Column Adriaan Jaeggi in Volkskrant Magazine 1 november 2003           Dat boeken schrijven definitief het grote statussymbool is geworden bleek afgelopen week bijde presentatie van het boek Komt Een Vrouw Bij De Dokter. Ex-marketingman Raymond van de Klundert schreef een lekker leesboek over zijn vrouws borstkanker, haar dood en over de klotetijd die hij daardoor had. O ja, en over de secretaresses, stagiaires en vriendinnen van zijn vrouw die hij inde tussentijd neukte. Er was een groots opgezette multi-mediapresentatie waar de gasten in de gelegenheid werden gesteld het enerverende leven van Van de Klundert meer te leven. Er was een website. Er was een directors cut. Er was een making of. Er waren géén gratis of gratis drank ('weet je hoeveel boeken ik moet verkopen om één luizig uurtariefje DDB of Project X te evenaren?'), maar er was wel liefdadigheid: schrijver en uitgever beloofden de opbrengst van alle die avond verkochte boeken te schenken aan de Stichting Nederlandse Kankerbestrijding. Er was zelfs een pseudoniem: Van de Klundert schrijft onder de naam Kluun. Kluuns reclamevriendjes hebben misschien grotere auto´s, geilere secretaresses of slankere speedboten, maar die avond zullen ze stinkjaloers zijn geweest. Die Kluun, het leek godverdomme wel of hij goud aan zijn pik had: borstkanker én neuken, literair reality-drama om je vingers bij af te likken, een echt boek, een echte uitgever, een liefdadaigheidsdoel én een psuedoniem. Some guys have all the luck.