Bart Thimbles, met een after party tot u erbij neervalt, zo rond een uur of drie.

Zaterdag 28 februari, Comedytheater Amsterdam.

Kaarten a 15 euro alhier

doorsturen reageren (al 1)

Het nieuws op 3FM werd u vanochtend aangeboden door Kluun en tot u gebracht door Henk Huppelschoten.

Het is hier terug te luisteren, inclusief een hinnikende Giel en een geniffelende Kluun op de achtergrond.

En let op: op veler verzoek leest Henk van Huppelschoten a.s vrijdag, maandag en dinsdag met carnaval om 7.30u en 8.30u het nieuws voor bij Giel op 3!

doorsturen reageren (al 18)

De golden retravik

Kluun is voor een nog niet nader te noemen doel (nu ja, iets met het thema van de Boekenweek natuurlijk, en dat is dieren) bezig met wat dierengeshit. Nu ben ik een kei in het opzoeken van informatie op het net van de meest obscure lyrics en onzinnig oude filmpjes op YouTUbe, met met die dieren vlot het maar niet.

Wie kan me helpen met de volgende vragen:

- Welk dier is de netste eter? Het hoeft niet met mes en vork te eten, maar ik zoek dat dier dat liefst niet smakt, er geen zootje van maakt en (zoals mijn dochter), en keurig alles opeet. 

- Welk dier staat erom bekend dat het de restjes van andere dieren opeet?

- Welk dier is het meest gracieus onder alle omstandigheden? (ook als hij gedronken heeft?)

- Welk dier poept de meeste bagger?

- Welke hond kijkt het meest lodderig uit zijn ogen?

- Welk dier staat erom bekend dat hij een enorme kuif op zijn harsens heeft, bijvoorbeeld zoals de vetkuifduif uit De Wedwunaar?

Het mogen ook fantasiedieren zijn.

Veel puzzelgenot.

doorsturen reageren (al 8)

Wát zegt u?! U heeft nog nooit van Rodney Carrington gehoord?!
Shame on yo-...Ik ook niet. Countryster. Daar zal het wel aan liggen. Man verkoopt een paar miljoen cd's per jaar in de US, maar kwantiteit staat niet per definitie gelijk aan kwaliteit, Kluun!

Hoe dan ook, dit liedje moet u echt even zien. Hilarious.

doorsturen reageren (al 12)

Quest, zeg maar een soort KIJK voor volwassenen, ontwikkelde de QQ-test, een intelligentietest die, naar eigen zeggen, alle andere intelligentietests overbodig maakt. Dat hoop ik niet, want Kluun  deed op verzoek van Quest de test en kwam uit op 110. Daarmee bleef ik ternauwernood Dolf Jansen (105) en met fotofinish Dries Roelvink (108) voor.

Zo ging ik volledig nat op de muzikale opdrachten. Ik heb net zoveel gevoel voor ritme en melodie als een inktvis voor snowboarden (waar ik trouwens ook geen gevoel voor heb, maar dat terzijde). Met het taalgevoel en het wiskundig inzicht zat het wel goed, gelukkig

Doe zelf de QQ-test. En niet smokkelen. dat heb ik ook niet gedaan.

doorsturen reageren (al 20)

Ons mam is vandaag jarig. Daarom leek me onderstaand verhaaltje wel aardig. Het is een oudje, maar ach, ons mam komt zelf zo onderhand ook op een leeftijd dat je elkaar op verjaardagsfeestjes geen vakantiedia's maar röntgenfoto's laat zien*.



Mee ons mam

Dat Brabanders - neem Kluun - niet sporen, wist u al. Ze doen aan carnaval, eten worstenbrood en praten raar. Houdoe. Dè ge bedaankt zèt dè witte. Wacht, ik zal u een concreet voorbeeld geven. Mijn moeder. Ons mam, heet dat in Brabant. (even een anekdote tussendoor, we hebben in Brabant toch alle tijd: ons mam en ons pap hebben mij en mijn zus Franse namen gegeven. Dat was in de jaren zestig helemaal in, althans in Tilburg. In Frankrijk ook trouwens, maar dat terzijde. Zo heet Kluun officieel Raymond en zijn zus heet Melanie.

Drie kraoien (= 3x raden) hoe ons pap en ons mam dat zélf uitspraken: onze Rááájmont en ons Melááán. Ik bedoel maar: wie geeft er zijn kinderen nou Franse namen zonder ze zelf uit te kunnen spreken.) (Hetgeen misschien verklaart, bedenk ik me nu ineens, waarom ons pap vroeger altijd gewoon 'Hé!!' riep als hij mij nodig had.)
 
Terug naar het onderwerp. Ons mam. In Brabant maakt het niet uit of je enigstkind bent (Brabanders zeggen niet enig maar enigst. Alsof je nog eniger dan enig kunt zijn) of uit een gezin van Bijbelse omvang komt, het blijft te allen tijde ons mam en ons pap. En onzoma, onzopa, onze Piet en onzen Henk. Nooit mijn mam, mijn opa of mijn oma, laat staan gewoon Piet of Henk. Altijd handig om te weten, voor als u een keer afreist naar Brabant.

Goed, ons mam dus, die belt me gisterenavond. 'Há jongen, mee ons mam.' 'Mee (dat betekent met, dat begrijpt u nog wel) ons mam'. Vat u 'm? Niet 'mee mèn', wat zou staan voor 'met mij', (hetgeen ook behoorlijk stompzinnig is overigens, met wie anders dan degene die belt?), niet 'mee jullie mam', waar met een beetje goeie wil nog een consistente - zij het Brabantse - logica in te ontdekken zou zijn, nee, 'mee ons mam.' 

Kijk, als ik met ons Melááán praat, en ik heb het over 'ons mam', dan klopt dat, grammaticaal gezien. Maar dat ons mam in de derde persoon meervoud over zichzelf praat is zelfs voor Brabantse begrippen een beetje eh... raar.  Zelfs de koningin (hoewel die niet Brabants is, hetgeen haar overigens wel een stuk gezelliger zou maken) zegt niet, 'Hoi, met onze koningin' als ze belt. Of God. 'Hallo, met onze God.' Zou behoorlijk pedant en megalomaan zijn van 'm. En zo is God niet. Onze God niet, tenminste. Over anderen Goden laat ik me uit veiligheidsoverwegingen niet uit.

Ons mam bedoelt er geloof ik niks slechts of pedants mee. Ze is spreekwoordelijk Brabants bescheiden. Ons staat voor haar voor 'wij horen bij elkaar', denk ik. Hoop ik. Ze houdt gewoon zo van onze familie, dat alles Ons is bij ons. Dat klopt van taalkundig geen kanten, maar het voelt heerlijk, als onderdeel van die familie. Mag het een onsje meer zijn? Ja hoor, mam.

En nu allemaal:

Lang zal ze leven (3x)
In de gloria (3x)
Hiep (3x)
Hoera! (1x)

* deze grap is gerwampled** van tonprater Frank Schrijen uit Boxmeer, en is afkomstig uit zijn act als De Wachtkamerspecialist, afgelopen zondag op het Tonpratersgala van cv de Tunnelplekkers in de Druiventros in Berkel Enschot.

** gejat

doorsturen reageren (al 24)

Achtentwintig hilarische motherfucking minuten lang.

doorsturen reageren (al 5)

Kluun las deze column vanochtend voor bij Giel op 3FM. U kunt hem hier terugluisteren.
---------------------------------------------------------------------------------------
We zitten in een crisis. Niemand die weet nog hoe het verder moet, niemand die weet of het dal al bereikt is, niemand die weet waar het eindigt.

2009 is nu al een verloren jaar, we moeten ons maar richten op 2010. En dan hoor ik dat er in decennia geen crisis van deze omvang is voorgekomen. Hou toch op. Het is al vier jaar hetzelfde, en nu ook weer: sinds deze week staat de Ajax index op min veertien. Deze keer niet ten opzichte van PSV, maar van AZ.

Als je op de school van mijn dochter in Amsterdam Zuid het voetbalplaatje met de elftalfoto van FC Twente wil bemachtigen, moet je dezer dagen met plaatjes van de hele selectie van Ajax aankomen en dan nog moet je er, om tot zaken te komen, een boterham met kokosbrood bijdoen, anders lachen je klasgenoten je uit. Het plaatje van Van Basten is gedevalueerd tot Fortis-niveau, terwijl het plaatje van Mounir El Hamdaoui op de zwarte markt op het schoolplein meer doet dan de transferprijs die Ajax aan Heerenveen voor de man van 16 miljoen betaalde.

Zelf zie ik al op tegen carnaval in Breda, over twee weken, omdat NAC tegen die tijd wel weer boven Ajax staat en ik daar drie dagen lang over aan mijn kop gekzenen zal worden en op kou kan je je met carnaval kleden, op gezeik aan je kop niet. 

Ik schijt in mijn broek als ik denk aan komende zondag, wanneer er na Heracles en Vitesse weer een degradatiekandidaat op bezoek komt, ditmaal uit Rotterdam Zuid.

Ik wil wel door de grond zakken als ik denk aan PSV – Ajax, over een week of wat, omdat Dwight Lodeweges zich tot de Obama van PSV heeft ontpopt en PSV meer doelpunten in drie wedstrijden laat scoren dan Huub Stevens in de vijf maanden ervoor en vrees dat we met onze eigen teksten uit de jaren negentig om onze oren worden geslagen, toen het aankoopbeleid van PSV mikpunt van spot was ‘En ze kopen er nog vijf, ze kopen er nog zes…'

Ik krijg bultjes als ik op mijn mobieltje zie dat mijn vader, een van de grootste Tilburgse filosofen aller tijden, aan de telefoon hangt en me, net als afgelopen zondag een hart onder de riem lijkt te willen steken om me vervolgens een stoot onder de gordel te verkopen door te stellen dat hij de 4-1 nederlaag tegen Vitesse ook onterecht vond, omdat het, quote mijn vader, 6-1 had moeten zijn.

Ik word er depressief van. Iedere winterstop beroven de halve eredivisie van hun beste voetballers om die vervolgens in minder dan een half jaar om te vormen tot spelers die alleen de weg naar de reservebank nog blindelings vinden. Ik hoor mezelf zachtjes bij iedere duikeling van Luis Suarez neurieen ‘er is maar één Arjen Robben, er is maar één Arjen Robben…’

Ik houd mezelf op aanraden van mijn therapeut voor dat het voor het Nederlandse voetbal best goed is dat AZ een keer kampioen wordt. En Twente tweede. En Heerenveen derde. Ik bid San Marco op mijn blote knieen dat hij ons alsjeblieft niet een tweede plaats loodst, want je moet er toch niet aan denken dat we volgend seizoen net als PSV dit seizoen zes wedstrijden voor lul staan in de Champions League.

Ik heb mezelf maar een mantra aangeleerd om de ergste ogenblikken in de Arena te overleven. Over een kwartier is er weer bier, over een kwartier is weer bier…’


------------------------------
Gelukkig zit het met de humor van Marco wel goed, zo blijkt uit deze conversatie, ooit, in Huis ter Duin:

Barry Opdam: "Hallo, ik ben Barry."
Marco van Basten : "Ja, dat weet ik ook wel. Ik heb je geselecteerd."

doorsturen reageren (al 12)

doorsturen reageren (al 16)

Leon Verdonschot is de enige persoon die ik ken die niet in een inrichting verblijft en toch nog leiper is van Bruce Springsteen dan Kluun. Aan zijn mening hechten we dus waarde. Deze week kreeg ik een cd van hem opgestuurd. The Gaslight Anthem. Nooit van gehoord. Briefje d'r bij.

'Kluun, Mijn plaat van het jaar. En ik durf te zeggen: die zanger is de nieuwe Springsteen.'

Kijk. Daar kunnen we wat mee, met dat soort aanprijzingen. CD in de Mac. Jaja. Rechtzodiegaat, lange halen snel thuis. Beste lollig. Soort Strokes. Doet ook aan GEM, de onvolprezen Nederlandse band, denken. Effe wennen. Nog een keer draaien. Lekker. Lyricsboekie erbij gepakt. Veel Springsteeniaanse verwijzingen ('No Surrender, my Bobby Jean.... no retreat, no regrets...').  Rekenen we goed. Website bekeken. Ah. De heren komen uit New Jersey, staat van The Soprano's en The Boss himself. Dat pleit voor ze. Wikipedia opgeroepen.

'The band has described their sound as "Bruce Springsteen singing for a Cure cover band, with a tinge more aggression." The group's fondness for Springsteen, a significant influence on their music, is a fact celebrated by fans and critics alike. Representative of such views, one critic wrote, "The Gaslight Anthem are like something out of speculative fiction: this is what pop music would be if Springsteen hadn't listened to his producer, let The Ramones record "Hungry Heart,"

'Springsteen, a significant influence on their music.' Hm. Nog een keer draaien dan. Ja, ja, ik begin het te snappen. Nog een keer. Hij wordt lekkerder. Strokes en Springsteen en -  voor wie de vorige eeuw bewust heeft meegemaakt - een vleugje Stiff Little Fingers.

Als u dat allemal geen aanbeveling vindt, schakel dan nu over naar een ander zender. Als het echter wel gaat kriebelen nu, draai Old White Lincoln, hun single, dan eens een keer of drie. Wedden dat het daar niet bij blijft?

1 maart staan ze in de Melkweg. Maar dat is uitverkocht.

doorsturen reageren (al 10)

Ik heb er alles eens een boom over opgelaten en een ballonnetje voor opgezet, maar ik vind Coldplay dus gewoon een schandalig goeie band (kwisje: noem een andere band die in de laatste tien jaar de klassiekers als een kralenketting aan elkaar rijgt).

Ik zal het nog sterker vertellen. Coldplay is een vernieuwende band. Ja, lach me maar uit. Dat vernieuwende zit niet in hun muziek, want die is tijdloos, maar in de manieren waarop ze hun eigen muziek steeds weer vernieuwen. Lees dit. Of neem Life in Technicolor, die bombastische instrumentale albumopener van Viva La Vida. Al steekt u uit principiele of religieuze redenen nimmer een CD van Coldplay in uw CD-speler, dit nummer kent u: het komt iedere week wel een keer voorbij, omdat de redacties van tv-programma's het vooraan in hun kast hebben staan als ideale leunmuziek bij voetbal, nieuws- of anderssoortige beelden.

En wat doet Coldplay: een nieuwe single uitbrengen van dit nummer, nu voorzien van tekst, alsof het nooit anders is bedoeld. De tekst schijnt te slaan op de aanslagen van Mumbai. Je zou bijna zeggen: dan waren die aanslagen achteraf gezien het best waard. Maar dat soort dingen zeg je niet.

--> Hier de video van Life in Technicolor ii.

--> En hier: Life in Technicolor ii - live bij Top of The Pops

doorsturen reageren (al 7)

'Hahaha...stiekem Hazes aan het draaien, Kluun?' 'Goed, hè, dat Parson Brown! Vooral dat nummer dat je net draaide is da bomb.' 'Jezus, man vind jij dat kutnummer van Coldplay echt zo goed?' 'Kom op, man, probeer eens een keer wat nieuws, met al dat gespringsteen van je.' 'Mpfr... Johan Sebastian Bach, ben je aan je imago aan het werken of zo...' 'He, bedankt voor die tip van The Good, The Bad & The Ugly! Superplaat!' 'Ach gut, opa heeft Sigur Ros ook eindelijk ontdekt...' 'Ja! Kids van MGMT in de Soulwax-mix! Leipe shit, ouwe!!!!'

In het begin schrok ik ervan (vooral met Hazes), van dit soort Big Brother-achtige mailtjes. Tot een van de afzenders ervan me uitlegde dat, zodra je LastFM hebt geinstalleerd, iedereen op het net gewoon letterlijk kan zien wat je voor muziek Kluun de godsganse dag draai top zijn Maccie. Nu ben ik gelukkig gezegend met een onbeschoft goeie smaak, dus wat deert het dat u precies weet wat ik lekker vind, maar toch. Ik kan niet eens meer faken (hoewel, als het ineens salonfähig is om Airborne Toxic Event en White Lies goed te vinden, dan kan ik mijn iTunes 's avonds en 's nachts lekker in stilte laten loopen op die gasten -  geen kip die het doorheeft dat  ik amper het verschil weet tussen de muziek van die bands of een stuk trekdrop.)

En dus, omdat ik u graag in de waan laat dat ik helemaal geen geheimen voor u heb (Há!), hierbij Kluuns userprofile op LastFM en Kluuns meest gedraaide tracks and artists van de laatste drie maanden.

doorsturen reageren (al 4)

En ja, daar was er weer zo eentje, daarnet op Studio Brussel: het zoveelste bewijs dat Belgieland een heerlijke broedplaats is voor schoone muziek.

Deze is al weer 7 jaar oud. Van God los van Monza. Het intro hadden ze van mij een seconde of dertig mogen inkorten, maar wat een mooi nummer. Live en accoustisch is-ie nog iets mooier, vinnik.

PS: nu we toch bezig zijn in de serie Mooie Vlaamstalige Popmuziek:  deze is door geen Ollander* gekend, maar wordt wel steevast jaar na jaar gekozen als het mooiste Belgische nummer aller tijden.

* behalve de gelukzaligen van geest die beneden de rivieren wonen en dus al lang weten dat Studio Brussel al decennia lang de mooiste muziek van de lage landen laat horen.

doorsturen reageren (al 3)

Ik heb helemaal geen hekel aan poep en geloof me, ik weet waar ik het over heb.  U kunt zich geen voorstelling maken van de argrarische hoeveelheden stront die ik in de loop der kinderen heb afgeveegd en opgedept tot aan het moment dat mijn kinderen zelf in staat waren de anus en omstreken te reinigen zonder dat je ‘s avonds nog eens een half plakkaat als souvenir van een stoelgang in hun met  assaepoestertekeningen gedecoreerde onderbroekje vindt.

Ik heb in de afgelopen tien jaar in totaal, zo heb ik laatst eens uitgerekend op een velletje wc papier, meer dan tweeduizend tot aan de zelfklevende plakstrips volgekakte luiers verschoond (onderwijl zorgvuldig vermijdend om te ademen langs de neusholtes) en ontelbare sessies waarbij de groenbruine derrie zich in vaste, vloeibare en semivloeibare vorm op ondoorgrondelijke wijze een weg had gebaand langs de rekbare, in theorie poepdichte, zijranden, via de lendenen richting de onderrug naar de oksels, de haardos en alle kledingstukken van het kind in kwestie.

Nog altijd verblijdt mijn jongste mij gemiddeld driemaal daags met een dunne dampende derrie die je doet vermoeden dat die potjes Olvarit wel degelijk ingredienten bevatten die volledig in strijd zijn met de hoofdstukken biologische oorlogsvoering van de Geneefse conventies.

Met een beetje geluk zit ze er terwijl ik deze column aan u in de veilige lucht en reukdichte ruimte van mijn werkkamer voorlees, beneden in aanwezigheid van mijn vrouw weer vrolijk op los te poepen tot haar luier vol zit met een substantie die tot in de wijde omtrek van Amsterdam te ruiken is. Ik weet mijn werktijden doorgaans zo te plannen dat ze vallen op tijdstippen dat het doorgaans spitsuur is in de darmen van mijn jongste dochter. Maar mag het? Sinds ik vader ben is er meer poep door mijn handen gegaan dan ik in mijn eigen vierenveertigjarige ontlastingscarriere van ontlasten bij elkaar heb weten te drukken.

Ga ik daar over zeuren? Nee. Ik heb mijn kinderen zelf gewild en ik moet er dus ook de rotzooi van opruimen, of het nu speelgoed, zompige restjes witte boterham,  klodders pap of klodders poep betreft.

Maar wilde ik ooit een hond? Nee!
En daarom ben ik woedend. Waarom moet ik de laatste weken iedere dag een verse vette drol voor mijn deur vinden waar de honden geen brood van lusten? Waarom zijn de wielen van mijn fiets, mijn dochters stepjes en driewielers en onze kinderwagen om de paar dagen tot aan de velg ondergebruind met een meurende massa? Waarom durf ik amper meer in mijn auto te stappen zodra het donker wordt, omdat ik weet dat het daar tussen de auto’s stikt van de poepie traps en dat je ieder ogenblik met je schoenen in een zachte, glibberige massa kunt stappen die zich vervolgens nestelt tusen het profiel van de zolen van mijn sneakers en er zich slechts tussenuit laat verwijderen met een tandenstoker  of een hogedrukspuit?

Hondeneigenaren, ik ben schijtziek van die laffe uitlaatrondjes van u, waarbij u uw lekkende viervoeter stiekem in het donker zijn bruine smurrie uit zijn achteruitgang gaat laten ziten kletteren voor mijn deur of die van mijn buren. Nu is het genoeg. We zijn het stontbeu. Samen met mijn buren en de buren van mijn buren en de buren van die buren gaan wij patrouilleren. Bouwverlichting installeren. Camera's plaatsen. AmMoniakbommen produceren.

En wee degene die dan nog het gore lef heeft om zijn trouwe metgezel zijn darmen te laten legen voor onze deuren: we weten waar u woont. Ik heb die film van Jim Carrey ook gezien. Sta er dus niet van versteld van als u de volgende dag de opgespaarde inhoud van mijn darminhoud en die van uw eigen hond in uw brievenbus terugvindt.

Ik ben geboren in Tilburg en neemt u van mij aan dat een beetje Kruikenzeiker zich voor de gelegenheid moeiteloos kan omscholen tot een volleerd brievenbusschijter.

Zo. 

doorsturen reageren (al 16)

Met o.a. Niccolò Ammaniti (Italie) * Jeroen Smit (De Prooi) * Martin Bril *  Kluun * Saskia Noort * Tommy Wieringa * Nico Dijkshoorn (P. Douwes) * Joost Zwagerman * Beau van Erven Doorns * Susan Smit * Herman Koch * Ronald Giphart * Renske de Greef * Christophe Vekeman * Tjitske Jansen * Hans van der Beek * Alexis de Roode

More to be announced...
 
Voorverkoop start eind deze week op www.nightwriters.nl

doorsturen reageren (al 1)

De muziek tijdens de Superbowl halftime is best wel een ding in  de US.  U2 heeft er gespeeld, The Stones, opa McCartney trad er op, Prince deed er zijn ding en Janet Jackson liet er haar tieten zien. Gisteren was er ook weer zo'n pauzemuziekje. Volkskrant- poprecensent.  Gijsbert Kamer schreef: 'Wow, ik geloof dat ik nog nooit zo'n kort en tegelijk zo'n fantastisch popconcert op televisie heb gezien.'

Kluun is ook sterk bevooroordeeld, maar ik heb zojuist 12 minuten met een grijns van hier tot Tampa op mijn kanis gezeten: Bruce Springsteen & the houserocking, pants-dropping, brain-shocking, earthquaking, booty-shaking, lovemaking, sexifying, electrifying, women shrieking, grown men crying, legendary E Street band, voor de gelegenheid angevuld met een blik verse blazers en een beeldvullende gospelkudde, live, tijdens de pauze van de Superbowl van gisteren. Vuurwerk.

Hier deel 1 (Tenth Avenue Freeze Out en Born To Run) en hier deel 2 met Working On A Dream en Glory Days).  Smullen maar, tot de NFL ze weer van Youtube haalt.

En dan dit.  Ik heb, waarschijnlijk net als u, de ballen verstand van American Football, maar begreep dat hier geschiedenis is geschreven. The Longest Run in Superbowl History. James Harrison deed het.A 100Yard interception run.  Vergelijk het maar met Arjan Robben of Robin van Persie die de bal van de doellijn haalt en dan begint te rennen, het hele veld oversteekt en onderwijl tien tegenspelers omspeelt, poort, dolt,  nog een keer of wat getorpedeerd wordt alsof het niets kost, doorloopt en dan scoort. En dat in de Champions League finale. 

doorsturen reageren (al 9)

doorsturen reageren (al 3)