Kluun op Twitter

Twitter laadt...






Het beste van Nightwriters- part II

isbn 9789057593291

bestel
Reageer

reactie: 
Rob Visser (25 maart - 20:05)

Geachte medewerkers,
Hieronder volgt een stukje uit nummer 5 van De Vrije Communist (lente 2010), dat voor een deel over 'God is gek' van Kluun gaat.

CHRISTENDOM EN IETSISME

Gijs Dingemans heeft veel geschreven over christelijke theologie. De laatste jaren heeft hij ook belangstelling voor het Ietsisme. De schrijver Kluun is een vertegenwoordiger van het Ietsisme.

“Het centrale punt van de christelijke verkondiging is de daadwerkelijke bevrijding van mensen uit de onderdrukking, ten gevolge van de zonden en de schuld, zoals Jezus die in gang heeft gezet” (bladzijde 79).

- Het christendom
De christelijke theologie van Dingemans verschilt veel van de meer orthodoxe vormen van het christendom. Anderzijds wil hij zeker niet breken met het christendom. Hij wil het christendom hervormen, meer laten passen bij de moderne tijd. Dingemans is orthodox christelijk opgevoed en is nu aangesloten bij de Protestantse Kerken Nederland (PKN). Hij is aanhanger van de zogenaamde procestheologie. Whitehead en John Cobb zijn van deze filosofie/theologie de belangrijkste vertegenwoordigers. Deze theologie wordt wel met panentheïsme aangeduid. Dat wil zeggen dat God deel is van de wereld, maar er niet mee samen valt. God is de bron van alle mogelijkheden.
Met het woord God duidt Dingemans op een goddelijke kracht die mede bepaalt wat er gebeurt. Hij duidt God ook wel aan als Geest (Pneuma) of Stem van de Roepende. Door zijn roep probeert God (of de Roepende) de mens op het goeie pad te krijgen. Pneuma of de Geest is de verborgen kracht van de invloed van God op de wereld.
God manifesteert zich in de eerste plaats via Jezus, maar verder ook wel (zij het niet altijd) via de christenen en via niet-christenen. Dit geldt voor zover ze handelen in overeenstemming met de bedoelingen van Jezus. Jezus toonde zijn naastenliefde tegenover mensen. Hij liep daarmee vooruit op een toekomstig Rijk van God. Christenen geloven dat zo’n rijk van vrede en harmonie ooit zal ontstaan.

Terecht kiest Dingemans niet tussen wetenschap en religie. Hij wil beide. De wetenschap dient de feiten over de werkelijkheid te leveren. De religie plaatst deze feiten vervolgens in een zinvol verband. Religie biedt opvattingen over de oorsprong van goed en kwaad.

Mensen hebben de vrijheid om tegen de bedoelingen van Jezus in te
gaan. Dan kunnen we spreken van het kwaad. God is dan ook volgens Dingemans niet oppermachtig. Het is voor Dingemans duidelijk dat het
kwaad lijden met zich mee brengt, zoals oorlogen, uitbuiting en armoede. Het christendom zou het kwaad aan de kaak moeten stellen.
Politiek zit Dingemans in de linksige hoek. Soms lijkt hij een revolutionair, maar elders in het boek blijkt hij dan toch bescheiden doelen te stellen. Hij stelt bijvoorbeeld dat de arbeiders hebben gekregen waarvoor ze gestreden hebben. Maar als het doel alleen maar fysiek overleven en wat luxe is geweest, is dat niet zo ambitieus geweest. Dingemans kan als een politieke hervormer worden beschouwd. Met een beetje fantasie kun je aan zijn ideeën een meer revolutionaire draai geven. Zijn ideeën zijn voor revolutionairen dus zeker van belang. En delen van zijn boek klinken ook best revolutionair. Dat geldt bijvoorbeeld voor het citaat boven dit artikel en het volgende citaat: “Het gaat in de gemeente (de Exodusgemeente, redactie) niet om verzoening met de bestaande toestand, maar een bevrijding uit de heerschappij van de machten” (bladzijde 78). En: “Religie is dan een kritische factor in de samenleving, die opkomt voor onderdrukten en armen en zich inzet voor een rechtvaardige samenleving” (bladzijde 188). Hierbij dient Jezus als voorbeeld. Je merkt dan ook dat Dingemans sympathie heeft voor de christelijke bevrijdingstheologie. De bevrijdingstheologie neemt de positie van de armen als uitgangspunt. Hij ziet dan ook, en terecht, weinig in een strikte scheiding tussen religie en politiek. Daarbij maakt hij wel duidelijk dat de belangrijkste taak van de kerken geloofsbezinning is. Maar die geloofsbezinning heeft altijd politieke kanten: “Het is de taak van de christelijke gemeenschap – op grond van het evangelie – op te komen voor mensen, voor gerechtigheid en voor vrede en dus om onrecht aan de kaak te stellen, geweld te bestrijden en steun te geven aan mensen die geen stem hebben” (bladzijde 245).
Dingemans is voorstander van een ronde-tafel kerk. Zoals de term al aangeeft is hierbij niet meer sprake van eenrichtingsverkeer van de geestelijke leider naar de gelovigen. Er is dan meer discussie over geloofszaken dan nu het geval is. Ook vindt hij dat kerkbestuurders nooit macht zouden mogen hebben die ze niet door de gewone kerkleden hebben gekregen.

- Het Ietsisme
“ Ik heb dus veel begrip voor mensen, die gefascineerd zijn door het Mysterie dat ons leven omvat en die geloven dat er ‘Iets’ moet zijn dat ons begrip te boven gaat en het daarbij maar liever laten” (bladzijde 175)

De term Ietsisme is bedacht door de vroegere minister van Onderwijs,
Ronald Plasterk (PvdA). Zoals blijkt uit het citaat hierboven gaat het Ietsisme er van uit dat er iets aan de basis van ons bestaan ligt dat we niet verstandelijk kunnen begrijpen. Terwijl andere religies het Iets proberen te omschrijven (voorzover dat mogelijk wordt geacht), doet het Ietsisme dit niet. Wat het Iets is wordt open gelaten.
Atheisten en orthodox religieuze mensen spotten met het Ietsisme. Als vrijzinnige christen is Dingemans er veel positiever over. Hij denkt dat het Iets inderdaad moeilijk te begrijpen is. Anders dan Ietsisten denkt Dingemans dat er wel wat over het Iets te zeggen is. Jezus heeft volgens hem tijdens zijn leven een inkijkje gegeven op het Iets (voor hem is dat God). Dingemans hoopt dat het Ietsisme voor heel wat mensen een eerste stap in de richting van het christendom is.
Ook keert Dingemans zich sterk tegen het Niets van het atheisme. Dat staat volgens hem voor chaos en blinde emoties.
Dingemans signaleert een trend om als individu te proberen met jezelf in het reine te komen, en je weinig aan te trekken van het lijden in de wereld. Hij vindt dat dit niet past bij christenen, omdat Jezus koos voor de lijdende mensen. Mogelijk past de opkomst van het Ietsisme bij de trend om met jezelf in het reine te komen. Het Ietsisme komt vrij individualistisch over. Ietsisten zijn tot nu toe weinig geneigd zich te organiseren.

De schrijver Kluun is een vertegenwoordiger van het Ietsisme. Vorig jaar werd zijn boekje ‘God is gek’ gepubliceerd. Hij keert zich daarin tegen zowel orthodoxe vormen van religie als tegen het atheisme. Hij stelt met tevredenheid vast dat het orthodoxe christendom steeds minder aanhang krijgt. Steeds minder mensen zien God als een oppermachtig wezen dat de aarde regeert. Ook is Kluun blij dat het atheisme klein blijft. Hij ziet dat het atheisme in de media sterk vertegenwoordigd is. Het komt op hem over als een soort van dictatuur van het atheisme in de media. Dat is heel herkenbaar.
Kluun is blij dat er steeds meer Ietsisten komen. Hij denkt dat een zoekende houding en het individualisme kenmerkend zijn voor het Ietsisme. Ietsisten neigen naar een eigen, individuele religie. Ook zien Ietsisten in iedere religie wel iets goeds.
Als Ietsisme individualistisch is, is dat voor sociale anarchisten zeker een probleem. Zo zou vrijheid sociale vrijheid moeten zijn, d.w.z. voor iedereen moeten gelden. Maar wie weet gaan Ietsisten zich meer organiseren. Er is in ieder geval al een website over Ietsisme: http://ietser.ning.com.

Literatuur
Gijs Dingemans - ‘De stem van de roepende’, Uitgeverij Kok, Kampen. ISBN-nummer 90 435 0177 8.
Gijs Dingemans - ‘Ietsisme, een basis voor christelijke spiritualiteit?’, Uitgeverij Kok, Kampen. ISBN-nummer 90 435 1113 7.
Kune Biezeveld - ‘In Iets geloven, Ietsisme en het christelijk geloof’, Uitgeverij Kok, Kampen. ISBN-nummer 90 435 1219 2.
Kluun – ‘God is gek; de dictatuur van het atheisme’, Uitgeverij Podium, Amsterdam. ISBN-nummer 978 90 259 6025 4.



maxime (31 maart - 16:43)

hallo kluun

een vrouw in de winkel zei dat het boek niet bestond ik was ervan overtuigd dat het wel bestond

tot ziens