Eric is een vriend van mij. Hij toog begin dit jaar naar Barcelona en begon daar een bedrijfje in een branche waar wij Nederlanders wel kaas van hebben gegeten: fietsen. En dan niet zomaar fietsen als in fietsen verkopen of repareren, neen, het leek Eric wel een goed idee om Barcelona op te zadelen met de ergste vorm van fietsen die er bestaat, een vorm waar zelfs Nederlanders compleet gestoord van worden: toeristische fietstochten door de stad.
U kent ze wel, groepen Japanners op rode fietsen die plotsklaps midden op de trambaan remmen om het monument op De Dam te fotograferen. Kuddes adolescente Spanjaarden die, na eerst een halve coffeeshop te hebben leeg gerookt, al slingerend voetgangers en trams in de Leidsestraat terroriseren.
Há, dacht Eric, ik zal ze hebben, die buitenlanders, en richtte BajaBikesBarcelona.com op.
Dit weekend was ik er met mijn vrouw en omdat ik vind dat je de levenskeuzes van je vrienden moet respecteren en daar waar mogelijk stimuleren, namen wij met acht andere Hollandesi deel aan een Baja Bikes-tocht door Barcelona.
Ik heb me de pleuris gelachen. Met Eric als een slalommende skileraar op een gitzwarte piste voor de groep uit waren we een bezienswaardigheid tijdens het bezichtigen. Ik ben uitgelachen door winkelpersoneel, toegezwaaid door kinderen, gefotografeerd door toeristen en vervloekt door automobilisten.
Het deerde me niet. In drie uur tijd tientallen argeloze winkelende Barcelonezen de stuipen op het lijf jagen door ze op hun eigen Ramblas en Plaza Catalunya de sokken uit hun schoenen te rijden, dat voelde goed.
Eindelijk wraak.
-------------------------------------------------------
