29 september 2009 - 08:40

doorsturen reageren (al 10)

28 september 2009 - 13:06

'Danny és Carmen boldog, egészséges fiatal házaspár. Mindketten sikeresek saját vállalkozásukban, élvezik a jólét örömeit, és rendkívül büszkék egyéves kislányukra. Irigylésre méltó életükre azonban egyik napról a másikra árnyék vetül, kiderül, hogy Carmen rákos. A vidám társaságot és a rengeteg utazást hirtelen orvosok és kórházak váltják fel, és bár Dan kitartóan ápolja feleségét, kétségbeesésében még inkább beleveti magát Amszterdam éjszaki életébe, mint eddig.'

doorsturen reageren (al 4)

28 september 2009 - 10:07

Sfeerbeeld van het pittoreske Tilburgs stadscentrum

Gisteren een reunie gehad met naar schatting drieenveertig neven en nichten in het wonderschone Tilburg. Mijn vocabulaire is in een middag spectaculair uitgebreid met woorden als ne knorrie (nee, geen varken, maar een kanarie), nunnullifaant (een olifant) en Isuzzenallanurnonnnie (is onze Allan er nog niet?).

Voor de geinteresseerden: hier de top tien mooiste Tilburgse uitdrukkingen.

doorsturen reageren (al 8)

25 september 2009 - 17:08

Al wie zullen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn, Jan, Piet Piert, Joris en Corneel die hebben baarden, die hebben baarden, maar de deze week zestig jaar jong gebleven Bruce had in 1973 ook een flink hoor. Zo'n baard waarmee je blijft eten.

Bruce (24) met baard en muts

Nu heb je altijd baard en bovenbaard. The Magnetic Zeros en Alberta Cross, die hebben pas baarden.  Oordeel zelf.

De immer goedgeluimde mannen van Alberta Cross

Ja, het was voor mij de week van de uncoole hippiefolk van een Jezus & Bloempot en de nog uncoolere folkrock van mannen met baaaaarden en gekke hoedjes.

Kluuns muzieksmaak heeft zoooooo'n baard

PS: De mannen van JOHAN hebben weliswaar geen baarden, maar  passen wel in dit plaatje. Ze zijn, net als Alberta Cross en The Mgnetic Zeros, zo uncool als de filiaalmanager van de Albert Heijn campagne maar ze blijven de Beste Band van Nederland. Ik blijf ze, tetuige mijn iTuneslijstje, tot aan hun zwanenzang in Paradiso op 22 december, met aanzwellende melancholie grijsdraaien.

doorsturen reageren (al 4)

24 september 2009 - 09:53

doorsturen reageren (al 3)

23 september 2009 - 10:58

doorsturen reageren (al 6)

22 september 2009 - 15:28

doorsturen reageren (al 4)

22 september 2009 - 13:34

Er zijn mensen die gaan stotteren als een repeteergeweer zodra ze op de radio komen en weten dat half Nederland meeluistert. Er zijn mensen die gaan zweten als een overrijpe Franse kaas zodra er een camera op ze staat gericht.

Ik krijg klotsende oksels als een cameraman vraagt of ik voor een shot in een tv-programma nu even gewoon, op normale wijze, zoals ik altijd doe, zonder de camera in te kijken, een stukje wil lopen...

Het is heel gek, maar op dat soort momenten vergeet ik dus spontaan hoe ik altijd loop. Hoe zet ik eigenlijk normaal gesproken het ene been voor het andere? Hoe beweeg ik mijn armen als ik loop? Gewoon natuurlijk lopen, terwijl er een camera op je gericht staat, wordt dan ineens moeilijker dan met een hamsterweekvoorraad bier op bij een alcoholcontrole over een witte lijn moeten lopen.

Er is maar een ding erger: poseren voor een foto in een blad. Het wachten is dan op het moment waarop de fotograaf zegt dat je nu even natuurlijk moet kijken. Zoals je echt bent. Gewoon even jezelf zijn. En er liefst een beetje bij lachen.

Nou kan ik me dat voorstellen dat poseren best leuk is als je er uitziet als Scarlett Johansson of Bradley Cooper (ja, dat is die acteur uit The Hangover, die man die zo belachelijk mooi is dat je terstond homo overweegt te worden, die man die zo’n dierlijke paringsdrift uitstraalt dat je vrouw met hese stem fluistert op de vraag of ze het met hem zou kunnen, ‘schat, al stond je erbij te janken’, die man die zo onzinnig knap is dat ik een zwangere vrouw op de rij voor me hoorde zwijmelen tegen hun haar man ‘als het een jongen wordt, noemen we hem Bradley’, nou ja zo’n man dus). Waar waren we? O ja, bij poseren. Maar er zo uitzien als Scarlett Johansson of Bradley Cooper is voor weinig mensen weggelegd, hooguit voor mensen als Scarlett Johansson of Bradley Cooper zelf en voor mij zeker niet.

Ik beperk me liefst tot het poseren voor foto’s waarvan ik weet dat die alleen door opa en oma, een handvol echte vrienden en een paar trossen nepvrienden op Fakebook en Hypes worden bekeken.

Vorige week moest ik voor een blad op de foto ter promotie van de verfilming van KEVBDD. In smoking. In een acht meter lange limousine. Met Anna Drijver en Carice van Houten in hun avondjurken over me heen gedrapeerd. Net toen mijn spieren zich enigszins begonnen te ontspannen en ik druk aan het acteren dat ik het heel normaal vond dat de twee van de mooiste vrouwen van Nederland zich in hun avondjurken tegen me aan nestelden alsof we gedrieën bij mij thuis op de bank met een zak Dorito’s naar een nieuwe aflevering van Desperate Housewives keken, vroeg de fotograaf het.

‘Kluun?’

‘Ja?’

“En nu even een beetje James Bond in je blik gooien.’

Als u deze maand de Marie Claire bij de tandarts ziet liggen met daarin   een foto van een limo met twee bloedmooie actrices in avondjurk, en daar tussenin een man met een blik van een konijn dat in de lichten van een aanstormende auto in de camera kijkt, dan weet je hoe die foto ontstaan is.

doorsturen reageren (al 8)

21 september 2009 - 20:57

doorsturen reageren (al 8)

18 september 2009 - 12:49

(met dank aan Rene voor de tip)

Naschrift Kluun 14:04u

Het duurde 1 uur en 6 minuten voor de volgende boodschap kwam:



Nanaschrift Kluun: 15.32u: Voila!

doorsturen reageren (al 20)

17 september 2009 - 16:05

doorsturen reageren (al 13)

16 september 2009 - 17:22

doorsturen reageren (al 1)

16 september 2009 - 09:42

Mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever

doorsturen reageren (al 7)

15 september 2009 - 15:22

doorsturen reageren (al 2)

14 september 2009 - 21:09

In Hengelo is altijd wat te doen! Dank Hengeloërs (Hengelieden? Hengeloë? Hengelaren?)

doorsturen reageren (al 5)

13 september 2009 - 09:16

Oef. Wat een foute opmerking van Max Pam, op de valreep van zijn column in Het Parool. Over Susan Smit: 'Je zou bijna vergeten dat Susan Smit, voormalig fotomodel en heks op hoge hakken, tot jurylid van de Librisprijs is verheven'.

Dat Smit daarnaast ook literair recensente is, doet volgens Pam (zelf klein, kaal, brildragend en man, blijkbaar een adequaat uiterlijk om goedgekeurd te worden door de Nederlandse Vereniging van Intellectuelen) blijkbaar niet ter zake. Mooi + vrouw + hakken = no go. Ik ken de vrouw van Max Pam. Zij is mooi, charmant,  oopt als ik haar zie vaak op hakken en ze is nog intelligent ook.

Ik hoop voor haar dat zij van haar man wel toestemming heeft om meer te doen dan alleen maar mooi zijn.

(bovenstaand artikel werd maandag als ingezonden brief in Het Parool geplaatst)

doorsturen reageren (al 12)

12 september 2009 - 17:56

doorsturen reageren

11 september 2009 - 10:46

doorsturen reageren (al 2)

9 september 2009 - 09:33

Eergisteren in Tuschinski de boeklaunch van Heleen van Royens nieuwe roman, De Mannentester. Zojuist las ik bij Giel een stukje voor it uit de roman. Hier de volledige tekst. Ronald Giphart en Saskia Noort vertelden over de status van MMe van Royen in het literaire wereldje en Kluun deed de toespraak.

Heleen op www.lillekemeense.com

Wat een genot om een toespraak te mogen houden op de boekpresentatie bij de enige schrijver in Nederland die een nog fouter imago heeft dan ik. Dank je voor die gelegenheid.

Ik heb er wel even over getwijfeld of ik het wel moest doen, want gezien het beeld dat jij en ik in onze romans – let wel, hè, romans! – van onszelf gecreëerd hebben, kun je d’r op wachten dat de verhalen straks de wereld ingaan.

Wat dat betreft is het maar goed dat ik mijn voorkeur over voor blonde vrouwen met behoorlijke borsten nooit onder stoelen of banken heb gestoken. Ja, en dat jij, zoals iedereen weet, keurig getrouwd bent.

Enkele maanden geleden werd ik door Vrij Nederland gevraagd om voor de Boekenweek het coverartikel te schrijven (ja, die willen ook wel eens een beetje losse verkoop scoren – een oplage die uitgekomen is op een niveau waarbij het langzamerhand goedkoper wordt om ze te kopiëren en persoonlijk door de hoofdredacteuren te laten rondbrengen). De vraag was of ik, in lijn met het thema van de Boekenweek, een bestiarium wilde schrijven waarin ik dertig collega’s als dier zou beschrijven.

Ik begon met mezelf als varken neer te zetten (dat maakt het een stuk makkelijekr makkelijker om daarna collega’s te kakken te zetten) een varken wiens vlees volgens de literair recensenten onrein is en die de lezers eet die andere dieren niet lusten, Saskia Noort de thrillertijgerin, Jan Cremer was de Dinosaurus Sex (‘opa vertel nog eens over vroeger, maar alsjeblieft niet weer over neuken), Conny Palmen werd de aasgier (en nee, dat heeft niks te maken met de ‘scheer je weg’ one liner op het Boekenbal, maar met haar voorliefde voor het schrijven over bekende dode dieren) en Heleen werd Heleen van Roofvogel. Let op. ‘De aasgier en de roofvogel behoren tot dezelfde familie. De roofvogel verliet enkele jaren geleden, na een dikke rob onherstelbaar te hebben verwond, als aangeschoten wild de polderdierentuin en trok naar de zilte zeelucht van Zuid Europa. Het verschil met de aasgier is dat de roofvogel op levende, al dan niet fictieve prooi jaagt. Oudere minnaars, jongere minnaars, klein geschapen echtgenotes, groot geschapen negers, tweelingdwergen, huisartsen, psychiaters – en nu, in de Mannentester is geen enkel mannetjesdier is veilig voor de snavel van de provocerende roofvogel.’

En er komt me een bonte stoet aan mannetjesdieren voorbij in deze roman, mensen. Van Salvatore de Spaanse straatzanger tot Jules de conversatierobot en van Umpa Mumpa het leeuwenkind tot nou ja, je kunt het zo gek niet bedenken. Dat wil zeggen, u en ik niet, maar in de krochten van Heleens verdorven geest, want als je dit soort dingen bedenkt, mensen, ja, dan beschik je over een verdorven geest, komt er een keur aan mannetjesdieren voorbij. En die worden getest door de mannentester. De mannentester is geen apparaat, want dat dacht ik even toen ik de titel hoorde, een of andere combinatie tussen een leugendetector en een Predictor, waarmee je groen of rood licht krijgt of een man echt wel, zoals hij voor de seks zegt, jou als de moeder van zijn kinderen wil.

Nee, de mannentester is een vrouw. Een vrouw die mannen test op hun betrouwbaarheid. Doodeng vond ik het. En nee, ik ga u niet verklappen wat Victoria de mannentester met allemaal aanricht op de minst edele lichaamsdelen van haar slachtoffers, want a) moet u de roman maar zelf lezen en b) wil ik uw eetlust niet bederven (uitgever, ik neem aan dat er voldoende budget voor de nodige delicatessen na afloop van dit sprekersgedeelte is uitgetrokken?)

Nu denkt u, sjonge, weer een roman over seks, die stoute Heleen toch. Wees gewaarschuwd. De koningin van de Jacht, Heleen van Roofvogel laat zich in de Mannentester van een andere kant zien. Via Victoria de Mannentester leren we een heel andere kant van Heleen kennen. Laat u niet om de tuin leiden door de titel van deze roman, Heleen van Royen is geen manisch oversexede mannentester, geen überhitsige roofvogel, geen koningin van de jacht. Laat u niet verblinden door haar decolleté, haar hese stem en haar geile pen: diep van binnen houdt Heleen van Royen helemaal niet van seks, laat staan van mannen. Besluiten we deze lezing met een  fragment dat daarvoor als bewijs mag dienen.

Blz 49-laatste alinea t/m blz 50 einde eerste alinea...

Kijkt u dus goed uit dat u uw tong binnenboord houdt als u haar vanavond kust en o ja, als ik u nog een tip mag geven: let goed op dat ze niets in uw drankje stopt...

doorsturen reageren (al 11)

9 september 2009 - 09:22

doorsturen reageren (al 3)

8 september 2009 - 16:00

doorsturen reageren (al 5)

7 september 2009 - 17:12

Mijn grijsdraaiertjes van de afgelopen week.



En voor het geval je ze nog niet kent, wees geen dief van je eigen oren en luister naar die lekkere Vlaamse rockers uit Dilbeek.

The Horse Company, trouwens, is ook niet te versmaden. Uit Zwolle.

doorsturen reageren (al 1)

3 september 2009 - 10:01

The ego has landed*

Op Lowlands waren ze niet te pruimen, met name door zanger Tom Meighan, een frontman met een podiumcharisma van een wijkagent die desondanks behept is met een ego waar Liam Gallagher een puntje aan zou kunnen zuigen. Zo'n man, zeg maar, die maar niet snapt dat er mensen zijn die wel een Jezus-aan-het-kruis in hun huis hebben hangen, maar geen portret van hem.

Maar - om maar eens een Britpopwijsheid te gebruiken - who fucking cares? De nieuwe single van Kasabian is weer Kasabian zoals Kasabian bedoeld is: niks nie vernieuwe nie, gewoon veel langerekte aaaaahhhh's en toedoedoedoe-doedoe's, beetje Jim Morrison-na-een-nachtje-doorhalen-in-de-woestijn-stem eroverheen, flinke portie lalalalalaaaaaah's erbij en klaar is Kasabian. Sambal bij? Nee, hij is heet genoeg, dank u .

Aaaaim on faaaaaahaaaaihaaaaaiiiire!

* wrample Robbie Williams

doorsturen reageren (al 5)

3 september 2009 - 09:27

Een van de leukste Twitteraars op de Twit is Justin. Geen kip weet wie Justin is, maar dit is zijn autobio:

Following 1, dus. Justins Dad. Justins dad is de Twittereincarnatie van Statler en Waldorf, de Jan Mulder en Johan Derksen bij de Muppetshow.

"What are you listening to?...I know who Hall & Oates are god dammit. It's the mustache guy and the gay man."

to my bro-"Your baby dropped his binky. The binky is on the table. THE BINKY IS ON THE TABLE. BINKY ON TABLE. PICK.UP.THE.BINKY. Thank you."

"My flight lands at 9:30 on Sunday...You want to watch what? What the fuck is mad men? I'm a mad man if you don't pick me the hell up."

Check Shitmydadsays out en volg de man, net als 224.415 andere mensen die dagelijks blij worden gemaakt met zijn uitspraken.

(Michiel Frackers, dank voor de tip!)

doorsturen reageren (al 4)

2 september 2009 - 09:29

Of wij wel eens porno keken, vroeg hij opeens. Wij niet, zeiden we, maar we kenden wel mensen die dat deden, voornamelijk mannen.

J. Kessels maakte het niets uit. Hij stond er niet van te kijken, zei hij. Er gebeurde zoveel waar je niks van wist en waar hij dus ook niet zo gauw een voorbeeld van kon geven.

'Wat, gaan we een dode ophalen?' vroeg ik sensatiebelust. Een dode was nooit weg, wist ik als schrijver. Die liet je niet gauw lopen.

Daarvoor moest je toch echt in Nashville, Tenessee of Austin, Texas zijn, waar de jongens nog wisten wat het was om te verlangen naar iets wat je toch nooit kreeg en dat dan te gaan zitten missen in een bar die op het punt stond te gaan sluiten.

Ik zei hem voorzichtig dat je met dat soort gezeik niet bij J. Kessels hoefde aan te komen.

Hij bewonderde de Duitse hang naar somberheid en hun aanleg om voor die somberheid radicale oplossingen te zoeken, 'Niet dat het elke keer goed uitpakt, dat niet,' preciseerde hij. Maar hij kon ze een heel eind volgen.

J. Kesels, die als een hondsdolle op de rand van het bed de longen uit zijn lijf zat te blaffen. Hij deed dat overigens met alle plezier, want gezondheid had hem nooit al te zeer aangetrokken.

De hele filosofie van Plato tot professor Zonnebloem was nu wel zo'n beetje uitgeluld, het was nu de beurt aan de voetbaltrainers.

Hij lag er niet op zijn voordeligst bij. Hij zou niet door de douane komen, zal ik maar zeggen.
 
Hoe hij dat wist. Ach, dat wist toch iedereen. Als je dat geeneens wist, dan ging je het moeilijk krijgen in deze wereld, heel moeilijk.

Sorry BB, het is niet anders, ik heb de natuur ook niet uitgevonden. Waarmee ik niet wilde zeggen dat ik ouderen hun seksualiteit wil onthouden. Verre van dat. Jullie doen maar. Als jullie mijn tenminste ook mijn gang laten gaan.


J. Kessels: The Novel, van P.F. Thomese. Lezen dat boek.

doorsturen reageren (al 1)

1 september 2009 - 18:07

Nee, dit is niet een Joegoslavische kroongetuige in de
zaak Holleeder, maar de nieuwe spits van Ajax.

Tof. Ajax heeft op de valreep een niet-scorende (3 goals in 26 interlands) Servische spits van 31 jaar met een paardestaart gratis overgenomen van een Duitse middenmoter.

O ja, en ook nog twee Brazilianen. Een kind - ik neem aan op de groei ,- en een chronisch geblesseerde langgenoot die erom bekend staat als een zeehond door defensies te slalommen. Als ie tenminste niet op krukken loopt.

En ik me de afgelopen dagen een scrollvinger googelen op 'Honda+Ajax'. Ajax' wegen zijn ondoorgrondelijk.

(Meneer Jol, vergeef me mijn cynisme, maar iik zal de eerste zijn die straks staat te juichen als de heren er drie injassen in de eerste wedstrijd tegen NAC, niets opportunistisch is mijn vreemd, maar waarom krijg ik bij dit soort namen toch Gasselich-bultjes, Gabrich-korstjes, Anastasiou-opvliegers,  Kaffour-kloppingen, Soetaers-wratjes, Lucque-uitslag en Sonck-jeuk?)

--> Lees ook: en we kopen er nog...(januari 2008)

januari 2008.

--> nagekomen bericht: O, gelukkig, het komt allemaal goed.

doorsturen reageren (al 6)

1 september 2009 - 15:40

 Klunen op KX van vanochtend staat weer on line.

Met vandaag o.a. de nieuwe Editors, Public Enemy, The Good, the Bad & The Queen, The Rubettes (!), Jack Penose Penate, wijlen Oasis. en natuurlijk het nieuws van Henk Huppelschoten, verse Six Word Stories en in Eigen Volk Eerst the Verysexuals uit Grun.

doorsturen reageren