Kluun op Twitter

Twitter laadt...






Vondelpark

29 april 2009 - 14:44



Het Vondelpark is op Koninginnedag van de kinderen uit Amsterdam-Zuid, het luxereservaat van de stad. Zelfs de getoonde kunsten zijn des Amsterdam-Zuids.

Twee jongetjes met Kinderen-voor-Kinderen-accent verkopen zelfgemaakte Oranjetaart. Ik heb als kind nooit een taart gemaakt en ik kan me ook niet voorstellen dat een van mijn vriendjes uit Breda-Noord dat wel ooit heeft gedaan.

Een kind met een veel te serieus gezicht voor haar leeftijd – ‘als ik zo´n kind had zou ik een postnatale abortus overwegen,’ zegt Carmen – draagt gedichten voor. Wie voedt zijn kind nou zo op? Poëzie is als symfonische rock, als 4-3-3, als eten bij de chinees – buiten mijn leraar Nederlands van vroeger en de recensent van Het Parool ken ik niemand die nog poëzie leest. Carmen en ik worden steeds meliger van de kinderen die staan te declameren, violeren, jongleren en irriteren, gadegeslagen door hun trotse ouders.

Een meisje met een paardenstaart in een oranje jurkje laat horen wat ze heeft geleerd op vioolles. ‘Ik haal Luna later nog liever op van het politiebureau dan van vioolles,’ fluister ik in Carmens oor. Ze proest het uit. De moeder van het kind met het oranje jurkje vindt ons niet leuk.

Fragment uit KEVBDD

Signeren (1)

29 april 2009 - 09:42



Er schijnt een commercial op tv te zijn uitgezonden waarin een of andere schrijver met zelfgenoegzame blik een arm van een fan signeert. Dit is fictie. De werkelijkheid is anders.

Een signeersessie in een boekhandel is eigenlijk niet veel anders dan een viskraam op de Albert Cuijpmarkt, waarbij de vissen door boeken zijn vervangen, maar ze op dezelfde wijze worden opgepakt, betast, bekeken en vervolgens weer teruggelegd. En  de vis heeft jouw kop op de achterflap. Terwijl ik tussen de mensen door naar een tafeltje met het bordje KLUUN loop, voel ik me als een koe die zichzelf een rondleiding geeft in een abattoir.

Mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen is al aanwezig. ‘Zo,’ zegt hij, als hij me ontwaart ‘ben je daar eindelijk’.
‘Hoe laat mag ik vanmiddag weer naar huis, Joost?’
‘Niet zeuren. Vijf uur. O, en de redactrice van De Wereld Draait Door komt waarschijnlijk nog even langs vanmiddag, heeft ze gezegd.  Als je haar ziet moet je even een paar gekke dingen roepen.’
‘Zoals?’
‘Verzin maar wat. Als je maar geschifter lijkt dan Joost Zwagerman of Herman Brusselmans. Zeg maar dat je het met Heleen van Royen hebt gedaan. Of  met Connie Palmen, maakt niet uit.’
‘Mag het ook met Susan Smit zijn?’
‘Nee, het moet wel geloofwaardig blijven.’

Een stel op middelbare leeftijd houdt de pas in. De vrouw kijkt zuinig. Een type dat zwemt met droog haar*. Haar man draagt een jack dat je krijgt op zeildagen van bedrijven. Hij houdt zich half schuil achter haar, alsof hij bij Hunkemoller moet toekijken hoe zijn vrouw in een bak met afgeprijsde bh’s staat te graaien. Mijn uitgever spreekt direct het stel aan. ‘Mevrouw, meneer, misschien interesse in een gesigneerd boek van deze schrijver?’ Ik krimp ineen, als een makreel in het zicht van het visnet.

De blik van vrouw richt zich van Nijsen naar mij. Ze kijkt me ongegeneerd lang aan. Ik zie haar malen. Dan richt ze zich weer naar mijn uitgever. ‘Ik ken hem,’ zegt ze tegen Nijsen. ‘Van TV.’
Nijsen legt zijn hand op mijn schouder. ‘Dit is nu de schrijver van Komt een vrouw bij de dokter… Kluun.’

Het gezicht van de vrouw verstrakt. Ze draait haar hoofd weer naar mij, kijkt me indringend aan en buigt zich iets voorover. In de Bastille is dit het teken dat er acuut getongzoend moet gaan worden, maar ik vermoed dat daar nu geen sprake van is.  Ze buigt haar hoofd nog iets verder in de richting van mijn gezicht. ‘Bah!’ Ze draait zich om en loopt met haar zeiljack weg van de tafel.

Mijn zelfvertrouwen zakt tot Nieuw Amsterdams Peil. Veertien punten onder AZ.

*Wrample: Kees van Kooten
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Dit verhaal las Kluun vanochtend voor bij Giel op 3FM.

Interviews

28 april 2009 - 15:55



De redactie van het Nederlands Filmfestival interviewde tijdens de persconferentie van de verflming van KEVBDD Reinout Oerlemans ('U kijkt naar iemand die best wel zenuwachtig is'), Carice van Houten ('Wat ik heel spannend vind aan dit verhaal is dat je kunt spelen met de moraal van mensen'), Barry Atsma ('Het maakt me bang en ik heb er ontzettend veel zin in.'), Anna Drijver ('Dat minnaressending vind ik niet interessant. Ik wil daar wel een sterke vrouw neerzetten.')

O ja, en Kluuns mening over de cast.

Hier.

Rokjesweek

24 april 2009 - 11:17

Ook het weer brengt deze week een ode aan Martin Bril door rokjesdag te prolongeren tot rokjesweek.

Laten we daar dan ook maar een top vijf van vrolijke muziekjes tegenan gooien, deuntjes waar de zon deze zomer van blijft schijnen. Vier nieuwe en op de zonnekoningen van de popmuziek staan uiteraad, tot de zon ooit besluit met pensioen te gaan, op nummer 1.

5. Paul Kalkbrenner - Sky and sand
4. Arsenal - Estupendo
3. The Veronica's - Untouched
2. Jack Penate - Tonigh's Today
1. The Beach Boys - I Can Hear Music

De cast is bekend

23 april 2009 - 16:51



Carmen, Stijn en Roos

En dan hebben we het natuurlijk over de verfilming van KEVBDD. Vanochtend was de perspresentatie van de cast in het Hilton in Amsterdam.

Carmen gaat worden gespeeld door Carice van Houten. Zo. Die zit.
Ik heb het al enkele malen in interviews gezegd: de Carmen in de roman Komt een vrouw bij de dokter is het enige karakter dat 100% overeenkomt met de persoon waar ze op gebaseerd is: Haar humor, haar lef, haar liefde, haar moed en haar levenswijsheid: Carmen ís mijn eerste vrouw Judith. Ik wist al een tijdje dat Carice ja had gezegd tegen de rol en kon het de afgelopen dagen niet nalaten om familie en vrienden en andere mensen die Juut goed gekend hebben, in te fluisteren wie haar zou gaan spelen. Iedereen reageerde verrukt. Zelf ben ik apetrots dat Judith/Carmen gespeeld gaat worden door de beste actrice van Nederland.

Dan Stijn. Het duurde lang voor ik tevreden was met het personage van Stijn in het script. De roman is ongeveer 80.000 woorden lang, een script hooguit een derde daarvan. Je ontkomt er niet aan dat zowel het verhaal als het personage Stijn daarbij worden versimplificeerd. Na vele, vele versies heb ik mijn handtekening onder het script gezet. Een script waar ik heel blij mee ben omdat het het wezen van mijn boek heeft weten te vatten en omdat het van Stijn een personage heeft gemaakt zoals ik hem bedoelde: controversieel, maar niet tweedimensionaal. Geen bad guy die uiteindelijk het licht ziet en vlak voor tijd een good guy wordt, maar een man die in de bloei van zijn leven heen en weer wordt geslingerd tussen de liefde voor zijn vrouw en zijn frustraties over het verlies van hun levensstijl en het aanstaande verlies van zijn liefde.

De rol van Stijn is voor Barry Atsma. Barry’s naam speelde al vanaf de eerste besprekingen met Eyeworks. Hij krijgt de schone taak om dezelfde emoties op te roepen die de Stijn in het boek bij nu al bijna een miljoen mensen in Europa heeft opgeroepen. Ik hoop dat-ie daarna nog over straat kan.

De derde hoofdpersoon in het boek is Roos. Roos is een levenslustige,  intelligente en sexy vrouw met een groot hart. Ik kan het weten, want ik heb het personage gebaseerd op een vrouw die ik nu al bijna tien jaar ken en die de laatste vier jaar daarvan doorgaat als mijn vrouw en de moeder van mijn drie kinderen.
Een week of drie geleden zat ik met mijn vrouw, Nathalie, naar De Wereld Draait Door te kijken. Naast Matthijs van Nieuwskerk zat een tafeldame die ik nog niet eerder had gezien. Ik zal mijn eerste reactie niet letterlijk herhalen, maar het was een wat seksistisch getinte uitspraak die er in het kort op neer kwam dat ik deze tafeldame buitengewoon aantrekkelijk vond. Mijn vrouw kon zich daar wel wat bij voorstellen.
Na tien minuten uitzending zei ik tegen mijn vrouw: ‘Weet je, zij zou een perfecte Roos zijn voor in de film.’ Letterlijk. Mijn vrouw kon zich daar wederom wel wat bij voorstellen. En zij kan het weten, ze kent Roos als geen ander.
Een dag later. Eyeworks aan de lijn. De rol van Roos zal gespeeld worden door Anna Drijver, actrice en tafeldame van De Wereld Draait Door.

Carice van Houten, Barry Atsma en Anna Drijver. Reinout Oerlemans als regisseur. Ik ben een tevreden mens.

De film komt 26 november in de bioscoop. De rest van de cast zal in de komende weken bekend worden gemaakt.


--> Video: De Telegraaf/Novum
--> Video: SBS Shownieuws
--> Video + verslag: RTL Boulevard
--> Video: AT5
--> Video Nu.nl



Komt een Weduwnaar in Slovenie

23 april 2009 - 10:31

KEVBDD was een bestseller in Slovenie (3.532 exemplaren verkocht). De Weduwnaar komt er volgene maand uit. Hij ziet er zo uit. Gezellig wel, toch?
 

Enfin

22 april 2009 - 23:24

'Ik probeerde de baas op te vrolijken. Een goede hond moet dat kunnen,  vind ik. Het hoort erbij. En hier had ik de kans. Ik maakte gekke sprongen, of rolde op mijn rug en stak al mijn poten in de lucht. Daar maakte ik dan wat gekke, blazende geluiden bij, en de baas grijnsde. 'Dat is lief van je, Flapper,' zei hij dan met zijn droge stem. Ik heet geen Flapper en ik vond het niet eerlijk dat ik geen water voor hem kon halen. Wij honden weten alles, maar wij kunnen niets.'

Uit Mijn leven als hond van Martin Bril.

We zullen je missen, Martin.

Tilburg 200 jaar

22 april 2009 - 09:30



Ik heb het al vaker gezegd: het is een kwestie van geduld, rustig wachten op de dag dat heel Hollands Tilburgs lult. Deze week is Tilburg 200 jaar, en ik denk dat het daarom tijd is om de schoonheid van de Tilburgse taal onder de aandacht van een groot publiek te bregen, in een cursus Tilburgs voor beginners.

Laten we beginnen met het melodieuze klank van het Tilburgse, een een genot voor het oor, een feest voor de ware taalconnaiseur.

Rijke salade gevuld met uien, eieren en aardappels: Slaoi-mee-ai -mee-juin-mee-èèrrepel

Nee, geen van de dingen die u daar aanwijst mag u meenemen: Ginnenéénenienénèè

Het is ook de taal waarbij de praktijk van alledag moeiteloos wordt vervlochten in poetische vondsten.

Zullen we gaan?: Bakke we’n aai of zèè-me weg?

Voor het treffend karakteriseren van personen kent de Tilburgse taal zijn gelijke niet:

U verkondigt grote onzin, ondanks de moeilijke woorden die u gebruikt: (vurrèkte) kwatserd   

De persoon die daar loopt snapt niet helemaal hoe het hier werkt: Wènun Harry

Wij zijn van mening dat u zich op een aantal bijzonder vreemde ideeën baseert: Unnen koekwaus bènde, dè bènde   

Als u iets beter had opgelet, dan was u dat niet overkomen: Gaoperd

Dat is nu iemand die alleen maar schreeuwen kan: wèn kwèèk!
 
Als u twijfels wilt uiten over de capaciteiten van een persoon: zède gè blènt?

Of als u iemand wilt attenderen op een persoon die er vreemd uitziet of vreemd gedrag vertoont: Sjuurt um

Maar op zijn allersterkst is het Tilburgs als het gaat om het besparen van tijd. Hier zijn de tien meest efficiente, tijdbeparende uitdrukkingen die wij, Tilburgers, in het kader van ons 200-jarig bestaan aan Nederland willen schenken.

10. Wat u daar zegt is volledig juist: dè wèl dè   
9. zulks ben ik geenszins van plan: dè denk
8. dit wordt door mij als bijzonder spijtig ervaren: dès sund   
7. ligt dat echt in de lijn der verwachtingen: zôddè?   
6. ik kan mij niet voorstellen dat dit gaat lukken: (dè) gao nie   
5. dit behoort wel degelijk tot de mogelijkheden:    dè kèn   
4. deze informatie is totaal nieuw voor mij: ôh?   
3. zou u dat eens willen herhalen?: wè?   
2. hetgeen u mij nu vertelt, verbaast mij ten zeerste: Hè?   
1. Ik zou het heel prettig vinden als u zich spoedig in mijn richting wilt begeeven: éé!


Zin van de week:

ik adviseer u deze plek te verlaten, want we hebben het nou wel gehad met dat Tilburgs en anders doe ik je wat:

Naoit er is ut, aanders za’k oe-us mee oewe kop tegen de kaaiband tetsen


Houdoe, en dè ge bedankt zèèt dè witte!

--------------------------------------------------------------------------
--> Nog meer Tilburgse lessen? Ga naar Ferry van der Zaande!
--> Naait oew haande in de lucht vur Tilburg City (Ferry le Zaand)
--> Doe mennen Mexicano (Ferry van der Zaande)

Kluun schreef eerder over Tilburg:

--> Datingsite voor Lilleke Meense

--> Roze maandag
---> Plantsoenendienst
---> Mee ons mam
---> Gastronomisch gehandicapt




Gebrünn Gebrünn

22 april 2009 - 09:24

Kluun over Paul Kalkbrenner gehoord bij Giel op 3? Luister naar de soundtrack van Berlin Calling OST.

Nummer 4 van de cd is de single; Sky and Sand, een soort Kalkbrenner Light, maar wel lekker zomers.

Maar waar het vooral om te doen is, is een nummer dat al een tijdje de dansvloeren onveilig maakt. Gebrünn Gebrünn. Ga naar zijn Myspacepagina en luister Gebrünn Gebrünn op standje burengerucht, sluit je ogen en waan je op een dansvloer van Mysteryland, Dance Valley (daar komt-ie deze zomer, Herr Kalkbrenner), Ibiza of Ten Days Off. Gebrünn Gebrünn is de dancetrack van de zomer van 2009.


--------------------------------------------------------------------------------------------

---> Kalkbrenner op MySpace (Gebrunn Gebruun luisteren!)
--> Berlin Calling Ost
van Paul Kalkbrenner is hier te bestellen.
--> Op de postcast van 538 Dance Dept is een heerlijke live set van de man te horen. Nr. 173.

Zaterdag

21 april 2009 - 14:07



A.s. zaterdag een Nightwriters Late Nite met een opwindende Line Up:

Susan Smit legt de ze week weer een ei: haar nieuwe boek, 100 Spirituele plekken die je gezien moet hebben, komt uit. Ze leest voor, wordt geinterviewd en signeert het boek voor u op de plek waar u geweest moet zijn: Het Comedytheater in Amsterdam.

Robert Vuijsje dan. Alleen Nette Mensen is de hype van dit moment. Robert staat met twee nominaties op de gastenlijst van  de prijsuitreikingen van de Gouden Uil en de Libris.

Nico Dijkshoorn, ach wat moeten we nog over Nico Dijkshoorn zeggen wat u nog niet zou moeten weten. De man (met tegenwoordig een baard) is niet uit de media te slaan. Het grote Parool-interview van afgelopen zaterdag, De Wereld Draait Door, ruzie met de Volkskrant en Geen Stijl; never a dull moment met Nico. De drie verhalen die hij zaterdag gaat voorlezen zijn, ik beloof het u,  hilarisch.

En dan hebben we nog wat leuks. Ze won deze week de Annie MG Schmidtprijs voor het leukste cabaretlied van 2008. Dorine Wiersma. Zaterdag is ze onze special guest.

En dan nog Six Word Stories, Quizje, Open Podium De Witte Zakdoek en nog veel meer plezants.

Ik (en dat is Kluun, voor het geval dat u denkt, 'ja, ik, ik, wie is die ik dan helemaal?') presenteer de zooi en DJ Bart Thimbles draait de glazen van de tafels tot 3 uur 's nachts.

De voorverkoop is hier.

ie iekwuls emsie skwččr

16 april 2009 - 09:44



Je zal maar platenbons zijn en een van je bestverkopende artiesten heeft het lumineuze idee opgevat om zijn nieuwe single de rete-commerciele titel E=MC2 (spreek uit: ie iekwuls emsie skwèèr) mee te geven.

Kenners (lees ouwe lullen) weten dan meteen dat ik het over Big Audio Dynamite heb, ofwel B.A.D. Dat klinkt als de naam van een Westcoast rapper die bitches upsmackt en guns leegblaft, maar het was een zeer splintergroepering die ontstond uit een van de meest roemruchte Engelse bands uit de postpunkperiode, The Clash.

E=MC2 werd geen grote hit. Maar het blijft een dijk van een nummer en daarom draai ik hem vandaag voor u.





Zon

15 april 2009 - 10:55

Ik blijf het gewoon zeggen: Belgieland barst van de leuke popbands. In 2005 had ik het al over de Neue Vlaamse Welle en dat houdt maar niet op. Hier is weer zo'n lekkertje. Estupendo van Arsenal. De zon gaat er spontaan van schijnen, kijk maar naar buiten.



Meer van Arsenal horen (doe maar, is goed voor je)? Hier!

95 G

15 april 2009 - 09:32



In eerste instantie durfde geen uitgever zich te branden aan zijn boek. Hij leurde ermee, langs de grachten van Amsterdam, van postkamer naar postkamer (he, waar kennen we dat van?), waar hij door de ene na de andere uitgeverij werd afgewezen.

Nu,een jaar later, blijkt zijn rake milieuschets een regelrechte bestseller te zijn, terecht genomineerd voor zowel de Gouden Uil als de Libris Literatuurprijs.

Het verhaal gaat over David (Vuijsjes alter ego, een 'uit de hand gelopen versie van hemzelf, naar eigen zeggen, maar who gives a fuck) die als Joods jongen opgroiet opgroeit in het luxerreservaat Oud Zuid, Kluuns habitat, zeg maar. Een probleempje: David ziet eruit als een Morrokaan. en dat in een buurt waar 'alleen maar nette mensen wonen'. En nog een probleempje: David valt niet opde meisjes van Oud Zuid, ook niet op zijn eigen vriendin, Naomi (zou ze willen dat ik had gezegd: 'Ik word niet opgewonden van je. Je borsten zijn te klein, je bil ook. En je bent blank.'). Daarom gaat onze Joodse nepmarrokaan regelmatig op strooptocht naar de jungle van de Bijlmer. En daar treft hij Rowanda met haar cup 95G en gouden voortanden.

Alleen maar nette mensen is een heerlijke, hilarische en heftige roman, waarvoor ik vorige week een keer tot diep in de nacht ben opgebleven om hem uit te lezen. Robert Vuijsje grijpt de lezer bij de ballen. En ballen heeft deze jongen, om dit verhaal te hebben durven schrijven.

Niet volgens iedereen overigens. Aaf Brandt Corstius brandmerkte Robert Vuijsje publiekelijk als racist in De Wereld Draait Door. Hoe dan ook: Robert Vuijsje is de Talk of the Town in literatuurland. Zaterdag 25 april komt hij bij Nightwriters Late Nite.

--> Alleen maar nette mensen
van Rober Vuijsje is hier te koop.

--> En hier is een aardig trailertje van het boek te zien.

--> Hier is het fragment te horen dat Kluun vanochtend bij Giel voorlas.



Voorverkoop via de Nightwriters-site of via het Comedytheater.

Ouwe shit, leipe.

14 april 2009 - 10:17



Ik word oud. Ergerde ik me vroeger de tandjes als mijn vader niet wist wat er op 1 stond in de top 40 en ik zelf de hele Top40, Tipparade en Verrukkelijke 15 uit mijn hoofd kende, tegenwoordig moet ik eerst even wiki-en voor ik iets op deze site zet.

Can I Have it  Like That? van Pharell & Gwen Stefani, uit 2005, is ouwe shit, maar het was opa Kluun bijvoorbeeld helemaal ontgaan. What the fuck. Ik vind met terugwerkende kracht lekker tot de vierde macht. 

De Galacticos

10 april 2009 - 09:27



Zoek de verschillen



De Galacticos: vroeger een Madrileens sterrengezelschap van 18 miljoen schoon aan de haak per man, met namen als Figo, Beckham, Zidane en Raul; nu een stel vrolijke mennekes van 18 jaar schoon aan de haak uit Hasselt, Belgie, luisterend naar Hobbit-achtige namen als Thibault, Vincent, Siegfried en Jan.

Deze Galacticos spelen vrolijke niks-aan-het-handje popliedjes met teksten als You sunk my battleship en hebben een debuutalbum met de titel EP PHone Home. Is het niet cute? Luister naar Humble Crumble.

--> Hier de Myspacepagina van de Galacticos

Beggin'

9 april 2009 - 10:33

Madcom Madcon (uit Moorwegen Noorwegen) had er al een vette hit mee in heel Europa en omstreken, en nu ze de single in Nederland voor de derde keer hebben uitgebracht, vrees ik dat het ook hier gaat lukken.

Er is namelijk en veel leukere versie, van een jaartje of twee terug.

Daarom, nu het nog niet te laat is: luistert en kijkt  allen en raakt verslaafd aan de Pilooski-re edit van Beggin' van Franki Valli*.

Of desnoods , als u hippere versie prefereert, laaf u dan aan deze clip. Zelfde re-mix, moderwetser clipje. Ziet u meteen hoe u vader en moeder vroeger dansten op deze muziek. 



(Franki Valli, Kluun, waar kennen we die ook al weer van? Nou, wat dacht u hiervan.)

Goede vriend

8 april 2009 - 09:44

Goede vriend ik moet je wat vertellen
Ik heb het met je vrouw gedaan
Ik dacht ik kan maar beter bellen
want misschien heb jij behoefte om te slaan
Het is allemaal zo snel gegaan
Plotseling kwam ze naast me staan
Mijn god wat is die vrouw spontaan
En onweerstaanbaar als ze lacht
Ik heb nog wel aan jou gedacht
Het was een geval van overmacht
Ik heb haar wel een keer of acht
tot een hoogtepunt gebracht

Goede vriend ik moet je wat vertellen
Ze wilde toch al bij je weg
Goede vriend je moet jezelf niet kwellen
Zo komt ze toch nog goed terecht
Of vind je mij nu heel erg slecht
Ik heb toch alles uitgelegd
Zo is het maar beter echt
Je had gelijk het is een slet
Op het verkeerde paard gewed
Maar het is een beest in bed
en op de vloer op het parket
in de kamer van jouw flat

Wat ze met haar handen kan
Daar weet jij toch alles van
Neem het me eens kwalijk dan
Dit is de moderne tijd
Er gaat niks boven eerlijkheid
Ik voel me nu enorm bevrijd
Maar ondanks dat heb ik toch spijt
Ik wil mijn goede vriend niet kwijt

Goede vriend ik kan alleen maar hopen
dat onze vriendschap blijft bestaan
Want ik had gewoon teveel gezopen
Anders had ik het nooit gedaan

Ik heb nog wel aan jouw jou gedacht
Het was een geval van overmacht
Ik heb haar wel een keer of acht
tot een hoogtepunt gebracht
Goede vriend




Deze tekst, die Kluun vanochtend voorlas bij Giel op 3FM, is van de enige singer/songwriter die wij tot Nightwriter hebben gepromoveerd, Herman Pouderoyen. Goede Vriend staat op zijn nieuwe cd, getiteld Niet in de Winkel verkrijgbaar , die niet in de winkel verkrijgbaar is, maar wel te winnen op de site van Nightwriters.


Zo heet-ie toch?

8 april 2009 - 09:32

Ik ken een meisje dat met Pasen vaak paashazen tekende. Het viel haar ouders op dat die altijd paars waren. Waarom dat was, vroegen ze. O, zei het meisje, zo heet-ie toch? De ouders begrepen het niet. De páárshaas, verduidelijkte het meisje, dat niet begreep hoe grote mensen zo dom konden zijn.

(fragment uit verhaal De Paarshaas van Tommy Wieringa)

Fade out

7 april 2009 - 14:53



Studio Brussel maakt een mens blij: daarnet draaiden ze misschien wel de mooiste Radiohead-song ever: Street Spirit (Fade Out), van het album The Bends uit 1995. Die wilde ik u niet onthouden.

(O, en als we dan toch bezig zijn, mag ik dan van jou uit de serie uitjedakkers de Funkagenda remix van Street Spirit, Kluun? Tuurlijk. Maar alleen als u hem op standje spetterhard zet.)

Floris

7 april 2009 - 09:28



Quizje, de laatste keer bij Nightwriters Late Nite.

Dit filmpje, en daaraan gekoppeld de volgende vraag: 'De verfilming van Turks Fruit  kwam in 1973 uit, met een piepjonge Moniqe van de Ven en een jonge hengst genaamd Rutger Hauer.
Monique speelt Olga, maar hoe heet Rutger in de film?'

Antwoord van comedian/nieuwslezer Andy Marcelissen: 'Floris'

De Voorverkoop voor Nightwriters Late Nite op 25 april (met o.a. Kluun, Nico Dijkshoorn, Susan Smit, Robert Vuijsje en DJ BArt Thimbles) is begonnen.

De Radijs

6 april 2009 - 13:28



Na het lezen van Het Diner van Herman Koch (doen! doen! doen!) is het schier onmogelijk om serieus te blijven als men in de betere restaurants komt vertellen wat er op het bord ligt dat men zojuist voor je snufferd heeft neergezet.

Mijn vrouw en ik aten zaterdagavond in zo'n restaurant. Ik ga niet zeggen welk restaurant, want dan zit het er de volgende keer waarschijnlijk vol met mensen die komen kijken of wij er ook weer zitten. (en die zin komt uit Het Diner, maar dat had u, als doorgewinterd lezer, natuurlijk al meteen door). Het lag in iedere geval in de duinen en de clientèle bestond uit een publiek op leeftijd. Oudere mannen met moderne brillen op, brillen waarvan de opticien waarschijnlijk bij aanschaf heeft gezegd dat een dergelijk montuur een 'statement over de eigen personality is' en vrouwen met kapsels die de zwaarste westerstormen kunnen doorstaan zonder uit model te geraken. Ideaal voor in de duinen. (die kapsels, die brillen niet echt)

De gerant wees bij een van de amuses met zijn vinger (gelukkig niet de pink) naar een (1) gecarameliseerde radijs en sprak:  'en dan hebben we hier de radijs. De radijs is gecarameliseerd en... '

De Radijs. Kluun moest hard op zijn tong bijten.

Kluun in Wintertijd

6 april 2009 - 10:51

Afgelopen zaterdag ontving Harry de Winter Kluun in Wintertijd op de interviewzender Het Gesprek.
Over misdienaarsreisjes, middelbare schoolliefde, studeren, militaire dienst, rookverboden, euthanasie, monogamie, Judith, Nathalie, Wouter Bos of Femke Halsema en meer.

De muziek is o.a. van The Sweet, Fun Lovin' Criminals, Fat Boy Slim, Andre Hazes (jawel) en - vanzelfsprekend - Springsteen. Hier het interview

Een dag met drie wasknijpers

6 april 2009 - 10:39

Een vriend van me introduceerde ooit de 'Dag met een Sterretje'. Een uitdrukking waarachter, voor zover ik weet, geen homosexuele connotaties moesten worden gezocht, maar die staat voor een Mooie Dag. Rokjesdag, afgelopen vrijdag, was zo'n Dag met een Sterretje.

Roos, mijn dochter van vijf, heeft zo'n houten weekkalendergeval, waarop briefjes van aanstaande gebeurtenissen, foto's en uitnodigingen voor feesten en partijen kunnen worden bevestigd, met vrolijke, in de sfeer van de weekkalender gedesignde, wasknijpers.

'Het is vandaag een dag met drie wasknijpers!' kwam ze ons zaterdagochtend (om 07.00 uur) verrukt wakker gillen. 'Oma komt, het is het feestje van Kim en we eten vanavond pannenkoeken!'




Jerney

4 april 2009 - 09:43



Jerney (vroeger)

DWDD trakteerde ons begin deze week op een goedlachse Jerney Kaagman.  Dat stond haar goed.

Voor de jongeren onder ons: Jerney Kaagman was vroeger een onnoemelijk lekker wijf en, in haar vrije tijd, ook nog eens zangeres van Earth & Fire (zonder Wind, ja). De laatste was - opa spreekt - dus echt een retelekkere band.

Luister maar eens hier en hiernaar.

Kluuntje in Taiwan

3 april 2009 - 10:18



KEVBDD staat al een maand of wat op de eerste plaats van de fictielijsten in Taiwan (ha, dat wist u niet, he?! Nee, ik loop er niet mee te koop, maar ik glim wel van trots, ja, als u het wilt weten) en nu is De Weduwnaar is er ook uit.

Mocht u uw Mandarijn willen ophalen (en dan bedoel ik de taal, niet dat u zo'n mini-sinaasappal heeft laten liggen de vorige keer dat u in Taiwan was en dat u hem zou kunnen gaan ophalen bij de afdeling Gevonden Mandarijnen van het Taiwanees Verkeersbureau voor Toerisme - dat zou natuurlijk nergens op slaan, niemand gaat speciaal terug naar Taiwan voor een mandarijn, het is veel geodgoedkoper om gewoon een neiuwe nieuwe te gaan halen bij de groenteboer op de hoek) dan kunt u hem hier bestellen.

Spaceman

2 april 2009 - 17:20



Ik kwam erop toen ik voor de zoveelste keer The Killers met hún ruimtemannetje op de radio hoorde.

Babylon Zoo. Die hadden er in 1995 ook eentje die Spaceman heette. Stond zelfs op 1 in de UK en werd in een commercial voor Levi's gebruikt.

Effe een seconde of dertig doorzetten als u het begin van het nummer bagger vindt.  Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Kunta Kinte was zo'n neger

2 april 2009 - 10:16


De overgebleven negers werden verder vervoerd naar Amerika.

U heeft het al gemerkt, met mijn roman i.u.* zit Kluun tot in mijn nek in de jaren zeventig en tachtig. Al googelend naar gebeurtenissen die tijd kom je dan af en toe buitengewoon geestige teksten tegen.

Hier een fragment uit een verslag op Scholieren.com van de in de jaren zeventig mateloos populaire serie Roots  (ja, die ja, met met Kunta Kinte!).

Negers werden uit Afrika gehaald om slaaf te worden in Amerika. Blanken vonden dat negers domme, wilde, onbeschaafde en kinderlijke wezens waren. Je kon ze toch niets leren, dus moesten ze maar werken. (meisjes moesten vaak in het huis werken). Kunta Kinte was zo'n neger die uit Afrika naar Amerika werd vervoerd met nog een heel schip vol andere negers. Ze werden vastgebonden en geslagen met een zweep. De negers kwamen los en begonnen in opstand te komen tegen de blanke slavendrijvers. Er ontstond een gevecht op het schip maar de blanken hadden geweren en kanonnen en schoten veel van de negers dood. De overgebleven negers werden verder vervoerd naar Amerika.

Zo ging dat vroeger, dus. En dat deed me dan weer denken aan dit fragment uit Het einde van de mensen in 1967 van Zijne Koninklijke Herman Brusselmans.

'Negers weten wel beter? Wat is dat voor zever? Negers zijn de grootste dommeriken die er bestaan. Op een tamtam meppen en een beer de kop inkloppen en hem dan opeten, dat is het enige wat ze kunnen, de lamzakken, voor zover ze mekaar niet opeten.’

* In Uitvoering




Dombo en Kluun

1 april 2009 - 09:35



Bébé-elefunt djelus...

Ooit zag ik een Italiaanse film die opende met een man die de dood vond doordat hij een varken op zijn hoofd kreeg. Jawel. Het varken werd gehouden op een balkon, dat balkon stortte in en de man stierf. De hele film ging over de schande die zijn kinderen ten deel viel: hoe ga je verder door het leven als je tegen iedereen moet vertellen dat je vader overleed omdat hij een varken op zijn kop kreeg? Het grootste nieuws in deze categorie van afgelopen week was uiteraard dat Bløf-toetsenist Bas Kennis geconfronteerd werd met een ongekend geval van zinloos geweld: een lafhartige aanval door een plant.

Het deed me denken aan een trip die ik enkele jaren geleden door de jungle van Thailand maakte. Een tocht die bijna dramatisch was afgelopen. Niet door een neervallende kokosnoot of een overdaad aan paddo's tijdens een Full Moon Party in Ko Phangan en de daaropvolgende ietwat overmoedige skinny-dip ('hey, sjullen we naar Ko Samui zjwemmen?'), nee, door een jaloerse baby-olifant.

Dat zat zo. Ik was onderdeel van een colonne toeristen, op de rug van een olifant. Jungletochten op olifanten zijn de Thaise variant op waterfietsen door de grachten van Amsterdam. Om het geheel nog genanter te maken liepen de Thaise olifantenhoeders gewoon de hele tocht naast ons mee, op blote voeten. Mijn olifant was een olifantmoeder. Haar olifantenkind liep de hele reis mee. Na drie uur wijdbeens zitten op de rug van een olifant begint er zich langzaam maar zeker een serieus geval van blauwe ballen tussen je benen te ontwikkelen. De lunch, die werd genoten bij een pittoresk watervalletje, kwam als geroepen. Nu zijn kinderen speels, en zo ook olifantenkinderen. Het kindolifantje, een blokje Dombo van een kubieke meter, begon tegen mij aan te duwen. Vertederd aaide ik Dombo, waarop Dombo harder begon te duwen. Lacherig deed ik een pas achteruit, en nog een, en nog een. Dan kun je als westerse toerist een afritsbare broek met van die zakken aan de zijkant dragen wat je wilt, als je in het dagelijks leven slechts met dieren als vliegen, mussen, katten, honden en een sporadische muis te maken hebt, voel je je toch licht ongemakkelijk als de ruimte tussen dat rotsblok achter je en die babyolifant voor je steeds kleiner dreigt te worden, terwijl de rest van het gezelschap schaterend hun lunch zit te verorberen. Wat doe je dan als volwassen man? Kijk, daar lees je niks over in de hoofdstukken How to get there and away-gedeelte in Lonely Planet.

Plotseling kwam er een Thai langsvliegen die de baby-olifant een karatetrap gaf waar Bruce Lee een puntje aan kon zuigen. 'Hie wos bizzi poesing joe to death. Bébé-elefunt djelus bikoz joe wur sitting on his modhuh.'

Ik vermoed dat ik posthuum tot Belachelijkste Nederlander Aller Tijden was uitgeroepen en dat zich dialogen als deze hadden ontsponnen in mijn thuisland.
'Waar is Kluun?'
'Dood.'
'P-p-pardon?'
'Hij is doodgedrukt.'
'Dóódgedrukt?!?'
'JA. Door een baby-olifant.'
'Huh? ...WHAHAhahaha-ha...ha...ho..oh, wat erg... Mprfr.'


Playlist

1 april 2009 - 09:01

Voor wie er enige belangstelling in schept: hier Kluuns playlist van het eerste kwartaal. Goeie smaak, niewaor?




Voor degenen onder u die later hebben ingeschakeld: lees hier wat Kluun eerder over The Gaslight Anthem, Kings of Leon, Parson Brown, Coldplay, Johnny Cash, Kyteman, of Gorki schreef.

En als u The Good, The Bad and The Queen niet kent, dan kunt u daar hier verandering in brengen.

Archief

2010
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
2009
december
november
oktober
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
2008
december
november
oktober
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
2007
december
november
oktober
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
 
2006
december
november
oktober
september
mei
maart
2005
oktober
september
maart
januari
2004
mei
januari
2003
november
oktober
 
       

oude weblog
Zoeken