"In de korte tijd dat mijn vrouw ziek was, hebben wij kanten van liefde beleefd die we zonder haar borstkanker nooit hadden meegemaakt op die leeftijd. Zo intens en overweldigend. Groot respect, opofferingsgezindheid, medelijden, al die gevoelens verdiepen je liefde. We hebben samen vaak ook vreselijk moeten lachen om bepaalde situaties en doktoren. Cynisme helpt vergeten. Sommige artsen behandelden ons als een nummer. Voor hen was mijn vrouw dan gewoon de zoveelste met borstkanker. Maar je bent angstig en emotioneel en je hebt ook behoefte aan psychische hulp. Dat wordt in ziekenhuizen nogal eens onderschat. Niet alleen de angst voor de dood was zwaar. Ook het verlies van haar vrouwelijkheid toen ze kaal werd, haar nagels verloor en haar borst werd afgezet, hakte er in. Zoiets vernedert een vrouw tot in het diepste van haar wezen. Mijn boek is echter geen beklag, maar een eerbetoon aan de liefde. Mijn vrouw vond de laatste weken voor haar overlijden de mooiste uit haar leven omdat wij zo enorm dicht bij elkaar stonden. Het is goed dat er steeds meer aandacht aan kanker wordt besteed. Ik hoop met mijn boek bij te dragen aan de discussie over omgaan met een dodelijke ziekte. Maar bovenal wil ik een verhaal vertellen over liefde. Liefde in tijden van kanker."